Tegenwoordig zijn 73 leden, te weten:
Van de Beeten, Bemelmans-Videc, Van den Berg, Bierman-Beukema toe Water,
Biermans, Broekers-Knol, Van den Broek-Laman Trip, Van Dalen-Schiphorst, Dees,
Doesburg, Dölle, Van Driel, Dupuis, Eigeman, Essers, Van Gennip, De Graaf,
Hamel, Van Heukelum, Hoekzema, Ten Hoeve, Holdijk, Jurgens, Kalsbeek-Schimmelpenninck
van der Oye, Ketting, Klink, Koekkoek, Kohnstamm, Kox, Van der Lans, Van Leeuwen,
Leijnse, Lemstra, Van der Linden, Linthorst, Luijten, Maas-de Brouwer, Meindertsma,
Meulenbelt, Middel, Van Middelkoop, Nap-Borger, Noten, Van den Oosten, Pastoor,
Platvoet, Pormes, Putters, Van Raak, Rabbinge, De Rijk, Rosenthal, Russell,
Schouw, Schuurman, Schuyer, Slagter-Roukema, Soutendijk-van Appeldoorn, Swenker,
Sylvester, Tan, Terpstra, Van Thijn, Timmerman-Buck, Vedder-Wubben, Wagemakers,
Walsma, Werner, Westerveld, Witteman, Witteveen, Woldring en De Wolff,
en de heren Donner, minister van Justitie, De Geus, minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, en mevrouw Van der Laan, staatssecretaris van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap.
De voorzitter:
Ik open de vergadering en verzoek u allen te gaan staan.
Drie bomaanslagen op treinen in Madrid, donderdag jl., hebben de wereld
geschokt. Zeer velen zijn gewond geraakt. Vele mensenlevens zijn vernietigd,
levens van mannen, van vrouwen, van kinderen. Door terroristische krachten
zijn doelbewust lichamen letterlijk verscheurd en mensen gebroken door de
pijn om het verlies van geliefden. Die verscheuring en gebrokenheid heeft
tegelijk mensen verenigd, in Spanje, in ons land, in heel Europa en daarbuiten.
De drie minuten stilte die ontelbaren gisteren gelijktijdig in acht namen,
heeft de grenzen overstegen van regio's, van landen, van continenten. Dat
massale, gezamenlijke zwijgen was een oorverdovende uiting van de kracht van
verwantschap, de kracht van weerstand tegen geweld jegens weerloze, onschuldige
burgers. Moge die kracht aanhouden en toenemen.
Namens u allen heb ik aan de voorzitter van de Spaanse senaat onze gevoelens
van meeleven overgebracht.
Waar woorden verder tekortschieten, moet het zwijgen spreken. Ik verzoek
u dan ook enige ogenblikken stilte in acht te nemen om met onze gedachten
de gewonden, de nabestaanden en het Spaanse volk nabij te zijn.