Financiële verordening provincie Zeeland 2025

Besluit van provinciale staten van Zeeland van 12 december 2025, kenmerk 764217 houdende de vaststelling van de Financiële verordening provincie Zeeland 2025.

Provinciale staten van Zeeland,

• gelezen het voorstel van gedeputeerde staten van 2 december 2025, nr. 795104;

overwegende

• dat het gewenst is uitgangspunten vast te leggen voor het financiële beleid, alsmede voor het financiële beheer en voor de inrichting van de financiële organisatie, dan wel over te gaan tot het actualiseren van de huidige vastgestelde uitgangspunten in verband met aanpassingen in het Besluit Begroting en Verantwoording provincies en gemeenten en uitspraken over de interpretatie hiervan door de Commissie BBV, met name op het gebied van de rechtmatigheidsverantwoording;

• gelet op artikel 216 en 217 van de Provinciewet en het Besluit begroting en verantwoording provincies en gemeenten;

besluiten vast te stellen de Financiële verordening provincie Zeeland 2025.

Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen

Artikel 1.1 Begripsbepalingen

• a. Activa: bezittingen en vorderingen van de provincie.

• b. Administratie: het systematisch verzamelen, vastleggen, verwerken en verstrekken van informatie ten behoeve van het besturen, het functioneren en het beheersen van de organisatie van de provincie en ten behoeve van de verantwoording die daarover moet worden afgelegd.

• c. Baten: inkomsten van diensten/leveringen/investeringen die aan de periode worden toegerekend waarop deze inkomsten betrekking hebben.

• d. BBV: Besluit begroting en verantwoording provincies en gemeenten.

• e. Begroting: begroting als bedoeld in artikel 7, eerste lid BBV, bestaande uit de beleidsbegroting en de financiële begroting.

• f. Beleidsbegroting: begroting als bedoeld in artikel 7, tweede lid BBV, bestaande uit het programmaplan en de paragrafen.

• g. Betrouwbaarheid: juistheid, tijdigheid en volledigheid.

• h. Boekjaar: periode waarop een financieel verslag (begroting en jaarrekening) betrekking heeft. Het provinciaal boekjaar loopt van 1 januari tot en met 31 december.

• i. Budget: bedrag dat maximaal beschikbaar is in de financiële begroting ten behoeve van de uitvoering van activiteiten voor het realiseren van provinciale doelstellingen.

• j. Doelmatig: binnen de gestelde kaders met een zo beperkt mogelijke inzet van beschikbare middelen het gewenste resultaat bereiken of met de beschikbare middelen zo veel mogelijk resultaat bereiken.

• k. Doelstelling: een nadere onderverdeling van de programma's in de begroting, waarmee tot uitdrukking wordt gebracht wat de provincie wil bereiken.

• l. Doeltreffend: de mate waarin de gewenste prestaties en maatschappelijke effecten van het beleid daadwerkelijk worden bereikt.

• m. Financieel beheer: het uitoefenen van bestuur over en toezicht op het beheer van middelen, het nakomen van financiële verplichtingen en het uitoefenen van rechten van de provincie.

• n. Financiële administratie: onderdeel van de administratie dat omvat het systematisch maken en verwerken van financiële gegevens van de provincie, teneinde te komen tot een goed inzicht in:

  • de financieel-economische positie;

  • het financiële beheer;

  • de uitvoering van de begroting;

  • het afwikkelen van vorderingen en schulden;

• alsmede tot het afleggen van rekening en verantwoording daarover.

• o. Interne controle: controle op het financiële beheer en de betrouwbare werking van de administratieve organisatie (het stelsel van organisatorische maatregelen gericht op het tot stand brengen en het in stand houden van een goede werking van de bestuurlijke en ambtelijke informatieverzorging ten behoeve van de verantwoordelijke leiding).

• p. Investering: het vastleggen van vermogen in een object (kapitaalgoed) waarvan het nut voor de provincie zich voor meerdere jaren uitstrekt.

• q. Jaarrekening: jaarrekening als bedoeld in artikel 24, derde lid BBV: financieel overzicht van baten, lasten, balans en toelichtingen.

• r. Jaarstukken: jaarstukken als bedoeld in artikel 24, eerste lid BBV, bestaande uit het jaarverslag en de jaarrekening.

• s. Jaarverslag: jaarverslag als bedoeld in artikel 24, tweede lid BBV, bestaande uit de inhoudelijke programma verantwoording en de paragrafen.

• t. Kosten: diverse soorten van uitgaven voor de provincie.

• u. (Investerings)Krediet: een financieel plafond voor het uitvoeren van investeringen, het aanhouden van voorraden of het verlenen / verkrijgen van financieringsmiddelen.

• v. Lasten: kosten van diensten/leveringen/investeringen die aan de periode worden toegerekend waarop de provincie gebruiksnut heeft.

• w. Materieel budget: budgetten die geen betrekking op de salariskosten provinciaal personeel.

• x. Paragrafen: onderdeel van de beleidsbegroting als bedoeld in artikel 9 BBV.

• y. Programma: een cluster van samenhangende provinciale doelstellingen en activiteiten.

• z. Programmaplan: onderdeel van de beleidsbegroting als bedoeld in artikel 8 BBV, met het totaal van de programma's.

• aa. Rechtmatig: het uitvoeren en vastleggen van financiële beheershandelingen in overeenstemming met geldende wet- en regelgeving, daaronder begrepen provinciale verordeningen en besluiten van provinciale staten, zoals bedoeld in artikel 217, derde lid onder b Provinciewet.

Hoofdstuk 2 Begroting en verantwoording

Paragraaf 2.1 Kaderstellen (door PS)

Artikel 2.1.1 Kaders begroting

Provinciale staten stellen, met het oog op de voorbereiding van de begroting voor het volgende begrotingsjaar, tijdig de beleidsmatige en financiële kaders vast voor dat begrotingsjaar en de drie daaropvolgende jaren.

Artikel 2.1.2 Programma-indeling

• 1. Provinciale staten stellen bij de aanvang van de nieuwe statenperiode een programma-indeling vast voor de begroting voor ten hoogste de duur van die statenperiode.

• 2. Indien provinciale staten een programma-indeling hebben vastgesteld voor een kortere periode dan de gehele statenperiode, stellen zij deze programma-indeling voor 1 juli voorafgaand aan het begrotingsjaar vast.

Artikel 2.1.3 Autorisatie begroting, begrotingswijzigingen en investeringskredieten

• 1. Gedeputeerde staten stellen de begroting op, waarbij naast het totaal van de lasten en baten per programma, zij binnen het programmaplan tevens het totaal van de lasten en het totaal van de baten per doelstelling vastleggen.

• 2. Provinciale staten autoriseren met het vaststellen van de begroting en begrotingswijzigingen de totale lasten en de totale baten per programma, inclusief het overzicht van algemene dekkingsmiddelen en het overzicht van de kosten van overhead.

• 3. In afwijking van het tweede lid kunnen provinciale staten beslissen met het vaststellen van de begroting en begrotingswijzigingen voor één of meer afzonderlijke programma's, dat autorisatie plaatsvindt op het totaal van de lasten en baten per doelstelling in dat programma.

• 4. Wijzigingen van lasten en/of baten tussen doelstellingen binnen een programma dienen ter autorisatie te worden voorgelegd aan provinciale staten.

• 5. Wijzigingen van de begroting, zowel lasten als baten, kleiner dan of gelijk aan € 100.000 hoeven niet separaat te worden toegelicht bij een begrotingswijziging.

• 6. Provinciale staten autoriseren met het vaststellen van de begroting de daarin opgenomen investeringskredieten.

• 7. Voor een investering die niet in eerdere jaren in de begroting is opgenomen, leggen gedeputeerde staten, voorafgaande aan het aangaan van verplichtingen, aan provinciale staten het investeringsvoorstel en het voorstel voor het autoriseren van het investeringskrediet voor.

• 8. Naast de financiële omvang van het investeringskrediet bevat het hiervoor in het zevende lid benoemde investeringsvoorstel tevens tenminste inzicht in de looptijd van voorbereiding en uitvoering, de periode en wijze van afschrijving en de daarbij horende afschrijvingslasten, het verwachte jaar van gereedkomen, de omvang en de dekking van de toekomstige beheer- en onderhoudslasten van het betreffende investeringsproject en een voorstel tot wijziging van de begroting waarin de financiële gevolgen van het investeringsvoorstel zijn opgenomen.

• 9. Het investeringskrediet heeft een looptijd van het moment van vaststelling door provinciale staten tot het moment van gereedkomen van het investeringsproject.

• 10. Met het vaststellen van de begroting machtigen provinciale staten gedeputeerde staten tevens tot het aangaan van verplichtingen voor subsidies ten laste van de daarvoor in de meerjarenraming opgenomen budgetten en zijn gedeputeerde staten tevens bevoegd tot het sluiten van meerjarige overeenkomsten of het aangaan van andere meerjarige verplichtingen, mits de jaarlasten passen binnen het bestaande beleid en de daarvoor in de programma’s van de begroting en in de meerjarenraming opgenomen budgetten of investeringskredieten.

• 11. In afwijking van het tiende lid zijn gedeputeerde staten bevoegd tot het sluiten van meerjarige overeenkomsten met betrekking tot bedrijfsvoering of met betrekking tot de uitvoeringstrategieën voor het onderhoud van de infrastructuur voor een langere periode dan in de meerjarenraming is opgenomen

  • a. tot een contractwaarde per contract van maximaal € 500.000 per jaar; en

  • b. mits de jaarlasten vergelijkbaar zijn met de in de huidige begroting en meerjarenraming opgenomen jaarlasten voor deze activiteiten.

• 12. In afwijking van het tiende lid zijn gedeputeerde staten bevoegd tot het aangaan van verplichtingen voor meerjarige subsidies die op grond van een wettelijke voorschrift voor een langere periode dan in de meerjarenraming is opgenomen worden verstrekt, mits de jaarlasten vergelijkbaar zijn met de in de huidige begroting en meerjarenraming opgenomen jaarlasten voor deze activiteiten.

Paragraaf 2.2 Uitvoering (door GS)

Artikel 2.2.1 Uitvoering begroting

• 1. Gedeputeerde staten dragen zorg voor een rechtmatige, doelmatige en doeltreffende uitvoering van de begroting.

• 2. Gedeputeerde staten dragen zorg voor het verzamelen en vastleggen van beleidsindicatoren, beleidsprestaties en de maatschappelijke effecten, zoals opgenomen in het programmaplan, zodat de doelmatigheid en doeltreffendheid van het beleid zoals vastgesteld door provinciale staten kunnen worden getoetst.

• 3. Incidentele lasten en baten met een omvang vanaf € 250.000 worden door gedeputeerde staten afzonderlijk gespecificeerd en toegelicht in het ‘overzicht incidentele lasten en baten’ in de begroting en jaarstukken.

Paragraaf 2.3 Rapportage en verantwoording (door GS aan PS)

Artikel 2.3.1 Tussentijdse rapportage

Volgens het vigerende planning- en control instrumentarium informeren gedeputeerde staten provinciale staten door middel van een tussentijdse rapportage over de uitvoering van de begroting.

Artikel 2.3.2 Investeringskredieten

• 1. Gedeputeerde staten geven van een investering bij de uiteenzetting van de financiële positie in de begroting het benodigde en geautoriseerde investeringskrediet weer en geven de ramingen en bestedingen van de uitputting van het investeringskrediet tot het lopende, in het lopende en de volgende drie begrotingsjaren weer.

• 2. In aanvulling op het eerste lid beschrijven gedeputeerde staten nieuwe investeringskredieten voor vervangingsinvesteringen ten opzichte van eerder vastgestelde investeringskredieten in voorgaande begrotingen en begrotingswijzigingen expliciet in de ‘staat van verloop investeringskredieten’ in de begroting.

• 3. Gedeputeerde staten geven van een investering bij de uiteenzetting van de financiële positie in de jaarstukken de bestedingen ten laste van het investeringskrediet in het boekjaar, tot en met het boekjaar weer en een inschatting van de toereikendheid van het investeringskrediet tot afronding van de investering.

• 4. Gedeputeerde staten geven van een investering bij de voorjaarsnota en najaarsnota de bestedingen ten laste van het investeringskrediet in het boekjaar, tot en met het boekjaar weer en een inschatting van de toereikendheid van het investeringskrediet tot afronding van de investering.

• 5. Gedeputeerde staten doen een voorstel aan provinciale staten tot het beëindigen van een investeringskrediet bij de voorjaarsnota, najaarsnota of jaarstukken.

Artikel 2.3.3 Jaarstukken

Gedeputeerde staten stellen het jaarverslag en de jaarrekening op en leggen daarin verantwoording af over de uitvoering van de beleidsdoelen in de programma's zoals geformuleerd in de begroting.

Hoofdstuk 3 Financieel beleid

Artikel 3.1 Waardering en afschrijving vaste activa

• 1. Kosten voor onderzoek naar en ontwikkeling van een actief worden niet geactiveerd en direct ten laste van de exploitatie gebracht.

• 2. Provinciale staten kunnen besluiten af te wijken van het in het eerste lid bepaalde bij het vaststellen van het investeringsvoorstel ingevolge artikel 2.1.3, zevende en achtste lid.

• 3. Kosten voor het afsluiten van geldleningen en het saldo van agio en disagio worden niet geactiveerd en direct ten laste van de exploitatie gebracht.

• 4. Gronden en terreinen worden te allen tijde geactiveerd.

• 5. Materiële vaste activa met economisch nut en materiële vaste activa in de openbare ruimte met een meerjarig maatschappelijke nut, bedoeld in artikel 35 van het BBV, met een verkrijgings- of vervaardigingsprijs per individueel object beneden de ondergrens zoals vermeld in de bijlage afschrijvingsbeleid bij deze verordening worden niet geactiveerd en direct ten laste van de exploitatie gebracht.

• 6. Bij activering kan gebruik gemaakt worden van de componentenmethode.

• 7. Immateriële en materiële vaste activa worden afgeschreven volgens de methodiek en de termijnen zoals vermeld in de bijlage afschrijvingsbeleid bij deze verordening, tenzij specifiek wordt besloten tot een afwijkende termijn bij het investeringsvoorstel.

• 8. Afschrijving vindt plaats met ingang van het jaar na ingebruikname van het actief.

• 9. Dekking van afschrijvingslasten vindt als volgt plaats:

  • a. voor vervangingsinvesteringen ten laste van bestaande ramingen, inclusief de budgettaire ruimte, in de (meerjaren)begroting of een eerder voor dat doel gevormde bestemmingsreserve;

  • b. voor nieuwe investeringen:

    • i. in eerste instantie ten laste van bestaande ramingen in de (meerjaren)begroting of een eerder voor dat doel gevormde bestemmingsreserve;

    • ii. (het restant van) de afschrijvingslasten direct ten laste brengen van de budgettaire ruimte in de (meerjaren)begroting of via de algemene reserve een bestemmingsreserve vormen.

• 10. Aan geactiveerde investeringen wordt geen rente toegerekend, tenzij hiertoe specifiek wordt besloten bij het investeringsvoorstel.

• 11. Aan de vervaardigingsprijs van geactiveerde investeringen worden directe personeelslasten toegerekend. Kosten van overhead, waaronder indirecte personeelslasten, worden niet geactiveerd.

Artikel 3.2 Overige waarderingsgrondslagen

• 1. Voorraden (ruil)gronden worden gewaardeerd tegen verkrijgingsprijs of duurzaam lagere marktwaarde.

• 2. Overige voorraden, zoals onderhoudsmaterialen wegen en kantoorbenodigdheden, worden direct ten laste van de exploitatie gebracht.

• 3. Overige vlottende activa en vlottende passiva worden gewaardeerd tegen nominale waarde.

• 4. Voor openstaande vorderingen wordt minimaal per balansdatum beoordeeld of de betreffende openstaande posten reëel inbaar zijn. Op basis van deze beoordeling wordt een voorziening dubieuze debiteuren gevormd.

Artikel 3.3 Reserves

• 1. Gedeputeerde staten leggen het vormen van een nieuwe of wijziging van een bestaande reserve door middel van een statenvoorstel aan provinciale staten ter besluitvorming voor.

• 2. Gedeputeerde staten leggen in het statenvoorstel ingevolge het eerste lid in ieder geval de volgende gegevens vast:

  • a. Het specifieke bestedingsdoel (kapitaallasten, vervangingsinvestering of meerjarig project);

  • b. De maximale looptijd en eventueel de maximale hoogte;

  • c. De wijze van toevoeging en onttrekking aan de reserve;

  • d. De bepalingen omtrent opheffing.

• 3. Provinciale staten besluiten over bestedingen ten laste van de algemene reserve en bestemmingsreserves bij de vaststelling van de begroting, begrotingswijzigingen of de jaarstukken.

• 4. Aan reserves wordt geen rente toegerekend.

• 5. Jaarlijks worden bij het opstellen van de jaarstukken de (bestemmings)reserves integraal beoordeeld op noodzakelijkheid. Bij opheffing van een reserve wordt het eventuele restant toegevoegd aan de algemene reserve.

Artikel 3.4 Voorzieningen groot onderhoud

Gedeputeerde staten kunnen een voorziening groot onderhoud gebouwen of groot onderhoud infrastructuur instellen.

Artikel 3.5 Budgetoverheveling

• 1. Restantbudgetten van incidentele materiële (project)budgetten komen voor overheveling in aanmerking.

• 2. Restantbudgetten van personele en structurele materiële exploitatiebudgetten komen niet voor overheveling in aanmerking, met uitzondering van cao verplichtingen.

• 3. Budgetoverhevelingen worden via de bestemmingsreserve meerjarige projecten gemuteerd in de begroting via begrotingswijzigingen.

• 4. Resterende investeringskredieten mogen binnen de vastgestelde projectperiode worden overgeheveld naar een volgend begrotingsjaar, tenzij de vooraf afgesproken prestatie is gerealiseerd. In dat geval volgt een voorstel tot het beëindigen van het investeringskrediet als bedoeld in artikel 2.3.2, vijfde lid.

• 5. Niet overgehevelde restantbudgetten op doelstellingniveau in de begroting worden lopende het jaar toegevoegd aan de budgettaire ruimte en na afloop van het jaar aan de algemene reserve.

Artikel 3.6 Indexering provinciale begroting

• 1. Materiële budgetten in de provinciale begroting worden geïndexeerd.

• 2. Het indexpercentage wordt voor vier jaar vastgesteld op basis van een achtjarig gemiddelde van het CPB 'overheidsindexcijfer voor materiële uitgaven (IMOC)', afgerond op een half percentage.

• 3. In afwijking van het eerste en tweede lid wordt het indexpercentage van budgetten bestemd voor integrale kosten subsidies als bedoeld in het vigerende Algemeen subsidiebesluit Zeeland bepaald op basis van de som van twee derde van de ‘prijs overheidsconsumptie, beloning werknemers’ en een derde van de ‘prijs overheidsconsumptie, netto materieel (IMOC)’, zoals gepubliceerd in de septembercirculaire provinciefonds van het begrotingsjaar voorafgaand aan het begrotingsjaar waarop het indexpercentage wordt toegepast, afgerond op één decimaal.

• 4. In afwijking van het eerste en tweede lid kunnen gedeputeerde staten in de voorjaarsnota aan provinciale staten een ander indexpercentage voor het komende begrotingsjaar voorstellen.

• 5. Personele budgetten worden geïndexeerd in overeenstemming met de laatst vastgestelde cao.

• 6. Verwerking in de financiële administratie van de indexering voor het volgende begrotingsjaar vindt plaats na vaststelling van de daarvoor benodigde begrotingswijziging door provinciale staten.

Artikel 3.7 Stelposten

• 1. In de meerjarenbegroting is een stelpost opgenomen voor wijzigingen in de algemene uitkering van het provinciefonds, met een maximum van € 6 miljoen per jaar.

• 2. Gedeputeerde staten doen uiterlijk via de najaarsnota een voorstel aan provinciale staten voor de aanwending van het restant van de stelpost provinciefonds van dat begrotingsjaar.

• 3. Gedeputeerde staten doen een voorstel aan provinciale staten voor de aanwending van de stelpost budgettaire ruimte via de voor- of najaarsnota of een investeringsvoorstel.

Artikel 3.8 Grondslagen prijzen en rechten

• 1. De prijzen die in een privaatrechtelijke relatie in rekening worden gebracht door de provincie Zeeland dekken alle directe aan de desbetreffende activiteit toe te rekenen kosten. Voor de indirecte aan de desbetreffende activiteit toe te rekenen kosten wordt een opslag van 50% over de directe personeelskosten voor overhead gehanteerd.

• 2. Voor door de provincie specifiek te verrichten diensten worden rechten als bedoeld in artikel 225 Provinciewet geheven op basis van ten hoogste kostendekkende tarieven. Hiertoe wordt een systeem van kostentoerekening gehanteerd waarbij naast de directe kosten alleen die indirecte kosten worden toegerekend die rechtstreeks samenhangen met de door de provincie verleende diensten. Hierbij worden tenminste betrokken:

  • Bijdragen aan reserves voor de noodzakelijke vervanging van de betrokken activa,

  • De kapitaallasten van de in gebruik zijnde activa, en

  • De compensabele BTW.

Artikel 3.9 Vaststelling hoogte belastingen, heffingen en rechten

Op voorstel van gedeputeerde staten bepalen provinciale staten de hoogte van de provinciale belastingen, heffingen en rechten Deze belastingen, heffingen en rechten worden vastgelegd in de vigerende “Verordening Provinciale Opcenten Provincie Zeeland” respectievelijk in de tarieventabel, behorende bij de vigerende "Legesverordening Provincie Zeeland" en de "Grondwaterheffingsverordening Provincie Zeeland".

Artikel 3.10 Financierings- en treasuryfunctie

• 1. Gedeputeerde staten stellen nadere regels terzake van de uitvoering van taken en bevoegdheden, de verantwoordingsrelaties en de bijbehorende informatievoorziening met betrekking tot de financierings- en treasuryfunctie.

• 2. Gedeputeerde staten zenden de in het eerste lid bedoelde regels ter vaststelling aan provinciale staten.

• 3. Provinciale staten gaan terughoudend om met garantstellingen, maar kunnen garantstellingen verlenen voor de realisatie van provinciale beleidsdoelstellingen die bijdragen aan de publieke taak voor een afgebakende periode en stellen de daaraan verbonden voorwaarden en zekerheden vast.

• 4. Bij het verstrekken van voorfinanciering, leningen, borgstellingen of garanties aan overheidsbedrijven en derden wordt een marktconforme rentevergoeding in rekening gebracht en mag geen sprake zijn van ontoelaatbare staatssteun.

• 5. Indien wordt gekozen voor een vorm van revolverend financieren, wordt een rendementseis of rentevergoeding gehanteerd, waarmee zo veel als mogelijk het aflossingsrisico en de rente- en beheerkosten worden afgedekt.

• 6. Provinciale staten stellen de looptijd van een revolverend fonds vooraf vast.

Artikel 3.11 Lastneming subsidies

• 1. Bij subsidies wordt de last volledig verantwoord in het jaar waarin de subsidieontvanger start met de uitvoering van de activiteiten op basis van de startdatum van de projectperiode in de subsidieverleningsbeschikking, tenzij:

  • a. de verstrekte subsidie een boekjaar/exploitatiesubsidie betreft en uit de subsidiebeschikking onomstotelijk blijkt dat de activiteiten waarvoor de subsidie wordt verleend in één of meerdere volgende jaren zal plaatsvinden; of

  • b. de verstrekte subsidie een projectsubsidie betreft, het individuele subsidiebedrag hoger is dan € 500.000 en de projectperiode boekjaar overschrijdend is.

• 2. Bij een verstrekte boekjaar/exploitatiesubsidie als bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, wordt de last toegerekend aan het jaar waarin de activiteiten plaatsvinden.

• 3. Bij een verstrekte projectsubsidie als bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, wordt de last bij afgifte van de subsidieverleningsbeschikking op basis van het bestedingsritme van de begrote jaarlijkse kosten, zoals opgenomen in de subsidieverleningsbeschikking, toegerekend aan de betreffende boekjaren.

• 4. Bij afgifte van de subsidieverleningsbeschikking wordt, voor zover de verstrekte subsidie, nog niet als last in het boekjaar is verantwoord, het resterende bedrag aan de bestemmingsreserve "meerjarige subsidies" toegevoegd.

Hoofdstuk 4 Financieel beheer en interne controle

Artikel 4.1 Administratie

De administratie is zodanig van opzet en werking, dat zij geschikt is voor:

• a. het sturen en het beheersen van activiteiten en processen zowel in het provinciaal apparaat als geheel als in de afzonderlijke delen,

• b. het verstrekken van informatie over ontwikkelingen in de balansomvang van activa met economisch nut, activa met maatschappelijk nut, voorraden, vorderingen, reserves, voorzieningen en schulden,

• c. het verschaffen van informatie, ook betreffende investeringskredieten, over de aanwending van budgetten/kredieten aan de budgethouders, en voor het maken van kostencalculaties,

• d. het verschaffen van informatie voor het afleggen van verantwoording over de rechtmatigheid, de doelmatigheid en de doeltreffendheid van het gevoerde bestuur in relatie tot de gestelde beleidsdoelen en de begroting en de ter zake geldende wet- en regelgeving, en

• e. de controle van de registratie van gegevens als zodanig en van de daaraan ontleende informatie, alsmede voor de controle op de rechtmatigheid, de doelmatigheid en de doeltreffendheid van het gevoerde bestuur in relatie tot de gestelde beleidsdoelen en de begroting.

Artikel 4.2 Interne controle

Gedeputeerde staten zorgen voor de jaarlijkse interne toetsing van de getrouwheid en rechtmatigheid van de informatieverstrekking en beheershandelingen. Bij afwijkingen nemen gedeputeerde staten maatregelen tot herstel.

Hoofdstuk 5 Rechtmatigheidsverantwoording

Artikel 5.1 Verantwoordings- en rapportagegrens rechtmatigheidsverantwoording

• 1. Provinciale staten worden in de paragraaf bedrijfsvoering geïnformeerd over rechtmatigheid.

• 2. In de rechtmatigheidsverantwoording bij de jaarrekening rapporteren gedeputeerde staten aan provinciale staten over afwijkingen met een verantwoordingsgrens van 2% over de totale lasten, exclusief de toevoegingen aan reserves.

• 3. In de paragraaf bedrijfsvoering worden de geconstateerde individuele bevindingen en/of systematische fouten en onduidelijkheden groter dan € 750.000 nader toegelicht.

Artikel 5.2 Voorwaardencriterium

• 1. Het voorwaardencriterium is een criterium van rechtmatigheid dat betrekking heeft op de eisen die worden gesteld bij de uitvoering van de financiële beheershandelingen. De eisen/voorwaarden zijn afkomstig uit diverse wet- en regelgeving.

• 2. Gedeputeerde staten bieden provinciale staten jaarlijks ter vaststelling een normenkader rechtmatigheid aan. Dit kader bestaat uit alle relevante wet- en regelgeving waaruit financiële beheershandelingen kunnen voortvloeien.

Artikel 5.3 Begrotingscriterium

Bij de rechtmatigheidscontrole vormt het begrotingscriterium een toetsingscriterium. Het begrotingscriterium is een criterium van rechtmatigheid dat betrekking heeft op de grenzen van de baten en lasten in de door provinciale staten geautoriseerde begroting van exploitatie en investeringskredieten en de hiermee samenhangende programma’s, waarbinnen de beheershandelingen tot stand moeten zijn gekomen.

Voor het beoordelen van de begrotingsrechtmatigheid gelden de volgende uitgangspunten:

• 1) De begrotingsrechtmatigheid wordt beoordeeld op baten en lasten op programmaniveau van de door provinciale staten geautoriseerde begroting;

• 2) De begrotingsrechtmatigheid bij investeringsprojecten wordt beoordeeld op het niveau van het totaal gevoteerde investeringskrediet;

• 3) Bij een baten- of lastenonderschrijding of batenoverschrijding wordt de begrotingsrechtmatigheid beoordeeld op basis van de aanwezigheid van een toelichting in de jaarrekening. De genoemde onder- of overschrijding moet voorzien zijn van een toelichting in de jaarrekening op het moment dat het saldo van de onder- of overschrijding op doelstellingniveau groter is dan € 250.000. Zijn de genoemde onder- of overschrijdingen groter dan het grensbedrag toegelicht in de jaarrekening, dan worden deze tezamen met de resterende kleinere onder- of overschrijdingen als acceptabel beschouwd. Ook voor investeringskredieten worden afwijkingen, na afronding van de investering, van het geautoriseerde investeringskrediet groter dan € 250.000 toegelicht. Zijn de genoemde onder- of overschrijdingen groter dan het grensbedrag toegelicht in de jaarrekening, dan worden deze tezamen met de resterende kleinere onder- of overschrijdingen als acceptabel beschouwd.

• 4) Een lastenoverschrijding op programmaniveau van de begroting wordt als onrechtmatig beschouwd. Afwijkingen worden als acceptabel aangemerkt in de volgende situaties:

  • a. Er is sprake van een overschrijding waarbij direct gerelateerde inkomsten de overschrijding compenseren.

  • b. Er is sprake van een overschrijding op een open-einde regeling.

  • c. De overschrijding is geautoriseerd door Provinciale Staten door middel van de vaststelling van een tussentijdse rapportage.

• 5) Begrotingsonrechtmatigheden die passen binnen het bestaande beleid van provinciale staten worden opgenomen in de rechtmatigheidsverantwoording (voor zover de verantwoordingsgrens voor geconstateerde individuele bevindingen en/of systematische fouten en onduidelijkheden is overschreden), maar worden niet nader toegelicht in de paragraaf bedrijfsvoering.

Artikel 5.4 Misbruik en oneigenlijk gebruik criterium

• 1. Het misbruik en oneigenlijk gebruik-criterium is het criterium van rechtmatigheid, dat betrekking heeft op het voorkomen, detecteren en corrigeren van misbruik en oneigenlijk gebruik van overheidsgelden en provinciale eigendommen bij financiële beheershandelingen.

• 2. Gedeputeerde Staten zorgen voor het voorkomen van misbruik en oneigenlijk gebruik van provinciale regelingen en eigendommen.

Hoofdstuk 6 Financiële organisatie

Artikel 6.1 Financiële organisatie

Gedeputeerde staten voorzien in:

• a. een eenduidige indeling van de provinciale organisatie en een eenduidige toewijzing van de provinciale taken aan de organisatieonderdelen,

• b. een adequate scheiding van taken, functies, bevoegdheden, verantwoordelijkheden, zodat de betrouwbaarheid van de verstrekte informatie aan beleids- en beheersorganen is gewaarborgd,

• c. de verlening van mandaten en volmachten voor het aangaan van verplichtingen ten laste van de toegekende budgetten en investeringskredieten en voor het aangaan van verplichtingen overeenkomstig artikel 2.1.3, tiende, elfde en twaalfde lid,

• d. het beleid en de interne regels voor de inkoop en de aanbesteding van goederen, werken en diensten.

Hoofdstuk 7 Slotbepalingen

Artikel 7.1 Inwerkingtreding

• 1. Deze verordening treedt in werking op de dag na publicatie in het Provinciaal Blad en werkt terug tot 1 januari 2025.

• 2. De "Financiële verordening Provincie Zeeland 2017" (laatstelijk gewijzigd bij besluit van provinciale staten van 19 maart 2021, PB 2021, 2175) wordt ingetrokken.

• 3. Daar waar in uitvoeringsbesluiten- en regelingen van de provincie Zeeland in de periode van terugwerking is verwezen naar de “Financiële verordening Provincie Zeeland 2017", wordt gelezen: “Financiële verordening Provincie Zeeland 2025", met in achtneming van de vernummering.

Artikel 7.2 Citeertitel

Deze verordening wordt aangehaald als: “Financiële verordening provincie Zeeland 2025”.

Aldus vastgesteld door provinciale staten van de provincie Zeeland in de vergadering van 12 december 2025.

H.M. de Jonge, voorzitter

Drs. F.J. van Houwelingen MPA, statengriffier

Bijlage afschrijvingsbeleid bij artikel 3.1

Activeringsgrens

Bij het bepalen of een investeringskrediet noodzakelijk is, en dus activering op de balans, worden de volgende grensbedragen gehanteerd. Bij de activeringsgrens dient er rekening te worden gehouden met toe te rekenen directe personeelslasten.

Tabel soort actief	Ondergrens individuele investering / object
Gronden en terreinen	€ 100.000 (bijv. abdijplein)
Woonruimten	€ 100.000 (zal niet-nauwelijks voorkomen)
Bedrijfsgebouwen	€ 250.000 (nieuw-/verbouw)
Grond-, weg- en waterbouwkundige werken: - verhardingen - kunstwerken droog - kunstwerken nat - VRI (verkeersregelinstallatie) - geleiderails - bruggen en sluizen - aanlandingsinrichtingen	€ 250.000 € 250.000 € 250.000 € 150.000 € 250.000 € 250.000 € 250.000
Vervoermiddelen: - schepen - dienstauto’s - overige vervoermiddelen	€ 250.000 € 50.000 € 50.000 (aanhangers e.d.)
Machines, apparaten en installaties: - kantoorinventaris - gereedschap - liftinstallatie - overige	€ 50.000
Overige materiële vaste activa: - ICT hardware - ICT software - implementatiekosten hard- en software	€ 50.000 (telefoons, tablets, laptops, servers, etc.) (licenties voor onbepaalde duur) (externe inhuur)

Afschrijvingstermijnen

In het investeringsvoorstel van gedeputeerde staten aan provinciale staten, overeenkomstig artikel 2.1.3, wordt uiteengezet welke categorie van vaste activa van toepassing is en de daarbij horende afschrijvingstermijn. De maximale afschrijvingstermijn is ten hoogste de termijn dat het actief gebruiksnut heeft voor de Provincie Zeeland. Bij het bepalen van het jaarlijkse afschrijvingsbedrag wordt geen rekening gehouden met een eventuele restwaarde aan het einde van de gebruiksduur.

Immateriële vaste activa

Indien bijdragen aan activa in eigendom van derden worden geactiveerd die voldoen aan de voorwaarden zoals genoemd in artikel 61 van het BBV, worden lineair afgeschreven in 30 jaar of minder, indien de levensduur van het actief minder dan 30 jaar bedraagt.

Materiële vaste activa

Investeringen met economisch nut of investeringen in de openbare ruimte met maatschappelijk nut, worden lineair afgeschreven in maximaal:

Object	Aantal jaar
I&A
Laptop, desktop, workstation, tablets, server (incl. implementatiekosten)	4
Beeldscherm (incl. implementatiekosten)	6
Wifi en netwerkcomponenten (incl. implementatiekosten)	4
Telefoons, smartphones (incl. implementatiekosten)	3
Software, afhankelijk van applicatie (incl. implementatiekosten)	2 tot 7
Infra
VRI	15
Overige werktuigbouwkundige en elektrotechnische installaties	5 tot 10
Wegen: - elementverharding - asfaltverharding - betonverharding	30 35 40
Droge kunstwerken (vaste bruggen, viaducten, tunnels, betonnen duikers, etc.)	80
Natte kunstwerken: - sluizen - beweegbare bruggen	100 60
Overige infrastructuur (stalen geleiderail, geluidsschermen, lichtmasten, bewegwijzering, aanleginrichting veerboot, keerwanden, damwanden, etc.)	30
Facilitair
Gebouwen: - steunpunten, bedrijfsgebouwen, inrichting terreinen - technische installaties gebouwen - audiovisuele middelen	30 10 5
Voertuigen: - dienstauto’s bestuur - overige voertuigen - schepen	4 4 tot 8 30

Artikelsgewijze toelichting

Hoofdstuk 2 Begroting en verantwoording

Paragraaf 2.1 Kaderstellen (door PS)

Artikel 2.1.1 Kaders begroting

In maart-april van het begrotingsjaar worden door gedeputeerde staten de uitgangspunten voor het komende begrotingsjaar geformuleerd. Dit voorstel wordt verwoord in de voorjaarsnota, waarin onder meer de (gewijzigde) beleidsuitgangspunten nader worden uitgewerkt, inclusief loon- en prijsstijgingen. De voorjaarsnota wordt ter vaststelling aan provinciale staten gezonden.

Artikel 2.1.2 Programma-indeling

Provinciale staten leggen op basis van dit artikel een belangrijk deel van de infrastructuur van de begroting vast. Op basis van het Besluit begroting en verantwoording provincies en gemeenten (BBV) kunnen provinciale staten zelf de begrotingsopzet indelen, aangepast aan de politiek-bestuurlijke wensen. Een programma is gebaseerd op de drie w-vragen:

• wat willen we bereiken,

• wat gaan we daar voor doen, en

• wat mag het kosten.

Bij bijvoorbeeld duidelijke taakwijzigingen van de provincie kan een wijziging in de programma-indeling worden overwogen. Provinciale staten heeft echter altijd de bevoegdheid op een andere wijze hieraan invulling te geven.

In de jaarstukken wordt op dezelfde wijze verantwoording afgelegd over de in de begroting opgenomen programma's.

Artikel 2.1.3 Autorisatie begroting, begrotingswijzigingen en investeringskredieten

Met dit artikel wordt expliciet het budgettaire kader vastgesteld door provinciale staten. Uitgangspunt is het wettelijke minimum, op de totale lasten en baten per programma, maar op basis van lid 3 is het mogelijk voor provinciale staten om hiervan af te wijken, met de mogelijkheid van een afwijking geldend voor de gehele begroting of voor onderdelen (één of meer programma's). Lid 4 geeft aan dat het autorisatieniveau voor zowel de lasten als baten op doelstellingniveau wordt vastgesteld.

Tevens geeft dit artikel de spelregels voor het doen van nieuwe investeringsvoorstellen, zowel op inhoud als budgettair kader (krediet).

In lid 10 is vastgelegd dat met het vaststellen van de begroting door provinciale staten gedeputeerde staten worden geautoriseerd tot het doen van uitgaven en tot het aangaan van meerjarige (financiële) verplichtingen, mits deze op het moment van aangaan passen binnen de beschikbare daarvoor bedoelde budgetten die in de begroting van het boekjaar en in de meerjarenraming zijn opgenomen. De meerjarenraming wordt overeenkomstig de Provinciewet en het BBV formeel niet vastgesteld door provinciale staten, maar bevat voor de drie jaren volgend op het begrotingsjaar een raming van de financiële gevolgen, waaronder de baten en de lasten van het bestaande en het nieuwe beleid dat in de programma's is opgenomen. In de ‘Notitie structurele en incidentele baten en lasten’ van de commissie BBV is het volgende opgenomen: “voor structurele baten en lasten geldt in het algemeen, dat zij tot nadere besluitvorming voor onbepaalde tijd opgenomen zijn. Met andere woorden, er is (nog) geen einddatum bekend. Dit noemt men ook wel structureel bestaand beleid”.

Meerjarige verplichtingen die ten laste van een door provinciale staten vastgesteld investeringskrediet worden gebracht (bijvoorbeeld een aanneemovereenkomst voor de aanleg van een weg), vallen tevens onder deze bepaling.

In lid 11 wordt vastgelegd dat meerjarige verplichtingen die ten laste van het programma overhead in de begroting en voortvloeiend uit de uitvoeringstrategieën voor infrastructuur onder bepaalde voorwaarden wel voor een langere periode dan vier jaar mogen worden aangegaan door gedeputeerde staten. Voorbeelden hiervan zijn onderhoudscontracten, verzekeringscontracten, arbeidsovereenkomsten e.d. welke een bedrijfsvoeringskarakter hebben (o.m. facilitair, automatisering) en bijvoorbeeld onderhoudscontracten voor infra en gladheidsbestrijding overeenkomstig de vastgestelde uitvoeringstrategieën.

In lid 12 wordt ingegaan op subsidies die op grond van een wettelijk voorschrift, zoals bijvoorbeeld de Subsidieverordening Natuur- en landschapsbeheer (SVNL) of Europese subsidieprogramma’s (bijv. Interreg, Leader, POP), voor een periode langer dan vier jaar worden verstrekt. Bij de SVNL worden subsidies verstrekt voor een periode van zes jaar.

Paragraaf 2.2 Uitvoering (door GS)

Artikel 2.2.1 Uitvoering begroting

Dit artikel geeft aan welke informatie gedeputeerde staten in de begroting nader op moeten nemen, om transparant invulling te kunnen geven aan de kader stellende rol voor de begroting en voor de controlerende rol van provinciale staten bij de jaarstukken, die de indeling van de begroting volgen. Lid 3 is toegevoegd naar aanleiding van de aanbeveling van de commissie BBV medio 2018 en vloeit voort uit de eis dat de begroting structureel en reëel in evenwicht is. Dit houdt in dat structurele lasten worden gedekt door structurele baten en dat de in de begroting en meerjarenraming opgenomen bedragen volledig en realistisch zijn. Voor het inzicht in de financiële positie is een toelichting in de begroting en jaarstukken van belang. Voor dit inzicht is het van belang dat tenminste de van materiële omvang zijnde bedragen worden toegelicht.

Paragraaf 2.3 Rapportage en verantwoording (door GS aan PS)

Artikel 2.3.1 Tussentijdse rapportage

Dit artikel geeft inhoud aan de informatiebehoefte van provinciale staten met betrekking tot de stand van zaken van uitvoering van de begroting. Provinciale staten geven aan welke informatie zij van gedeputeerde staten wensen te ontvangen en met welke frequentie. Op basis van deze informatie kunnen provinciale staten de uitvoering van de begroting volgen en besluiten of bijsturing noodzakelijk is. Gebruikelijk is om via voortgangsrapportages per kwartaal van de grote projecten en de voor- en najaarsnota informatie over de uitvoering van de begroting te verstrekken.

Artikel 2.3.2 Investeringskredieten

Op grond van dit artikel worden minimaal in de begroting, voorjaarsnota, najaarsnota en de jaarstukken door gedeputeerde staten gerapporteerd over de financiële benutting van de investeringskredieten.

Hoofdstuk 3 Financieel beleid

Artikel 3.1 Waardering en afschrijving vaste activa

Artikel 3.1 stelt de nadere regels ten opzichte van het wettelijke kader voor activering, waardering en afschrijving van vaste activa, zoals is voorgeschreven door artikel 216 Provinciewet. De algemene rubricering en waardering van de vaste activa is vastgelegd in het BBV, artikel 33 t/m 36 en artikel 59 t/m 65. Dit is dan ook het uitgangspunt. In dit artikel is binnen deze regelgeving aangesloten bij de gebruikelijke gedragslijn binnen de provincie, in overeenstemming met de verwachte gebruiksduur van vaste activa.

De kosten van onderzoek en ontwikkeling (eerste lid) worden niet geactiveerd. Dit sluit aan bij de intentie van de opzet van het BBV dat immateriële vaste activa kunnen (en niet moeten) worden geactiveerd. Voor zeer grote projecten kan het wenselijk zijn om de kosten van onderzoek en ontwikkeling toch te activeren, hiervoor is een afzonderlijk statenbesluit noodzakelijk (tweede lid).

De kosten bedoeld in het derde lid (afsluiten geldleningen en saldo van agio en disagio) worden niet geactiveerd en direct ten laste van de exploitatie gebracht. Dit sluit aan bij de intentie van de opzet van het BBV dat immateriële vaste activa kunnen (en niet moeten) worden geactiveerd.

Op gronden en terreinen wordt niet afgeschreven. Hierbij worden onder gronden en terreinen die percelen (inclusief opstallen) verstaan, waarop bijvoorbeeld geen wegen of natuur wordt aangelegd. Dit zijn onder meer percelen (inclusief opstallen) die in het kader van de Grondbank Zeeland zijn verkregen ter verdere verhandeling-ruiling. De kosten voor bijvoorbeeld de aanschaf van een perceel inclusief opstal waarop uiteindelijk wegen of natuurcompensatie wordt gerealiseerd waarvan de beheerlasten bij de provincie Zeeland blijven, worden wel geactiveerd en hierop wordt wel afgeschreven.

Op basis van de ‘notitie materiële vaste activa’ van de commissie BBV worden voor de verschillende categorieën materiële vaste activa verschillende grensbedragen voor activering gehanteerd. Hiermee wordt gewaarborgd dat de diverse soorten investeringen ook daadwerkelijk worden geactiveerd en er geen materiële investeringen direct in de exploitatie worden verantwoord.

In het zesde lid is bepaald dat gebruik gemaakt kan worden van de componentenmethode bij activering bij majeure bedragen in het investeringsbedrag waarvoor een substantieel afwijkende afschrijvingstermijn geldt. Dit houdt in dat een actief dan in afzonderlijke componenten wordt geactiveerd met verschillende afschrijvingstermijnen.

In het negende lid wordt aangegeven op welke wijze de financiële dekking van de afschrijvingslasten plaatsvindt. Uitgangspunt is dat afschrijvingslasten van vervangingsinvesteringen binnen de bestaande ramingen (inclusief de budgettaire ruimte) in de begroting en meerjarenraming gevonden moeten worden. Voor nieuwe investeringen is de volgorde bij het investeringsvoorstel om de afschrijvingslasten ten laste van het meerjarenperspectief (bestaande budgetten of budgettaire ruimte) te brengen, dan wel het (in één keer) vormen van een bestemmingsreserve en laste van de algemene reserve of een bestaand budget of budgettaire ruimte, mits hiervoor toereikende middelen in het begrotingsjaar van besluitvorming zijn.

Aan vaste activa wordt geen rente toegerekend (tiende lid). Overeenkomstig de aanbevelingen van de commissie BBV vindt dit niet plaats, mede om de administratieve lasten niet te vergroten.

Tot de vervaardigingskosten van de investeringen worden directe personeelslasten gerekend (elfde lid). Het BBV schrijft voor dat direct gerelateerde interne uren die betrekking hebben op (in voorbereiding zijnde) investeringskredieten worden geactiveerd. In de begroting zijn twee investeringskredieten geactiveerde salarislasten opgenomen, gespecificeerd naar vaste activa op het gebied van infrastructuur respectievelijk overhead (bedrijfsterreinen), waaraan jaarlijks, uiterlijk bij het vaststellen van de jaarstukken, deze directe gerelateerde interne uren worden toegevoegd. Afhankelijk of het een krediet is dat betrekking heeft op infrastructuur of overhead, worden de te activeren directe salarislasten toegevoegd aan het betreffende investeringskrediet salarislasten. De activering van deze salarislasten leidt tot lagere lasten in de begroting. Dit positieve resultaat wordt toegevoegd aan de dekkingsreserve afschrijvingen apparaatskosten om de afschrijving van de investeringskredieten geactiveerde salarislasten te dekken. Op deze wijze heeft het activeren van de directe salarislasten geen budgettaire gevolgen.

Het toerekenen van indirecte interne uren is een keuzemogelijkheid binnen het BBV. Om toerekeningsvraagstukken en extra administratieve lasten te voorkomen te voorkomen, wordt hiervoor niet gekozen.

Artikel 3.2 Overige waarderingsgrondslagen

Dit artikel is opgenomen als samenvatting voor de te hanteren uitgangspunten bij het opstellen van de jaarrekening. De overige voorraden overeenkomstig het eerste lid betreffen geen voorraden die mogelijk verhandeld worden (zoals bij gronden), maar betreffen voorraden gebruiksgoederen.

Het derde lid geeft regels voor de bepaling van de hoogte van de voorziening voor oninbare vorderingen.

Artikel 3.3 Reserves

Dit artikel bepaalt hoe reserves worden gevormd of gewijzigd (eerste en tweede lid). Dit gaat via een statenvoorstel waarin expliciet aandacht wordt besteed aan tenminste de onderdelen genoemd in het tweede lid. Met de verwoording in het ontwerp-besluit van het statenvoorstel wordt expliciet besloten tot het instellen, wijzigen of opheffen van een reserve.

Lid drie geeft aan dat provinciale staten besluiten over de aanwending van reserves, via het vaststellen van de begroting, begrotingswijzigingen of de jaarstukken.

Aan reserves wordt geen rente toegerekend (lid vier). Overeenkomstig de aanbevelingen van de commissie BBV vindt dit niet plaats, mede om de administratieve lasten niet te vergroten.

Op grond van lid 5 wordt jaarlijks integraal beoordeeld de noodzakelijkheid van de (bestemmings)reserves. Dit draagt bij aan het doelmatig gebruik van de middelen. Eventuele vrijval van restant middelen gaan over naar de algemene reserve.

Artikel 3.4 Voorzieningen groot onderhoud

Dit artikel bepaalt voor welke vormen van groot onderhoud een voorziening kan worden gevormd, zoals bedoeld in artikel 44 lid 1 sub c, met als doel om deze lasten over een aantal begrotingsjaren gelijkmatig te verdelen. Gezien de verschillende aard van de kapitaalgoederen, moet dan tenminste onderscheid worden gemaakt in een voorziening voor groot onderhoud van gebouwen en een voorziening voor groot onderhoud aan de provinciale infrastructuur (wegen, waterwegen, kunstwerken). Gezien de omvangrijke wettelijke voorschriften uit het BBV en de nadere duiding hiervan in de notitie materiële vaste activa van de commissie BBV, is nog niet besloten tot het instellen van één of meer voorzieningen groot onderhoud.

Artikel 3.5 Budgetoverheveling

Dit artikel bepaalt welke budgetten en voor welke omvang wel en niet in aanmerking komen voor overheveling naar een ander begrotingsjaar en op welke manier deze aan provinciale staten ter besluitvorming worden voorgelegd (via een statenvoorstel met begrotingswijziging) en hoe deze worden verwerkt in de begroting/jaarrekening (via de bestemmingsreserve meerjarige projecten).

Het vijfde lid geeft aan dat bij tussentijdse budgetbewaking eventuele vrijval op doelstellingniveau wordt toegevoegd aan de budgettaire ruimte. Bij de jaarafsluiting valt onderbesteding vrij ten gunste van de algemene reserve.

Bij de afsluiting van investeringskredieten valt een eventueel restant van dit krediet vrij via verlaging van de jaarlijks geraamde afschrijvingslasten. Deze vallen vrij ten gunste van de budgettaire ruimte of in het geval van infrastructurele werken ten gunste van de ‘stelpost afschrijvingslasten infra’.

Artikel 3.6 Indexering provinciale begroting

In het eerste en tweede lid van dit artikel wordt aangegeven op welk moment en via welke methode de indexering van de materiële budgetten in de provinciale begroting plaatsvindt. Personele budgetten worden niet jaarlijks met een vast percentage geïndexeerd, maar zullen pas wijzigen na aanpassing en vaststelling van de cao. Periodieken in de personeelslasten maken reeds onderdeel uit van de meerjarenraming en worden derhalve niet nogmaals geïndexeerd. De financiële effecten worden daarna separaat aan provinciale staten voorgelegd inclusief een statenvoorstel voor begrotingswijziging.

Voorbeeld: Bij een nieuwe vierjaarsperiode, startende met de begroting 2017, is het CPB 'overheidsindexcijfer voor materiële uitgaven (IMOC)' gehanteerd volgens de toen laatst beschikbare publicatie van het CPB genomen over de periode 2009-2016 en afgerond op een heel / half percentage. Het gemiddelde bedroeg bij de voorjaarsnota 2016 over deze jaren 1,08%, wat dan afgerond wordt op 1,0%. Dit percentage geldt vervolgens voor de begrotingsjaren van 2017, 2018, 2019 en 2020. In 2020 is bij de voorjaarsnota een nieuwe berekening gemaakt voor de volgende vierjaarsperiode 2021-2024.

Op grond van het derde lid geldt voor budgetten waaruit de integrale kosten subsidies worden gedekt een afwijkende berekening van het indexpercentage. Het percentage wordt bepaald op basis van de som van twee derde van de ‘prijs overheidsconsumptie, beloning werknemers’ en een derde van de ‘prijs overheidsconsumptie, netto materieel (IMOC)’, afgeleid uit de septembercirculaire provinciefonds. Of en voor welk bedrag een instelling voor een integrale kosten subsidie in aanmerking komt, is afhankelijk van de onderbouwde subsidieaanvraag, de geldende subsidievoorwaarden en de besluitvorming op deze aanvragen. Indexering van subsidiebedragen maakt geen onderdeel uit van de vigerende Algemene subsidieverordening Zeeland en het Algemeen subsidiebesluit Zeeland.

Voorbeeld: In de septembercirculaire provinciefonds 2019 is de prijsindex ‘prijs overheidsconsumptie, beloning werknemers’ voor 2020 bepaald op 2,5%. De prijsindex ‘overheidsconsumptie, netto materieel (IMOC)’ is voor 2020 bepaald op 1,6%. Het indexpercentage wordt als volgt berekend: 2,5% x 2/3 + 1,6% x 1/3 en de som hiervan af te ronden op 1 decimaal. In dit voorbeeld wordt het nieuwe indexpercentage voor het jaar 2020 2,2%.

Artikel 3.7 Stelposten

Stelposten zijn ramingen in de (meerjaren)begroting waar nog geen concreet bestedingsdoel voor is vastgelegd of een raming voor een benoemd beleidsdoel waarvoor nog een concreet bestedingsplan opgesteld moet worden.

Met dit artikel wordt aangegeven hoe omgegaan moet worden met de stelpost voor het provinciefonds en de budgettaire ruimte.

Artikel 3.8 Grondslagen prijzen en rechten

Dit artikel geeft de uitgangspunten voor de berekening van kostprijzen. De begroting en jaarstukken zijn exclusief de compensabele BTW. Voor heffingen is echter in de Provinciewet bepaald dat BTW wel meegenomen mag worden in de kostprijsberekening, omdat de provincie deze kosten wel heeft, ook al wordt de BTW gecompenseerd. Artikel 225 Provinciewet stelt hierbij echter randvoorwaarden aan de hoogte van de meeste tarieven en heffingen. De heffingen mogen niet het bedrag van de geraamde kostprijs te boven gaan.

Artikel 3.9 Vaststelling hoogte belastingen, heffingen en rechten

Dit artikel bepaalt op welke wijze en door wie de belastingen, heffingen en rechten worden vastgesteld.

Artikel 3.10 Financierings- en treasuryfunctie

De financierings- en treasuryfunctie zijn een belangrijk onderdeel van het middelenbeheer. Gezien de operationele kwetsbaarheid van deze functie bevat artikel 216 lid 2c van de Provinciewet het expliciete voorschrift dat deze verordening een bepaling over de financieringsfunctie bevat, waarmee de regels in acht worden genomen die zijn vastgelegd in de Wet financiering decentrale overheden (Wet FIDO) en de regelgeving die op deze Wet FIDO is gebaseerd (gedelegeerde regelgeving).

De voorwaarden en zekerheden bedoeld in het derde lid worden expliciet verwoord in het betreffende statenvoorstel.

De in het vierde lid bedoelde derden betreffen bijvoorbeeld vennootschappen, stichtingen, verenigingen, maar ook personen.

Artikel 3.11 Lastneming subsidies

Artikel 3.11 is toegevoegd op grond van uitspraken van de commissie BBV met betrekking tot het stelsel van lastneming bij subsidies en het vaststellen van een grensbedrag voor de lastneming van meerjarige subsidies.

Hoofdstuk 4 Financieel beheer en interne controle

Artikel 4.1 Administratie

Dit artikel geeft de kaders voor de inrichting van de administraties van de provincie. In hoofdlijnen wordt aangegeven welke gegevens moeten worden vastgelegd en aan welke eisen de vastgelegde gegevens moeten voldoen. Deze verordening regelt niet – inherent aan het dualisme – de regels en activiteiten die daarvoor in de uitvoering nodig zijn. Dat is een taak van gedeputeerde staten, die dit vast moeten leggen in een nadere uitwerking voor de aansturing van de ambtelijke organisatie.

Artikel 4.2 Interne controle

Gedeputeerde staten zorgen voor de jaarlijkse interne toetsing van de getrouwheid en rechtmatigheid van de informatieverstrekking en beheershandelingen. Dit artikel regelt niet de onderzoeken van gedeputeerde staten naar de doelmatigheid en doeltreffendheid van het gevoerde bestuur. Regels voor deze onderzoeken zijn opgenomen in de verordening overeenkomstig artikel 217a Provinciewet.

In het kader van rechtmatigheid en het bijbehorende normen- en toetsingskader, worden bij geconstateerde afwijkingen maatregelen genomen tot herstel en/of voorkoming hiervan in de toekomst.

Hoofdstuk 5 Rechtmatigheidsverantwoording

Artikel 5.1 Verantwoordings- en rapportagegrens rechtmatigheidsverantwoording

Bij de verantwoording over rechtmatigheid wordt gekeken naar negen criteria. College van gedeputeerde staten leggen verantwoording af over alle negen criteria in de jaarrekening. De eerste zes criteria zijn niet opgenomen in de rechtmatigheidsverantwoording. Deze betreffen verantwoording met betrekking tot getrouwheid en rechtmatigheid. Ze komen tot uitdrukking in de balans en het overzicht van baten en lasten. Dit zijn het calculatiecriterium, valuteringcriterium, adresseringscriterium, volledigheidscriterium, aanvaardbaarheidscriterium en leveringscriterium. Zie Kadernota rechtmatigheid van de commissie BBV voor een toelichting op deze zes criteria.

Daarnaast is er een aantal criteria waarbij de verantwoording specifiek gaat over rechtmatigheid. Deze komen wel tot uitdrukking in de rechtmatigheidsverantwoording:

• begrotingscriterium: de financiële handelingen passen binnen het kader van de geautoriseerde begroting;

• voorwaardencriterium: voorwaarden in wet- en regelgeving worden nageleefd, zoals subsidievoorwaarden;

• misbruik en oneigenlijk gebruik criterium: er vindt een toetsing op juistheid en volledigheid van gegevens die door derden zijn verstrekt plaats, met het oog op het voorkomen van misbruik en oneigenlijk gebruik.

In het eerste lid is opgenomen dat provinciale staten vaststelt op welke wijze zij door middel van de paragraaf bedrijfsvoering van de begroting en de jaarstukken geïnformeerd wil worden over rechtmatigheid. In het tweede lid stellen provinciale staten de verantwoordingsgrens vast, waarboven gedeputeerde staten moeten rapporteren aan provinciale staten. Deze grens mag ten hoogste 2% bedragen van de totale lasten van de provincie, exclusief de toevoegingen aan de reserves. Het derde lid geeft aan boven welk bedrag afzonderlijke afwijkingen nader moeten worden toegelicht (rapportagegrens). Een fout wordt bijvoorbeeld als systematisch aangemerkt als deze binnen hetzelfde proces als andere fouten plaatsvindt, of als verschillende fouten een zelfde of een vergelijkbare oorzaak hebben.

Artikel 5.2 Voorwaardencriterium

Het voorwaardencriterium is een criterium van rechtmatigheid dat betrekking heeft op de eisen die worden gesteld bij de uitvoering van de financiële beheershandelingen. De eisen/voorwaarden zijn afkomstig uit diverse wet- en regelgeving en hebben betrekking op aspecten als doelgroep, termijn, grondslag, administratieve bepalingen, normbedragen, bevoegdheden, bewijsstukken, recht, hoogte en duur.

Jaarlijks moet het normenkader ten aanzien van de rechtmatigheidsverantwoording door provinciale staten worden vastgesteld.

Artikel 5.3 Begrotingscriterium

Met dit artikel wordt invulling gegeven hoe het begrotingscriterium door Provincie Zeeland wordt geïnterpreteerd. Het programmaniveau is hierbij leidend, maar er zijn wel grensbedragen voor toelichtingen bij afwijkingen op doelstellingniveau genoemd.

Als voorbeeld van een ‘open-einde regeling’ kennen we de faunaschaderegeling.

A rtikel 5.4 Misbruik en oneigenlijk gebruik

Hierin is aangegeven dat gedeputeerde staten hiervoor zorgdraagt. Van belang is om in de vigerende of bij actualisatie van provinciale regelgeving bepalingen op te nemen die het misbruik en oneigenlijk gebruik van regelingen en eigendommen voorkomt, waarmee ook invulling wordt gegeven aan de Wet BIBOB.

Hoofdstuk 6 Financiële organisatie

Artikel 6.1 Financiële organisatie

In dit artikel worden uitgangspunten voor de inrichting van de financiële organisatie gegeven, waaraan gedeputeerde staten bij het stellen van regels voor de ambtelijke organisatie invulling moeten geven. De uitgangspunten vormen kaders voor gedeputeerde staten waaraan zij zich moeten houden. Onderdelen hiervan zijn voor:

Sub a: procedureomschrijvingen, functieomschrijvingen, organisatiestructuur;

Sub b: procedureomschrijvingen, functieomschrijvingen;

Sub c: delegatie- en mandaatregeling, regeling budgetbeheer, inkoop- en aanbestedingsbeleid,

subsidiebesluit;

Sub d: inkoop- en aanbestedingsbeleid.

Hoofdstuk 7 Slotbepalingen

Artikel 7.1 Inwerkingtreding

Deze verordening treedt in werking op de dag na publicatie in het Provinciaal Blad en werkt terug tot 1 januari 2025.

Daar waar in uitvoeringsbesluiten- en regelingen van de provincie Zeeland in de periode van terugwerking is verwezen naar de “Financiële verordening Provincie Zeeland 2017", wordt gelezen: “Financiële verordening Provincie Zeeland 2025", met in achtneming van de vernummering.

Voorbeelden van besluiten dan wel regelingen van de provincie Zeeland waarin wordt verwezen naar de Financiële Verordening Provincie Zeeland 2017 zijn de Regeling aanwijzing budgethouders en budgetbeheer Provincie Zeeland 2019 en het Algemeen Mandaatbesluit van Gedeputeerde Staten van Zeeland 2021. Deze regelingen zullen na vaststelling van Financiële verordening Provincie Zeeland 2025 worden geactualiseerd.