Tractatenblad 1995, 246

A. TITEL

Internationaal Verdrag tegen het nemen van gijzelaars;

New York, 17 december 1979

B. TEKST

De Engelse en de Franse tekst van het Verdrag zijn geplaatst in Trb. 1981, 53.

C. VERTALING

Zie Trb. 1981, 53.

D. PARLEMENT

Zie Trb. 1989, 6.

E. BEKRACHTIGING

Zie Trb. 1981, 53 en Trb. 1989, 6.

Behalve de aldaar genoemde hebben nog de volgende Staten in overeenstemming met artikel 17, tweede lid, van het Verdrag een akte van bekrachtiging bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties nedergelegd:

Haïti	17 mei 1989
Luxemburg	29 april 1991

F. TOETREDING

Zie Trb. 1989, 6¹.

Behalve de aldaar genoemde hebben nog de volgende Staten in overeenstemming met artikel 17, derde lid, van het Verdrag een akte van toetreding bij de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties nedergelegd:

Venezuela[2]	13 december 1988
Koeweit[3]	6 februari 1989
Turkije[4]	15 augustus 1989
Ivoorkust	22 augustus 1989
Mali	8 februari 1990
Nepal	9 maart 1990
Roemenië	17 mei 1990
Australië	21 mei 1990
Soedan	19 juni 1990
Grenada	10 december 1990
Saoedi Arabië[5]	8 januari 1991
Saint Kitts en Nevis	17 januari 1991
Cyprus	13 september 1991
Argentinië	18 september 1991
Mongolië	9 juni 1992
China[6]	26 januari 1993
India[7]	7 september 1994
Liechtenstein[8]	28 november 1994

Verklaring van voortgezette gebondenheid

De volgende Staten hebben aan de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties medegedeeld zich gebonden te achten aan het Verdrag:

Slovenië	1 juli 1992
de Tsjechische Republiek	22 februari 1993
Slowakije	28 mei 1993
Bosnië-Herzegowina	1 september 1993

G. INWERKINGTREDING

Zie Trb. 1989, 6.

H. TOEPASSELIJKVERKLARING

Zie Trb. 1989, 6.

J. GEGEVENS

Zie Trb. 1981, 53 en Trb. 1989, 6.

Voor het op 26 juni 1945 te San Francisco tot stand gekomen Handvest der Verenigde Naties zie ook, laatstelijk, Trb. 1994, 277.

Voor het op 19 december 1966 te New York tot stand gekomen Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten zie ook Trb. 1995, 18.

Voor het op 12 december 1977 te Bern voor ondertekening opengestelde Aanvullende Protocol I bij de Verdragen van Genève 12 augustus 1949 zie ook, laatstelijk, Trb. 1994, 274.

Uitgegeven de zeventiende oktober 1995

De Minister van Buitenlandse Zaken,

H. A. F. M. O. VAN MIERLO

---

1 De Regering van Hongarije heeft op 8 december 1989 het bij de toetreding tot het Verdrag op 2 september 1987 gemaakte voorbehoud met betrekking tot artikel 16, eerste lid, (zie Trb. 1989, 6, blz. 6) ingetrokken.

De Regering van Tsjechoslowakije heeft op 26 april 1991 het bij de toetreding tot het Verdrag op 27 januari 1988 gemaakte voorbehoud met betrekking tot artikel 16, tweede lid, (zie Trb. 1989, 6 blz. 6) ingetrokken.

De Regering van Bulgarije heeft op 24 juni 1992 het bij de toetreding tot het Verdrag op 10 maart 1988 gemaakte voorbehoud met betrekking tot artikel 16, eerste lid, (zie trb. 1989, 6, blz. 6 en 7) ingetrokken.

2 Onder de volgende verklaring:

“In accordance with the provision of article 16, paragraph 2, of the International Convention against the Taking of Hostages, the Republic of Venezuela declares that it is not bound by the provisions of article 16, paragraph 1, of the Convention."(vertaling)

3 Onder de volgende verklaring:

“It is understood that the accession to this Convention does not mean in any way a recognition of Israel by the Government of the State of Kuwait.

Furthermore, no treaty relations will arise between the State of Kuwait and Israel." (vertaling)

De Regering van Israël heeft op 17 mei 1989 tegen deze verklaring het volgende bezwaar gemaakt:

“The Government of the State of Israel has noted that the instrument of accession by the Government of Kuwait to the above mentioned Convention contains a declaration in respect to Israel. In the view of the Government of the State of Israel, such declaration, which is explicitly of a political character, is incompatible with the purposes and objectives of this Convention and cannot in any way affect whatever obligations are binding upon the Government of Kuwait under general international law or under particular Conventions.

The Government of the State of Israel, will insofar as concerns the substance of the matter, adopt towards the Government of Kuwait an attitude of complete reciprocity."

4 Onder het volgende voorbehoud:

“In acceding to the Convention the Government of the Republic of Turkey, under article 16 (2) of the Convention declares that it doesn't consider itself bound by the provisions of paragraph (1) of the said article." (vertaling)

5 Onder het volgende voorbehoud en de volgende verklaring:

Voorbehoud

“The Kingdom of Saudi Arabia does not consider itself obligated with the provision of paragraph (1), of Article (16), of the Convention concerning arbitration."

Verklaring

“The accession of the Kingdom of Saudi Arabia to this Convention does not constitute a recognition of Israel and does not lead to entering into any transactions or the establishment of any relations based on this Convention."

De Regering van Israel heeft op 22 mei 1991 naar aanleiding van de door Saoedi-Arabië bij de toetreding tot het Verdrag afgelegde verklaring de volgende mededeling gedaan:

“The Government of the State of Israel has noted that the instrument of accession of Saudi Arabia to the above-mentioned Convention contains a declaration with respect to Israel.

In the view of the Government of the State of Israel, such declaration, which is explicitly of a political character, is incompatible with the purpose and objectives of this Convention and cannot in any way affect whatever obligations are binding upon Saudi Arabia under general International Law or under particular Conventions.

The Government of the State of Israel will, in so far as concerns the substance of the matter, adopt towards Saudi Arabia an attitude of complete reciprocity."

6 Onder het volgende voorbehoud:

“The People's Republic of China makes its reservation to article 16, paragraph 1, and does not consider itself bound by the provisions of article 16, paragraph 1, of the Convention."(vertaling)

7 Onder het volgende voorbehoud:

“The Government of the Republic of India declares that it does not consider itself bound by paragraph 1 of Article 16 which establishes compulsory arbitration or adjudication by the International Court of Justice concerning disputes between two or more States Parties relating to the interpretation or application of this Convention at the request of one of them."

8 Onder de volgende interpretatieve verklaring:

“..... La Principauté de Liechtenstein interprète l'article 4 de la Convention dans le sens que la Principauté de Liechtenstein s'engage à remplir les obligations qui y sont contenues dans les conditions prévues par sa législation interne ....."