36 871 Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 en enkele andere wetten in verband met de uitvoering en implementatie van het EU-Asiel- en migratiepact 2026 (Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026)

Nr. 23 AMENDEMENT VAN DE LEDEN BOOMSMA EN CEULEMANS

Ontvangen 20 maart 2026

De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:

Artikel IV, onderdeel C, wordt als volgt gewijzigd:

1. In de aanhef vervalt «, eerste lid, onderdeel e,».

2. In onderdeel 1 wordt «subonderdeel» vervangen door «het eerste lid, onderdeel e, subonderdeel».

3. In onderdeel 2 wordt «subonderdeel 2°» vervangen door «het eerste lid, onderdeel e, subonderdeel 2°».

4. Er worden twee onderdelen toegevoegd, luidende:

• 3. Aan het tweede lid wordt een zin toegevoegd, luidende: Sinds het tijdstip van de aanvraag dient ten minste zes maanden te zijn verstreken.

• 4. Aan het derde lid wordt, onder vervanging van de punt aan het slot van onderdeel d door een puntkomma, een onderdeel worden toegevoegd, luidende:

  • e. in afwijking van het tweede lid de termijn van zes maanden worden beperkt tot een periode van ten minste drie maanden indien het een aanvraag betreft die niet valt onder de categorieën genoemd in artikel 42, eerste lid, van de Procedureverordening.

Toelichting

Dit amendement beoogt de nationale invulling van artikel 17 van de herschikte Opvangrichtlijn (EU) 2024/1346 te wijzigen door de verkorting van de wachttermijn voor arbeidsmarkttoegang tot drie maanden te beperken tot louter kansrijke asielaanvragen. De richtlijn stelt verplicht dat asielzoekers uiterlijk zes maanden na registratie van hun verzoek toegang tot de arbeidsmarkt krijgen. Zij verplicht niet tot een verkorting naar drie maanden voor alle categorieën asielzoekers. In de considerans worden lidstaten uitsluitend aangemoedigd om voor asielzoekers met een waarschijnlijk gegronde aanvraag eerder toegang mogelijk te maken. De regering kiest er voor de wachttermijn in artikel 6.2 van het Besluit uitvoering Wet arbeid vreemdelingen 2022 (BuWav 2022) voor alle asielzoekers terug te brengen van zes naar drie maanden, met een beperkte uitsluiting voor asielzoekers in de versnelde procedure, en voor vreemdelingen met een overdrachtsbesluit onder de Asiel- en migratiebeheerverordening. Indieners willen dit omdraaien en uitbreiden zodat alleen kansrijke asielzoekers al na drie maanden aan de slag kunnen. Zij vinden het niet wenselijk dat vreemdelingen verder worden gestimuleerd naar Nederland te komen omdat ze na korte tijd al geld kunnen verdienen en zeker vreemdelingen die feitelijk maar zeer weinig kans maken op een asielvergunning. Met dit amendement wordt wettelijk vastgelegd dat de hoofdregel blijft dat asielzoekers pas na zes maanden toegang tot de arbeidsmarkt verkrijgen. Slechts voor een afgebakende groep van kansrijke asielaanvragen kan de termijn bij wijze van uitzondering worden verkort tot ten minste drie maanden. Het gaat daarbij om aanvragen die in de reguliere (niet-versnelde) procedure worden behandeld en die niet behoren tot de categorieën genoemd in artikel 42, eerste lid, van de Procedureverordening (EU) 2024/1348, zoals aanvragen van vreemdelingen uit veilige landen van herkomst, kennelijk ongegronde of misleidende aanvragen en andere kansarme aanvragen. Asielzoekers die onder deze versnelde procedure vallen, alsmede asielzoekers met een overdrachtsbesluit op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening, krijgen onder dit amendement geen verruimde arbeidsmarkttoegang vóór het verstrijken van de termijn van zes maanden.

Door in de Wet arbeid vreemdelingen en het BuWav 2022 expliciet te verankeren dat de drie-maanden-termijn uitsluitend openstaat voor een beperkt en objectief omschreven segment van kansrijke aanvragen, wordt de nationale beleidsruimte uit de Opvangrichtlijn beter benut. Tegelijkertijd wordt gewaarborgd dat voor kansarme groepen en Dublin-gevallen ten minste het Europese minimum van zes maanden wordt gehandhaafd, waarmee de druk op de asiel- en opvangketen, de risico’s van verdringing op de arbeidsmarkt aan de onderkant en de verleiding om arbeidsdeelname in kansarme zaken als argument voor verblijf in te zetten, zo veel mogelijk worden beperkt.

Boomsma Ceulemans