Staatscourant van het Koninkrijk der Nederlanden
| Datum publicatie | Organisatie | Jaargang en nummer | Rubriek | Datum ondertekening |
|---|---|---|---|---|
| Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) | Staatscourant 2026, 26388 | ander besluit van algemene strekking |
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.
Officiële publicaties van de overheid.
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.
U bent hier:
| Datum publicatie | Organisatie | Jaargang en nummer | Rubriek | Datum ondertekening |
|---|---|---|---|---|
| Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) | Staatscourant 2026, 26388 | ander besluit van algemene strekking |
De Minister van Asiel en Migratie,
Gelet op de Vreemdelingenwet 2000, het Vreemdelingenbesluit 2000 en het Voorschrift Vreemdelingen 2000;
Besluit:
De Vreemdelingencirculaire 2000 wordt als volgt gewijzigd:
A
Paragraaf A3/7.3.2.4 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Bij zwangerschap van een vreemdeling blijft de uitzetting per vliegtuig achterwege gedurende de periode van zes weken voor tot zes weken na de bevalling. De vreemdeling overlegt een verklaring van een arts of verloskundige waaruit de vermoedelijke bevallingsdatum blijkt. Deze periode van zes weken start vanaf zes weken voor de vermoedelijke datum van de bevalling zoals deze uit de verklaring van de arts of verloskundige blijkt.
Wanneer de vreemdeling of een gezinslid wordt overgedragen op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening of aan een bij die verordening aangesloten staat waarmee een terug- en overname overeenkomst is gesloten, verleent de IND geen uitstel van vertrek. De DTenV beoordeelt of overdracht kan plaatsvinden, waarbij overdracht niet per definitie per vliegtuig plaatsvindt. Zie paragraaf A3/7.4.2. Vc.
B
Paragraaf A3/7.3.2.5 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De IND schort de uitzetting van de vreemdeling en van zijn gezinsleden op als bij de vreemdeling of een van zijn gezinsleden tbc is geconstateerd. Voor de toepassing van artikel 64 Vw wegens tbc is geen advies van het BMA nodig en is ook geen toestemmingsverklaring vereist. Een gedagtekende verklaring van een GG&GD arts geldt als afdoende bewijs, dat de vreemdeling aan tbc lijdt. Deze verklaring moet vermelden dat de vreemdeling tbc heeft en wat de te verwachten behandeltermijn is. De verklaring van de GG&GD-arts mag niet ouder zijn dan twee weken.
Als sprake is van verdenking van tbc, zal de vreemdeling in beginsel uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw krijgen tot het onderzoek naar tbc is voltooid.
Als de IND aan de vreemdeling uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw verleent, dan is paragraaf A3/7.3.2 Vc van toepassing.
De IND beëindigt het uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw, als de vreemdeling bij wie tbc is geconstateerd:
• zich onttrekt aan de medische behandeling; en
• er geen besmettingsgevaar aanwezig is.
In dat geval is er niet langer een reisbeletsel op grond van artikel 64 Vw.
Wanneer de vreemdeling of een gezinslid wordt overgedragen op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening of aan een bij die verordening aangesloten staat waarmee een terug- en overname overeenkomst is gesloten, verleent de IND geen uitstel van vertrek. De DTenV beoordeelt of overdracht kan plaatsvinden. Zie paragraaf A3/7.4.2. Vc.
C
Paragraaf A3/7.3.2.6 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De IND kan uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw verlenen zonder hiervoor medisch advies aan het BMA te vragen. De vreemdeling overlegt een opnameverklaring van het ziekenhuis, die niet ouder is dan twee weken.
De IND verleent uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw zonder BMA-advies als:
• de vreemdeling klinisch is opgenomen;
• de vreemdeling een actieve medische behandeling ondergaat die niet buiten de kliniek mogelijk is;
• in dit verband niet in staat is om te reizen.
De IND verleent in deze gevallen uitstel van vertrek voor de duur van de opname tot een maximum van een half jaar. Het verleende uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw vervalt van rechtswege twee weken na beëindiging van opname.
Opname in klinieken of instellingen die geen direct klinisch behandeldoel hebben maar bijvoorbeeld een langdurig verblijfsdoel (bv. begeleid wonen projecten), wordt niet aangemerkt als klinische opname die aan reizen in de weg staat. In dat geval verleent de IND geen uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw.
Wanneer de vreemdeling of een gezinslid wordt overgedragen op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening of aan een bij die verordening aangesloten staat waarmee een terug- en overname overeenkomst is gesloten, verleent de IND geen uitstel van vertrek. De DTenV beoordeelt of overdracht kan plaatsvinden. Zie paragraaf A3/7.4.2. Vc.
D
Paragraaf A3/7.4.2 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De IND verleent geen uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw als de vreemdeling op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening wordt overgedragen aan een bij deze verordening aangesloten lidstaat. In dat geval kan de vreemdeling op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel worden overgedragen aan deze andere lidstaat.
E
Paragraaf A3/7.5 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De vreemdeling mag de behandeling van een eerste, tijdig ingediend verzoek om een voorlopige voorziening in beginsel in Nederland afwachten. Een verzoek om een voorlopige voorziening moet binnen 24 uur na bekendmaking van het besluit zijn ingediend. Het indienen van het verzoek om een voorlopige voorziening levert geen rechtmatig verblijf op grond van artikel 8 Vw op en betekent evenmin dat de vreemdeling aanspraak maakt op de verstrekkingen ingevolge de Rva.
De vreemdeling mag de behandeling van het verzoek om een voorlopige voorziening niet in Nederland afwachten als sprake is van tenminste één van de volgende situaties:
• redenen van openbare orde of nationale veiligheid verzetten zich daartegen;
• het gevaar bestaat dat de mogelijkheid van terugkeer naar het land van herkomst of overdracht aan de verantwoordelijke lidstaat verloren zou gaan;
• er is sprake van een poging van de vreemdeling om de uitzetting te frustreren;
• de aanvraag om uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw met toepassing van artikel 4:6 Awb is afgewezen.
De vaststelling of er sprake is van het frustreren van de uitzetting moet plaatsvinden aan de hand van alle individuele omstandigheden van de vreemdeling. DTenV beoordeelt of het de vreemdeling te doen is de geplande uitzetting te frustreren of dat de behandeling van het verzoek in Nederland mag worden afgewacht. DTenV brengt hierover aan de IND een advies uit, waaraan door de IND bij de besluitvorming rekening mee wordt gehouden.
Als de IND oordeelt dat de behandeling van het eerste, tijdig ingediende verzoek om een voorlopige voorziening niet in Nederland mag worden afgewacht, wordt de vreemdeling of zijn raadsman direct schriftelijk of mondeling op de hoogte gebracht.
F
Paragraaf B1/4.1 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Op grond van artikel 17, eerste lid, onder c, Vw wijst de IND de aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd niet af wegens het ontbreken van een geldige mvv als:
• het voor de vreemdeling gelet op zijn gezondheidssituatie niet verantwoord is om te reizen; of
• als er binnen drie tot zes maanden bij het uitblijven van behandeling een medische noodsituatie zal ontstaan.
Een vreemdeling is vrijgesteld van het MVV-vereiste, als artikel 3.71, tweede lid, onder e, Vb van toepassing is. De IND neemt aan dat uitzetting in strijd is met het Associatierecht in de zin van artikel 3.71, tweede lid, aanhef en onder e, Vb als de vreemdeling voldoet aan alle volgende voorwaarden:
• de vreemdeling of de hoofdpersoon valt onder het toepassingsbereik van Besluit 1/80 of het Aanvullend Protocol;
• de vreemdeling heeft een aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd zonder mvv ingediend;
• de vreemdeling voldoet aan alle overige geldende voorwaarden voor het verlenen van de verblijfsvergunning; en
• er is sprake van bijzondere, individuele omstandigheden die tot de conclusie leiden dat het stellen van het mvv-vereiste onevenredig is.
De bijzondere, individuele omstandigheden moeten het uitoefenen van het vrij verkeer van werknemers of de vrijheid van vestiging belemmeren. Hiervan kan sprake zijn als bij een aanvraag om verblijf als gezinslid bij een Turkse hoofdpersoon die tot de legale Nederlandse arbeidsmarkt behoort, die Turkse hoofdpersoon door de bijzondere, individuele omstandigheden genoodzaakt wordt om te kiezen tussen het uitoefenen van de economische activiteit in Nederland en het gezinsleven in Turkije.
De IND neemt in beginsel geen belemmering van het uitoefenen van voornoemde vrijheden in Nederland aan als de bijzondere, individuele omstandigheden uitsluitend zien op de:
• politieke, economische of sociale situatie in Turkije; of
• persoonlijke omstandigheden in Turkije.
De IND neemt geen belemmering aan voor het uitoefenen van voornoemde vrijheden in Nederland als de bijzondere, individuele omstandigheden zien op de:
• (voortzetting van) illegale arbeid in Nederland.
Het is aan de vreemdeling om de eventuele bijzondere individuele omstandigheden bij indiening van de aanvraag aan te voeren en met bewijsmiddelen te onderbouwen.
Aanvragen voor een verblijfsvergunning die door de IND zijn ontvangen voor 1 oktober 2022 worden niet afgewezen op het mvv-vereiste als de aanvrager onder het toepassingsbereik valt van Besluit 1/80 of het Aanvullend Protocol en, behalve aan het mvv-vereiste, aan alle overige voorwaarden van het gevraagde verblijfsdoel voldoet.
Op grond van artikel 3.71, derde lid, Vb wijst de IND de aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd niet af wegens het ontbreken van een geldige mvv als dit leidt tot een onbillijkheid van overwegende aard (de hardheidsclausule).
De IND past de hardheidsclausule als bedoeld in artikel 3.71, derde lid, Vb in ieder geval toe als aan alle voorwaarden voor verlening van een verblijfsvergunning onder de beperking ‘verblijf als familie- of gezinslid’ wordt voldaan, afgezien van het mvv-vereiste, en de vreemdeling:
• het biologische of juridische minderjarige kind is van de referent, dat feitelijk behoort en al in het land van herkomst feitelijk behoorde tot het gezin van die referent en dat onder het rechtmatige gezag van de referent staat;
• de biologische of juridische ouder is van een hier te lande verblijvend minderjarig kind dat Nederlander is dan wel rechtmatig verblijf heeft als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e, dan wel l, Vw;
• de biologische of juridische ouder is van een minderjarig kind voor wie een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘verblijf als familie- of gezinslid’ is ingediend; of
• aannemelijk heeft gemaakt dat van hem niet verwacht kan worden dat hij naar het land van herkomst of bestendig verblijf reist vanwege een ernstige ziekte of handicap van de referent. Het moet gaan om een ziekte of handicap die nog niet bekend was toen het huwelijk of de relatie werd aangegaan. Bij de beoordeling hiervan wordt de vreemdeling in ieder geval gevraagd nader toe te lichten:
– waarom van hem niet verwacht kan worden dat hij vanwege een ernstige ziekte of handicap van de referent reist naar het land van herkomst of bestendig verblijf;
– op welke wijze hij de referent ondersteunt; en
– waarom deze ondersteuning niet door derden kan worden verleend, bijvoorbeeld door een familielid of medewerker van professionele (thuis)zorg.
De IND past de hardheidsclausule als bedoeld in artikel 3.71, derde lid, Vb in ieder geval niet toe als de vreemdeling:
• het beroep op de hardheidsclausule niet heeft gemotiveerd of met relevante gegevens en bescheiden heeft onderbouwd binnen een door de IND gestelde termijn;
• stelt dat aan een of meer voorwaarden voor vrijstelling slechts op een onderdeel niet is voldaan;
• enkel stelt dat aan alle voorwaarden voor verlening van de verblijfsvergunning voor het gestelde verblijfsdoel is voldaan, afgezien van het mvv-vereiste;
• asielgerelateerde gronden aanvoert;
• als asielzoeker is uitgeprocedeerd;
• meer dan twee jaar na afloop van een eerder verleende verblijfsvergunning voor bepaalde tijd om verlenging of wijziging hiervan heeft gevraagd tenzij het overschrijden van deze termijn niet aan de vreemdeling is toe te rekenen; of
• om praktische redenen zoals bijvoorbeeld kosten, tijd, moeite of wachttijd niet terug wíl reizen naar zijn land van herkomst of bestendig verblijf voor het ophalen van een geldige mvv.
G
Paragraaf B1/4.5 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Op grond van artikel 16, eerste lid, aanhef en onder e, Vw wijst de IND de aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd af of verleent de IND niet ambtshalve een verblijfsvergunning als de vreemdeling van 12 jaar of ouder:
• niet bereid is een tbc-onderzoek te ondergaan; of
• niet meewerkt aan de behandeling van de tbc.
De IND werpt het bovenstaande niet tegen bij de beoordeling van de voortzetting van het rechtmatig verblijf.
Als de vreemdeling van 12 jaar of ouder bij de indiening van de aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd geen ‘intentieverklaring tbc-onderzoek’ ondertekent, geeft de IND hem een termijn van twee weken om dat alsnog te doen. De IND wijst de aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd af als de vreemdeling van 12 jaar of ouder de intentieverklaring niet binnen de hiervoor gegeven termijn ondertekent. Als sprake is van een erkende referent neemt de IND genoegen met een eigen verklaring van de referent waarin deze verklaard dat de vreemdeling van 12 jaar of ouder bereid is een tbc-onderzoek te ondergaan.
Als de vreemdeling van 12 jaar of ouder aan de overige voorwaarden voor toelating voldoet, verleent de IND de verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de voorwaarde dat de vreemdeling daadwerkelijk binnen drie maanden na afgifte van het verblijfsdocument een tbc-onderzoek bij de GG&GD ondergaat.
De IND trekt de verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd in als de vreemdeling van 12 jaar of ouder:
• niet bereid is een tbc-onderzoek te ondergaan; of
• niet meewerkt aan de behandeling van de tbc.
H
Paragraaf B1/6.2.1 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De IND beoordeelt of de vreemdeling het hoofdverblijf, als bedoeld in artikel 18, eerste lid, aanhef en onder a, Vw, heeft verplaatst aan de hand van feiten en omstandigheden van feitelijke aard. Voor de beoordeling of sprake is van verplaatsing van het hoofdverblijf zijn de hieronder genoemde termijnen leidend, waarbij de IND rekening houdt met de intenties van de vreemdeling, voor zover die intenties blijken uit de gedragingen van de vreemdeling.
De IND neemt in beginsel aan dat sprake is van verplaatsing van het hoofdverblijf buiten Nederland als één van de volgende gevallen zich voordoet:
a. de vreemdeling heeft bij zijn vertrek uit Nederland gebruikgemaakt van een remigratieregeling, waaronder een regeling van de Remigratiewet;
b. de vreemdeling heeft meer dan zes achtereenvolgende maanden buiten Nederland verbleven, tenzij hij aannemelijk maakt dat de overschrijding van deze zes maanden te wijten is aan omstandigheden die buiten zijn schuld zijn gelegen; of
c. de vreemdeling heeft voor het derde achtereenvolgende jaar meer dan vier achtereenvolgende maanden buiten Nederland verbleven, tenzij hij aannemelijk maakt dat het centrum van zijn activiteiten niet naar het buitenland is verlegd.
Ad b.
De IND merkt verblijf buiten Nederland als gevolg van detentie aan als een omstandigheid die te wijten is aan de vreemdeling, mits de detentie het gevolg is van een daadwerkelijke rechterlijke veroordeling voor het plegen van een strafbaar feit. Bij lagere strafoplegging door een hogere rechterlijke instantie wordt het gedeelte van de straf dat ten onrechte is opgelegd, buiten beschouwing gelaten.
De IND merkt verblijf buiten Nederland als gevolg van detentie niet aan als een omstandigheid die te wijten is aan de vreemdeling als de detentie het gevolg is van een veroordeling wegens een gedraging die in Nederland niet strafbaar is gesteld.
De IND neemt aan dat geen sprake is van verplaatsing van het hoofdverblijf buiten Nederland als de vreemdeling:
a. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd heeft in het kader van studie aan het hoger onderwijs en in het kader van de voltooiing van zijn studie in Nederland tijdelijk hoger onderwijs in het buitenland gaat volgen. Tijdelijkheid wordt niet aangenomen als de periode van het volgen van hoger onderwijs in het buitenland langer is dan een jaar aaneengesloten;
b. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd heeft in het kader van studie aan het hoger onderwijs en bij de IND is gemeld dat er sprake is van mobiliteit binnen de Europese Unie waarbij de vreemdeling ten hoogste 360 dagen per lidstaat een deel van de studie in één of meerdere tweede lidstaten volgt in het kader van de voltooiing van zijn studie in Nederland;
c. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd heeft voor het verrichten van arbeid die geheel of gedeeltelijk buiten Nederland plaatsvindt;
d. de echtgenoot/partner is van een ambtenaar, bedoeld in artikel 1 van de aanvullende cao Rijk uitzendingen (ACRU), die uitgezonden is (geweest) naar een Nederlandse diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging in het buitenland;
e. is achtergelaten in het land van herkomst en zich zo snel mogelijk tot de Nederlandse overheid (gemeente, diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging, IND of AVIM) heeft gewend om naar Nederland te kunnen terugkeren;
f. Nederland heeft verlaten voor de vervulling van de militaire dienstplicht en binnen zes maanden na beëindiging van de dienstplicht naar Nederland is teruggekeerd;
g. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘arbeid als kennismigrant’ heeft en niet langer dan acht maanden arbeid buiten Nederland verricht mits de vreemdeling aan de voorwaarden van de verblijfsvergunning blijft voldoen;
h. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘wetenschappelijk onderzoek in de zin van de richtlijn 2005/71/EG’ of ‘onderzoek in de zin van de richtlijn (EU) 2016/801’ heeft en niet langer dan acht maanden arbeid buiten Nederland verricht mits de vreemdeling aan de voorwaarden van de verblijfsvergunning blijft voldoen;
i. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘wetenschappelijk onderzoek in de zin van richtlijn 2005/71/EG’ of ‘onderzoek in de zin van richtlijn (EU) 2016/801’ heeft en bij de IND is gemeld dat er sprake is van mobiliteit binnen de Europese Unie waarbij de vreemdeling een deel van het onderzoek in één of meerdere tweede lidstaten uitvoert en de gastovereenkomst met de Nederlandse onderzoeksinstelling als bedoeld in artikel 10 van richtlijn (EU) 2016/801 geldig blijft;
j. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘vermogende vreemdeling’ heeft en niet langer dan acht maanden buiten Nederland verblijft mits de vreemdeling aan de voorwaarden blijft voldoen;
k. een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd onder de beperking ‘overplaatsing binnen een onderneming’ heeft en op basis van die vergunning voor korte- of lange-termijnmobiliteit verblijft in een andere lidstaat van de Europese Unie; of
l. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘verblijf als familie- of gezinslid’ heeft en:
• deze vreemdeling als gezinslid de onder h genoemde onderzoeker vergezelt wanneer deze niet langer dan acht maanden arbeid buiten Nederland verricht en aan de voorwaarden van de verblijfsvergunning blijft voldoen; of
• bij de IND is gemeld dat er sprake is van mobiliteit binnen de Europese Unie en deze vreemdeling als gezinslid de onder i genoemde onderzoeker vergezelt die een deel van het onderzoek in één of meerdere tweede lidstaten uit gaat voeren en aan de voorwaarden van de verblijfsvergunning blijft voldoen; of
• de onder j genoemde werknemer vergezelt wanneer deze voor lange-termijnmobiliteit verblijft in een andere lidstaat van de Europese Unie en aan de voorwaarden van de verblijfsvergunning blijft voldoen.
m. een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘verblijf als familie- of gezinslid’ heeft waarbij de vreemdeling als gezinslid de onder g. genoemde kennismigrant vergezelt wanneer deze niet langer dan acht maanden arbeid buiten Nederland verricht en aan de voorwaarden van de verblijfsvergunning blijft voldoen.
Ad e.
Wat ‘zo snel mogelijk’ is, beoordeelt de IND per geval, waarbij de IND rekening houdt met de moeilijkheden die de positie van de achtergelaten vreemdeling met zich heeft meegebracht.
De toepasselijke regels voor verplaatsing van het hoofdverblijf door houders van een EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen staan in paragraaf D1/2.6 Vc.
I
Paragraaf B1/8.3.4 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Middelenvereiste
Inkomsten uit arbeid in loondienst
De IND beschouwt als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan uit arbeid in loondienst:
• een kopie van de arbeidsovereenkomst;
• een recente werkgeversverklaring (niet ouder dan drie maanden, voorzien van datum, handtekening en firmastempel van de werkgever), in de vorm van een volledig ingevuld en ondertekend model of in de vorm van een verklaring waarin dezelfde inlichtingen als dit model zijn opgenomen; en
• kopieën van loonspecificaties over de drie maanden voorafgaand aan de aanvraag (tenzij de werkzaamheden op grond van de arbeidsovereenkomst minder dan drie maanden geleden zijn aangevangen).
Voor zover relevant beschouwt de IND ten aanzien van het arbeidsverleden als bewijsmiddel waaruit moet blijken dat de vreemdeling zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan uit arbeid in loondienst:
• kopieën van arbeids- of uitzendovereenkomsten van het jaar dan wel de drie jaren (in geval van toetsing aan respectievelijk artikel 3.24b VV dan wel artikel 3.75, derde lid, Vb) voorafgaand aan de datum van indiening van de aanvraag;
• kopieën van jaaropgaven over het jaar dan wel de drie jaren (in geval van toetsing aan respectievelijk artikel 3.24b VV dan wel artikel 3.75, derde lid, Vb) voorafgaand aan de datum van indiening van de aanvraag; en
• (voor zover van toepassing) uitkeringsbeschikkingen en specificaties over de drie jaren voorafgaand aan de datum van indiening van de aanvraag.
De IND beschouwt als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de middelen van bestaan als bedoeld in artikel 3.24b VV nog zes maanden beschikbaar zijn, een verklaring van de werkgever (bijvoorbeeld het uitzendbureau).
Inkomsten uit arbeid als zelfstandige
De IND beschouwt als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan uit arbeid als zelfstandige:
• een recent uittreksel van de inschrijving van de onderneming of vestiging in het handelsregister (tenzij inschrijving niet mogelijk is); en
• een verklaring inkomen ondernemer, volledig ingevuld door:
– een registeraccountant, een Accountant Administratieconsulent, een Federatie Belastingadviseur, een College Belastingadviseur of een administrateur met een beconnummer van de Belastingdienst;
– ondertekend door zowel de administrateur als door de ondernemer zelf; en
– voorzien van de bijbehorende bijlagen.
De IND beschouwt als aanvullend bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan uit arbeid als zelfstandige:
• bankafschriften;
• aanslagen inkomstenbelastingen;
• jaarrekeningen; en
• maandelijkse opgaven van de bedrijfsresultaten over de anderhalf jaar voorafgaand aan de datum van indiening van de aanvraag.
Inkomsten uit inkomensvervangende uitkering
De IND beschouwt als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan uit (een) inkomensvervangende uitkering(en):
• een toekenningsbesluit van de uitvoeringsinstantie; en
• de meest recente uitkeringsspecificatie.
Inkomsten uit eigen vermogen
De IND beschouwt als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan uit eigen vermogen de volgende bescheiden:
• de meest recente definitieve aanslag inkomstenbelasting zoals verkregen van de Belastingdienst;
• de meest recente voorlopige aanslag inkomstenbelasting zoals verkregen van de Belastingdienst;
• de meest recente opgave van het inkomen aan de Belastingdienst; en
• bescheiden waaruit het eigen vermogen blijkt op het moment van de indiening van de aanvraag.
Inkomsten uit overige bronnen
De IND beschouwt als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling zelfstandig en duurzaam beschikt over voldoende middelen van bestaan uit overige bronnen:
• bescheiden waaruit blijkt dat sprake is van inkomsten uit overige bronnen; en
• bescheiden waaruit blijkt dat over deze inkomsten de wettelijke belastingen zijn afgedragen.
Geldig document voor grensoverschrijding
De IND beschouwt een geldig – door Nederland erkend – paspoort als bewijsmiddel dat de vreemdeling beschikt over een geldig document voor grensoverschrijding waaruit zijn identiteit en nationaliteit blijkt.
De IND beschouwt als bewijsmiddel dat niet over een geldig document voor grensoverschrijding kan worden beschikt door de vreemdeling, een schriftelijke verklaring van de autoriteiten van het land waarvan de vreemdeling onderdaan is waarin wordt gemotiveerd waarom de vreemdeling niet (meer) in het bezit wordt gesteld van een geldig document voor grensoverschrijding.
Als de vreemdeling niet in het bezit is van een geldig paspoort en heeft aangetoond dat hij niet (meer) in het bezit kan worden gesteld van een geldig paspoort, beschouwt de IND aanvullende gegevens en bescheiden als bewijsmiddel waaruit zijn identiteit en nationaliteit moet blijken.
Tbc-onderzoek
De IND beschouwt een ingevulde en ondertekende ‘intentieverklaring tbc-onderzoek’ als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling van 12 jaar of ouder zich bereid verklaart een medisch onderzoek en eventuele behandeling van tbc te ondergaan.
Openbare orde
De IND beschouwt als bewijsmiddel, waaruit moet blijken of de vreemdeling van 12 jaar of ouder strafbare feiten heeft begaan:
• een door de vreemdeling ingevuld en ondertekend vastgesteld formulier ‘Antecedentenverklaring’; of
• als de vreemdeling de ‘Antecedentenverklaring’ niet wil of kan ondertekenen, relevante gegevens en bescheiden waaruit blijkt dat er antecedenten zijn.
De IND beschouwt als bewijsmiddel voor het bepalen van het moment waarop een opgelegde sanctie ten uitvoer is gelegd en de aanvang van de (maximale) termijn waarbinnen antecedenten kunnen worden tegengeworpen gegevens en bescheiden die zien op:
• het moment van invrijheidsstelling;
• voltooiing van de taakstraf; of
• betaling van het opgelegde bedrag.
De IND beschouwt een door de vreemdeling overgelegd gewaarmerkt afschrift van het buitenlandse strafvonnis als bewijsmiddel voor de toepassing van de glijdende schaal.
Basisexamen inburgering buitenland
De IND beschouwt een op naam van de vreemdeling gestelde uitslagbrief van Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) met de verklaring dat de vreemdeling het basisexamen inburgering met goed gevolg heeft afgelegd als bewijsmiddel dat het basisexamen met goed gevolg is afgelegd; dit examen is een jaar geldig na de datum van de uitslagbrief waarin is opgenomen dat het laatste examenonderdeel is behaald. Als het basisexamen vóór 1 november 2014 is afgelegd, dan heeft de vreemdeling de uitslagbrief van het Ministerie van Buitenlandse Zaken ontvangen.
De IND beschouwt conform de Wet inburgering en het Besluit inburgering als bewijsmiddel, waaruit moet blijken dat de vreemdeling is vrijgesteld van het afleggen van het basisexamen inburgering:
• een op wettelijke basis uitgereikt Nederlands diploma of getuigschrift van afronding van een opleiding van wetenschappelijk onderwijs, hoger beroepsonderwijs, algemeen voortgezet onderwijs, of middelbaar beroepsonderwijs vanaf niveau 2, na onderwijs te hebben gevolgd in de Nederlandse taal;
• een met een van de hierboven genoemde diploma’s of getuigschriften vergelijkbaar diploma of ander document, behaald in het Nederlandstalig onderwijs in België of Suriname, mits een voldoende is behaald voor het vak Nederlandse taal;
• een diploma, certificaat of ander document, behaald in het Nederlandstalig onderwijs in de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius of Saba, of in Aruba, Curaçao of Sint Maarten, waaruit blijkt dat een bij regeling van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aangewezen opleiding is afgerond, mits een voldoende behaald is voor het vak Nederlandse taal;
• een diploma van het Europees baccalaureaat van de Europese school bedoeld in het Statuut van de Europese school (Trb. 1957, 246), voor zover dat baccalaureaat het vak Nederlands als eerste of tweede taal omvat en voor dat vak een voldoende is behaald;
• het getuigschrift International Baccalaureate Middle Years certificate, International General Certificate of Secondary Education of Internationaal Baccalaureaat, als daartoe een cursus Engels-Nederlandstalig onderwijs of een cursus Internationaal baccalaureaat met daarin het vak Nederlands is gevolgd en voor dat vak een voldoende is behaald;
• het inburgeringsdiploma van de Wet inburgering;
• het inburgeringsdiploma, bedoeld in artikel 14, tweede lid, van de Wet inburgering zoals die wet luidde voor de inwerkingtreding van de wet van 13 september 2012 tot wijziging van de Wet inburgering en enkele andere wetten in verband met de versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige (Stb. 2012, 430);
• een certificaat Inburgering in het kader van de Wet inburgering nieuwkomers en bijbehorende verklaring van het ROC waaruit blijkt dat voor de onderdelen ‘luisteren’, ‘spreken’, ‘lezen’ en ‘schrijven’ ten minste NT2 niveau 2 is behaald en voor het onderdeel Maatschappij Oriëntatie 80% als die toets is afgelegd na 31 augustus 2001 respectievelijk 85% als de toets voor 1 september 2001 is afgelegd;
• een Certificaat Inburgering Oudkomers van de Regeling certificaat inburgering oudkomers, waaruit blijkt dat voor de onderdelen ‘luisteren’, ‘spreken’, ‘lezen’ en ‘schrijven’ niveau NT2-2 is behaald;
• een document ‘Korte Vrijstellingstoets’ bedoeld in artikel 2.7, tweede lid, Besluit inburgering, zoals dat luidde tot 1 januari 2013, waaruit blijkt dat aanvrager niveau B1 van het Europese Raamwerk voor Moderne Vreemde talen heeft gehaald;
• een kopie van het besluit waaruit blijkt dat de vaststelling van een inburgeringsprogramma achterwege wordt gelaten, omdat een toets als bedoeld in artikel 5, vierde lid, van de Wet inburgering nieuwkomers met goed gevolg is afgelegd.
De IND beschouwt als bewijsmiddel dat de mondelinge en schriftelijke vaardigheden van het basisexamen niet behoeven te worden behaald, het certificaat, bedoeld in artikel 13, tweede lid, van de Wet inburgering nieuwkomers, alsmede de verklaring van het regionaal opleidingencentrum op grond waarvan dat certificaat is afgegeven, indien uit die verklaring blijkt dat voor het onderdeel Nederlands als tweede taal ten minste niveau 2 van de eindtermen Referentiekader Nederlands als Tweede Taal is behaald.
De IND beschouwt als bewijsmiddel dat de kennis van de Nederlandse samenleving van het basisexamen niet behoeft te worden behaald, het certificaat, bedoeld in artikel 13, tweede lid, van de Wet inburgering nieuwkomers, alsmede de verklaring van het regionaal opleidingencentrum op grond waarvan dat certificaat is afgegeven, indien uit die verklaring blijkt dat voor het onderdeel Maatschappij Oriëntatie is behaald het niveau van artikel 11, eerste lid, onderdeel b, van die wet, of een score van de MO-Profieltoets van ten minste: 85%, indien die toets is afgelegd voor 1 september 2001, respectievelijk 80%, indien die toets is afgelegd na 31 augustus 2001.
De IND beschouwt als bewijsmiddel voor het vereiste dat voor het vak Nederlands een voldoende is behaald, een door de onderwijsinstelling gewaarmerkte cijferlijst, waaruit blijkt dat voor Nederlands een voldoende is behaald.
De IND beschouwt als bewijsmiddel, dat de vreemdeling is vrijgesteld van het afleggen van het basisexamen inburgering:
• een diploma Staatsexamen Nederlands als tweede taal, programma I of II.
• een uittreksel van de Basisregistratie personen (BRP) of een daaraan voorafgaande bevolkingsboekhouding (bijvoorbeeld het Vestigingsregister) waaruit blijkt dat de vreemdeling ten minste acht jaren tijdens de leerplichtige leeftijd woonachtig was in Nederland.
De IND beschouwt als bewijsmiddel ter onderbouwing van het beroep op bijzondere individuele omstandigheden:
• bescheiden waaruit blijkt dat de vreemdeling inspanningen heeft geleverd die in redelijkheid kunnen worden gevergd om het basisexamen inburgering met goed gevolg af te leggen. Dit kan onder meer blijken uit het één of meermalen afleggen van het basisexamen inburgering, waarbij een positief resultaat is behaald voor het onderdeel Spreekvaardigheid en de toets Kennis van de Nederlandse Samenleving, maar geen positief resultaat is behaald voor het onderdeel Leesvaardigheid. Een afschrift van deze resultaten voegt de vreemdeling bij de mvv-aanvraag;
• bescheiden waaruit blijkt dat sprake is van bijzondere individuele omstandigheden aan de hand waarvan de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid oordeelt of de vreemdeling bij handhaving van de verplichting om het basisexamen inburgering met goed gevolg af te leggen, onmogelijk of uiterst moeilijk zijn recht op gezinshereniging kan uitoefenen; en een kopie van het vragenformulier dat is ingevuld en ondertekend door een door het hoofd van de Nederlandse diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging aangewezen arts, in het geval van medische omstandigheden (bijlage 19 VV).
J
Paragraaf B2/2.1.1 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Een aanvraag kan worden ingediend bij een IND-loket in Nederland.
De IND wijst de aanvraag van een vreemdeling die in het kader van de internationale overeenkomsten (MoU) WHS/WHP Australië, Canada of Nieuw-Zeeland in Nederland willen verblijven af als de vreemdeling:
• jonger dan 18 jaar is of ouder dan 30 jaar op het moment van indiening van de aanvraag;
• geen retourticket heeft dan wel niet de middelen van bestaan heeft voor de aanschaf van een retourticket;
• eerder in Nederland een verblijfsvergunning heeft gehad;
• ten laste komt van de algemene middelen.
K
Paragraaf B2/2.1.2 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
WHP Hongkong
Per 1 januari 2019 heeft Nederland met Hongkong een MoU betreffende een WHP afgesloten. Jaarlijks wordt een maximum van 100 WHP-verblijfsvergunningen verstrekt door de IND. Een aanvraag kan alleen worden ingediend bij het Nederlandse Consulaat-Generaal in Hongkong.
WHP Zuid-Korea
Per 1 oktober 2018 heeft Nederland met Zuid-Korea een MoU betreffende een WHP afgesloten. Met ingang van 1 januari 2024 is het maximum aantal WHP-verblijfsvergunningen dat jaarlijks wordt verstrekt verhoogd naar 200. Een aanvraag kan worden ingediend bij een IND-loket in Nederland.
WHP Argentinië
Per 1 juli 2017 heeft Nederland met Argentinië een MoU betreffende een WHP afgesloten. Jaarlijks wordt een maximum van 100 WHP-verblijfsvergunningen verstrekt door de IND. Een aanvraag kan alleen worden ingediend bij de Nederlandse ambassade in Buenos Aires.
WHP Japan
Per 1 april 2020 heeft Nederland met Japan een Note Verbale uitgewisseld betreffende een WHP. Jaarlijks wordt een maximum van 200 WHP-verblijfsvergunningen verstrekt door de IND. Een aanvraag kan worden ingediend bij een IND-loket in Nederland.
WHP Taiwan
Per 1 april 2020 treedt het tussen Nederland en Taiwan afgesloten MoU aangaande het WHP in werking. Dit MoU is afgesloten tussen het Netherlands Trade and Investment Office (NTIO) te Taipei en het Taipei Representative Office in the Netherlands. Jaarlijks wordt een maximum van 100 WHP-verblijfsvergunningen aan Taiwanese jongeren verstrekt door de IND. Een aanvraag kan alleen worden ingediend bij het NTIO in Taipei.
WHP Uruguay
Per 1 april 2020 heeft Nederland met Uruguay een MoU betreffende een WHP afgesloten. Jaarlijks wordt een maximum van 100 WHP-verblijfsvergunningen aan Uruguayaanse jongeren verstrekt door de IND. In Uruguay is er geen Nederlandse ambassade. Een aanvraag kan derhalve alleen worden ingediend bij de Nederlandse ambassade in Buenos Aires (Argentinië).
De IND wijst de aanvraag van een vreemdeling die in het kader van de internationale overeenkomsten (MoU of Note Verbale) WHP Argentinië, Hongkong, Zuid-Korea, Japan, Taiwan of Uruguay af als de vreemdeling:
• jonger dan 18 jaar is of ouder dan 30 jaar op het moment van indiening van de aanvraag;
• geen retourticket heeft dan wel niet de financiële middelen heeft voor de aanschaf van een retourticket;
• eerder in Nederland een verblijfsvergunning heeft gehad;
• ten laste komt van de algemene middelen;
• het quotum voor het aantal inwilligingen van het WHP Zuid-Korea, Hongkong, Japan, Taiwan, Uruguay dan wel Argentinië is bereikt.
L
Paragraaf B2/2.2 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Het au-pairbureau moet erkend zijn door de IND. De aanvraag voor een verblijfsvergunning voor een au pair wordt ingediend door een erkend au-pairbureau. Het verblijf heeft het karakter van een kennismaking met de Nederlandse samenleving en cultuur en is daarom slechts éénmalig en de verblijfsvergunning wordt voor ten hoogste één jaar verleend. Het verblijf heeft dus primair een cultureel karakter. Dit moet ook blijken uit het door de IND goedgekeurde uitwisselingsprogramma bij het verzoek om erkenning door een au-pairbureau.
Aard van het verblijf en de werkzaamheden
De au pair woont bij een gastgezin, bestaande uit minimaal twee personen. De au pair heeft niet eerder voor het gastgezin werkzaamheden verricht. Voorts mag er geen sprake zijn van een familierechtelijke relatie tot en met de derde graad met het gastgezin. In ruil voor kost en inwoning mag de au pair maximaal acht uren per dag en maximaal 30 uren per week licht ondersteunende huishoudelijke werkzaamheden verrichten. Een au pair heeft minimaal twee dagen per week vrij.
De taken met betrekking tot het verrichten van licht huishoudelijk werk worden opgenomen in een dagindeling (voor alle zeven dagen van de week) met het gastgezin. De dagindeling wordt door zowel het gastgezin als de au pair ondertekend.
De IND wijst de aanvraag voor verblijfsvergunning met als doel ‘au pair’ af als de vreemdeling:
a) jonger is dan 18 of ouder dan 25 jaar op het moment van indiening van de aanvraag;
b) gehuwd is en (pleeg)kinderen heeft;
c) eerder in Nederland een verblijfsvergunning heeft gehad;
d) een borg aan een (Nederlands of buitenlands) bemiddelingsbureau of uitwisselingsorganisatie ter beschikking heeft gesteld;
e) een contract met een gastgezin of (Nederlands of buitenlands) bemiddelingsbureau of uitwisselingsorganisatie heeft ondertekend waarmee de aanvrager zich verplicht tot het betalen van geld of een geldboete als sanctie wegens het niet nakomen van een of meerdere bepalingen van dit contract;
f) een geldbedrag heeft betaald aan kosten die verband houden met de voorbereiding op het verblijf in Nederland dat in totaal hoger is dan tien procent van het maximale bedrag dat een gastgezin maandelijks als zakgeld aan een au pair mag betalen;
g) taken verricht of gaat verrichten voor mensen die een meer bijzondere zorg nodig hebben, welke taken een specifieke vaardigheid vereisen.
Het maximale bedrag dat een gastgezin maandelijks als zakgeld aan een au pair mag geven is opgenomen in het besluit ‘Loonbelasting en premieheffing volksverzekeringen, achterwege laten inhouding loonheffing au pairs’ van 21 december 2000.
Ad b
De au pair toont bij het au-pairbureau aan ongehuwd te zijn. Dit gebeurt op de in het land van herkomst voorgeschreven manier. Deze verklaring wordt zo nodig voorzien van een legalisatie door de autoriteiten in het land van herkomst en de Nederlandse autoriteiten, of van een apostille.
De au pair overlegt bij het au-pairbureau een eigen verklaring waaruit blijkt dat zij geen (pleeg)kinderen heeft. Uit deze verklaring moeten de personalia van de au pair blijken. Daarnaast moet deze verklaring door de au pair zijn ondertekend.
Ad f
De IND betrekt bij de bepaling van de hoogte van het betaalde geldbedrag in ieder geval de volgende kosten:
• de kosten die de vreemdeling betaald heeft aan een (Nederlands of buitenlands) bemiddelingsbureau voor inschrijving en bemiddeling;
• de kosten voor het volgen van een (door de eigen overheid voorgeschreven) cursus ter voorbereiding op het verblijf in Nederland.
Bij de bepaling van de hoogte van het betaalde geldbedrag, laat de IND de volgende kosten buiten beschouwing:
• kosten voor de reis naar Nederland en de terugreis naar het land herkomst of bestendig verblijf;
• kosten voor het visum, inclusief de direct hiermee verband houdende reis- en verblijfskosten;
• kosten voor het aanvragen, vertalen en legaliseren van de geboorteakte;
• kosten voor het reisdocument.
Overgangsrecht verlaging maximale leeftijd, ongehuwd zijn en geen (pleeg)kinderen hebben
De nieuwe aanscherpingsvoorwaarden gelden alleen voor aanvragen die op of na 1 oktober 2022 zijn ingediend.
M
Paragraaf B2/2.3 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Jongeren kunnen als deelnemer aan een cultureel uitwisselingsprogramma tijdelijk via particuliere uitwisselingsorganisaties voor maximaal een jaar – onder bepaalde voorwaarden – in Nederland verblijven om kennis te maken met de Nederlandse cultuur en samenleving. De particuliere uitwisselingsorganisatie moet erkend zijn door de IND. De aanvraag voor een verblijfsvergunning wordt ingediend door de erkende uitwisselingsorganisatie.
Een uitwisselingsjongere die via een particuliere uitwisselingsorganisatie deelneemt aan een cultureel uitwisselingsprogramma wordt geplaatst in een gastgezin van de organisatie onder volledige verantwoordelijkheid van die organisatie. Het gastgezin moet minimaal bestaan uit twee personen.
Aard van het verblijf en de werkzaamheden
De uitwisselingsjongere maakt kennis met de Nederlandse cultuur en samenleving via het verblijf in het gastgezin, via activiteiten van de organisatie en via het volgen van onderwijs. De uitwisselingsjongere heeft niet eerder voor het gastgezin (bestaande uit minimaal twee personen) werkzaamheden verricht.
Eventueel te verrichten vrijwilligerswerk is uitsluitend toegestaan indien hiervoor een TWV is verleend. Als een jongere met de Canadese, Australische of Nieuw-Zeelandse nationaliteit ook voldoet aan alle in 2.1.1. genoemde voorwaarden dan prevaleert de voor de jongere meest gunstige regeling.
De IND wijst de aanvraag voor verblijfsvergunning met als doel uitwisseling af als de vreemdeling:
• jonger is dan 18 of ouder dan 30 jaar op het moment van indiening van de aanvraag, tenzij de jongere tussen de 15 en 18 jaar is en deze mogelijkheid is opgenomen in het culturele uitwisselingsprogramma;
• eerder in Nederland een verblijfsvergunning heeft gehad;
• een borg aan een (Nederlands of buitenlands) bemiddelingsbureau of uitwisselingsorganisatie ter beschikking heeft gesteld;
• een contract met een gastgezin of (Nederlands of buitenlands) bemiddelingsbureau of uitwisselingsorganisatie heeft ondertekend waarmee de aanvrager zich verplicht tot het betalen van geld of een geldboete als sanctie wegens het niet nakomen van een of meerdere bepalingen van dit contract.
N
Paragraaf B6/2.3 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Looncriterium
Voor de hoogte van het looncriterium wordt verwezen naar artikel 2.1, eerste en vijfde lid, BuWav.
De vereisten zoals opgenomen in de artikelen 3.73 tot en met 3.75 Vb zijn van toepassing op aanvragen om een verblijfsvergunning als de vreemdeling conform artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder b of c, BuWav wordt aangemerkt als:
• een wetenschappelijk onderzoeker; of
• een arts in opleiding tot specialist aan een door de Medisch Specialisten Registratie Commissie, de Sociaal-Geneeskundigen Registratie Commissie of de Huisarts en Verpleeghuisarts Registratie Commissie aangewezen opleidingsinstituut.
Verlaagd looncriterium
De IND past het verlaagde looncriterium als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, onder a, sub 2, BuWav toe in de volgende drie situaties:
• De kennismigrant heeft een verblijfsvergunning voor het zoekjaar hoogopgeleiden in de zin van artikel 3.42, eerste lid, Vb en de opvolgende vergunning als kennismigrant wordt tijdens of direct na dit zoekjaar aangevraagd;
• De kennismigrant had in het verleden een verblijfsvergunning voor het zoekjaar hoogopgeleiden in de zin van artikel 3.42, eerste lid, Vb en de verblijfsvergunning als kennismigrant wordt aangevraagd binnen drie jaar na de afstudeerdatum of promotiedatum of binnen drie jaar na de datum waarop de verblijfsvergunning voor wetenschappelijk onderzoek is verlopen; of
• De kennismigrant heeft geen verblijfsvergunning voor het zoekjaar hoogopgeleiden in de zin van artikel 3.42, eerste lid, Vb gehad maar voldoet wel aan alle voorwaarden voor het zoekjaar hoogopgeleiden in de zin van artikel 3.42, eerste lid, Vb. De verblijfsvergunning als kennismigrant dient binnen drie jaar na de afstudeerdatum of promotiedatum te worden aangevraagd, of binnen drie jaar na de datum waarop – indien van toepassing – de verblijfsvergunning voor wetenschappelijk onderzoek is verlopen.
Loon niet marktconform
Op grond van artikel 3.30a, eerste lid, Vb wijst de IND de aanvraag voor een verblijfsvergunning onder de beperking ‘arbeid als kennismigrant’ af of trekt deze achteraf in als het loon naar het oordeel van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid niet marktconform is. De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid beoordeelt of er sprake is van een marktconform loon.
Bestanddelen bruto maandloon kennismigranten
De IND telt bij de berekening van het bruto maandloon als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, BuWav de onkostenvergoedingen en toeslagen mee, als:
• de werkgever het loon inclusief onkostenvergoedingen en toeslagen over een periode van ten hoogste een maand elke maand giraal overmaakt op een bankrekening, bestemd voor girale betaling, die op naam is gesteld van de vreemdeling; en
• de onkostenvergoeding en toeslagen contractueel zijn vastgelegd.
De IND telt bij het bruto maandloon niet mee:
• (de waarde van) in natura uitgekeerd loon;
• de vakantietoeslag; en/of
• de waarde van onzekere, niet vaste, loonbestanddelen als overwerkvergoedingen, fooien en uitkeringen uit fondsen.
Registratie BIG
De IND verleent in aanvulling op artikel 3.30a Vb aan de vreemdeling die een beroep wil uitoefenen in de individuele gezondheidszorg uitsluitend een verblijfsvergunning, als registratie in het BIG-register heeft plaatsgevonden, voor zover voor het uitoefenen van het beroep in de individuele gezondheidszorg registratie verplicht is op grond van de artikelen 3 en 36a van de Wet BIG.
Zoekperiode
De IND verleent de vreemdeling gedurende de geldigheidsduur van zijn verblijfsvergunning onder de beperking arbeid als kennismigrant een zoekperiode van drie maanden om een nieuwe functie als kennismigrant te vinden als de vreemdeling werkloos raakt. De zoekperiode vangt aan op de dag waarop de arbeidsovereenkomst is ontbonden.
De IND trekt de verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd met als doel ‘arbeid als kennismigrant’ in:
• nadat de zoekperiode van drie maanden is verstreken; en
• de vreemdeling geen nieuwe functie als kennismigrant heeft gevonden.
De IND trekt deze verblijfsvergunning in per datum einde zoekperiode.
De IND trekt deze verblijfsvergunning niet in als de vreemdeling binnen drie maanden een nieuwe functie als kennismigrant vindt, voor zover wordt voldaan aan alle voorwaarden.
O
Paragraaf B7/3.6.2 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De IND verleent de verblijfsvergunning regulier onder de beperking familie- of gezinslid als aan alle volgende vereisten van de Wobka als bedoeld in artikel 3.26, eerste lid, Vb is voldaan:
• de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (die Rechtsbescherming in zijn portefeuille heeft) heeft een beginseltoestemming afgegeven (artikel 2 Wobka);
• de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (die Rechtsbescherming in zijn portefeuille heeft) heeft ingestemd met de opneming van het buitenlandse adoptiekind in het gezin van de aspirant-adoptiefouders;
• er is een medische verklaring met betrekking tot het buitenlandse adoptiekind (artikel 8, aanhef en onder b, Wobka) overgelegd waaruit blijkt dat het kind niet lijdt aan een gevaarlijke besmettelijke of langdurige lichamelijke of geestelijke ziekte. Dit vereiste zal er niet toe leiden dat een gehandicapt kind nooit zou kunnen worden opgenomen. Als uit de medische verklaring blijkt dat het kind al op tbc is getest, hoeft het kind niet alsnog (hier te lande) een onderzoek naar tbc te ondergaan, voor zover dit onderzoek op grond van zijn nationaliteit en zijn leeftijd vereist is
• de afstand door de biologische ouder(s) van het buitenlandse adoptiekind is naar behoren geregeld (artikel 8, aanhef onder d, Wobka); en
• de autoriteiten in het land van herkomst stemmen in met de opneming van het buitenlandse adoptiekind in het gezin van de aspirant-adoptiefouders (artikel 8, aanhef en onder e, Wobka).
De IND wijst de aanvraag af als bij het ontbreken van een geldig document voor grensoverschrijding de identiteit van het buitenlandse adoptiekind niet op een andere manier is aangetoond.
Versnelde procedure
De IND handelt de aanvraag om verlening van een machtiging tot voorlopig verblijf ten behoeve van het adoptiekind versneld – binnen twee weken – af als deze wordt ingediend door de bemiddelende, vergunninghoudende instantie namens de aspirant-adoptiefouders.
Nadat de IND heeft gecontroleerd of de beginseltoestemming is afgegeven en de Statement of approval (bij Verdragsadopties) dan wel de beginseltoestemming op naam (bij niet Verdragsadopties) en de leges zijn betaald, geeft de IND de toestemming aan de Nederlandse vertegenwoordiging in het land van herkomst voor afgifte van de machtiging tot voorlopig verblijf. Hierbij geldt het voorbehoud dat de volgende bewijsmiddelen worden overgelegd bij de Nederlandse vertegenwoordiging:
• de afstandsverklaring van de biologisch ouders;
• de verklaring van de bevoegde autoriteiten waaruit moet blijken dat zij hebben ingestemd met de opneming van het buitenlandse adoptiekind in het gezin van de aspirant-adoptiefouders;
• de medische verklaring, niet ouder dan zes maanden, waaruit moet blijken dat in redelijkheid kan worden aangenomen dat het adoptiekind niet lijdt aan een gevaarlijke of besmettelijke of langdurige lichamelijke of geestelijke ziekte.
De betrokken Nederlandse vertegenwoordiging controleert of de afstandsverklaring van de biologische ouders, de verklaring van de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst, waaruit moet blijken dat de autoriteiten van het land van herkomst hebben ingestemd met de opneming van het buitenlandse adoptiekind in het gezin van de aspirant-adoptiefouders en de medische verklaring aanwezig zijn.
Als er bij de Nederlandse vertegenwoordiging twijfel bestaat over de juistheid van bovengenoemde documenten, legt de Nederlandse vertegenwoordiging de zaak aan de IND voor. De IND stelt nader onderzoek in en beslist op basis van het onderzoeksresultaat of de machtiging tot voorlopig verblijf kan worden afgegeven door de Nederlandse vertegenwoordiging.
P
Paragraaf B7/3.7.1.1 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De IND neemt aan dat voor het kind geen aanvaardbare toekomst, als bedoeld in artikel 3.28, eerste lid, aanhef en onder b, Vb is weggelegd in het land van herkomst, als sprake is van zodanige omstandigheden, dat het kind niet of bezwaarlijk door in het land van herkomst wonende naaste bloed- of aanverwanten kan worden verzorgd.
Onder naaste bloed- of aanverwanten wordt verstaan de ouders, grootouders, broers of zusters, van het buitenlandse pleegkind of de broers of zusters van de ouders van het buitenlandse pleegkind (ooms en tantes van het buitenlandse pleegkind).
De IND neemt niet aan dat sprake is van een onaanvaardbare toekomst als bedoeld in artikel 3.28, eerste lid, aanhef en onder b, Vb als het kind verblijft bij zijn ouders in minder welvarende omstandigheden, voor zover die omstandigheden ter plaatse als normaal zijn te beschouwen.
De IND wijst de aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd af als uit de medische verklaring met betrekking tot het buitenlandse pleegkind, genoemd in artikel 3.28, derde lid, Vb, blijkt dat het kind lijdt aan een gevaarlijke besmettelijke of langdurige lichamelijke of geestelijke ziekte.
Dit vereiste zal er echter niet toe leiden dat een gehandicapt kind nooit zou kunnen worden opgenomen. Als uit de medische verklaring blijkt dat het kind al op tbc is getest, hoeft het kind niet alsnog (hier te lande) een onderzoek naar tbc te ondergaan, voor zover dit onderzoek op grond van zijn nationaliteit en leeftijd vereist is.
Q
Paragraaf B7/3.7.2.1 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
De IND neemt aan dat voor het kind geen aanvaardbare toekomst, als bedoeld in artikel 3.28, eerste lid, aanhef en onder b, Vb is weggelegd in het land van herkomst, als het kind:
• is opgenomen in het gezin van de pleegouders, toen zij hun gewone verblijfplaats in het land van herkomst hadden;
• in het land van herkomst al feitelijk behoorde tot het gezin van de pleegouders en hier nog steeds toe behoort; en
• op het moment van indiening van de aanvraag om een reguliere verblijfsvergunning voor bepaalde tijd onder de beperking “verblijf als familie- of gezinslid” minimaal één jaar in het land van herkomst is verzorgd en opgevoed door de pleegouders omdat de eigen ouders overleden zijn of niet in staat waren om voor het kind te zorgen.
De IND neemt aan dat het kind feitelijk behoort en al in het buitenland behoorde tot het gezin van de pleegouders als tussen het kind en de pleegouders sprake is van gezinsleven in de zin van artikel 8 EVRM (zie paragraaf B7/3.8.1 Vc).
De pleegouders hoeven geen bloed- of aanverwant te zijn van het kind.
Overgangsrecht
De voorwaarde “is opgenomen in het gezin van de pleegouders, toen zij hun gewone verblijfplaats hadden in het land van herkomst” geldt niet voor aanvragen om een reguliere verblijfsvergunning voor bepaalde tijd onder de beperking “verblijf als familie- of gezinslid” die zijn ingediend vóór 1 augustus 2026. Voor aanvragen om een reguliere verblijfsvergunning voor bepaalde tijd onder de beperking “verblijf als familie- of gezinslid” die zijn ingediend vóór 1 augustus 2026 geldt de voorwaarde dat het kind minimaal één jaar in het land van herkomst is verzorgd en opgevoed door de pleegouders omdat de eigen ouders overleden zijn of niet in staat waren om voor het kind te zorgen.
R
Paragraaf B7/3.7.2.2 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
In aanvulling op de in artikel 3.28 Vb opgenomen voorwaarden, verleent de IND uitsluitend een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking familie- of gezinslid, als ook wordt voldaan aan alle hierna genoemde voorwaarden:
• de pleegouders die het kind op het moment van indiening van de aanvraag om een verblijfsvergunning minimaal één jaar hebben verzorgd en opgevoed in het land van herkomst hebben in die periode de voogdij over het kind gekregen;
• de voogdij van de aspirant-pleegouder(s) over het kind is geregeld door de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst; en
• de autoriteiten van het land van herkomst stemmen in met het vertrek naar en het verblijf van het kind in het gezin van de pleegouders in Nederland.
Overgangsrecht
Voor aanvragen om een reguliere verblijfsvergunning voor bepaalde tijd onder de beperking “verblijf als familie- of gezinslid” die zijn ingediend vóór 1 augustus 2026 geldt de voorwaarde dat de pleegouders die het kind minimaal één jaar hebben verzorgd en opgevoed in het land van herkomst in die periode de voogdij over het kind hebben gekregen.
S
Paragraaf C3/3.3.2.3 Vreemdelingencirculaire 2000 is gewijzigd en komt te luiden:
Als de IND een aanvraag om verblijfsvergunning asiel afwijst of een verblijfsvergunning asiel intrekt, kan er sprake zijn van een terugkeerbeletsel. De IND beoordeelt in de regel of sprake is van een situatie waarbij de vreemdeling bij terugkeer naar het land van herkomst:
a. risico loopt op vervolging, zoals bedoeld in artikel 29, eerste lid, Vw of;
b. reëel risico loopt op ernstige schade, zoals bedoeld in artikel 29a, eerste lid, Vw.
Als artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag van toepassing is (artikel 12, tweede tot en met vijfde lid, Kwalificatieverordening) zal niet worden beoordeeld of er sprake is van risico op vervolging.
Als sprake is van één van bovengenoemde situaties of als er sprake is van schending van artikel 3 EVRM vanwege medische redenen en er is geen ander land waarnaar de vreemdeling kan terugkeren, neemt de IND geen terugkeerbesluit. De IND neemt dan in het besluit op dat de vreemdeling niet zal worden uitgezet naar het land van herkomst. De IND noemt in het besluit geen vertrektermijn.
Als vanwege een terugkeerbeletsel geen terugkeerbesluit en daarmee geen inreisverbod kan worden gegeven, beoordeelt de IND of een besluit tot signalering kan worden opgelegd. In paragraaf A4/4 Vc staan de voorwaarden vermeld om wegens een gevaar voor de openbare orde of de nationale veiligheid een besluit tot signalering op te leggen.
Als op een later moment wordt vastgesteld dat de vreemdeling niet langer te vrezen heeft voor vervolging of ernstige schade of dat artikel 3 EVRM zich niet meer verzet tegen uitzetting van de vreemdeling, neemt de IND een terugkeerbesluit en legt, als dat aan de orde is, een besluit tot signalering, een ongewenstverklaring en/of inreisverbod op. De IND maakt dit besluit kenbaar aan de vreemdeling. Hiertegen kan de vreemdeling rechtsmiddelen aanwenden.
Indien sprake is van een terugkeerbeletsel en aan de vreemdeling in een eerdere procedure een terugkeerbesluit is uitgevaardigd, dat in rechte vaststaat, dan wordt dat besluit niet opgeheven. In het nieuwe besluit wordt vermeld dat het eerdere terugkeerbesluit weer van kracht is. Daarbij wordt in het besluit opgenomen dat de feitelijke verwijdering naar het land van herkomst, op grond van artikel 9, eerste lid, onder a, van de Terugkeerrichtlijn (Richtlijn 2008/115/EG), wordt opgeschort zolang uitzetting in strijd is met het beginsel van non-refoulement.
Dit besluit zal (met de toelichting) in de Staatscourant worden geplaatst.
’s-Gravenhage, 5 augustus 2026
De Minister van Asiel en Migratie, namens deze, R. Maas directeur-generaal Immigratie- en Naturalisatiedienst
Dit verzamel-WBV strekt tot aanpassing van de Vreemdelingencirculaire 2000 en bevat verbeteringen en verduidelijkingen van bestaande beleidsregels, redactionele aanpassingen en verwerking van jurisprudentie.
Op 12 juni 2026 is het Migratiepact in werking getreden. Daarmee is de Dublinverordening komen te vervallen en vervangen door de Asiel- en migratiebeheerverordening. De handelwijze voor de toepassing van uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw als er sprake is van overdracht op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening is gelet hierop verduidelijkt. Met deze wijziging is dit verwerkt in de paragrafen A3/7.3.2.6, A3/7.3.2.7 Vc, A3/7.4.2 en A3/7.5 Vc.
Uitstel van vertrek op grond van artikel 64 Vw wordt niet verleend aan vreemdelingen die onder de Asiel- en migratiebeheerverordening vallen. De redenen hiervoor zijn de volgende. Ten eerste ziet artikel 64 Vw op uitstel van uitzetting terwijl daar geen sprake van is binnen de Asiel- en migratiebeheerverordening. Ten tweede heeft een vreemdeling die onder de Asiel- en migratiebeheerverordening valt in beginsel rechtmatig verblijf op grond van artikel 8, onder f, Vw (vanwege de ingediende asielaanvraag), of rechtmatig verblijf op grond van artikel 8, onder m, Vw (vanwege het in afwachting zijn van de feitelijke overdracht na een overdrachtsbesluit). Om die reden wordt een vreemdeling niet bedreigd met uitzetting en valt deze niet onder de reikwijdte van artikel 64 Vw.
De derde reden is dat er geen sprake is van uitzetting naar het land van herkomst, maar van overdracht naar een verantwoordelijke lidstaat welke in principe zijn verplichtingen onder het Handvest en het verbod non-refoulement naleeft.
Ten vierde worden de medische omstandigheden al getoetst bij het beroep op artikel 3 EVRM / artikel 4 Handvest in het licht van het interstatelijk vertrouwensbeginsel. Bij deze toets wordt gekeken naar de aanwezigheid van medische voorzieningen in de verantwoordelijke lidstaat en wat de gevolgen zijn van de overdracht voor de gezondheidstoestand van de vreemdeling.
Ten slotte zou een inwilliging van een verzoek op grond van artikel 64 Vw een nationaalrechtelijke verblijfstitel opleveren die maakt dat Nederland de verantwoordelijke lidstaat wordt (zie Raad van State 12 juli 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BN1645 en Raad van State 24 juli 2014, ECLI:NL:RVS:2014:2867). Dit staat haaks op de systematiek van de Asiel- en migratiebeheerverordening waarbij het doel is om de vreemdeling over te dragen aan de verantwoordelijke lidstaat om daar de asielprocedure te doorlopen.
Dit geldt eveneens voor zwangerschap, klinische opname en tbc. In voorkomende gevallen beoordeelt de DTenV of overdracht aan de verantwoordelijke lidstaat opportuun is en onder welke (medische) voorwaarden. Ten slotte is dit ook verduidelijkt bij rechtsmiddelen. Hier is opgenomen dat de voorlopige voorziening niet mag worden afgewacht als er een gevaar bestaat dat de mogelijkheid van overdracht aan de verantwoordelijke lidstaat verloren kan gaan.
De beleidsregel in paragraaf B1/4.1.4 Vc is verduidelijkt. In paragraaf B1/4.1.4 Vc staat opgenomen dat de hardheidsclausule bij een verblijfsvergunning onder de beperking ‘verblijf als familie- of gezinslid’ wordt toegepast als aan alle voorwaarden voor vergunningverlening is voldaan, afgezien van het mvv-vereiste en de vreemdeling aannemelijk heeft gemaakt dat van hem niet verwacht kan worden dat hij naar het land van herkomst of bestendig verblijf reist vanwege een ernstige ziekte of handicap van de referent. Met de huidige wijziging is verduidelijkt dat het moet gaan om een ziekte of handicap die plotseling is ontstaan en dus niet voorzienbaar was.
Reguliere migranten jonger dan 12 jaar hoeven geen tbc-onderzoek meer te ondergaan. De Minister van Asiel en Migratie heeft dit besloten naar aanleiding van een advies van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) en de Commissie voor Praktische Tuberculosebestrijding (CPT). Uit dit advies blijkt dat de screening belastend is voor jonge kinderen en voor deze specifieke groep weinig effectief blijkt. Ook komt naar voren dat de aanpassing niet leidt tot een gevaar voor de volksgezondheid aangezien er binnen deze leeftijdsgroep vrijwel nooit sprake is van besmettelijke tuberculose. In paragraaf B1/4.5 is daarom opgenomen dat de beleidsregels met betrekking tot het afwijzen dan wel intrekken van een verblijfsvergunning regulier vanwege het niet bereid zijn tot het ondergaan van een tbc-onderzoek of niet meewerken aan een behandeling van tbc niet gelden voor alle vreemdelingen, maar enkel voor vreemdelingen van 12 jaar of ouder. Om diezelfde reden zijn paragrafen B1/8.3.4 Vc, B7/3.6.2 Vc en B7/3.7.1.1 Vc gewijzigd zodat duidelijk is dat het afhankelijk is van de leeftijd of een tbc-onderzoek vereist is.
Daarnaast is in paragraaf B7/3.7.1.1 Vc de spelling van ‘tbc’ in overeenstemming gebracht met de afkortingenlijst.
Per abuis was er een onderscheid in paragraaf B1/6.2.1 Vc ontstaan tussen de familieleden van kennismigranten, wetenschappelijk onderzoekers, onderzoekers en vermogende vreemdelingen (sub g, h, i en j) en de mogelijkheid om de hoofdverblijfgever te vergezellen bij mobiliteit binnen de Europese Unie. Dit is met deze wijziging gecorrigeerd.
In B2/2.1.1, B2/2.1.2, B2/2.2 en B2/2.3 Vc is verduidelijkt dat niet alleen een eerdere verblijfsvergunning regulier voor uitwisseling als afwijzingsgrond geldt voor een verblijfsvergunning met hoofdverblijfsdoel uitwisseling, maar dat ook eerder verblijf op grond van andere verblijfsdoelen tot afwijzing leidt. De reden hiervoor is dat een verblijfsvergunning regulier met hoofdverblijfsdoel uitwisseling bedoeld is om kennis te maken met de Nederlandse samenleving en cultuur. De vreemdeling die op grond van een ander verblijfsdoel eerder in Nederland heeft verbleven, heeft deze mogelijkheid om kennis te maken met de Nederlandse samenleving en cultuur tijdens dit verblijf al gehad. Daarnaast wordt de Vreemdelingencirculaire gehomogeniseerd voor wat betreft de getallen. Er is voor gekozen om cijfers voluit te gaan schrijven.
In WBV 2020/21 werd beoogd een ruimere lezing van artikel 3.42, eerste lid Vreemdelingenbesluit in het voordeel van de vreemdeling te bewerkstelligen met betrekking tot de situaties waarop een vreemdeling in aanmerking kan komen voor het verlaagd looncriterium. De destijds toegevoegde alinea onder het kopje Verlaagd looncriterium heeft in de uitvoeringspraktijk tot vragen geleid over de reikwijdte, waardoor er niet langer sprake was van een eenduidige uitleg. Met dit WBV wordt deze onduidelijkheid weggenomen door expliciet uit te schrijven, in welke situaties het verlaagde looncriterium is bedoeld en onder welke voorwaarden deze gelden. Dit is in lijn met de desbetreffende bepaling in het BuWav.
In paragraaf B7/3.7.2.1 Vc zijn een extra voorwaarde en een toevoeging opgenomen. Als extra voorwaarde is gesteld dat het kind is opgenomen in het gezin van de pleegouders, toen zij hun gewone verblijfplaats in het land van herkomst hadden. Ook is toegevoegd dat het kind op het moment van de indiening van de aanvraag om een verblijfsvergunning minimaal één jaar in het land van herkomst is verzorgd en opgevoed door de pleegouders omdat de eigen ouders zijn overleden of niet in staat waren om voor het kind te zorgen. Deze toevoeging is ook in paragraaf B7/3.7.2.2 Vc verwerkt.
Met deze aanscherpingen wordt beoogd te voorkomen dat aspirant- pleegouders die in Nederland wonen afreizen naar het buitenland om daar een kind op te nemen in hun gezin en, na een jaar het kind verzorgd te hebben en de voogdij te hebben geregeld, terugkeren naar Nederland. Omdat het gaat om twee aanscherpingen van het beleid is voorzien in overgangsrecht. Dit is in paragraaf B7/3.7.2.1 en B7/3.7.2.2 Vc vastgelegd. Beide aanscherpingen gelden niet voor aanvragen om een reguliere verblijfsvergunning voor bepaalde tijd onder de beperking “verblijf als familie- of gezinslid” die zijn ingediend vóór 1 augustus 2026.
Paragraaf C3/3.3.2.3 Vc is aangepast vanwege arresten van het Europees Hof van Justitie met betrekking tot terugkeerbesluiten. Uit het arrest van 26 maart 2026, C-202/25 (Tadmur) volgt dat als er geen terugkeerbesluit wordt uitgevaardigd, omdat het beginsel van non-refoulement daarvoor in de weg staat en er geen nationaal besluit mag worden genomen dat een derdelander verplicht te vertrekken zonder zijn verwijdering toe te staan of een lidstaat van bestemming aan te wijzen.
Hierdoor is in de tekst doorgehaald dat in het geval er sprake is van een terugkeerbeletsel in het besluit opgenomen wordt dat de vreemdeling zelfstandig uit Nederland moet vertrekken. De doorhaling betekent niet dat een vreemdeling niet hoeft mee te werken aan het onderzoek in het kader van identiteits- of nationaliteitsvaststelling (voor zover deze nog niet zijn vastgesteld) of aan vertrek, naar mogelijk een derde land. De vreemdeling blijft daarom gehouden mee te werken aan vertrektrajecten en onder meer beschikbaar te zijn voor vertrekgesprekken met DTenV.
Uit het arrest van 17 oktober 2024, C-156/23 (Ararat) volgt dat wanneer eerder een terugkeerbesluit is genomen en nadien blijkt dat sprake is van een terugkeerbeletsel, dit niet betekent dat het terugkeerbesluit moet worden opgeheven. In dat geval dient uitsluitend de feitelijke verwijdering naar het land van herkomst te worden opgeschort. Zie rechtsoverwegingen 38 en 39 van het arrest. Dit is als nieuwe tekst in de paragraaf opgenomen.
De Minister van Asiel en Migratie, namens deze, R. Maas directeur-generaal Immigratie- en Naturalisatiedienst
Kopieer de link naar uw clipboard
https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-2026-26388.html
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.