Tractatenblad van het Koninkrijk der Nederlanden

Datum publicatieOrganisatieJaargang en nummerRubriekDatum totstandkoming
Ministerie van Buitenlandse ZakenTractatenblad 2016, 165Verdrag

31 (2010) Nr. 2

A. TITEL

Overeenkomst tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika inzake verbetering van de samenwerking bij het voorkomen en bestrijden van ernstige criminaliteit;

’s-Gravenhage, 19 november 2010

Voor een overzicht van de verdragsgegevens, zie verdragsnummer 012416 in de Verdragenbank.

B. TEKST

Op 19 april 2016 is te Washington een gezamenlijke verklaring van de regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de regering van de Verenigde Staten van Amerika over de interpretatie van de Overeenkomst inzake verbetering van de samenwerking bij het voorkomen en bestrijden van ernstige criminaliteit tot stand gekomen. De Engelse tekst van de gezamenlijke verklaring luidt als volgt:


Joint Declaration between the Government of the Kingdom of the Netherlands and the Government of the United States of America concerning the interpretation of the Agreement on Enhancing Cooperation in Preventing and Combating Serious Crime

The Government of the Kingdom of the Netherlands and the Government of the United States of America (hereinafter referred to as “the two Governments”),

Desiring to enhance cooperation for the purpose of preventing and combating serious crime, while protecting human rights and fundamental freedoms, notably privacy,

Desiring to enter into force and implement expeditiously the Agreement between the Government of the Kingdom of the Netherlands and the Government of the United States of America on Enhancing Cooperation in Preventing and Combating Serious Crime, signed at The Hague, November 19, 2010 (hereinafter referred to as “the Agreement”),

Recognizing the completion of negotiations between the European Union and the United States of America on an agreement on the Protection of Personal Data when Transferred and Processed for the Purpose of Preventing, Investigating, Detecting or Prosecuting Criminal Offences, including Terrorism (hereinafter referred to as “the DPPA” or “umbrella agreement”),

Have come jointly to the following interpretations:

For purposes of this Joint Declaration, the two Governments refer to the parties to the Agreement between the Government of the Kingdom of the Netherlands and the Government of the United States of America on Enhancing Cooperation in Preventing and Combating Serious Crime, signed November 19, 2010.

I. Regarding Article 1, paragraph 5 of the Agreement

The two Governments understand the Agreement to mean that a party may make a query only when the crimes giving rise to the inquiry are serious under the laws of the querying party; if there is a hit, the queried party determines if the crime is serious under its law and if the data have been collected and stored in a database in accord with its national law. The queried party may refuse to provide further information if the crime is not serious or the data were unlawfully collected or stored. In the Netherlands “serious crime” means an offence for which pretrial detention is possible. In the United States of America “serious crime” means that the offence is a felony. In no event are crimes punishable by a maximum sentence of one year of imprisonment or less to be considered within the scope of the Agreement.

II. Regarding Article 2 of the Agreement

The two Governments reaffirm that the use limitation that applies to the data transferred is set forth in Article 13 of the Agreement. Article 13 includes a reference to the limitations on use contained in the Agreement comprising the instrument as contemplated by Article 3(2) of the Agreement on Mutual Legal Assistance between the United States of America and the European Union signed at Washington on 25 June 2003, as to the application of the Treaty between the United States of America and the Kingdom of the Netherlands on Mutual Assistance in Criminal Matters signed at the Hague on 12 June 1981, signed at The Hague September 29, 2004.

The two Governments recognize that the uses authorized under Article 13 of the Agreement are all compatible with the original purpose of the Agreement as set forth in Article 2: prevention and investigation of serious crime. The two Governments confirm that the Agreement does not permit data to be used for any purpose other than those set forth in Article 13.

III. Regarding Article 3 of the Agreement

The two Governments interpret the standard set forth in Article 3 to mean that queries can be made only on a case-by-case basis for the prevention and investigation of serious crimes. Article 3 specifically mandates that a query can take place only where particular circumstances give reason to inquire whether the data subject(s) will commit or has committed a criminal offence as set forth in the Agreement. The Agreement does not permit queries to be made arbitrarily, or without a basis in national law, or be based on unlawful discrimination.

IV. Regarding Article 7, paragraph 3, third sentence of the Agreement

The two Governments reaffirm that information exchanged between the Netherlands and the United States of America pursuant to the Agreement is to be used only in accordance with Article 13, paragraph 1 of the Agreement, and thus is to be used only in judicial proceedings of the querying party if the data obtained is supplied pursuant to a mutual legal assistance treaty request.

The two Governments recognize and confirm the continued application of the above mentioned mutual legal assistance treaty between the Kingdom of the Netherlands and the United States of America for transferring or providing evidence to be used in criminal proceedings. The two Governments further recognize that for police information regarding investigation and prevention of crimes, mutual legal assistance and other cooperation channels are to be used as authorized by the respective law of the Netherlands and the United States of America.

The two Governments recognize that for the purposes of implementing the Agreement, appropriate and effective safeguards in accordance with Article 13 of the Council Framework Decision 2008/977/JHA (Council Framework Decision 2008/977/JHA of 27 November 2008 on the protection of personal data processed in the framework of police and judicial cooperation in criminal matters) have been established for the effective application of Article 7, paragraph 3, second sentence of the Agreement, regarding the use of legal assistance channels. These safeguards include as a prerequisite for data transmission to a non-EU state, that this state ensures an adequate level of protection for the intended data processing.

The two Governments intend to adopt an Interface Control Document pursuant to Article 7, paragraph 2 of the Agreement, and the two Governments intend that level of security to be comparable to that which is being implemented through EU Council Decisions 2008/615/JHA (“the Prüm Decision”) and 2008/616/JHA (Council Decision 2008/615/JHA of 23 June 2008 on the stepping up of cross-border cooperation, particularly in combating terrorism and cross-border crime and Council Decision 2008/616/JHA of 23 June 2008 on the implementation of Decision 2008/615/JHA on the stepping up of cross-border cooperation, particularly in combating terrorism and cross-border crime). The two Governments intend to accomplish that comparable level of security through a combination of modern technologies, including encryption.

V. Regarding Articles 12 and 13 of the Agreement

The two Governments understand that the text of Article 13, paragraph 4, second sentence of the Agreement is based on Article 26, paragraph 2, last sentence, of the aforementioned Prüm Decision (2008/615/JHA). Both articles concern the use of data for comparison or automated replies to searches (unless further processing is necessary to prepare and submit a police or judicial request for legal assistance in compliance with national law if those data match or if processing is necessary for record keeping and auditing). Aside from this type of use the two Governments understand that Article 13, paragraph 4, second sentence of the Agreement requires the data to be deleted immediately following data comparison or automated replies.

The two Governments recognize that the text in Article 12 of the Agreement is similar to Article 28, paragraph 3, sub (a) of the Prüm Decision. These texts regard a general rule on the protection of personal data, which is relevant apart from the comparison in search of a possible hit, notably in a later stage after the detection of a hit. In this phase data that have been supplied lawfully and received are to be deleted if they are no longer necessary for the purpose for which they were supplied.

The text also states that data is processed in accordance with the respective laws of the Netherlands and the United States of America, and the two Governments understand that data (other than the queried fingerprint or DNA profile) that is required to be stored for certain periods of time under national law are to be stored in accordance with that legal requirement.

The two Governments interpret the limitation of “so long as necessary” to mean as long as required under national law and when the data are no longer needed for the purpose they were supplied. Queried fingerprints or DNA-profiles however, are to be deleted immediately if there is no hit, and if there is a match they are kept only in accordance with Article 13, paragraph 4.

The two Governments interpret Article 13, paragraph 4, together with Article 12, paragraph 2 to mean that queried fingerprints and queried DNA profiles are to be deleted immediately if there is no hit, and if there is a match they are kept only in accordance with Article 13, paragraph 4 together with paragraph 3, to prepare follow up requests for information, to prepare a follow-up request for assistance or to conduct audits or record keeping as required by the Agreement. The two Governments confirm that other data transferred pursuant to the Agreement is only kept so long as necessary in accordance with their respective national law.

VI. Regarding Article 14 of the Agreement

The two Governments take note that individual rights of European data subjects concerning the processing of their personal data transferred on the basis of the Agreement, have been established in the following U.S. statutes and regulations:

Freedom of Information Act (FOIA), 5 U.S.C. 552

Computer Fraud and Abuse Act, 18 U.S.C. § 1030;

Fair Credit Reporting Act, 15 U.S.C. §§ 1681n;

Administrative Procedure Act, 5 U.S.C. §500 et seq.

Right to Financial Privacy Act, 12 U.S.C. §§ 3401 et seq.;

Stored Communications Act, 18 U.S.C. §§ 2701, et seq.;

Electronic Communications Privacy Act, 18 U.S.C. §§ 2510 et seq.;

eGovernment Act, 44 U.S.C. § 101, et seq.

Video Privacy Protection Act, 18 U.S.C. § 2710;

Drivers License Protection Act, 18 U.S.C. §§ 2721 et seq

49 U.S.C. § 44926 (appeal and redress process for passengers wrongly delayed or prohibited from boarding a flight).

28 C.F.R. Part 16, Subpart C, Production of FBI Identification Records

28 C.F.R. Part 16, Subpart A, Procedures for Disclosure of Records under the FOIA

The two Governments expect the DPPA, upon its entry into force, to supplement, as appropriate, the data protection provisions of the Agreement. Accordingly, the two Governments expect judicial redress as set forth in the DPPA and relevant U.S. law to be available to persons whose data are transferred pursuant to the Agreement, provided that the Netherlands is designated pursuant to that law.

The Agreement and this Joint Declaration are intended to be supplemented by the application of the DPPA concerning access to and rectification of data if and insofar as the DPPA enters into force, thereby reinforcing the rights of all data subjects whose data is transferred pursuant to the Agreement.

VII. Regarding necessity and proportionality standards

In accordance with the Agreement, the two Governments intend to seek only information that is relevant and needed for the detection, investigation, and prevention of serious crimes. The two Governments are committed to the principle that all requests for data under the Agreement are to be reasonable in scope and related to a specific matter under examination by a competent authority, and carried out on an individual basis. The information requested is not to be excessive or overbroad in relation to the purposes of the Agreement.

The two Governments further understand that after a “hit” on any fingerprint or on any DNA match, the queried party is to learn the reason for the query before any follow up data about the fingerprint of DNA match is transferred. The two Governments confirm that this procedure constitutes an appropriate safeguard against any unreasonable requests or requests that are not linked to a specific individual or criminal activity.

VIII. Regarding Consultations

The two Governments intend to consult each other shortly after the Agreement has been operational for one year and regularly thereafter on the implementation of the Agreement. Consultations may also be held due to special circumstances.

The entry into force of the US-EU DPPA is an issue to be addressed by the two Governments in the framework of their regular consultations under article 21, paragraph 2, of the Agreement.

SIGNED in duplicate in the English language at Washington on April 19th 2016.

For the Government of the Kingdom of the Netherlands HENNE SCHUWER Ambassador to the United States of America

For the Government of the United States of America BRUCE SWARTZ Deputy Assistant Attorney General US Department of Justice


C. VERTALING


Gezamenlijke Verklaring van de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika over de interpretatie van de Overeenkomst inzake verbetering van de samenwerking bij het voorkomen en bestrijden van ernstige criminaliteit

De Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika (hierna te noemen „de twee Regeringen”),

Geleid door de wens de samenwerking te verbeteren met het oog op het voorkomen en bestrijden van ernstige criminaliteit, waarbij de mensenrechten en fundamentele vrijheden, met name de privacy, worden beschermd,

Geleid door de wens voortvarendheid te betrachten bij de inwerkingtreding en implementatie van de Overeenkomst tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika inzake verbetering van de samenwerking bij het voorkomen en bestrijden van ernstige criminaliteit, ondertekend te Den Haag op 19 november 2010 (hierna te noemen „de Overeenkomst”),

Erkennend de afronding van de onderhandelingen tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika over een overeenkomst inzake de bescherming van persoonsgegevens bij overdracht en verwerking daarvan met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen of vervolgen van strafbare feiten, waaronder terrorisme (hierna te noemen „het DPPA” of „de Paraplu-Overeenkomst”),

Zijn gezamenlijk tot de volgende interpretatie gekomen:

Ten behoeve van deze Gezamenlijke Verklaring verwijzen de twee Regeringen naar de partijen bij de Overeenkomst tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Verenigde Staten van Amerika inzake verbetering van de samenwerking bij het voorkomen en bestrijden van ernstige criminaliteit, ondertekend op 19 november 2010.

I. Ten aanzien van artikel 1, vijfde lid, van de Overeenkomst

De twee Regeringen begrijpen de tekst van de Overeenkomst aldus: een partij mag uitsluitend een bevraging uitvoeren wanneer de strafbare feiten die aanleiding zijn voor de bevraging als ernstig aangemerkt worden in het recht van de bevragende partij; wanneer er een treffer is, stelt de bevraagde partij vast of het strafbare feit in haar recht als ernstig wordt aangemerkt en of de gegevens in overeenstemming met haar nationale recht zijn verzameld en opgeslagen in een databank. De bevraagde partij mag weigeren nadere informatie te verstrekken indien het strafbare feit niet ernstig is of indien de gegevens onrechtmatig zijn verzameld of opgeslagen. In Nederland wordt onder „ernstig strafbaar feit” verstaan een strafbaar feit waarvoor men in voorlopige hechtenis kan worden genomen. In de Verenigde Staten wordt onder „ernstig strafbaar feit” een misdrijf (felony) verstaan. In geen geval vallen strafbare feiten waarop een gevangenisstraf van ten hoogste één jaar of minder staat onder de reikwijdte van de Overeenkomst.

II. Ten aanzien van artikel 2 van de Overeenkomst

De twee Regeringen bevestigen opnieuw dat de beperking van het gebruik die van toepassing is op overgedragen gegevens is vervat in artikel 13 van de Overeenkomst. Artikel 13 bevat een verwijzing naar de beperkingen van het gebruik vervat in de Overeenkomst bevattende het instrument bedoeld in artikel 3, tweede lid, van de Overeenkomst betreffende wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika, ondertekend te Washington op 25 juni 2003, inzake de toepassing van het Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Staten van Amerika aangaande wederzijdse rechtshulp in strafzaken, ondertekend te ’s-Gravenhage op 12 juni 1981, ondertekend te ’s-Gravenhage op 29 september 2004.

De twee Regeringen erkennen dat alle uit hoofde van artikel 13 van de Overeenkomst toegestane mogelijkheden voor gebruik in overeenstemming zijn met het oorspronkelijke doel van de Overeenkomst zoals vervat in artikel 2: het voorkomen en onderzoeken van ernstige criminaliteit. De twee Regeringen bevestigen dat het uit hoofde van de Overeenkomst niet is toegestaan gegevens te gebruiken voor doelen anders dan die vervat in artikel 13.

III. Ten aanzien van artikel 3 van de Overeenkomst

De twee Regeringen interpreteren de norm vervat in artikel 3 aldus: bevragingen kunnen uitsluitend per geval plaatsvinden ten behoeve van het voorkomen en onderzoeken van ernstige strafbare feiten. In artikel 3 is specifiek bepaald dat een bevraging uitsluitend mag worden uitgevoerd wanneer specifieke omstandigheden aanleiding geven om na te gaan of de betrokkene(n) een in de Overeenkomst vervat strafbaar feit zal/zullen plegen of heeft/hebben gepleegd. Het uitvoeren van willekeurige bevragingen, bevragingen zonder grondslag in het nationale recht of bevragingen op grond van onrechtmatige discriminatie is uit hoofde van de Overeenkomst niet toegestaan.

IV. Ten aanzien van artikel 7, derde lid, derde volzin, van de Overeenkomst

De twee Regeringen bevestigen opnieuw dat de informatie die uit hoofde van de Overeenkomst tussen Nederland en de Verenigde Staten van Amerika wordt uitgewisseld uitsluitend mag worden gebruikt in overeenstemming met artikel 13, eerste lid, van de Overeenkomst en derhalve uitsluitend mag worden gebruikt in gerechtelijke procedures van de bevragende partij, indien de verkregen gegevens worden verstrekt ingevolge een verzoek uit hoofde van een verdrag inzake wederzijdse rechtshulp.

De twee Regeringen erkennen en bevestigen de voortgezette toepassing van het bovengenoemde verdrag inzake wederzijdse rechtshulp tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Staten van Amerika bij het overdragen of verstrekken van bewijsmateriaal voor gebruik in strafrechtelijke procedures. De twee Regeringen erkennen voorts dat voor politiële informatie inzake het onderzoeken en voorkomen van strafbare feiten gebruik dient te worden gemaakt van wederzijdse rechtshulp en overige samenwerkingskanalen die toegestaan zijn volgens het recht van Nederland, respectievelijk dat van de Verenigde Staten van Amerika.

De twee Regeringen erkennen dat ten behoeve van de toepassing van de Overeenkomst passende en doeltreffende waarborgen in overeenstemming met artikel 13 van het Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad (Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad van 27 november 2008 over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken) zijn gesteld voor de daadwerkelijke toepassing van artikel 7, derde lid, tweede volzin, van de Overeenkomst, inzake het gebruik van kanalen voor rechtshulp. Deze waarborgen houden onder meer in dat aan de overdracht van gegevens aan een niet-EU-staat de voorwaarde verbonden wordt dat deze staat een toereikend niveau van bescherming waarborgt voor de beoogde gegevensverwerking.

De twee Regeringen zijn voornemens een Interface Control Document aan te nemen ingevolge artikel 7, tweede lid, van de Overeenkomst en de twee Regeringen beogen een beveiligingsniveau dat vergelijkbaar is met het niveau dat wordt ingevoerd door middel van Besluit van de Raad 2008/615/JBZ („het Prüm-besluit”) en 2008/616/JBZ (Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit, en van Besluit 2008/616/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit). De twee Regeringen zijn voornemens dit vergelijkbare niveau van beveiliging te bewerkstelligen door een combinatie van moderne technologieën, waaronder encryptie.

V. Ten aanzien van de artikelen 12 en 13 van de Overeenkomst

De twee Regeringen begrijpen dat de tekst van artikel 13, vierde lid, tweede volzin, van de Overeenkomst gebaseerd is op artikel 26, tweede lid, laatste volzin van het voornoemde Prüm-besluit (2008/615/JBZ). Beide artikelen betreffen het gebruik van gegevens voor vergelijking of het geautomatiseerd beantwoorden van bevragingen (tenzij verdere verwerking noodzakelijk is om een verzoek om politiële of justitiële rechtshulp voor te bereiden en in te dienen overeenkomstig het nationale recht ingeval deze gegevens overeenkomen of verwerking noodzakelijk is ten behoeve van protocollering en controle). De twee Regeringen begrijpen dat afgezien van dit soort gebruik de gegevens ingevolge artikel 13, vierde lid, tweede volzin, van de Overeenkomst, na de gegevensvergelijking of geautomatiseerde beantwoording onverwijld gewist dienen te worden.

De twee Regeringen erkennen dat de tekst van artikel 12 van de Overeenkomst vergelijkbaar is met die van artikel 28, derde lid, onderdeel a, van het Prüm-besluit. Deze teksten betreffen een algemene regel inzake de bescherming van persoonsgegevens, die relevant is los van de vergelijking om een mogelijke treffer te krijgen relevant is, met name in een later stadium na het vaststellen van een treffer. In deze fase dienen gegevens die op rechtmatige wijze zijn verstrekt en ontvangen gewist te worden, indien de gegevens niet langer nodig zijn voor het doel waarvoor zij zijn verstrekt.

De tekst vermeldt tevens dat de gegevens worden verwerkt in overeenstemming met het recht van Nederland respectievelijk de Verenigde Staten van Amerika en de twee Regeringen begrijpen dat gegevens (anders dan de bevraagde vingerafdruk of het bevraagde DNA-profiel) die ingevolge het nationale recht voor bepaalde termijnen bewaard dienen te worden, worden opgeslagen in overeenstemming met dit wettelijk vereiste.

De twee Regeringen interpreteren de begrenzing van „zo lang als nodig is” aldus: zo lang als vereist is uit hoofde van het nationale recht en wanneer de gegevens niet langer nodig zijn voor het doel waarvoor zij zijn verstrekt. Bevraagde vingerafdrukken of DNA-profielen daarentegen dienen onverwijld te worden gewist indien er geen treffer is en indien er wel een overeenstemming (match) is, worden zij uitsluitend bewaard in overeenstemming met artikel 13, vierde lid.

De twee Regeringen interpreteren artikel 13, vierde lid, juncto artikel 12, tweede lid, aldus: bevraagde vingerafdrukken en DNA-profielen dienen onverwijld gewist te worden indien er geen treffer is en indien er wel een overeenstemming (match) is, worden zij uitsluitend bewaard in overeenstemming met artikel 13, vierde lid, juncto derde lid, om vervolgverzoeken om informatie voor te bereiden, vervolgverzoeken om bijstand voor te bereiden of voor controles of protocollering zoals vereist door de Overeenkomst. De twee Regeringen bevestigen dat overige gegevens die uit hoofde van de Overeenkomst worden overgedragen uitsluitend zo lang als nodig is worden bewaard in overeenstemming met hun respectieve nationale recht.

VI. Ten aanzien van artikel 14 van de Overeenkomst

De twee Regeringen nemen er nota van dat de individuele rechten van Europese betrokkenen inzake de verwerking van hun persoonsgegevens die op grond van de Overeenkomst zijn overgedragen, zijn vastgelegd in de volgende Amerikaanse wet- en regelgeving:

Freedom of Information Act (FOIA), 5 U.S.C. 552

Computer Fraud and Abuse Act, 18 U.S.C. § 1030;

Fair Credit Reporting Act, 15 U.S.C. §§ 1681n;

Administrative Procedure Act, 5 U.S.C. §500 et seq.

Right to Financial Privacy Act, 12 U.S.C. §§ 3401 et seq.;

Stored Communications Act, 18 U.S.C. §§ 2701, et seq.;

Electronic Communications Privacy Act, 18 U.S.C. §§ 2510 et seq.;

eGovernment Act, 44 U.S.C. § 101, et seq.

Video Privacy Protection Act, 18 U.S.C. § 2710;

Drivers License Protection Act, 18 U.S.C. §§ 2721 et seq

49 U.S.C. § 44926 (appeal and redress process for passengers wrongly delayed or prohibited from boarding a flight).

28 C.F.R. Part 16, Subpart C, Production of FBI Identification Records

28 C.F.R. Part 16, Subpart A, Procedures for Disclosure of Records under the FOIA

De twee Regeringen verwachten dat het DPPA na de inwerkingtreding ervan de bepalingen in de Overeenkomst inzake gegevensbescherming, waar van toepassing, zal aanvullen. De twee Regeringen verwachten bijgevolg dat de toegang tot de rechter zoals vervat in het DPPA en het relevante Amerikaanse recht openstaat voor personen wier gegevens uit hoofde van de Overeenkomst zijn overgedragen, op voorwaarde dat Nederland ingevolge dit recht is aangewezen.

De intentie is dat de Overeenkomst en deze Gezamenlijke Verklaring worden aangevuld door de toepassing van het DPPA betreffende toegang tot en correctie van gegevens indien en voorzover het DPPA in werking treedt, waarbij de rechten van alle betrokkenen wier gegevens uit hoofde van deze Overeenkomst zijn overgedragen worden versterkt.

VII. Ten aanzien van normen voor noodzaak en proportionaliteit

In overeenstemming met de Overeenkomst zijn de twee Regeringen voornemens uitsluitend informatie te vragen die relevant is en nodig voor het opsporen, onderzoeken en voorkomen van ernstige strafbare feiten. De twee Regeringen committeren zich aan het beginsel dat alle verzoeken om informatie uit hoofde van de Overeenkomst redelijk qua reikwijdte dienen te zijn en betrekking dienen te hebben op een specifieke kwestie die door een bevoegde autoriteit wordt onderzocht en op individuele basis uitgevoerd dienen te worden. De gevraagde informatie dient niet bovenmatig of te ruim te zijn in relatie tot het doel van de Overeenkomst.

De twee Regeringen begrijpen voorts dat na een „treffer” bij een vingerafdruk of bij een DNA-overeenstemming de bevraagde partij op de hoogte wordt gesteld van de reden voor de bevraging voordat zij nadere gegevens over de vingerafdruk of DNA-overeenstemming overdraagt. De twee Regeringen bevestigen dat deze procedure een passende waarborg vormt tegen mogelijke onredelijke verzoeken of verzoeken die geen verband houden met een specifieke persoon of specifieke criminele activiteit.

VIII. Ten aanzien van overleg

De twee Regeringen zijn voornemens kort nadat de Overeenkomst een jaar van kracht is en regelmatig daarna met elkaar te overleggen over de uitvoering van ervan. Overleg kan ook worden gevoerd naar aanleiding van bijzondere omstandigheden.

De kwestie van de inwerkingtreding van het VS-EU DPPA wordt door de twee Regeringen aan de orde gesteld in het kader van hun periodieke overleg ingevolge artikel 21, tweede lid, van de Overeenkomst.

GETEKEND in tweevoud, in de Engelse taal, te Washington op 19 april 2016.

Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden HENNE SCHUWER Ambassadeur in de Verenigde Staten van Amerika

Voor de Regering van de Verenigde Staten van Amerika BRUCE SWARTZ Deputy Assistant Attorney General US Department of Justice


Uitgegeven de twintigste oktober 2016.

De Minister van Buitenlandse Zaken, A.G. KOENDERS