Handeling
| Datum publicatie | Organisatie | Vergaderjaar | Vergadernummer | Datum vergadering |
|---|---|---|---|---|
| Tweede Kamer der Staten-Generaal | 2006-2007 | nr. 22, pagina 1543-1544 |
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.
Officiële publicaties van de overheid.
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.
U bent hier:
| Datum publicatie | Organisatie | Vergaderjaar | Vergadernummer | Datum vergadering |
|---|---|---|---|---|
| Tweede Kamer der Staten-Generaal | 2006-2007 | nr. 22, pagina 1543-1544 |
Vragen van het lid De Wit aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over een zeer recente uitspraak van de rechter dat de herkeuringen voor de WAO moeten geschieden door een verzekeringsarts.
De heer De Wit (SP):
Voorzitter. Ik wil het hebben over de herkeuringen op grond van de WAO, dus over de herkeuringen van de WAO'ers, die sinds 1 oktober 2004 in ons land plaatsvinden. Die keuringen moeten geschieden door een verzekeringsarts. Vanaf het moment waarop met die keuringen is gestart, bereikt ons het bericht waarmee mensen zeggen: ik word wel gekeurd, maar niet door een verzekeringsarts. Wij hebben de tijd gekend waarin door het UWV uitzendkrachten werden ingeschakeld. Wij weten dat basisartsen keuringen verrichten. Kortom, er is op dit punt grote onduidelijkheid. De Centrale raad van beroep heeft een paar maanden geleden een duidelijke uitspraak gedaan. Die uitspraak komt erop neer dat herkeuringen moeten geschieden door verzekeringsartsen die daartoe geregistreerd zijn, dus die gediplomeerd zijn en die de opleiding voor verzekeringsarts hebben gevolgd. Eén uitzondering is mogelijk: een keuring niet direct door de verzekeringsarts laten doen, maar door een arts onder supervisie van een verzekeringsarts, dus onder supervisie van een geregistreerde arts.
Ik heb eerder verwezen naar de uitspraak van de rechtbank Roermond, maar ik kan ook verwijzen naar een recente uitspraak van de rechtbank Den Bosch. In de praktijk blijkt de hand te worden gelicht met de strenge eis van de Centrale Raad van Beroep: het moet gaan om een verzekeringsarts of een arts onder supervisie. Er zijn voorbeelden van keuringen zonder supervisie. Weet het UWV waar men aan toe is? Weet het UWV van deze uitspraken van de centrale raad? Kan de minister garanderen dat het UWV daadwerkelijk handelt conform de voorschriften van de rechtspraak?
Minister De Geus:
Voorzitter. Door de heer De Wit zijn eerder twee keer schriftelijke vragen over dit onderwerp gesteld. Het ging toen over een uitspraak van de rechtbank Alkmaar. Die schriftelijke vragen zijn beantwoord op 3 juli en 8 augustus. De mondelinge vragen van nu leveren eigenlijk geen nieuwe punten op.
Uit het schattingsbesluit en de jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep valt niet op te maken dat de WAO-keuring slechts door verzekeringsartsen verricht mag worden. Ook basisartsen en artsen in opleiding tot verzekeringsarts mogen WAO-keuringen verrichten. Voor deze artsen gelden wel dezelfde kwaliteitseisen en alle van toepassing zijnde standaarden en protocollen. Voorts is het professioneel statuut verzekeringsartsen van toepassing. De artsen staan bovendien onder supervisie van een mentor. In een uitspraak van 28 juli 2006 heeft de centrale raad deze werkwijze goedgekeurd.
Tegen een soortgelijke uitspraak als de uitspraak waarnaar de heer De Wit in zijn vragen verwijst, is door het UWV hoger beroep ingesteld. Dat betekent dat de vragen van de heer De Wit eigenlijk onder de rechter zijn. Het UWV beslist uiteraard zelf over het al of niet instellen van beroep. Het ligt geheel in de lijn der verwachting dat het UWV ook tegen de recente uitspraak van de rechtbank Roermond in hoger beroep gaat. Tegen een uitspraak van een andere rechtbank met dezelfde strekking is inmiddels hoger beroep ingesteld. Wij wachten de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep in vertrouwen af.
De heer De Wit (SP):
Dit is typisch het UWV: tegen de klippen op procederen! Men procedeert totdat de mensen afhaken, omdat zij het niet langer kunnen opbrengen. De uitspraak van 28 juli 2006 is heel duidelijk: het mag door een basisarts of een andere arts gebeuren, maar hij of zij moet wel weten waar het over gaat. Zo iemand moet het rapport tekenen en het onderzoeksrapport inzien. Zelfs aan een bezwaararts wordt de eis gesteld dat hij de persoon zelf gezien heeft. Het UWV vindt kennelijk dat het anders ligt. De rechter is echter heel duidelijk geweest. Ik betreur het zeer dat het UWV opnieuw in hoger beroep gaat, terwijl de centrale raad de eis heel duidelijk heeft gesteld. In het geval van Roermond heeft de verzekeringsarts het niet eens gezíén! Waar praten wij dan nog over? Ik vind het echt schandalig dat opnieuw voor hoger beroep wordt gekozen.
Waarom zijn mijn vragen urgent? De minister heeft in zijn antwoorden van 4 juli van dit jaar geschreven dat er bij het UWV 200 niet-verzekeringsartsen in opleiding zijn. Daarnaast zijn er 100 verzekeringsartsen bij het UWV werkzaam die niet in opleiding zijn. Dat wil zeggen dat er grote groepen artsen zijn zonder een bevoegdheid om keuringen te verrichten.
Er hebben dus keuringen plaatsgevonden die nietig zijn, die gewoon door de rechter vernietigd kunnen worden. Is de minister bereid het UWV op te dragen om al die gevallen boven water te halen en ervoor te zorgen dat die mensen een nieuwe keuring krijgen? Zo nee, kan de minister het UWV, het land en de desbetreffende WAO'ers duidelijk maken dat herziening van de uitspraak van de rechter kan worden aangevraagd? Het kan namelijk niet zo zijn dat er een duidelijke uitspraak is van de rechter maar dat de degenen om wie het gaat, daarvan geen voordeel genieten.
Minister De Geus:
De uitspraken van de centrale raad van beroep zijn natuurlijk niet nietig. Integendeel, ze zijn richtinggevend. Beslissingen van het UWV die in overeenstemming zijn met het recht en die niet vernietigd worden door rechtspraak, in hoogste instantie door de centrale raad van beroep, houden dus stand.
Er werken inderdaad iets minder dan 1000 artsen waarvan er circa 200 in opleiding zijn tot verzekeringsarts. Er zijn circa 100 artsen werkzaam die geen verzekeringsarts zijn en ook niet in opleiding zijn. Daarbij gaat het vaak om artsen met een meerjarige ervaring in de claimbeoordeling. Het gaat uiteraard om de zorgvuldigheid van deze operatie. De beroepsverenigingen NVVG en UWVA plaatsen in hun brief van 21 augustus naar aanleiding van de beantwoorde Kamervragen kanttekeningen bij bepaalde zaken. Over de bevoegdheden schrijven zij echter: "U stelt terecht dat verzekeringsgeneeskundige handelingen mogen worden verricht door een arts zijnde niet verzekeringsarts, mits onder supervisie van een geregistreerd verzekeringsarts."
De heer De Wit (SP):
Ik wil even een misverstand ophelderen. De minister heeft het over zaken waarover de rechter zich heeft uitgesproken. Heel veel mensen zijn echter niet naar de rechter gegaan maar zijn wel gekeurd door een niet-verzekeringsarts. Die beslissingen zouden vernietigd moeten worden.
Minister De Geus:
De heer De Wit gaat ervan uit dat de beslissingen van het UWV daardoor nietig worden. Ik houd staande dat die beslissingen niet nietig zijn. Ze zijn pas nietig als ze in laatste instantie geen stand houden bij de raad van beroep c.q. centrale raad van beroep.
De heer Vendrik (GroenLinks):
Het is onbestaanbaar dat bij de WAO-keuring artsen worden ingeschakeld die niet gekwalificeerd zijn voor het uitoefenen van het vak van de verzekeringsgeneeskunde. Dat is bizar! Dat hoor ik de minister niet zeggen. Hij weet toch als geen ander hoe gevoelig die keuringspraktijk is. Waarom heeft hij niet zeker gesteld dat de artsen die aan de knoppen zitten van de WAO-keuring, volledig bevoegd zijn? Heeft dat misschien te maken met het feit dat spoed hier voor alles is gegaan? De minister stelde het UWV de politieke eis dat voor de zomer van 2007 zo'n 300.000 WAO'ers herkeurd moesten en zouden worden, desnoods met onbevoegd personeel.
Tot slot wil ik een vraag stellen aan mevrouw Verburg. Er zijn formatiebesprekingen gaande. Is het denkbaar dat de herkeuringen waarbij zo veel fout gaat, tijdelijk worden opgeschort in afwachting van de uitkomst van de goede gesprekken tussen de fracties van mevrouw Verburg, mevrouw Bussemaker en de heer De Wit?
Minister De Geus:
Mij is gevraagd of het denkbaar is dat mensen die hun opleiding nog niet hebben afgemaakt, nuttig en zorgvuldig werk verrichten. Dat onderwerp is hier een- en andermaal besproken. Het antwoord is: ja, mits onder supervisie van iemand die wel gekwalificeerd is.
Mevrouw Verburg (CDA):
Ik wil graag antwoorden op de vraag van de heer Vendrik. Er is heel veel denkbaar, bijvoorbeeld ook om de Wet werk en bijstand een poosje stop te zetten of om alle re-integratietrajecten op te schorten. Dat is echter niet verstandig, en dat geldt ook hiervoor. Het gaat namelijk om "werk in uitvoering".
Het gehele traject van beoordeling en re-integratie moet uitermate zorgvuldig plaatsvinden. In de praktijk blijkt dat elke verandering, uitspraak of suggestie tot onzekerheid leidt. De heer Vendrik en de heer De Wit moeten niet doen alsof zij nergens van wisten: de Kamer was ervan op de hoogte dat artsen in opleiding onder supervisie betrokken waren bij de beoordelingspraktijk van het UWV. Ik vraag de minister om over dit traject en de stand van de gehele procedure heel zorgvuldig te communiceren door gebruik te maken van de website van UWV, zodat iedereen kennis kan nemen van de precieze stand van zaken.
Minister De Geus:
Er wordt op de website van UWV gecommuniceerd over de procedure. Ik zeg de Kamer graag toe dat ik haar deze of volgende maand nader informeer over de voortgang van het proces. Uiteraard dient van tijd tot tijd informatie aan haar te worden verstrekt over de voortgang van dat proces.
Mevrouw Bussemaker (PvdA):
Het geven van informatie is altijd nuttig. Het moet echter wel gerichte informatie zijn. Wij weten dat er met de herkeuringspraktijk heel veel mis gaat. Dat hebben de heren De Wit en Vendrik zojuist al beargumenteerd. Het antwoord van de minister vind ik buitengewoon formalistisch van aard. Ik zou graag zien dat hij zich verplaatste in de mensen die dit moeten meemaken. Een aantal weken geleden hebben wij rapporten gekregen met voorbeelden van het CNV en de FNV waaruit blijkt dat mensen zich in de steek gelaten voelen. Zij voelen zich als een hond behandeld. Welke conclusie trekt de minister daaruit? Is hij bereid om op grond daarvan nog eens na te gaan of de personen die de keuringen uitvoeren goed geëquipeerd en adequaat zijn om dat te doen?
Tegen mevrouw Verburg zeg ik dat wij wisten dat er artsen in opleiding bij betrokken waren. Zij weet ook dat verschillende fracties daartegen vanaf het begin bezwaar hebben gemaakt.
Minister De Geus:
Mevrouw Bussemaker heeft mij gevraagd of ik kennis heb van de indringendheid van deze operatie voor betrokkenen. In antwoord op die vraag zeg ik dat dit zeer zeker het geval is. Vorige maand – misschien is het al iets langer geleden – heb ik een gesprek gevoerd met een aantal mensen van het CNV. Het is de Kamer bekend dat ik vroeger bij die vakbond werkte. Toen ik als vakbondbestuurder werkzaam was, heb ik heel veel mensen begeleid. Ik vind het ook belangrijk om van tijd tot tijd met mensen te spreken die persoonlijk betrokken zijn bij deze herbeoordelingoperatie. Het maakt niet uit of ik daarvoor werkbezoeken moet afleggen of dat ik dat via de vakbond doe. Het zijn gesprekken waarvoor ik tijd uittrek en waarvan ik probeer te leren met de intentie om tot een zo zorgvuldig mogelijke uitvoering te komen. De Kamer zal er ook begrip voor hebben dat ik mij in het debat over de Kamervragen concentreer op de politieke kant van de zaak.
Kopieer de link naar uw clipboard
https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-1543-1544.html
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.