Boetebeleid AFM voor MiFIR-transactierapportages

Beleidsregel van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) betreffende het opleggen van bestuurlijke boetes voor overtredingen van artikel 26, eerste tot en met zevende en negende lid van de Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2024 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) 648/2012 juncto de Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/590 van de Commissie van 28 juli 2016 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen voor de melding van transacties aan de bevoegde autoriteiten

Dit is een beleidsregel als bedoeld in artikel 1:3, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). De bevoegdheid van de AFM tot het vaststellen van deze beleidsregel is gebaseerd op artikel 4:81, eerste lid, Awb.

Artikel 1 – Algemene bepalingen

Artikel 1.1 – Definities

In deze beleidsregel wordt verstaan onder:

a. MiFIR:

Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2024 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Verordening (EU) 648/2012;

b. GV 2017/590:

Gedelegeerde verordening (EU) 2017/590 van de Commissie van 28 juli 2016 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 600/2014 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot technische reguleringsnormen voor de melding van transacties aan de bevoegde autoriteiten;

c. Wft:

Wet op het financieel toezicht;

d. transactierapportage:

het melden van transacties als bedoeld in artikel 26, eerste tot en met zevende juncto negende lid, MiFIR en de nadere uitwerking daarvan in de GV 2017/590;

e. onderneming:

de rechtspersoon die bij of krachtens wettelijk voorschrift verplicht is transactierapportages bij de AFM in te dienen;

f. recidive:

de omstandigheid dat ten tijde van het plegen van de overtreding nog geen vijf jaren zijn verstreken sinds het opleggen van een bestuurlijke boete aan de overtreder ter zake van eenzelfde overtreding;

g. Boetetoemetingsbeleid AFM:

de geldende beleidsregel van de AFM voor het bepalen van de hoogte van bestuurlijke boetes; bij inwerkingtreding van het onderhavige beleid is dit het Boetetoemetingsbeleid AFM 2026.

Artikel 1.2 – Reikwijdte

Deze beleidsregel geldt als specifiek beleid als bedoeld in artikel 2.2 van het Boetetoemetingsbeleid AFM.

Artikel 1.3 – Toepassingsbereik

Deze beleidsregel is, met in achtneming van het bepaalde in artikel 2.1, van toepassing op ondernemingen die een of meer verplichtingen met betrekking tot transactierapportages niet hebben nageleefd.

Artikel 1.4 – Bevoegdheid AFM

De AFM heeft de bevoegdheid om bestuurlijke boetes op te leggen voor overtredingen van artikel 26 MiFIR juncto de nadere uitwerking daarvan in de GV 2017/590, op grond van artikel 1:80 Wft juncto artikel 3 en Bijlage 10 van het Besluit EU-verordeningen Wft.

Artikel 2 – Opleggen van een bestuurlijke boete

Artikel 2.1 – Wanneer legt de AFM een bestuurlijke boete op

Ondernemingen moeten zo spoedig mogelijk maar uiterlijk aan het einde van de volgende werkdag de volledige en nauwkeurige details melden van transacties die door hen zijn verricht. Transactierapportages zijn nodig voor transparantie in het kader van het toezicht op het eerlijk en ordelijk functioneren van de markten en op de activiteiten van beleggingsondernemingen. Daarnaast stellen transactierapportages de AFM in staat om marktmisbruik op te sporen.

  • 1. De AFM legt een bestuurlijke boete op aan een onderneming die niet voldoet aan de transactierapportageverplichtingen zoals bedoeld in artikel 26, eerste tot en met zevende lid, juncto negende lid, MiFIR en de nadere uitwerking daarvan in de GV 2017/590, indien:

    • a. de onderneming de overtreding niet uit eigen beweging heeft gemeld bij de AFM; en

    • b. de overtreding betrekking heeft op een substantiële hoeveelheid transacties.

    Van een substantiële hoeveelheid transacties is sprake indien:

    • • voor transacties die niet of niet tijdig aan de AFM zijn gerapporteerd:

      • – het meer dan 100.000 transacties betreft; of

      • – het meer dan 25% van de te rapporteren transacties betreft over een periode van ten minste twee weken;

    • • voor transacties ten aanzien waarvan onvolledige of onnauwkeurige gegevens aan de AFM zijn gerapporteerd of voor transacties die op onjuiste wijze aan de AFM zijn gerapporteerd:

      • – het meer dan 500.000 transacties betreft; of

      • – het meer dan 50% van de te rapporteren transacties betreft over een periode van ten minste vier weken.

  • 2. Als sprake is van recidive legt de AFM een tweede bestuurlijke boete op met inachtneming van deze beleidsregel.

  • 3. Als na het opleggen van de tweede bestuurlijke boete wederom sprake is van recidive, is deze beleidsregel niet meer van toepassing op die onderneming en geldt bij het opleggen van een bestuurlijke boete het Boetetoemetingsbeleid AFM.

Artikel 2.2 – Hoogte van de bestuurlijke boete

Voor overtredingen waarop deze beleidsregel van toepassing is geldt een wettelijk basisbedrag van categorie 2, waarop een flexibele boetesystematiek van toepassing is. Om te komen van het basisbedrag tot de uiteindelijke boete volgt de AFM het onderstaande stappenplan.

Artikel 2.2.1 – Stappenplan: van basisbedrag naar boetebedrag

Stap 1 – Ernst/duur en mate van verwijtbaarheid

In het basisbedrag ligt een gemiddelde ernst/duur van de overtreding en een gemiddelde verwijtbaarheid van de overtreder besloten. Het basisbedrag kan worden verhoogd of verlaagd indien omstandigheden in een specifiek geval daartoe aanleiding geven.

In beginsel verhoogt of verlaagt de AFM het basisbedrag niet in deze stap. De overtreding is niet uit eigen beweging gemeld en omvat een substantieel aantal transacties. Dat is ernstig en verwijtbaar, dus voor een verlaging van het basisbedrag zal weinig tot geen plaats zijn, zeker ook omdat de boete in stap 3 – alsnog – vergaand wordt verlaagd. Met verhogingen van het basisbedrag zal de AFM ook terughoudend omgaan.

Stap 2 – Recidive

In de regelgeving is de verplichting opgenomen om het bedrag van de boete, na toepassing van stap 1, te verdubbelen ‘indien tijdens het plegen van de overtreding nog geen vijf jaren zijn verlopen sinds het opleggen van een bestuurlijke boete aan de overtreder ter zake van eenzelfde overtreding’. In voorkomend geval wordt deze verdubbeling toegepast.

Stap 3 – Passendheidstoets

De AFM verlaagt het bedrag dat is vastgesteld na het nemen van de voorgaande stappen tot 5% daarvan, voor ondernemingen van welke omvang ook.

Stap 4 – Draagkracht

Indien aannemelijk is dat het op grond van de vorige stappen vastgestelde boetebedrag de draagkracht van de te beboeten onderneming overstijgt, gaat de AFM in beginsel over tot matiging van de boete tot een bedrag dat zij redelijkerwijs geacht moet worden te kunnen voldoen, zo nodig met het aangaan van een betalingsregeling.1

Uitgangspunten boetehoogte schematisch

Eerste overtreding

Boete van 5% van het basisbedrag

Tweede overtreding binnen vijf jaar na eerste boete

Boete van 10% van het basisbedrag

Derde overtreding binnen vijf jaar na tweede boete

Boete conform reguliere Boetetoemetingsbeleid AFM

Artikel 2.3 – Geen vereenvoudigde afdoening mogelijk

Bij het opleggen van een bestuurlijke boete onder deze beleidsregel zal niet de Procedure vereenvoudigde afdoening boetezaken AFM worden gevolgd.

Artikel 3 – Slotbepalingen

Artikel 3.1 – Bekendmaking en inwerkingtreding

Deze beleidsregel wordt in de Staatscourant geplaatst en treedt in werking met ingang van 15 oktober 2026.

Artikel 3.2 – Citeertitel

Deze beleidsregel wordt aangehaald als: Boetebeleid AFM voor MiFIR-transactierapportages.


X Noot
1

Vgl. stap 7 van het Stappenplan in het Boetetoemetingsbeleid AFM.

Naar boven