Tegenwoordig zijn 74 leden, te weten:
Van de Beeten, Bemelmans-Videc, Van den Berg, Bierman-Beukema toe Water,
Biermans, Broekers-Knol, Van den Broek-Laman Trip, Van Dalen-Schiphorst, Dees,
Doek, Doesburg, Dölle, Van Driel, Dupuis, Eigeman, Engels, Essers, Franken,
Van Gennip, De Graaf, Hamel, Hessing, Van Heukelum, Hoekzema, Ten Hoeve, Holdijk,
Jurgens, Kalsbeek-Schimmelpenninck van der Oije, Ketting, Klink, Kox, Van
der Lans, Van Leeuwen, Leijnse, Lemstra, Van der Linden, Linthorst, Luijten,
Maas-de Brouwer, Meindertsma, Meulenbelt, Middel, Van Middelkoop, Nap-Borger,
Noten, Van den Oosten, Pastoor, Platvoet, Pruiksma, Putters, Van Raak, Rabbinge,
Rosenthal, Russell, Schouw, Schuurman, Schuyer, Slagter-Roukema, Swenker,
Sylvester, Tan, Terpstra, Van Thijn, Thissen, Timmerman-Buck, Vedder-Wubben,
Wagemakers, Walsma, Werner, Westerveld, Witteman, Witteveen, Woldring en De
Wolff,
en de heer Zalm, vice-minister-president, minister van Financiën,
mevrouw Dekker, minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
de heer Van Geel, staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer, en mevrouw Schultz van Haegen-Maas Geesteranus, staatssecretaris
van Verkeer en Waterstaat.
De voorzitter:
Ik verzoek u allen te gaan staan.
Op 8 december jongstleden is oud-VVD-senator ir. Michel Lodewijks
op 75-jarige leeftijd in zijn woonplaats Roermond overleden. Hij was lid van
de Eerste Kamer van 1995 tot en met 1999.
Geboren en getogen in Brabant werkte hij, van huis uit landmeter, jarenlang
voor verschillende ruilverkavelingsdiensten. Hij verhuisde in 1971 naar Limburg,
waar hij de jongste directeur ooit van het Kadaster werd. Hij werd in 1978
gemeenteraadslid in Roermond. Dat duurde maar kort, omdat hij al snel geroepen
werd tot de provinciale politiek. Na 4 jaar lidmaatschap van provinciale staten
was hij vervolgens 17 jaar lang lid van gedeputeerde staten, eerst met economische
zaken in zijn portefeuille, later verkeer en waterstaat. Zo was hij ongeveer
twee decennia lang hét VVD-gezicht voor de provincie Limburg.
In de Eerste Kamer had Michel Lodewijks ook verkeer en waterstaat in zijn
portefeuille, naast het natuur- en milieubeleid. Hij was betrokken bij onder
andere wetsvoorstellen over de Westerscheldetunnel, de moeizaam tot stand
gekomen internationale afspraken over de vrachtverdeling Noord-Zuid en de
verzelfstandiging van Staatsbosbeheer. Hij toonde zich als woordvoerder bij
dat laatste tegenstander van die verzelfstandiging, omdat er voor zijn fractie
eerst duidelijkheid moest komen over de verantwoordelijkheid van de regering
voor zelfstandige bestuursorganen, nog steeds een actuele kwestie. Bij zijn
vertrek uit de senaat bleek dat hij zich ook sterk maakte voor de positie
van vrouwen in besturen, vooral in die van waterschappen.
Michel Lodewijks was een zeer ervaren bestuurder toen hij lid werd van
de Eerste Kamer, niet alleen door zijn langdurige député-schap,
maar ook door zijn nevenfuncties, zoals president van de raad van commissarissen
van het openbaarvervoerbedrijf VSL, lid van de raad van commissarissen van
de NV Industriebank LIOF (Limburg Instituut voor Ontwikkeling en Financiering),
lid van de raad van bestuur van ETIL (Economisch Technologisch Instituut Limburg),
lid van de raad van commissarissen Waterleiding Maatschappij Limburg en president
van de raad van commissarissen van het openbaarvervoerbedrijf Hermes.Voorzitter
Binnen de VVD heeft hij diverse bestuurlijke functies vervuld. Zo was
hij voorzitter van de afdeling Roermond, voorzitter van de VVD-Kamercentrale
Limburg en lid van zijn partijraad. Voor zijn bijzondere inzet voor de VVD
en het liberalisme kende het hoofdbestuur van zijn partij hem in 1990 de Thorbeckepenning
toe. Voor zijn jarenlange inzet voor het publieke belang werd
hij onderscheiden als ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en ridder
in de Orde van Oranje Nassau. Tevens werden hem in 1995 zowel de erepenning
Nederlands Limburg als die van Belgisch Limburg toegekend.
Michel Lodewijks was een harde werker, een bescheiden man en een bijzonder
prettige collega voor iedereen die hem heeft mogen meemaken. De Eerste Kamer
is dankbaar voor wie hij was en wat hij heeft betekend. Ik hoop dat deze herinnering
aan zijn bijdrage een steun is voor zijn familie bij het verwerken van hun
verdriet. Ik verzoek u om een moment van stilte.