Voorzitter. Wij hebben veel gesproken over het persoonsgebonden budget en de invoering van het trekkingsrecht. Wat er precies is misgegaan voor de invoering, is geanalyseerd door de Nationale ombudsman. Die kwam met een vernietigend rapport. Het is ook onderzocht door de Algemene Rekenkamer en die kwam ook met een vernietigend rapport. Daarna ging het natuurlijk verder. Er werden allerlei noodmaatregelen getroffen en er werden ambtshalve allerlei bedragen toegekend, maar de schimmigheid blijft bestaan.
We hebben vandaag een debat gevoerd over die schimmigheid. Kan er nu eindelijk een keer wat duidelijkheid komen? Bijvoorbeeld over het feit dat er bedragen zijn betaald, ambtshalve goedgekeurd, aan mensen die niet eens pgb-budgethouder waren? Dat is informatie die de Kamer niet ter ore is gekomen. Hoe is dat mogelijk geweest? Het kon allemaal. De staatssecretaris heeft voor alles een verklaring, meestal roept die alleen nog maar meer vragen op.
De enige vraag die ik vandaag stelde, was: zullen we dit dossier nu gewoon eens sluiten, alles openbaar maken wat overlegd is op het ministerie, buiten het ministerie, bij ketenregisseurs, bij ketenbureaus en in allerhande andere overlegcircuits? Dan kunnen we met een schone lei beginnen en hoeft de opvolger van deze staatssecretaris niet te struikelen over allerlei WOB-verzoeken die er liggen op het ministerie. Maar helaas heeft hij dat niet willen toezeggen. Dus ik ga iets doen wat heel vreemd is. Ik ga vragen om openbaarheid van stukken. Dat is een van de rechten van Kamerleden. Ik ga het doen, omdat het op dit dossier blijkbaar nodig is dat je moties erover indient.
Wat zegt dit over mijn vertrouwen in de staatssecretaris of over mijn vertrouwen in hoe de staatssecretaris gehandeld heeft op dit dossier? Dat is genoegzaam bekend in deze Kamer. Mijn vertrouwen is nooit hersteld na de problemen die twee jaar geleden voor het eerst zijn opgetreden en na de twee moties van wantrouwen die ik daarom heb ingediend, in eerste instantie omdat hij niet de oplossing bood die nodig was, en in tweede instantie omdat duidelijk bleek dat wij niet de informatie hebben gekregen die wij moesten hebben. We zijn nu twee jaar verder, we zitten vast in het moeras en er liggen stapels dossiers op het ministerie die wij niet kennen, maar die wel cruciale informatie bevatten. Daar gaat deze motie over.
Motie
De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat gezien de aanhoudende berichtgeving problemen met het trekkingsrecht van het persoonsgebonden budget nog steeds niet zijn opgelost;
constaterende dat gezien de verschillende WOB-verzoeken die er liggen over de besluitvorming van de invoering van het trekkingsrecht, er nog een hoop stappen gezet moeten worden;
overwegende dat uit de stukken die via de NRC zijn geopenbaard, blijkt dat onder het mom van intern beraad ook zaken zijn weggelakt die duidelijk niet onder de noemer van intern beraad geschaard zouden moeten worden;
spreekt uit dat er een schone lei nodig is, zodat een volgende bewindspersoon kan werken aan herstel en aan een goede waarborging van het trekkingsrecht van het persoonsgebonden budget;
verzoekt de regering om alle documenten, inclusief beleidsvisies met betrekking tot de besluitvorming van de invoering van het trekkingsrecht en de problemen die daaruit voortvloeiden, openbaar te maken, met inachtneming van anonimiteit van betrokken ambtenaren,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter:
Deze motie is voorgesteld door de leden Leijten, Voortman, Keijzer en Agema. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 285 (25657).