Regeling van de Minister van Klimaat en Groene Groei van 7 oktober 2026, nr. WJZ/106734417, tot wijziging van de Regeling gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen in verband met de uitvoering van Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1893 van de Commissie van 17 september 2025 tot vaststelling, op grond van Verordening (EU) 2024/573 van het Europees Parlement en de Raad, van minimumeisen voor opleidingsattesten van natuurlijke personen en de voorwaarden voor de wederzijdse erkenning van dergelijke opleidingsattesten op het gebied van bepaalde mobiele apparatuur die gefluoreerde broeikasgassen of alternatieven daarvoor bevat, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 307/2008 van de Commissie en het herstel van omissies [KetenID WGK29570]

De Minister van Klimaat en Groene Groei,

Gelet op Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1893 van de Commissie van 17 september 2025 tot vaststelling, op grond van Verordening (EU) 2024/573 van het Europees Parlement en de Raad, van minimumeisen voor opleidingsattesten van natuurlijke personen en de voorwaarden voor de wederzijdse erkenning van dergelijke opleidingsattesten op het gebied van bepaalde mobiele apparatuur die gefluoreerde broeikasgassen of alternatieven daarvoor bevat, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 307/2008 van de Commissie en artikel 6, derde lid, onderdelen a en e, van het Besluit gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen;

Besluit:

ARTIKEL I

De Regeling gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen wordt als volgt gewijzigd:

A

Paragraaf 3 komt te luiden:

3. Attestering van natuurlijke personen

Artikel 6. Aanwijzing attesteringsinstanties

• 1. De minister wijst attesteringsinstanties als bedoeld in artikel 10 van de F-gassenverordening en artikel 4 van Uitvoeringsverordening 2025/1893 van de Europese Commissie van 17 september 2025, aan.

• 2. De minister kan een aanwijzing als bedoeld in het eerste lid wijzigen, schorsen of intrekken, indien de attesteringsinstantie niet voldoet aan artikel 4 van Uitvoeringsverordening 2025/1893 van de Europese Commissie van 17 september 2025.

Artikel 6a. Opleidingsattest

• 1. Een opleidingsattest als bedoeld in artikel 10 van de F-gassenverordening en artikel 2 van Uitvoeringsverordening 2025/1893 van de Europese Commissie van 17 september 2025 wordt afgegeven door een attesteringsinstantie als bedoeld in artikel 6.

• 2. Een attesteringsinstantie kan een natuurlijk persoon op diens aanvraag geheel of gedeeltelijk ontheffing verlenen van de verplichting tot het volgen van een opleiding als bedoeld in artikel 3, eerste lid, van die Uitvoeringsverordening, indien de aanvrager aantoont te beschikken over eerder verworven vaardigheden en kennis die gelijkwaardig zijn aan de vaardigheden en kennis, bedoeld in bijlage I van die Uitvoeringsverordening.

B

Artikel 13b komt te luiden:

Artikel 13b. Overgangsrecht certificaten ondernemingen

In afwijking van artikel 2, eerste lid, is een certificaat van een onderneming, dat is afgegeven vóór 1 september 2026 op grond van de Beoordelingsrichtlijn voor het certificaat f-gassen voor ondernemingen, versie 2.0, 6 juni 2019, geldig tot het moment waarop een instelling een besluit heeft genomen waaruit blijkt of aan de eisen, bedoeld in artikel 2, eerste lid, wordt voldaan.

ARTIKEL II

Deze regeling treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van de Staatscourant waarin zij wordt geplaatst, en werkt ten aanzien van artikel I, onderdeel B, terug tot en met 13 december 2025.

Deze regeling zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.

’s-Gravenhage, 7 oktober 2026

De Minister van Klimaat en Groene Groei, S. van Veldhoven-van der Meer

TOELICHTING

I Algemeen

1. Inleiding

Deze wijzigingsregeling strekt tot uitvoering van Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1893 van de Commissie van 17 september 2025 tot vaststelling, op grond van Verordening (EU) 2024/573 van het Europees Parlement en de Raad, van minimumeisen voor opleidingsattesten van natuurlijke personen en de voorwaarden voor de wederzijdse erkenning van dergelijke opleidingsattesten op het gebied van bepaalde mobiele apparatuur die gefluoreerde broeikasgassen of alternatieven daarvoor bevat, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 307/2008 van de Commissie (hierna: Uitvoeringsverordening 2025/1893). Bovendien is op een enkele punt nauwer aangesloten bij Verordening (EU) 2024/573 van het Europees Parlement en de Raad van 7 februari 2024 betreffende gefluoreerde broeikasgassen, tot wijziging van Richtlijn (EU) 2019/1937 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 517/2014 (hierna: F-gassenverordening) en is het overgangsrecht met terugwerkende kracht aangepast. Uitvoeringsverordening 2025/1893 moet uiterlijk op 9 oktober 2026 van toepassing zijn. In de bijlage bij deze toelichting is een transponeringstabel opgenomen.

De F-gassenverordening heeft tot doel het milieu te beschermen door de uitstoot van gefluoreerde broeikasgassen (hierna ook: F-gassen) te verminderen. Een belangrijk instrument hiertoe is de verplichting voor degenen die werkzaamheden verrichten met F-gassen of alternatieve gassen, om voldoende te zijn gekwalificeerd.

2. Wijziging van de Regeling gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen

2.1. Opleidingsattesten

Artikel I, onderdeel A, vervangt paragraaf 3 van de regeling zoals die luidde voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze regeling, en strekt ter uitvoering van Uitvoeringsverordening 2025/1893. Op grond van artikel 6, eerste lid, van de regeling wijst de Minister van Klimaat en Groene Groei (KGG) (hierna: de minister) attesteringsinstanties aan. Die attesteringsinstanties kunnen opleidingsattesten afgeven. Op grond van artikel 6, tweede lid, van deze regeling kan de minister een aanwijzing wijzigen, tijdelijk schorsen of intrekken wanneer de aangewezen attesteringsinstantie niet langer voldoet aan de eisen uit artikel 4 van Uitvoeringsverordening 2025/1893. Deze bevoegdheden worden gemandateerd aan de directeur-generaal van Rijkswaterstaat door een wijziging van het Besluit mandaat, volmacht en machtiging directeur-generaal Rijkswaterstaat inzake aangelegenheden die verband houden met het verminderen van de uitstoot van gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen.

Artikel 6a van de regeling bevat de bepalingen over het opleidingsattest zelf. In het eerste lid is bepaald dat een attest als bedoeld in artikel 2 van Uitvoeringsverordening 2025/1893 wordt afgegeven door een aangewezen instantie. Het tweede lid is de uitvoering van artikel 3, derde lid, van Uitvoeringsverordening 2025/1893. Op grond hiervan hebben attesteringsinstanties de bevoegdheid om natuurlijke personen een al dan niet gedeeltelijke vrijstelling te verlenen van de verplichting tot het volgen van een opleiding. Waar de Uitvoeringsverordening spreekt van vrijstellingen, wordt in de Nederlandse regelgeving op grond van Aanwijzing 5.17 van de Aanwijzingen voor de regelgeving het woord ontheffingen gebruikt, omdat het om individuele gevallen gaat. Een dergelijke ontheffing kan worden verleend aan personen die kunnen aantonen dat zij beschikken over kennis en vaardigheden gelijkwaardig aan de kennis en vaardigheden, bedoeld in bijlage I van Uitvoeringsverordening 2025/1893. Het betreft kennis over regelgeving en de geldende verplichtingen, de werking van de apparatuur, risico's en maatregelen om die risico's te beperken, alsmede vaardigheden om werkzaamheden met F-gassen koolwaterstoffen en CO₂ uit te voeren zodanig dat de risico's worden beperkt. Ontheffingen kunnen bijvoorbeeld worden gebaseerd op eerder gevolgde opleidingen. Hiermee wordt voorkomen dat personen een opleiding onnodig meerdere keren moeten volgen en wordt de regeldruk voor de betreffende personen zo veel mogelijk beperkt.

2.2. Verval van aanvullende verplichtingen inzake lekkagedetectiesystemen

Met de wijziging in artikel I, onderdeel A, is artikel 6 van de regeling, zoals die luidde voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze regeling, over lekkagedetectiesystemen vervallen. Artikel 6 van de F-gassenverordening verplicht exploitanten van bepaalde apparatuur ertoe ervoor te zorgen dat die apparatuur is voorzien van een lekkagedetectiesysteem. Het derde en vierde lid van dat artikel bevat een verplichting om die systemen periodiek te laten controleren. Deze periodieke controleverplichting gold in Nederland sinds 2015 ook in gevallen, waarin een lekkagedetectiesysteem aanwezig was bij apparatuur waar een dergelijk systeem niet verplicht was. Met het schrappen van deze aanvullende verplichting op het Europeesrechtelijke kader in de Regeling F-gassen en OAS, is nauwer aangesloten bij de F-gassenverordening.

Ook vanuit het oogpunt van regeldruk is het wenselijk de nationale bepaling te laten vervallen. Het vervallen van de verplichting neemt niet weg dat exploitanten die vrijwillig een lekkagedetectiesysteem plaatsen economische redenen hebben om de goede werking van dat systeem te borgen.

2.3. Correctie overgangsrecht certificaten voor ondernemingen

Met de voorgaande wijziging van de Regeling F-gassen en OAS¹ was in artikel 13b van de regeling zoals die luidde voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze regeling, abusievelijk een overgangstermijn opgenomen van drie maanden voor certificaten voor ondernemingen, afgegeven onder de oude BRL 100 (versie 2.0). Dit is in artikel I, onderdeel B, met het vervangen van artikel 13b van de regeling met terugwerkende kracht hersteld.

Ter uitvoering van de F-gassenverordening is op 5 december 2025 de Beoordelingsrichtlijn voor het certificaat f-gassen voor ondernemingen (BRL 100) gewijzigd. Certificerende instellingen hebben voldoende tijd nodig om de nieuwe bepalingen uit de BRL 100 te implementeren en hiervoor geaccrediteerd te worden. Om die reden is in artikel 13b bepaald dat zij tot 1 september 2026 certificaten konden afgeven op basis van de oude BRL 100 (versie 2.0).

In artikel 13b is daarnaast bepaald dat certificaten die op basis van de oude BRL 100 (versie 2.0) zijn afgegeven, geldig blijven totdat een besluit is genomen waarin is bepaald of is voldaan aan de eisen van de nieuwe BRL 100 (versie 3.0). Deze besluiten moeten worden genomen bij de eerstvolgende reguliere tweejaarlijkse inspectie. Deze inspectie vindt plaats op basis van de eisen, opgenomen in de nieuwe BRL 100 (versie 3.0).

De verruiming van de overgangsperiode is noodzakelijk, omdat certificerende instellingen niet in staat zijn om alle ondernemingen binnen een kortere periode opnieuw te inspecteren. De overgangstermijn sluit nu aan bij de beschikbare capaciteit van de certificerende instellingen en biedt ondernemingen tegelijkertijd voldoende tijd om aan de nieuwe regels te voldoen. Omdat ondernemingen niet verplicht zijn om vóór het verstrijken van de bestaande tweejaarlijkse termijn een nieuwe inspectie te laten uitvoeren, wordt tevens aangesloten bij de bestaande inspectiecyclus. Hiermee wordt voorkomen dat onnodige extra regeldruk(kosten) ontstaan.

Tegelijkertijd worden ondernemingen aangemoedigd om vóór de eerstvolgende reguliere inspectie te werken volgens de eisen, opgenomen in de nieuwe BRL 100 (versie 3.0).

3. Regeldruk

De attesteringsinstanties zullen hun eigen processen in lijn moeten brengen met de minimumeisen uit Uitvoeringsverordening 2025/1893. Het betreft met name het beperkt aanpassen van de opleidingen en het ervoor zorgen dat de opleidingsattesten de juiste gegevens bevatten. De verwachting is dat dit 40 tot 80 uur werk is. Op basis van het Handboek meting regeldrukkosten versie 3.0 uit 2026 wordt uitgegaan van een uurtarief van € 72 voor een HBO/WO-medewerker van specialistische zakelijke diensten. Naar verwachting zullen ongeveer 15 instanties attesten afgeven. Dit brengt de eenmalige regeldrukkosten op 40–80 * 72 * 15 = € 43.200–86.400. Omdat voor de aanmelding voor aanwijzing uitsluitend gegevens hoeven te worden aangeleverd die ten behoeve van de aanpassingen op een rij zijn gezet, zijn hieraan geen aanvullende kosten verbonden.

Als een attesteringsinstantie in de toekomst voor meer categorieën werkzaamheden attesten wil afgeven, leidt dit opnieuw tot voorbereidingskosten. Omdat dit slechts een beperkte uitbreiding is, worden deze kosten ingeschat op 20–40 uur * € 72 = € 1.440 per keer.

De mogelijkheid voor attesteringsinstanties om ontheffing te verlenen aan natuurlijke personen leidt tot aanvullende regeldruk voor die instanties. Ingeschat wordt dat het eenmalig 8 uur kost om te bepalen welke ontheffingen zij bieden, en per aanvrager 0,5 om de ontheffing te behandelen (door een medewerker op MBO-niveau). Uitgaande van 15 instanties en 4.000 aanvragers (de helft van het veronderstelde aantal aanmeldingen voor een initieel opleidingsattest), komt de regeldruk op 8 * 15 * € 72 + 0,5 * 4.000 * 15 * € 49 = € 1.478.640.

Voor de natuurlijke personen die een ontheffing ontvangen, scheelt het juist regeldrukkosten. Als de veronderstelling is dat dit gemiddeld de helft van de opleidingstijd en een derde van het tarief scheelt, komt de regeldrukvermindering op 4–8 uur * € 49 uurtarief + € 167–250 opleidingstarief = € 363–€ 642 * 4.000 personen = € 1.452.000–2.568.000.

De regeldrukreductie van het vervallen van de controleverplichting van onverplicht aanwezige lekkagedetectiesystemen wordt geschat op jaarlijks € 28.500 (1.000 exploitanten * 0,5 uur * € 57). Het is onbekend hoeveel van dergelijke systemen in Nederland aanwezig zijn. In de meeste situaties waarin een systeem wenselijk is (koelhuizen, supermarkten, hoogspanningsstations) zal een dergelijk systeem ook verplicht zijn. Het aantal van 1.000 is daarom een ruwe inschatting, gebaseerd op het aantal kleine supermarkten in Nederland, zonder daarmee te stellen dat zulke systemen (alleen) daar aanwezig zijn.

De bepaling inzake het overgangsrecht voor certificaten voor ondernemingen heeft geen gevolgen voor de regeldruk. Dit betreft het herstel van een omissie.

4. Consultatie en advisering

Omdat deze wijzigingsregeling strikte uitvoering van een EU-verordening betreft, is deze wijzigingsregeling niet in internetconsultatie gebracht.²

Op grond van artikel 1:7, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht geldt de verplichting om advies te vragen niet, indien een voorgenomen regeling uitsluitend strekt tot uitvoering van een bindend besluit van de Raad van de Europese Unie, van het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk of van de Europese Commissie. Omdat deze regeling uitsluitend strekt tot uitvoering van een Europese verordening en er ook anderszins geen aanleiding toe is, is hij niet voorgelegd aan het Adviescollege toetsing regeldruk (ATR).

5. Uitvoering en handhaving

De aanwijzing van attesteringsinstanties zal worden voorbereid door Rijkswaterstaat. De aanwijzingsbevoegdheid en de bevoegdheid tot wijzigen, schorsen en intrekken van een aanwijzing van de minister zullen worden gemandateerd aan de directeur-generaal van Rijkswaterstaat, die ook bevoegdheid tot de erkenning van certificerende instellingen in mandaat uitoefent.

Het toezicht op de naleving van de voorschriften die gelden voor aangewezen attesteringsinstanties, is belegd bij de Inspectie Leefomgeving & Transport (ILT). De ILT heeft aangegeven geen behoefte te hebben aan het formeel uitvoeren van een toets op handhaafbaarheid, uitvoerbaarheid en fraudebestendigheid (HUF) van deze wijzigingsregeling, mede omdat de aanwijzing van attesteringsinstanties sterk lijkt op de reeds bestaande erkenning van certificerende instellingen. Met betrekking tot laatstgenoemde is reeds een HUF-toets uitgevoerd.³

6. Inwerkingtreding

Deze regeling treedt in werking op de dag na publicatie in de Staatscourant en wijkt daarmee af van de systematiek van de vaste verandermomenten en minimuminvoeringstermijn. De afwijking is gebaseerd op aanwijzing 4.17, vijfde lid, onder d, van de Aanwijzingen voor de regelgeving. Deze wijzigingsregeling is uitvoering van Europese verordeningen.

In artikel I, onderdeel B, wordt de in artikel 13b van de regeling zoals die luidde voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze regeling, oorspronkelijk opgenomen termijn van drie maanden vervangen door een bepaling waarbij het BRL 100 versie 2.0-certificaat geldig blijft tot het moment waarop de certificerende instelling een besluit heeft genomen waaruit blijkt dat aan de nieuwe eisen is voldaan. Het verlenen van terugwerkende kracht tot en met 13 december 2025 is noodzakelijk om te bewerkstelligen dat de verruimde overgangsregeling vanaf die datum gegolden heeft en het vervallen artikel 13b (oud) niet. Het toekennen van terugwerkende kracht leidt niet tot benadeling van de sector, maar strekt juist tot hun begunstiging, aangezien het de certificerende instellingen en ondernemingen een langere termijn geeft om aan de nieuwe eisen te voldoen.

De Minister van Klimaat en Groene Groei, S. van Veldhoven-van der Meer

BIJLAGE A. TRANSPONERINGSTABEL F-GASSENVERORDENING

Verordening 2024/573 (F-gassenverordening)	Onderwerp	Geïmplementeerd/te implementeren in (artikel in Besluit gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen, tenzij anders gespecificeerd)	Geïmplementeerd/te implementeren in (artikel in Regeling gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen, tenzij anders gespecificeerd)	Omschrijving beleidsruimte
Art. 1	Onderwerp verordening	Behoeft uit de aard van deze bepaling geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 2	Toepassingsgebied verordening	Rechtstreekse werking volstaat.	–	Geen.
Art. 3, m.u.v. punt 5	Definities	Rechtstreekse werking volstaat.	–	Geen.
Art. 3, punt 5	Definitie ‘exploitant’	Art. 2a	–	Lidstaten hebben de mogelijkheid om eigenaren aan te wijzen als zijnde verantwoordelijk voor de verplichtingen van de exploitant in specifieke gevallen. Een eigenaar die een contract heeft afgesloten waarin de feitelijke macht (ook praktisch) is overgedragen aan een dienstverlener, is aangewezen als zijnde verantwoordelijk voor de verplichtingen van de exploitant in specifieke gevallen. Zie paragraaf 3.3 van de toelichting in een eerdere wijziging van het Besluit F-gassen en OAS (Stb. 2025, 199).
Art. 4 (1)	Verbod opzettelijke uitstoot F-gassen	Art. 4, onderdeel a	–	Geen.
Art. 4 (2)	Begassing met sulfurylfluoride	Artt. 3 en 4, onderdeel a	–	Geen.
Art. 4 (3) t/m (4)	Voorzorgsmaatregelen	Art. 4, onderdeel a	–	Geen.
Art. 4 (5)	Reparatie lekkage	Art. 4, onderdeel a	–	Geen.
Art. 4 (6)	Verbod in de handel brengen F-gassen	Artt. 3 en 4, onderdeel a	–	Geen.
Art. 4 (7)	Certificerings- en attesteringsverplichting	Art. 4, onderdeel a	–	Geen.
Art. 5 (1) t/m (5)	Lekcontroles	Art. 4, onderdeel b	–	Geen.
Art. 5 (6)		Art. 4, onderdeel b	–	Geen.
Art. 5 (7)		Rechtstreekse werking volstaat.	–	Geen.
Art. 5 (8)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 6	Lekkagedetectiesystemen	Artt. 4, onderdeel c	–	Geen.
Art. 7 (1)	Bewaring van gegevens	Artt. 4, onderdeel d, 6a en 12, eerste lid, onderdeel f	–	Geen.
Art. 7 (2)	Databank	Artt. 3, 4, onderdeel d, en 12, eerste lid, onderdeel f	–	Lidstaten hebben de mogelijkheid om een databank op te zetten voor de gegevens, bedoeld in het eerste lid. Nederland werkt aan het opzetten hiervan. Zie paragraaf 3.3 van de toelichting in een eerdere wijziging van het Besluit F-gassen en OAS (Stb. 2025, 199).
Art. 7 (3)		Artt. 3, 4, onderdeel e, en 12, eerste lid, onderdeel f	–	Geen.
Art. 7 (4)	Register	Artt. 3, 4, onderdeel f, en 12, eerste lid, onderdeel f	–	Geen.
Art. 7 (5)	Register	Artt. 3, 4, onderdeel g, en 12, eerste lid, onderdeel f	–	Geen.
Art. 7 (6)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 8 (1) t/m (5)	Terugwinning en vernietiging	Art. 4, onderdeel h	–	Geen.
Art. 8 (6) t/m (8), (10) en (11)		Art. 4, onderdeel i	–	Geen.
Art. 8 (9)		Artt. 3 en 4, onderdeel i	–	Geen.
Art. 8 (12)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 8 (13)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 9	Uitgebreide regelingen voor producentenverantwoordelijkheid	–	Deze bepaling zal, zo nodig, geïmplementeerd worden door middel van een wijziging van de Regeling afgedankte elektrische en elektronische apparatuur of door middel van een nieuwe regeling. Betreft voor het overige deel feitelijk handelen.	Geen.
Art. 10 (1)	Certificering en opleiding natuurlijke personen	Artt. 4, onderdeel j, en 6, eerste en derde lid	Paragrafen 2 en 3 (nieuw) en de in de regeling aangewezen Beoordelingsrichtlijn voor natuurlijke personen (BRL 200)	Lidstaten hebben de mogelijkheid om ex art. 10 (14) strengere kwalificatieverplichtingen dan een opleidingsattest op te leggen. Voor diverse apparatuur was certificering verplicht gesteld. De certificeringsverplichting in art. 6, eerste lid, van het Besluit F-gassen en OAS is met artikel II, onderdeel B, van dit wijzigingsbesluit vervallen.
Art. 10 (2)	Certificering en opleiding rechtspersonen	Artt. 4, onderdeel j, en 6, tweede en derde lid	Paragraaf 2 en art. 13b en de in de regeling aangewezen Beoordelingsrichtlijn voor ondernemingen (BRL 100)	Geen.
Art. 10 (3)	Certificerings- en opleidingsprogramma's	Art. 6, derde lid, onderdeel e, en feitelijk handelen	Paragraaf 3 (nieuw) en de in de regeling aangewezen Beoordelingsrichtlijn voor natuurlijke personen (BRL 200)	Geen.
Art. 10 (4)		Art. 6, derde lid	De in de regeling aangewezen Beoordelingsrichtlijn voor ondernemingen (BRL 100)	Geen.
Art. 10 (5)		Art. 6, derde lid, en feitelijk handelen	De in de regeling aangewezen Beoordelingsrichtlijn voor natuurlijke personen (BRL 200)	Geen.
Art. 10 (6)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart.	–	Geen.
Art. 10 (7)		Art. 6, derde lid	De in de regeling aangewezen Beoordelingsrichtlijn voor natuurlijke personen (BRL 200)	Geen.
Art. 10 (8)		Behoeft geen implementatie; bepaling richt zich tot Europese Commissie. Uitvoering van Uitvoeringsverordeningen (EU) 2024/2215, 2025/623, 2025/625 en 2025/627 in artt. 5, tweede tot en met vijfde lid (nieuw), en 18, vijfde lid Uitvoering van Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1893 in artt. 5, zesde lid (nieuw), en 6, derde lid, onderdeel e	– Artt. 1, onderdelen c en d, 2, 3, onderdelen e en i, en 9, vierde lid, en de in de regeling aangewezen Beoordelingsrichtlijnen voor natuurlijke personen en ondernemingen (BRL 200 en BRL 100) Paragraaf 3 (nieuw)	Geen.
Art. 10 (9)	Overgangsrecht oude certificaten en attesten	Art. 6, derde lid, onderdelen a en e, en door feitelijk handelen	Artt. 2, derde lid, en 13a	Lidstaten hebben de mogelijkheid om te kiezen tussen het verplicht stellen van een opfriscursus of evaluatieprocedure. Voor natuurlijke personen waarop een certificeringsverplichting respectievelijk opleidingsattest van toepassing is, is hercertifiering respectievelijk een opfriscursus verplicht.
Art. 10 (10) (eerste alinea)	In kennis stellen certificerings- en opleidingsprogramma's	Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 10 (10) (tweede alinea)	Erkenning certificaten en attesten	Art. 17 Artt. 6 en 22, aanhef en onderdeel a, van de Algemene wet erkenning EU-beroepskwalificaties.	–	Geen.
Art. 10 (11)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	–
Art. 10 (12)		Art. 4, onderdeel j	–	Geen.
Art. 10 (13)		Niet van toepassing voor Nederland.	–	Geen.
Art. 10 (14)		Behoeft geen uitvoering.	–	Lidstaten hebben de mogelijkheid om certificerings- en opleidingsprogramma’s in te stellen met betrekking tot andere dan in artikel 10 (1) bedoelde apparatuur en activiteiten. Van deze beleidsruimte maakt Nederland geen gebruik.
Art. 11 (1)	Beperkingen op het in de handel brengen en de verkoop	Art. 4, onderdelen k en l	–	Geen.
Art. 11 (2)		Art. 4, onderdeel k	–	Geen.
Art. 11 (3)		Art. 4, onderdeel m	–	Geen.
Art. 11 (4)		Eerste en tweede alinea in artt. 3 en 4, onderdeel n Derde alinea behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 11 (5)		Art. 3 Het overige behoeft geen uitvoering; richt zich tot de Europese Commissie.	–	Lidstaten hebben de mogelijkheid om een verzoek in te dienen bij de Europese Commissie om vrijstelling van maximaal 4 jaar teneinde het in de handel brengen mogelijk te maken van bepaalde producten en apparatuur of teneinde het in bedrijf stellen mogelijk maken van bepaalde nieuwe of uitgebreide schakelinrichtingen. Er bestaat vooralsnog geen aanleiding om een dergelijk verzoek in te dienen.
Art. 11 (6)		Art. 4, onderdelen e en n	–	Geen.
Art. 11 (7)		Art. 4, onderdelen f en n	–	Geen.
Art. 11 (8)		Art. 4, onderdeel n	–	Geen.
Art. 12 (1)	Etikettering en product- en apparatuurinformatie	Art. 4, onderdeel o	–	Geen.
Art. 12 (2)		Art. 4, onderdeel p	–	Geen.
Art. 12 (3) en (4)		Art. 4, onderdeel o	–	Geen.
Art. 12 (5) t/m (7)		Art. 4, onderdeel q	–	Geen.
Art. 12 (8) t/m 12		Art. 4, onderdelen q en r	–	Geen.
Art. 12 (13)		Art. 4, onderdeel q	–	Geen.
Art. 12 (14)		Art. 4, onderdeel r	–	Geen.
Art. 12 (15)		Art. 4, onderdeel q	–	Geen.
Art. 12 (16)		Art. 4, onderdeel q	–	Geen.
Art. 12 (17)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 12 (18)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 13 (1)	Regulering van het gebruik	Art. 4, onderdeel s	–	Geen.
Art. 13 (2)		Art. 4, onderdeel s	–	Geen.
Art. 13 (3)		Art. 4, onderdeel t	–	Geen.
Art. 13 (4)		Art. 4, onderdeel u	–
Art. 13 (5)		Art. 4, onderdeel v	–
Art. 13 (6)		Art. 3 Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Lidstaten hebben de mogelijkheid om een verzoek in te dienen bij de Europese Commissie om beoordeling van de beschikbaarheid, gericht op een vrijstelling van maximaal vier jaar. Er bestaat vooralsnog geen aanleiding om een dergelijk verzoek in te dienene.
Art. 13 (7)		Artt. 3 en 4, onderdeel w	–	Geen.
Art. 13 (8)		Artt. 3 en 4, onderdeel s	–	Geen.
Art. 13 (9) t/m (15)		Art. 4, onderdeel x	–	Geen.
Art. 13 (16) en (17)		Artt. 3 en 4, onderdeel x	–	Geen.
Art. 13 (18)		Art. 4, onderdeel s	–	Geen.
Art. 13 (19)		Art. 4, onderdeel y	–	Geen.
Art. 13 (20)		Artt. 3 en 4, onderdeel y	–	Geen.
Art. 14 (1)	Productie van fluorkoolwaterstoffen	Bepaling behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 14 (2)	Productierechten	Art. 4, onderdeel z	–	Geen.
Art. 14 (3)	Uitvoeringshandelingen	Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 14 (4)	Wijzigen uitvoeringshandelingen	Art. 3 Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 14 (5)	Produceren zonder productierechten bij ontbreken uitvoeringshandelingen	Art. 4, onderdeel z	–	Geen.
Art. 14 (6)	Evaluatie uitvoeringshandelingen	Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 15 (1)	Overdracht van en toestemming voor productierechten met het oog op industriële rationalisering	Art. 3 Voor het overige volstaat rechtstreekse werking.	–	Geen.
Art. 15 (2) en (3)		Art. 3 Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 16 (1)	Vermindering van de in de handel gebrachte hoeveelheid fluorkoolwaterstoffen	Art. 4, onderdeel aa	–	Geen.
Art. 16 (2)		Art. 4, onderdeel aa	–	Geen.
Art. 16 (3)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 16 (4)		Art. 3 Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Lidstaten hebben de mogelijkheid een verzoek in te dienen bij de Europese Commissie om vrijstelling van maximaal vier jaar. Er bestaat vooralsnog geen aanleiding om een dergelijk verzoek in te dienen.
Art. 16 (5)		Art. 4, onderdeel aa	–	Geen.
Art. 16 (6)		Art. 4, onderdeel aa	–	Geen.
Art. 17 (1)	Vaststelling van referentiewaarden en quotumtoewijzingen voor in de handel brengen van fluorkoolwaterstoffen	Art. 4, onderdeel aa Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 17 (2)		Art. 4, onderdeel aa Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 17 (3)		Art. 4, onderdeel aa	–	Geen.
Art. 17 (4)		Art. 4, onderdeel aa Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 17 (5)		Art. 4, onderdeel aa Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 17 (6)		Artt. 3 en 4, onderdeel aa Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 17 (7)		Art. 4, onderdeel aa Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 17 (8)		Art. 4, onderdeel aa Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 18 (1)	Voorwaarden voor registratie en ontvangst quota	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 18 (2)		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 18 (3)		Art. 4, onderdeel ac	–	Geen.
Art. 19 (1)	Met fluorkoolwaterstoffen voorgevulde producten of apparatuur	Art. 4, onderdeel ab	–	Geen.
Art. 19 (2)		Artt. 3 en 4, onderdeel ab	–	Geen.
Art. 19 (3)		Art. 4, onderdeel ab	–	Geen.
Art. 19 (4)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 19 (5)		Art. 4, onderdeel ab	–	Geen.
Art. 19 (6)		Art. 4, onderdeel ab	–	Geen.
Art. 20 (1) en (2)	F-gasportaal	Behoeft geen uitvoering; bepalingen richten zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 20 (3)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 20 (4)		Art. 4, onderdeel ac	–	Geen.
Art. 20 (5)		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 20 (6)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 20 (7)		Art. 3 en feitelijk handelen Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 20 (8)		Behoeft geen uitvoering; rechtstreekse werking volstaat en bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 21 (1)	Overdracht quota en toestemming om quota te gebruiken voor het in de handel brengen van fluorkoolwaterstoffen in ingevoerde apparatuur	Art. 4, onderdeel ad	–	Geen.
Art. 21 (2)		Rechtstreekse werking volstaat.	–	Geen.
Art. 21 (3)		Art. 4, onderdeel ad	–	Geen.
Art. 21 (4)		Art. 4, onderdelen aa en ab	–	Geen.
Art. 22 (1)	In- en uitvoer	Art. 4, onderdeel ae	–	Geen.
Art. 22 (2)		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 22 (3)		Art. 4, onderdeel af	–	Geen.
Art. 22 (4)		Art. 3 Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Lidstaten hebben de mogelijkheid om een verzoek in te dienen bij de Europese Commissie om uitvoer toe te staan. Er bestaat vooralsnog geen aanleiding om een dergelijk verzoek in te dienen.
Art. 22 (5)		Art. 4, onderdeel ag	–	Geen.
Art. 23 (1)	Handelscontroles	Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 23 (2)		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 23 (3)		Art. 4, onderdeel ah	–	Geen.
Art. 23 (4)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 23 (5)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 23 (6) t/m (8)		Art. 4, onderdeel ah	–	Geen.
Art. 23 (9)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 23 (10)		Eerste alinea betreft feitelijk handelen. Tweede alinea in art. 4, onderdeel ah	–	Geen.
Art. 23 (11)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 23 (12)		Eerste en tweede alinea in art. 3 en feitelijk handelen Derde alinea in art. 4, onderdeel ah	–	Geen.
Art. 23 (13)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 24 (1)	Maatregelen monitoren illegale handel	Art. 3 Het overige behoeft geen uitvoering; richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 24 (2)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 25 (1)	Handel met staten of regionale organisaties voor economische integratie die geen partij zijn bij het protocol	Art. 4, onderdeel ai	–	Geen.
Art. 25 (2)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 25 (3)		Art. 4, onderdeel ai Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 25 (4)		Art. 4, onderdeel ai	–	Geen.
Art. 25 (5)		Art. 4, onderdeel ai Het overige behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich voor het overige tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 26 (1) t/m (7)	Rapportage en verzameling emissiegegevens	Art. 4, onderdeel aj	–	Geen.
Art. 26 (8)		Eerste en tweede alinea in art. 4, onderdeel aj Derde en vierde alinea behoeven geen uitvoering; bepalingen richten zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 26 (9)		Eerste alinea in art. 4, onderdeel aj Tweede alinea behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 27 (eerste en tweede alinea)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 27 (derde alinea)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 28 (1) t/m (4)	Samenwerking en gegevensuitwisseling	Art. 3 en feitelijk handelen	–	Geen.
Art. 29 (1)	Verplichting om controles te verrichten	Feitelijk handelen. De minister is belast met de bestuursrechtelijke handhaving van de bepalingen in de F-gassenverordening die zijn aangewezen in het Besluit F-gassen en OAS dat gebaseerd is op de Wet milieubeheer (hierna: Wm): art. 9.2.2.1, eerste lid, jo. art. 18.2b, tweede lid, Wm resp. art. 11a.2, eerste t/m derde lid jo. art. 18.2a, derde lid, Wm. In de praktijk is deze handhaving belegd bij de ILT via het Besluit mandaat, volmacht en machtiging IG ILT handhaving Besluit gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen. Voor het deel van milieubelastende activiteiten in de zin van de Omgevingswet berust de bestuursrechtelijke handhavingstaak ook bij het College van burgemeester en wethouders: art. 18.2 Wm jo. art. 18.2, vijfde lid, Omgevingswet. In de praktijk is dit belegd bij de omgevingsdiensten: art. 13.12, eerste lid, aanhef en onderdelen d en f, jo. bijlage VI, categorie 6, Omgevingsbesluit. In specifieke gevallen berust de bestuursrechtelijke handhavingstaak ook bij het College van burgemeester en wethouders, gedeputeerde staten of de verantwoordelijke minister: art 18.2 Wm jo. art. 18.2, eerste, tweede, derde en zesde lid. Het deel m.b.t. de Douane behoeft geen uitvoering, omdat rechtstreekse werking van de artt. 46 en 48 Verordening (EU) 952/2013 (Douanewetboek van de Unie) volstaat.	–	Geen.
Art. 29 (2) t/m (5)		Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 29 (6)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 29 (7)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 30	Melding inbreuken en bescherming van personen die inbreuken melden	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 31 (1) t/m (4)	Sancties	31 (3) (a): overtredingen van de F-gassenverordening worden aangemerkt als economisch delict (en misdrijf) in de zin van de Wet op de economische delicten (hierna: WED). Bij overtreding of een misdrijf kan een geldboete van de 4e of 5e categorie worden opgelegd (art. 6, eerste lid, WED). Daarnaast kan een Bestuurlijke strafbeschikking worden opgelegd (artt. 257b en 257ba Wetboek van Strafvordering jo. artt. 4.2 en 4.3 en bijlage II, onder BO 400 tot en met BO 402, Besluit OM-afdoening. De mogelijkheid tot het opleggen van een bestuurlijke boete via de Wm wordt verkend en mogelijk verder uitgewerkt. 31 (3) (b): verbeurdverklaring en inbeslagneming zijn bestaande strafrechtelijke instrumenten binnen de WED (art. 7, aanhef en onderdelen d en e, resp. art. 18 WED). Daarnaast bestaat de bestuursrechtelijke bevoegdheid tot het opleggen van een last onder bestuursdwang (art. 18.4 Omgevingswet jo. art. 18.1a, eerste lid, aanhef en onderdeel a, Wm (minister); art. 18.2 Wm jo. art. 18.2, vijfde lid, Omgevingswet jo. art. 125 Gemeentewet (College B&W)). In het verlengde hiervan kunnen goederen worden meegevoerd, opgeslagen, vernietigd, verkocht of weggegeven worden (artt. 5:29 en 5:30 van de Algemene wet bestuursrecht). 31 (3) (c): de sanctie van tijdelijk verbod bestaat reeds in Nederland en kan op grond van art. 7, onderdeel c, WED worden opgelegd door de rechter als bijkomende straf, voor een periode van ten hoogste één jaar. Deze bevoegdheid heeft betrekking op alle overtredingen van de F-gassenverordening die worden aangemerkt als economische delicten in de zin van de WED.	–	Het derde lid, onderdeel a, biedt lidstaten de mogelijkheid om eveneens of bij wijze van alternatief strafrechtelijke, financiële sancties toe te passen, mits deze even doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn als de administratieve financiële sancties. Nederland voorziet reeds in strafrechtelijke, financiële sancties via de WED. De formulering in het derde lid, onderdeel b, biedt lidstaten de ruimte om te kiezen tussen de in dat onderdeel genoemde maatregelen. De sancties, bedoeld in het derde lid, onderdeel b, nemen in Nederland de vorm aan van vebeurdverklaring en inbeslagneming van illegaal verkregen goederen.
Art. 31 (5)	Gereduceerd quotum	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 32	Uitoefening bevoegdheidsdelegatie	Behoeft geen uitvoering; bepalingen richten zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 33	Overlegforum	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 34	Comitéprocedure	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 35 (1) t/m (6)	Evaluatie	Behoeft geen uitvoering; bepalingen richten zich tot de Europese Commissie.	–	Geen.
Art. 35 (7)		Behoeft geen uitvoering; bepaling richt zich tot de Europese wetenschappelijke adviesraad inzake klimaatverandering.	–	Geen.
Art. 36	Wijziging Richtlijn (EU) 2019/1937	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 37	Intrekking en overgangsbepalingen	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Art. 38	Inwerkingtreding en toepassing	Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage I		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage II		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage III		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage IV		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage V		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage VI		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage VII		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage VIII		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage IX		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.
Bijlage X		Behoeft geen uitvoering.	–	Geen.

BIJLAGE B. TRANSPONERINGSTABEL UITVOERINGSVERORDENING 2025/1893

Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1893	Onderwerp	Geïmplementeerd/te implementeren in (artikel in Besluit gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen, tenzij anders gespecificeerd)	Geïmplementeerd/te implementeren in (artikel in Regeling gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen, tenzij anders gespecificeerd)	Omschrijving beleidsruimte
Art. 1	Toepassingsgebied	Behoeft geen uitvoering.	–	–
Art. 2	Opleiding van natuurlijke personen	Art. 6, derde lid, onderdeel e	Art. 6a	Geen.
Art. 3(1) en (2)	Afgifte opleidingsattesten aan natuurlijke personen	Art. 6, derde lid, onderdeel e	Art. 6a, eerste lid	Geen.
Art. 3(3)	Vrijstelling/ontheffing	Art. 6, derde lid, onderdeel e	Art. 6a, tweede lid	Lidstaten kunnen attesteringsinstanties toestaan om een vrijstelling aan individuele natuurlijke personen te verlenen. Nederland maakt van deze mogelijkheid gebruik.
Art. 4(1)	Attesteringsinstanties	Art. 6, derde lid, onderdeel e	Art. 6	Lidstaten hebben de mogelijkheid om één of meer autoriteiten aan te wijzen die bevoegd zijn om een attesteringsinstantie aan te wijzen. Nederland maakt gebruik van deze mogelijkheid door de minister aan te wijzen als bevoegde instantie. Deze bevoegdheden worden in mandaat uitgeoefend door de directeur-generaal van Rijkswaterstaat. Zie paragraaf 2.1 van deze toelichting.
Art. 4(2) en (3)	Eisen aan attesteringsinstanties	Art. 6, derde lid, onderdeel e	Art. 6	Geen.
Art. 5	Voorwaarden wederzijdse erkenning	Feitelijk handelen.	–	Geen.
Art. 6	Bestaande opleidingsattesten, opfriscursussen of evaluatieprocedures	Art. 6, derde lid, onderdeel e	Art. 6a
Art. 7	Intrekking	Behoeft geen uitvoering.	–	–
Art. 8	Inwerkingtreding	Behoeft geen uitvoering.	–	–
Bijlage I	Minimumeisen	Art. 6, derde lid, onderdeel e	Art. 6, eerste lid	Geen.
Bijlage II	Concordantietabel	Behoeft geen uitvoering.	–	–

---

1 Regeling van de Minister van Klimaat en Groene Groei van 10 december 2025, nr. WJZ/95846712, tot wijziging van de Regeling gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen en enkele andere regelingen in verband met de uitvoering van de verordening (EU) nr. 2024/573 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 7 februari 2024 betreffende gefluoreerde broeikasgassen, tot wijziging van Richtlijn (EU) 2019/1937 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 517/2014 en de verordening (EU) nr. 2024/590 van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 7 februari 2024 betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1005/2009 (Stcrt. 2025, 43114).

2 Kamerstukken II 2016/17, 29 515, nr. 397, p. 5.

3 Zie Besluit van 14 juli 2025, houdende wijziging van het Besluit gefluoreerde broeikasgassen en ozonlaagafbrekende stoffen en enkele andere besluiten in verband met de uitvoering van Verordening (EU) 2024/573 van het Europees Parlement en de Raad van 7 februari 2024 betreffende gefluoreerde broeikasgassen, tot wijziging van Richtlijn (EU) 2019/1937 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 517/2014, en Verordening (EU) 2024/590 van het Europees Parlement en de Raad van 7 februari 2024 betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1005/2009 (Stb. 2025, 199), p. 27.