Start van deze pagina
Skip navigatie, ga direct naar de Inhoud

Overheid.nl - de wegwijzer naar informatie en diensten van alle overheden.

De wegwijzer naar informatie en diensten van alle overheden

Tekstgrootte
+


Jaargang 2018
Nr. 60162

Gepubliceerd op 29 oktober 2018 09:00



Beschikking van de Minister voor Rechtsbescherming van 19 oktober 2018, nr. 238277, Directie Wetgeving Juridische Zaken, tot vaststelling van het percentage waarmee de bedragen voor levensonderhoud met ingang van 1 januari 2019 worden verhoogd (Beschikking wijzigingspercentage levensonderhoud 2019)

De Minister voor Rechtsbescherming,

Gelet op artikel 402a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek;

Besluit:

Artikel 1

Het percentage, bedoeld in artikel 402a, eerste lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek, waarmee bedragen voor levensonderhoud met ingang van 1 januari 2019 worden verhoogd, wordt vastgesteld op 2.

Artikel 2

Deze beschikking wordt aangehaald als: Beschikking wijzigingspercentage levensonderhoud 2019.

Deze beschikking zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.

Den Haag, 19 oktober 2018

De Minister voor Rechtsbescherming, S. Dekker

TOELICHTING

Met ingang van 1 januari 2019 zullen uitkeringen voor levensonderhoud weer automatisch worden aangepast. Het percentage waarmee de bestaande, vastgestelde of gewijzigde alimentaties zullen worden verhoogd, is vastgesteld op 2.

De wettelijke regeling van indexering der alimentaties

Ingevolge artikel 402a van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden de bij rechterlijke uitspraak of bij overeenkomst vastgestelde bedragen voor levensonderhoud jaarlijks met ingang van 1 januari automatisch met een bepaald percentage gewijzigd. Dit percentage is gelijk aan het procentuele verschil tussen het indexcijfer der lonen per de 30ste september onmiddellijk voorafgaande aan die eerste januari en het indexcijfer der lonen per 30 september in het jaar daarvoor. Het indexcijfer der lonen is nader omschreven in het Besluit van 28 september 1992, houdende begripsomschrijving van het indexcijfer der lonen (Stb. 1992, 507, voor het laatst gewijzigd bij besluit van 16 augustus 2003, Stb. 328). Bepalend is het indexcijfer van cao-lonen per maand (inclusief bijzondere beloningen), zoals dat wordt berekend door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Bij de samenstelling van dit indexcijfer wordt behalve met de salarissen in het bedrijfsleven, ook rekening gehouden met de ontwikkeling van de salarissen bij de overheid en met de ontwikkeling van de salarissen in andere sectoren.

Percentage geldend voor het jaar 2019

Voor de wijziging van de alimentaties die volgens de hiervoor beschreven wettelijke regelingen per 1 januari 2019 zal plaatsvinden, komen in aanmerking de indexcijfers per 30 september 2017 en per 30 september 2018. Deze bedragen 110,2 respectievelijk 112,4 hetgeen een procentueel verschil van 1,996 oplevert. Afronding ingevolge de wet op tienden van een procent met afronding van de vijf naar beneden, overeenkomstig artikel 402a lid 4 Boek 1 BW, betekent een verhoging van de alimentaties per 1 januari 2018 met 2%. Het percentage van de wijziging van de alimentaties dat zal gelden vanaf 1 januari 2019 is derhalve bepaald op 2.

Percentages, geldend voor de jaren tot 1975

Al naar gelang het jaar van vaststelling (1973, 1972, 1971 of 1970 of eerder), bedroeg het percentage van de op 1 januari 1974 ingegane verhoging: 12, 23, 40 en 54.

Percentage, geldend voor de jaren 1975 tot en met 2019

1975:

16

1976:

13

1977:

7

1978:

8

1979:

6

1980:

6

1981:

4

1982:

3

1 april 1983-31 december 1983:

6,4

1984:

1985:

0,5

1986:

1,1

1987:

1,3

1988:

0,5

1989:

1

1990:

1,6

1991:

3,2

1992:

3,7

1993:

4,2

1994:

2,5

1995:

1,3

1996:

1,1

1997:

1,7

1998:

2,3

1999:

3,3

2000:

2,5

2001:

3,3

2002:

4,6

2003:

3,9

2004:

2,5

2005:

1,1

2006:

0,9

2007:

1,8

2008:

2,2

2009:

3,9

2010:

2,3

2011:

0,9

2012:

1,3

2013:

1,7

2014:

0,9

2015:

0,8

2016:

1,3

2017:

2,1

2018:

1,5

2019:

2

Deze percentages gelden voor de alimentaties die in het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor het percentage is vastgesteld, bestonden, zijn vastgesteld of gewijzigd. Onder ‘vaststellen of wijzigen’ vallen ook de wijzigingen die door voorafgaande indexering(en) tot stand zijn gekomen.

Enkele voorbeelden in verband met de verhoging per 1 januari 2019

De alimentatie is in 2018 door de rechter of door partijen bij overeenkomst bepaald op € 250,– per maand. Dit bedrag wordt dus met ingang van 1 januari 2019 € 250,– + 2% = € 255,– per maand.

Als de alimentatie in 2014 is vastgesteld op € 300,– per maand, is dit bedrag per 1 januari 2015 met een indexeringspercentage van 0,8 verhoogd tot 302,40. Per 1 januari 2016 kwam daar 1,3% bij en werd het bedrag € 306,33. Per 1 januari 2017 kwam dit bedrag, verhoogd met het indexeringspercentage van 2,1, uit op € 312,76. Met ingang van 1 januari 2018 kwam daar 1,5% bij en werd het bedrag € 317,45. Per 1 januari 2019 komt daar 2% bij en wordt het bedrag € 323,80.

Een ander voorbeeld: de alimentatie is in 2007 vastgesteld op € 400,– per maand. Met ingang van 1 januari 2008 kwam daar 2,2% bij, zodat het bedrag € 408,80 per maand werd. Per 1 januari 2009 kwam daar 3,9% bij, zodat het bedrag € 424,74 per maand werd. Per 1 januari 2010 kwam daar 2,3% bij en kwam het bedrag uit op € 434,51. Per 1 januari 2011 kwam daar 0,9% bij en kwam het bedrag uit op € 438,42. Met ingang van 1 januari 2012 kwam er 1,3% bij en kwam het bedrag uit op € 444,12. Vervolgens is het bedrag per 1 januari 2013 met een indexeringspercentage van 1,7 verhoogd tot € 451,67 en per 1 januari 2014 met 0,9% en werd het bedrag € 455,74 per maand. Per 1 januari 2015 werd het bedrag verhoogd met 0,8% en kwam het bedrag uit op € 459,39. Per 1 januari 2016 kwam daar 1,3% bij en werd het bedrag € 465,36. Met ingang van 1 januari 2017 bedroeg de alimentatie, verhoogd met het indexeringspercentage van 2,1, € 475,13. Per 1 januari 2018 kwam daar 1,5% bij en werd het bedrag € 482,26. Per 1 januari 2019 komt daar 2% bij en wordt het bedrag € 491,90.

Uitzondering op de regel

In één geval geldt de wettelijke indexering in het geheel niet. Als namelijk vóór 1 januari 1973 de hoogte van de bedragen in de rechterlijke uitspraak of in de overeenkomst mede afhankelijk is gesteld van de ontwikkeling van het peil van het inkomen, de lonen of de prijzen, worden deze bedragen niet van rechtswege verhoogd met de vastgestelde percentages. Voor deze alimentatiebedragen blijft dan van kracht wat de rechter heeft bepaald of wat in de overeenkomst staat.

Uitsluiting van de indexering

Bij alimentaties die zijn vastgesteld na de inwerkingtreding van de wet (vanaf 1 januari 1973) kan men afwijken van de algemene indexeringsregeling. Er kunnen redenen zijn om niet mee te doen aan de aanpassing van rechtswege van de alimentatie en om liever vaste bedragen aan te houden. Indien de alimentatieplichtige bijvoorbeeld moet leven van een vast inkomen dat niet meegaat met het loon- en prijspeil, kan automatische stijging van de alimentatie voor betrokkene bezwaarlijk zijn. Men kan dan bij overeenkomst de indexering van rechtswege uitsluiten. Ook kan elk van beide partijen aan de rechter vragen die indexering uit te sluiten. Men kan de wettelijke indexering ook voor een bepaalde tijd uitsluiten, bijvoorbeeld voor één jaar. Er kan daarvoor reden zijn als de alimentatie aan het eind van het jaar werd vastgesteld en bijvoorbeeld als de alimentatieplichtige niet op korte termijn op inkomensverhoging kan rekenen of men wil de voorkeur geven aan een andere vorm van automatische aanpassing van de alimentatie, bijvoorbeeld door die te koppelen aan wijzigingen in het salaris van de alimentatieplichtige, of aan een prijsindexcijfer. In artikel 402a Boek 1 BW is uitdrukkelijk vastgelegd dat de rechter die de wettelijke indexering uitsluit, daarbij tevens kan bepalen dat de alimentatie op een andere wijze dan door de wettelijke indexering zal worden aangepast. De rechter kan hiertoe overgaan op verzoek van de onderhoudsplichtige of de onderhoudsgerechtigde, maar ook ‘ambtshalve’, dat wil zeggen zonder dat hem daartoe formeel is verzocht. Aldus kan de rechter de wijziging van de alimentatie bijvoorbeeld koppelen aan de ontwikkelingen van het inkomen van de alimentatieplichtige, dus een zogenaamde ‘aanpassing op maat’ bewerkstelligen. Maar ook de alimentatieplichtige en de alimentatiegerechtigde zullen in de overeenkomst waarbij zij de wettelijke indexering uitsluiten, in plaats daarvan zo’n speciaal aanpassingscriterium kunnen opnemen. In dat geval is de gang naar de rechter niet nodig.

Indien de rechter een ‘aanpassing op maat’ geeft, kan hij op verzoek tevens een regeling vaststellen omtrent de wijze en tijdstippen waarop de onderhoudsplichtige aan de onderhoudsgerechtigde gegevens dient te verschaffen ten behoeve van de aanpassing. Zo’n regeling kan eventueel ook later nog aan de rechter worden gevraagd. Ook kan een door de rechter vastgestelde ‘informatieregeling’ op verzoek alsnog door de rechter worden gewijzigd.

Mocht uitsluiting van de wettelijke indexering, bijvoorbeeld na verloop van tijd, onbillijke verschillen te zien geven met de algemene regeling, dan kan men de rechter verzoeken de uitsluiting ongedaan te maken. Daarna is de algemene regeling weer van toepassing. Indien de rechter tevens een ‘aanpassing op maat’ had vastgesteld, zal de uitsluiting van de wettelijke indexering ook op andere gronden dan die genoemd in artikel 401 Boek 1 BW ongedaan kunnen worden gemaakt. Bijvoorbeeld indien gebleken is dat de regeling van aanpassing van de onderhoudsbijdrage overeenkomstig het individuele inkomen van de alimentatieplichtige, of overeenkomstig een ander criterium, tussen betrokkenen niet bevredigend functioneert.

Beroep op de rechter

De wettelijke indexering van alimentaties volgt de algemene ontwikkeling van het loonpeil. De individuele omstandigheden kunnen echter sterk afwijken van die algemene ontwikkeling. In zo’n geval kan men een beroep op de rechter doen om een vroegere rechterlijke uitspraak of een alimentatieovereenkomst aan te passen aan de veranderde omstandigheden. Uiteraard blijft het altijd mogelijk met de alimentatiegerechtigde een regeling te treffen. De gang naar de rechter is eerst dán noodzakelijk, indien men onderling niet tot overeenstemming kan komen.

In de gevallen, waarin men voor uitkeringen van levensonderhoud de hulp van de rechter wil inroepen, is de hulp van een advocaat noodzakelijk.

De Minister voor Rechtsbescherming, S. Dekker


SnelzoekenInfo

Snelzoeken
U kunt dit veld gebruiken om te zoeken op
–een vrije zoekterm voor het zoeken op tekst (bijvoorbeeld "milieu")
–een betekenisvolle zoekterm voor het zoeken naar specifieke publicaties (bijvoorbeeld dossiernummer '32123' of 'trb 2009 16').
U kunt termen combineren door EN te zetten tussen de termen (blg 32123 EN milieu).
U kunt zoeken op letterlijke tekst door '' om de term te zetten. ('appellabele toezeggingen').

Voor meer mogelijkheden en uitleg verwijzen wij u naar de help-pagina's van Officiële bekendmakingen op overheid.nl