Besluit van 18 december 1996 tot wijziging van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1989

Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, enz. enz. enz.

Op de voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 19 november 1996, nr. SV/GSV/96/4516, gedaan mede namens Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport;

Gelet op artikel 6, tweede lid, van de Algemene Ouderdomswet, artikel 13, tweede lid van de Algemene nabestaandenwet, artikel 6, tweede lid, van de Algemene Kinderbijslagwet, artikel 5, tweede lid, van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en artikel 4, tweede lid, van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet;

De Raad van State gehoord (advies van 10 december 1996, nr. W 12.96.0549);

Gezien het nader rapport van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van 13 december 1996, nr. SV/GSV/96/5179, uitgebracht mede namens Onze Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport;

Hebben goedgevonden en verstaan:

ARTIKEL I

Het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 19891 wordt als volgt gewijzigd:

Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:

1°. De punt aan het einde van artikel 10, eerste lid, wordt vervangen door een komma, waarna de volgende zinsnede wordt toegevoegd: tenzij die arbeid wordt verricht uit hoofde van een dienstbetrekking met een in Nederland wonende of gevestigde werkgever.

2°. Het derde lid vervalt waarna het vierde lid wordt vernummerd tot derde lid.

ARTIKEL II

Dit besluit treedt in werking met ingang van 1 januari 1997.

Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in het Staatsblad zal worden geplaatst.

histnoot

's-Gravenhage, 18 december 1996

Beatrix

De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

F. H. G. de Grave

De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,

E. Borst-Eilers

Uitgegeven de drieëntwintigste december 1996

De Minister van Justitie,

W. Sorgdrager

NOTA VAN TOELICHTING

Bij brief van 23 november 1993 heeft de toenmalige Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Voorzitter van de vaste Commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Tweede Kamer zijn voornemen kenbaar gemaakt om tot een volledige herbezinning van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1989 (kortweg KB 164) over te gaan. In het verlengde van deze toezegging heeft de huidige regering op 29 mei jongstleden een beleidsnotitie naar de Voorzitter van de Tweede Kamer gezonden (vergaderjaar 1995–1996, 24 754, nr. 1), waarin zij haar plannen ontvouwt om het betreffende besluit op een aantal plaatsen te herzien. De regering is van mening dat deze herziening – zoals ook vermeld in haar brief van 12 september 1996 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer (vergaderjaar 1995–1996, 24 754, nr. 3) – per 1 januari 1998 zal moeten ingaan. Vooruitlopend op de afronding van de discussie met het Parlement over de herziening van dit besluit wordt het op een onderdeel gewijzigd. Deze wijziging dient al in te gaan per 1 januari 1997, omdat het vanwege de toepasbaarheid van de fiscale faciliteit voor de zeevaart van belang is dat – voorzover dit ontwerpbesluit betrekking heeft op degenen die in die sector werkzaam zijn – de inwerkingtreding reeds op 1 januari 1997 plaatsvindt.

Artikel 10 kent een beperking van de kring van verzekerden door ingezetenen die buiten Nederland arbeid verrichten (hetzij in dienstbetrekking, hetzij anders dan in dienstbetrekking) uit te sluiten van de verzekering. Ingezetenen die buiten Nederland werkzaamheden in dienstbetrekking gaan verrichten, maar die een nauwe band met Nederland blijven behouden, dienen echter verzekerd te blijven voor de volksverzekeringen. Gebleken is namelijk, dat personen die uitsluitend in het buitenland – afgezien van EU-/EER- of verdragslanden – werkzaamheden in loondienst verrichten meestal in het geheel niet dan wel zeer gebrekkig verzekerd zijn krachtens het aldaar geldende sociale verzekeringsstelsel. Vaak ook werken de betreffende personen op zee (baggeraars, zeelieden) en vallen dan onder de sociale verzekeringswetgeving van geen enkel land. Voorts, als er al sprake is van een sociale verzekering elders, dan zal deze gezien de aard van de te verrichten werkzaamheden zeer versnipperd zijn. Derhalve is de sociale bescherming van de betreffende groep Nederlands ingezetenen gediend met een voortgezette dekking voor de risico's, waarvoor de volksverzekeringen bescherming bieden. Ook wordt gewezen op de systematiek van de werknemersverzekeringen. Op grond van die regelingen zijn Nederlands ingezetenen die buiten Nederland in loondienst werkzaam zijn voor een in Nederland wonende of gevestigde werkgever, verzekerd. Van een nauwe band met Nederland is sprake, indien naast het ingezetenschap de werkgever in Nederland woont of gevestigd is. De woon- respectievelijk vestigingseis leidt ertoe dat ook de premie-inning soepel zal kunnen verlopen.

Volledigheidshalve wordt opgemerkt, dat deze uitzondering op de beperking van de kring der verzekerden niet geldt, wanneer op basis van een verdrag inzake sociale zekerheid tussen Nederland en één of meer andere staten of op basis van Verordening (EEG) nr. 1408/71 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB EG 1992, nr. C325, van 10 december 1992, blz. 1), de wetgeving van een andere staat van toepassing wordt verklaard.

De groepen die met het gewijzigde artikel 10 te maken krijgen zijn in het bijzonder de tijdelijk door een Nederlandse werkgever elders tewerkgestelde personen, zeelieden en baggeraars. Zoals reeds hierboven werd aangegeven is de met deze wijziging bereikte duidelijkheid omtrent de verzekeringspositie van in Nederland woonachtige zeelieden en baggeraars vooral van belang voor de werkgever in verband met de omvang van de faciliteit voor de zeevaart. In een aantal gevallen zal deze faciliteit beter kunnen worden benut, indien door de verschuldigdheid van premies een hogere loonheffing is verschuldigd.

Voorts zij vermeld dat de driemaandstermijn van de oude bepaling is gehandhaafd en derhalve blijft gelden voor werknemers die uitsluitend buiten Nederland werkzaam zijn in dienstbetrekking van een buitenlandse werkgever en voor personen die anders dan in dienstbetrekking (zoals zelfstandigen) uitsluitend buiten Nederland werkzaam zijn. Beide groepen zijn, indien zij langer dan drie maanden in het buitenland werken, vanaf de eerste dag dat de werkzaamheden in het buitenland worden vervuld niet verzekerd.

Aan het derde lid van artikel 10 is niet langer behoefte, omdat een Nederlandse publiekrechtelijke rechtspersoon valt onder het begrip «een in Nederland wonende of gevestigde werkgever».

De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,

F. H. G. de Grave

De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,

E. Borst-Eilers

XNoot
1

Stb. 1989, 164, laatstelijk gewijzigd bij besluit van 11 december 1996, Stb. 639.

XHistnoot

Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt op grond van artikel 25a, vierde lid, onder b, van de Wet op de Raad van State, omdat het uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat.

Naar boven