Aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 1 september 2026
Met deze brief informeer ik u over de uitvoering en afdoening van de motie van lid
Van Aelst-Den Uijl c.s. inzake de vrouwenopvang1. Deze motie is ingediend tijdens het debat over de wijziging van de begrotingsstaten
van het Ministerie van VWS voor het jaar 2025 (wijziging samenhangende met de Voorjaarsnota),
dd. 8 juli 2025.
De motie roept het kabinet op de Kamer te informeren over hoe en wanneer aan de norm
voor opvangplekken uit het Verdrag van Istanbul zal worden voldaan. Voor slachtoffers
van huiselijk geweld en hun kinderen die thuis niet meer veilig kunnen wonen, is het
van belang dat een veilige opvangplek beschikbaar is. Op grond van de Wmo2015 zijn
gemeenten verantwoordelijk voor het organiseren en realiseren van deze veilige opvangplekken.
Hiervoor kunnen middelen uit de Decentralisatie-Uitkering Vrouwenopvang (DUVO) en
de Algemene Uitkering worden benut. Al gedurende langere tijd staat de capaciteit
van de vrouwenopvang onder druk. Per 2026 is structureel 12 miljoen euro aanvullend
toegevoegd aan de DUVO, bedoeld voor het vergroten van de opvangcapaciteit. De middelen
in de DUVO zijn vrij besteedbaar. Om vast te stellen dat deze middelen daadwerkelijk
worden besteed aan de uitbreiding van opvangplekken, zijn daarover afspraken gemaakt
met de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) en Valente, als brancheorganisatie van
de vrouwenopvang. In deze afspraken is eveneens opgenomen dat de voortgang van de
uitbreiding wordt gemonitord om te kunnen zien welk effect de aanvullende 12 miljoen
euro gesorteerd heeft en of het aantal plaatsingen op alternatieve locaties, zoals
hotels, afneemt. Op dit moment werken gemeenten en opvanginstellingen aan de uitbreiding
van opvangcapaciteit en in diverse regio’s is inmiddels uitbreiding of voorbereiding
daartoe gerealiseerd.
In het Verdrag van Istanbul is de aanbeveling opgenomen om 1 opvangplek per 10.000
inwoners te organiseren. Voor Nederland zou dat ongeveer 1.800 opvangplekken betekenen.
Dit aantal betreft een aanbeveling, waarbij expliciet wordt vermeld dat de nationale
context leidend moet zijn voor het bepalen van het daadwerkelijk benodigd aantal opvangplekken.
Het uitgangspunt van 1 opvangplek per 10.000 inwoners lijkt voor Nederland niet passend.
Het bepalen van een passend aantal opvangplekken voor de Nederlandse context is complex,
omdat dit van verschillende factoren afhankelijk is, zoals de beschikbaarheid van
geschikte woningen voor slachtoffers na het verlaten van de opvang. Maatregelen gericht
op bijvoorbeeld het voorkomen van opvang en het bevorderen van uitstroom hebben ook
effect op de benodigde opvangcapaciteit. Deze opgave vraagt dan ook om continue afstemming
met de VNG en Valente. Ik blijf hierover met deze partijen in gesprek, waarbij de
gezamenlijke inzet is om te komen tot voldoende veilige opvangplekken voor slachtoffers
van huiselijk geweld en hun kinderen in een acute noodsituatie en die thuis niet meer
veilig kunnen wonen.
De Minister van Langdurige Zorg, Jeugd en Sport, M. Sterk