Waterschapsblad van Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier
| Datum publicatie | Organisatie | Jaargang en nummer | Rubriek |
|---|---|---|---|
| Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier | Waterschapsblad 2026, 6225 | algemeen verbindend voorschrift (verordening) |
Authentieke versie (PDF)
Informatie
Printen
Delen
Het college van hoofdingelanden van Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier;
gelezen het voorstel van dijkgraaf en hoogheemraden van 27 januari 2026, nr. 25.1189984.
gelet op de artikelen 78, 110, 111 en 115 lid 1, b en c van de Waterschapswet en artikel 13.1a, lid 1 en lid 3 van de Omgevingswet;
gehoord de commissie Bestuur, Middelen en Waterketen;
De Legesverordening HHNK 2026 vast te stellen, luidend als volgt,
Artikel 2 Aard van de heffing en belastbaar feit
Onder de naam leges worden rechten geheven ter zake van het in behandeling nemen van een aanvraag tot het door HHNK verlenen van diensten, genoemd in de bij deze verordening behorende tarieventabel.
Belastingplichtig is de aanvrager van de dienst dan wel degene ten behoeve van wie de dienst is aangevraagd.
Artikel 4 Heffingsmaatstaven en tarieven
- 1.
- 2.
- 3.
De leges zijn verschuldigd onverminderd de andere rechten waaraan de stukken onderhevig zijn en onverminderd de bijkomende kosten welke aan derden verschuldigd zijn en door HHNK worden betaald, zoals portokosten, kadastrale rechten of externe advieskosten waarvan het verschuldigde bedrag, voorafgaand aan het in behandeling nemen van een aanvraag, aan de aanvrager worden meegedeeld.
De leges worden geheven bij wege van aanslag dan wel bij wege van een mondelinge of gedagtekende schriftelijke kennisgeving door of namens de invorderingsambtenaar, waaronder mede wordt begrepen een stempelafdruk, nota of andere schriftuur.
Het dagelijks bestuur kan nadere regels geven met betrekking tot de heffing en de invordering van de leges.
Artikel 11 Intrekking, inwerkingtreding, tijdstip van ingang van de heffing en citeertitel
- 1.
De Legesverordening Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier 2023, vastgesteld bij besluit van 14 december 2022, registratienummer 22.0687203, wordt ingetrokken met ingang van de in het derde lid genoemde datum van ingang van de heffing, met dien verstande dat zij van toepassing blijft op belastbare feiten die zich voor die datum hebben voorgedaan.
- 2.
- 3.
- 4.
Indien de datum van inwerkingtreding van deze verordening ligt na de in het derde lid opgenomen datum van ingang van de heffing, blijft de in het eerste lid genoemde verordening gelden voor de in de tussenliggende periode plaatsvindende belastbare feiten voor zover de heffing van de leges hiervoor in die periode plaatsvindt.
- 5.
Aldus besloten in de openbare vergadering van 4 maart 2026
van het college van hoofdingelanden,
de secretaris,
M.J. Kuipers
de dijkgraaf,
ir. R.P.G. Bosma
Bijlage 1 Tarieventabel behorende bij de Legesverordening Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier 2026
Het tarief bedraagt voor het in behandeling nemen van een aanvraag tot het verstrekken van:
Het tarief bedraagt voor het in behandeling nemen van een aanvraag tot het voldoen aan een verzoek:
Het tarief bedraagt voor het in behandeling nemen van een aanvraag voor:
Hoofdstuk 3 – Vergunningen, ontheffingen, maatwerkvoorschriften en een gelijkwaardige maatregel
In dit hoofdstuk worden de tarieven weergegeven die gelden voor het in behandeling nemen van een aanvraag om vergunning, ontheffing, maatwerkvoorschrift of gelijkwaardige maatregel op grond van de Omgevingswet, de Waterschapsverordening van het hoogheemraadschap of andere wet- of regelgeving.
Het legestarief van de aanvraag wordt opgebouwd uit één of meerdere tarieven:
- •
Een starttarief uit tabel 1 voor het in behandeling nemen van een aanvraag. Dit tarief wordt eenmalig op de aanvraag in rekening gebracht, ongeacht het aantal of soort activiteiten in een aanvraag. Voor enkele situaties geldt een aangepast starttarief. Bij deze situaties worden de onderliggende tarieven (in tabel 2 en 3) niet meegenomen.
- •
Tabel 1 Overzicht starttarief:
Tabel 2 - Overzicht activiteitentarief
|
Extern deskundige advies inschakelen voor de aanvraag1 |
||
|
Kosten andere overheden (advies en instemming)2 |
|
Toeslaggroep 3 |
||
Op grond van de Waterschapswet en de Omgevingswet is HHNK bevoegd rechten te heffen ter zake van onder meer het genot van door of vanwege het bestuur van HHNK verleende diensten en het behandelen van verzoeken tot het verlenen van vergunningen of ontheffingen (art. 113 en 115, eerste lid, onderdeel b en c, Waterschapswet en artikel 13.1a van de Omgevingswet). De hier bedoelde rechten worden algemeen aangeduid als leges. Voor de heffing en invordering worden deze leges aangemerkt als een waterschapsbelasting (art. 115, tweede lid, Waterschapswet). De heffing geschiedt op basis van een belastingverordening (art. 111 Waterschapswet). Deze Legesverordening is derhalve aan te merken als een belastingverordening.
Ingevolge deze verordening worden leges geheven voor een drietal categorieën diensten, te weten:
- •
- •
- •
De Legesverordening HHNK 2026 vervangt de Legesverordening HHNK 2023.
De aanpassing in 2026 heeft onder andere ten doel om nieuwe legestarieven vast te stellen met een hogere kostendekkendheid.
Daarnaast is de tarievenlijst geactualiseerd en aangepast zodat deze beter aansluit bij de praktijk en de Waterschapsverordening.
Artikel 1 – Begripsomschrijvingen
Dit artikel bevat enkele begripsomschrijvingen. De heffings- en de invorderingsambtenaar zijn de functionarissen die op grond van de Waterschapswet door het dagelijks bestuur als respectievelijk ambtenaar belast met de heffing van waterschapsbelastingen en ambtenaar belast met de invordering van waterschapsbelastingen zijn aangewezen.
Artikel 2 – Aard van de heffing en belastbaar feit
Dit artikel bevat de aanduiding van de heffing en van het belastbare feit, namelijk het verlenen van diensten. De concretisering vindt plaats in de bij de verordening behorende tabel.
Met betrekking tot verzoeken om vergunningen is ervoor gekozen het in behandeling nemen van de aanvraag aan te merken als belastbaar feit, en niet de toekenning of verlening van de vergunning. Dit houdt in dat ook leges verschuldigd zijn bij het weigeren van de gevraagde vergunning, het wijzigen van (de tenaamstelling van) een verleende vergunning, het buiten behandeling stellen van een aanvraag en het intrekken van een aanvraag. Reden daarvoor is dat ook in die gevallen kosten voor de behandeling van de aanvraag gemaakt zijn. Dit is in overeenstemming met artikel 115 Waterschapswet, waarin het behandelen van verzoeken als belastbare dienst wordt aangemerkt. Ook volgens vaste rechtspraak is legesheffing in dergelijke gevallen toegestaan. Voorwaarde is wel dat er werkzaamheden zijn verricht om de aanvraag te behandelen. Ook een globale beoordeling van een vergunningaanvraag, bijvoorbeeld om te bezien of alle noodzakelijke stukken voor een inhoudelijke behandeling aanwezig zijn, is voldoende om van een belastbare dienstverlening te spreken.4 Daarentegen kan het alleen inboeken en registreren van een vergunningaanvraag en het verzenden van een ontvangstbevestiging niet worden beschouwd als in behandeling nemen.5
Het tarief voor het in behandeling nemen van een aanvraag om vergunning waarop negatief wordt beschikt, komt overeen met het tarief dat geldt wanneer de vergunning wordt verleend. Voor de behandeling van een vergunningaanvraag maakt het immers niet uit of de vergunning uiteindelijk wel of niet wordt verleend.
De heffing van leges is beperkt tot aangevraagde vergunningen, ontheffingen, maatwerkvoorschriften of een gelijkwaardige maatregel en daarmee vergelijkbare vrijstellingen en toestemmingen. Voor ambtshalve verleende vergunningen is geen legesheffing mogelijk. In dat geval is er geen aanvraag tot het verlenen van diensten, maar wordt verlening van een vergunning door het bestuursorgaan om andere redenen noodzakelijk of gewenst geacht. Hetzelfde geldt voor ambtshalve wijziging van vergunningen. Ook voor meldingen en soortgelijke kennisgevingen is legesheffing niet mogelijk. Het in behandeling nemen van meldingen strekt namelijk niet tot het al dan niet verstrekken van een door de indiener van de kennisgeving benodigde vergunning. Een melding of kennisgeving heeft ten doel het bestuursorgaan in staat te stellen te beoordelen of nadere eisen moeten worden gesteld of om de controle door het bestuursorgaan te vergemakkelijken. Hierdoor overheerst het publieke karakter en kan niet worden gesproken van een door de overheid verleende dienst.
Deze bepaling bevat de aanwijzing van de belastingplichtige. De aanvrager van de dienst en degene ten behoeve van wie de dienst wordt aangevraagd zijn beiden hoofdelijk aansprakelijk voor de betaling van de verschuldigde leges. Dit houdt in dat beiden aangesproken kunnen worden tot betaling van het volledige bedrag en zij zelf een verhaalsrecht hebben op de ander.
Algemeen geldt dat de dienst moet zijn aangevraagd. Dit houdt in dat bij ongevraagde diensten, zoals het ambtshalve verlenen van vergunningen, legesheffing niet mogelijk is (zie ook de toelichting bij artikel 2).
Het verschuldigde legesbedrag hoeft niet vooraf aan de aanvrager te worden meegedeeld. Uitzondering hierop vormen de kosten van extern advies. Deze dienen vooraf te zijn begroot en door de aanvrager geaccordeerd.
Artikel 4 – Heffingsmaatstaven en tarieven
De bij de verordening behorende tabel geeft aan naar welke maatstaven de leges geheven worden en volgens welke tarieven.
Met betrekking tot de tarieven bepaalt de Waterschapswet alleen dat deze zodanig worden vastgesteld dat de geraamde baten niet uitgaan boven de geraamde lasten terzake. Niet toerekenbaar zijn de kosten van meldingen; beleidsvoorbereiding en algemene inspraakprocedures; handhaving, toezicht en controle; en bezwaar- en beroepsprocedures. Volgens constante rechtspraak staan de legestarieven uitsluitend ter beoordeling van het orgaan dat bevoegd is deze vast te stellen, tenzij ze boven de wettelijke limiet uitgaan of leiden tot een onredelijke en willekeurige belastingheffing. Daarbij geldt dat bij de toetsing aan de wettelijke opbrengstlimiet niet gaat om het kostendekkingspercentage per dienst of groep van diensten, maar om de kostendekking van alle in de verordening opgenomen diensten.
De tariefstructuur in de tarieventabel is zodanig dat er steeds een duidelijke samenhang is tussen de hoogte van de leges en de gemiddelde omvang van de dienstverlening. Hiertoe is onder meer de cumulatieve werking van maatstaf en tarief bij meer gelijksoortige werkzaamheden beperkt.
Tot en met de vorige legesverordening van 2023 streefde HHNK een kostendekkendheid na van ongeveer 30%. Het bestuur van HHNK is van mening dat de kosten voor het behandelen van aanvragen meer terecht moet komen bij degene die die kosten veroorzaakt (in lijn met het adagium 'de vervuiler betaalt'). De tarieven zijn daarom in 2026 ten opzichte van 2023 verhoogd.
De kostendekkendheid van de tarieven is verhoogd naar gemiddeld ongeveer 60%. Hierbij zijn nieuwe berekeningen gemaakt op grond van inschattingen van de gemiddelde behandeltijd, aantallen vergunningen en kosten.
De leges zijn verschuldigd naast andere kosten en rechten die door het hoogheemraadschap aan derden moeten worden betaald. Daaronder vallen niet de kosten van verplichte of onverplichte publicatie van aangevraagde of verleende vergunningen. Deze kosten zijn in de legestarieven verdisconteerd.
Leges kunnen worden geheven bij wege van aanslag of op andere wijze (art. 125 Waterschapswet). Om de heffing en inning van leges zo praktisch mogelijk te laten verlopen is bepaald dat de vordering behalve schriftelijk ook mondeling kan plaatsvinden. De dagtekening van de kennisgeving is van belang voor de termijn van zes weken waarbinnen bezwaar kan worden gemaakt tegen een aanslag.
Bij gebreke van een schriftelijke kennisgeving geldt als dagtekening de datum waarop het gevorderde bedrag ter kennis van de belastingplichtige is gebracht (art. 125, tweede lid, Waterschapswet). Er wordt van uitgegaan dat ook bij mondelinge kennisgeving en contante betaling altijd een gedagtekend betalingsbewijs wordt vertrekt, zodat de belastingplichtige naderhand alsnog bezwaar kan maken. In dat geval geldt de datering van het betalingsbewijs als dagtekening van de kennisgeving en datum van aanvang van de bezwaartermijn.
In een aantal gevallen is de heffing van leges voor verstrekking van documenten op grond van wettelijke voorschriften niet toegestaan of gelden er wettelijke (maximum)tarieven. Ook zijn er gevallen waarin legesheffing voor het verstrekken van documenten ongewenst is. Dat laatste is het geval bij het verstrekken van stukken voor wetenschappelijke of onderwijsdoeleinden en voor voorlichtingsdoeleinden. In dat geval geschiedt de verstrekking van documenten alleen of mede ter bevordering van kennis en informatie over HHNK en ligt heffing van leges niet in de rede. Ook voor het verstrekken van stukken aan overheidslichamen of aan de rechterlijke macht is een vrijstelling opgenomen. Hierbij gaat het om kopieën van bestaande stukken die in het kader van de taakuitoefening, het toezicht of een juridische procedure worden overgelegd. Ook daarvoor ligt legesheffing – zo al mogelijk – niet in de rede.
Ten slotte is een vrijstelling opgenomen voor de behandeling van aanvragen om vergunning of andere diensten, voor zover die aanvragen voortvloeien uit werkzaamheden door of in opdracht van HHNK zelf of van werkzaamheden die daarvan een direct gevolg zijn. Het gaat hierbij om vergunningplichtige werkzaamheden die derden moeten uitvoeren als direct gevolg van werkzaamheden van HHNK. Hiervan is bijvoorbeeld sprake bij de verlegging van leidingen door nutsbedrijven wegens aanleg of versterking van waterkeringen of wegens wegreconstructies die door of vanwege HHNK worden uitgevoerd.
In de tarieventabel zijn verder nog enkele vrijstellingen opgenomen met het karakter van een drempel. Pas wanneer de verleende dienst boven die drempel uitkomt – in aantallen of in tijd – zijn leges verschuldigd.
Artikel 7 – Betalingstermijnen
Artikel 9 van de Invorderingswet kent een regeling op het gebied van betaaltermijnen. Deze regeling is ook van toepassing op de invordering van waterschapsbelastingen. In een belastingverordening kan een hiervan afwijkende regeling worden opgenomen (art. 138, eerste lid, en 139, eerste lid, Waterschapswet).
Uitgangspunt voor de betaling van leges is dat die worden betaald op het moment waarop de vordering wordt gedaan. Wanneer de leges worden geheven bij aanslag of andere schriftelijke kennisgeving geldt een betaaltermijn van vier weken na de dagtekening.
Van leges wordt geen kwijtschelding verleend. Leges vormen een betaling voor geleverde diensten en zijn als zodanig een vermijdbare heffing. Kwijtschelding ligt daarom niet in de rede. Ook de Kwijtscheldingsregeling van HHNK voorziet niet in kwijtschelding van leges.
Dit artikel verwijst naar de wettelijke voorschriften voor het aanvragen en verlenen van een in de verordening voorziene vrijstelling. Op grond van artikel 132, eerste lid, van de Waterschapswet dient een dergelijk verzoek te worden gedaan binnen zes weken na de dagtekening van het aanslagbiljet. Daarnaast kan een dergelijke vrijstelling door de heffingsambtenaar ambtshalve worden verleend (artikel 134 Waterschapswet).
Deze bepaling is in de verordening opgenomen om kenbaar te maken dat er in de praktijk, naast de in de verordening geregelde onderwerpen, nog andere onderwerpen voor de heffing en invordering van belang kunnen zijn. Op grond van artikel 123, vierde lid, Waterschapswet kunnen deze onderwerpen geregeld worden bij besluit van het dagelijks bestuur.
Artikel 11 – Intrekking, inwerkingtreding, ingangsdatum van de heffing en citeertitel
Dit artikel bevat de gebruikelijke overgangs- en slotbepalingen. Deze behoeven geen verdere toelichting.
Toelichting bij de tarieventabel
De tarieven zijn in de tabel per soort dienstverlening gerubriceerd. Dit betreft achtereenvolgens:
Hoofdstuk 3: Vergunningen en ontheffingen, maatwerkvoorschriften en een gelijkwaardige maatregel
De tarieven zijn afgestemd op de grootte en omvang van de verschillende in de rubrieken genoemde documenten. Voor eenvoudige documenten (rubriek 1.1) is een servicevrijstelling opgenomen tot 10 exemplaren.
Voor verzoeken als bedoeld in de Wet open overheid (Woo) zijn in beginsel geen leges verschuldigd. Alleen voor het vervaardigen van kopieën van documenten kunnen eventueel leges in rekening worden gebracht. Hiervoor gelden dan de bedragen die zijn opgenomen in de landelijke Algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 8.6 van de Woo. Om praktische redenen wordt aangesloten bij de landelijke regeling door deze tarieven van toepassing te verklaren.
Voor verzoeken als bedoeld in de artikelen 13 en 14 van de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) zijn in beginsel geen leges verschuldigd. Er kunnen alleen leges in rekening worden gebracht als het verzoek kennelijk ongegrond of buitensporig is, met name vanwege het repetitieve karakter. Er kan dan een redelijke vergoeding in rekening worden gebracht als bedoeld in artikel 12, vijfde lid, sub a van de AVG.
Het hiervoor opgenomen tarief geldt als vergoeding voor het doen van nasporingen in het archief door een daartoe gekwalificeerde ambtenaar. Het tarief geldt per kwartier, waarbij een servicevrijstelling geldt voor het eerste kwartier. Op grond daarvan kunnen eenvoudige verzoeken zonder legesheffing worden afgedaan.
Hoofdstuk 3 (Vergunningen en ontheffingen, maatwerkvoorschriften en een gelijkwaardige maatregel)
Dit hoofdstuk heeft betrekking op vergunningen en ontheffingen, maatwerkvoorschriften en een gelijkwaardige maatregel. Met deze begrippen worden alle beschikkingen aangeduid waarbij een bij wettelijk voorschrift vereiste vergunning of toestemming wordt verleend, waarbij ontheffing of vrijstelling van een wettelijk voorschrift wordt verleend of waarbij een maatwerkvoorschrift of gelijkwaardige maatregel wordt afgegeven. Het gaat hierbij om beschikkingen krachtens publiekrechtelijke regelingen. Voor privaatrechtelijke toestemmingen kunnen geen leges worden geheven.
De tarieven in hoofdstuk 3 van de tarieventabel zijn globaal afgestemd op het gemiddelde aantal uren dat met de behandeling van een aanvraag is gemoeid. Die tijdsbesteding is weer afhankelijk van de complexiteit van de activiteit of het werk waarop de aanvraag betrekking heeft, het belang van het beheerobject en de mate van aantasting daarvan.
Voor maatwerkvoorschriften en de gelijkwaardige maatregel worden dezelfde tarieven gehanteerd als voor de behandeling van aanvragen voor vergunningen en ontheffingen, omdat de inspanningen die worden verricht voor deze aanvragen ongeveer gelijk zijn en dit de eenvoud ten goede komt.
Uit doelmatigheidsoverwegingen zijn de tarieven in hoofdstuk 3 van de tarieventabel afgerond op hele euro's.
Het legesbedrag voor de behandeling van een aanvraag bestaat uit:
- 1.
- 2.
- 3.
Dit tarief wordt éénmalig per aanvraag berekend en dekt kosten die gemaakt worden om een aanvraag in behandeling te nemen en af te ronden. In onderstaand overzicht is opsomming van werkzaamheden gegeven:
- •
- •
- •
Voor alle aanvragen waarin extra werkzaamheden nodig zijn, geldt één aanvullende toeslag. Deze toeslag wordt toegepast op situaties ingedeeld in drie verschillende toeslaggroepen. Per toeslaggroep is een gemiddelde extra tijdsbesteding bepaald dat aanvullend nodig is bij de behandeling en beoordeling van een specifieke situatie.
De toepassing van het aanvullende tarief werkt als volgt:
- •
- •
- •
- •
- •
- •
Toepasselijk tarief en afronding
Uitgangspunt van de tabel is dat per werk één tarief van toepassing is. In een aantal gevallen is het tarief afgestemd op de omvang van het werk en geldt een tarief per eenheid of gedeelte daarvan (bijvoorbeeld per 100 meter). Dit houdt in dat altijd wordt afgerond op een veelvoud van het tarief.
In twee gevallen gelden tarieven cumulatief, namelijk bij:
- •
- •
Lozing stoffen op oppervlaktewater of een zuiveringsinstallatie
In de rubrieken 3.26 a, b en c staan legestarieven voor de behandeling van aanvragen voor een omgevingsvergunning voor het lozen van stoffen op oppervlaktewater of op een zuiveringsinstallatie van HHNK. Daarbij wordt een onderscheid gemaakt in minder complexe, complexe en zeer complexe activiteiten. Welke categorie van toepassing is wordt bepaald aan de hand van onderstaande tabel.
Legesvrijstelling ontheffingen verkeersbesluiten
In rubriek 3.38b is een legesvrijstelling opgenomen voor ontheffingen van verkeersbesluiten die verleend worden aan aanwonenden, eigenaren of gebruikers van aanliggende gronden, hulpdiensten en dergelijke. Bij de invoering van bepaalde verkeersbeperkingen, zoals inrijverboden om sluipverkeer tegen te gaan, werd in een aantal gevallen door rechtsvoorgangers van het hoogheemraadschap toegezegd dat aanwonenden en eigenaren/gebruikers van aanliggende gronden geen leges zouden hoeven te betalen voor de noodzakelijke ontheffingen voor hun voertuigen. Niet duidelijk is in welke gevallen die toezeggingen wel en niet zijn gedaan. Om die reden is hiervoor een algemene legesvrijstelling opgenomen.
Voor wijziging of verlenging van een vergunning geldt een afzonderlijk tarief. De kosten van een dergelijke beschikking zullen in de praktijk nogal uiteen kunnen lopen, maar wanneer dat het geval zal zijn, is op voorhand moeilijk aan te geven. Om die reden is gekozen voor een uniform tarief.
In sommige gevallen kunnen vergunningplichtige werken of werkzaamheden zo ingrijpend zijn dat het gewenst is een extern deskundigenadvies te vragen. Volgens vaste rechtspraak kunnen de werkelijke kosten hiervan op de aanvrager worden verhaald, mits deze vooraf over de geraamde kosten geïnformeerd wordt en daarmee akkoord gaat.
Het kan voorkomen dat sprake is van een meervoudige aanvraag waarbij een aanvraag voor een omgevingsvergunning wordt ingediend bij HHNK maar er ook werken of werkzaamheden zijn betrokken die vallen onder de bevoegdheid van een ander bestuursorgaan. HHNK moet dan mogelijk op grond van artikel 16.15 of 16.16 van de Omgevingswet respectievelijk advies of advies met instemming vragen aan dat andere bestuursorgaan. Als dat bestuursorgaan daarvoor kosten in rekening brengt aan HHNK worden deze kosten doorberekend aan de aanvrager. De hoogte van het betreffende bedrag zal doorgaans overeenkomen met het legesbedrag dat zou zijn verschuldigd als de aanvraag bij het andere bestuursorgaan zou zijn ingediend. De aanvrager kan de hoogte van het legesbedrag nagaan in de legesverordening van het betreffende bestuursorgaan. HHNK zal in dergelijke gevallen echter het concrete legesbedrag voor het in behandeling nemen van de aanvraag meedelen aan de aanvrager.
Permanente link
Kopieer de link naar uw clipboard
https://zoek.officielebekendmakingen.nl/wsb-2026-6225.html