Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 mei 2016
Met deze brief wil ik u, mede namens de Minister van Infrastructuur en Milieu, informeren
over hoe Nederland zich inzet voor de bescherming van haaien en roggen.
Wereldwijd gaat het nog onverminderd slecht met deze kwetsbare groepen vissen. Internationale
afspraken over de aanpak zijn vastgelegd in onder meer het Food and Agriculture Organisation
of the United Nations (FAO), het International Plan of Action for the Protection of
Sharks (IPOA) en het EU haaienactieplan (2009).
U bent in 2009 (Kamerstuk 21 501-32, nr. 330) en 2012 (Kamerstuk 21 501-32, nr. 637) geïnformeerd over deze ontwikkelingen en de Europese en Nederlandse bijdragen aan
deze afspraken. Sindsdien is er een aantal lichtpuntjes te constateren, vooral internationaal.
De bescherming van haaien krijgt meer aandacht in regionale visserijbeheersorganisaties,
er worden nu meer gegevens verzameld en er is er meer kennis over de vangsten en de
biologie van de soorten. Bovendien is een aantal strenge maatregelen genomen, zoals
aanzienlijke reducties in vangstmogelijkheden en het plaatsen van bestanden op de
lijst van verboden soorten. Deze maatregelen dragen echter onvoldoende bij aan het
bereiken van een goede milieutoestand in de Noordzee in 2020. Uit de wetenschappelijke
adviezen van ICES (International Council for the Exploration of the Sea) blijkt dat
sommige soorten niet herstellen of zo langzaam herstellen dat er in 2020 nog geen
sprake kan zijn van een gezond bestand.
Op 14 december 2015 heeft de Minister van Infrastructuur en Milieu mede namens mijn
voorganger u het Nationaal Waterplan 2016–2021 gezonden (Kamerstuk 31 710, nr. 35). Overeenkomstig het bijbehorende Programma van maatregelen voor de Kaderrichtlijn
Mariene Strategie (KRM, Mariene Strategie deel 3) zijn in de periode 2013–2014 de
voorbereidingen getroffen voor een actieplan haaien en roggen in de Noordzee. Ik heb
hiertoe in 2013 onderzoeksinstituut IMARES, de Nederlandse Elasmobranchen Vereniging
(NEV), Bureau Wing en het LEI gevraagd om advies over de bescherming van haaien en
roggen1 die voorkomen in de Noordzee en om een verkenning van mogelijke maatregelen2. De resultaten zijn voorgelegd aan een klankbord, met onder andere vertegenwoordigers
van milieuorganisaties en de visserijsector en tevens besproken in bijeenkomsten van
de Noordzee Adviesraad3. De resultaten en de gesprekken met bovengenoemde organisaties vormen de basis voor
mijn actieplan.
In bijgevoegd actieplan4 zet ik uiteen hoe ik de bescherming van de haaien en roggen in de Noordzee vorm wil
geven. Hiermee geef ik invulling aan het aangekondigde KRM-haaienactieplan5 2015–2021.
Bij de aanpak heb ik rekening gehouden met de aard van de gemengde visserijen in de
Noordzee, de best beschikbare wetenschappelijke kennis, bestaande regelgeving en met
sociaaleconomische aspecten. De aanpak loopt langs drie sporen:
-
1. Educatie en communicatie,
-
2. Het verminderen van ongewenste bijvangsten,
-
3. Het verhogen van de overlevingskansen.
Ik zal u via de voortgangsrapportages over het Gemeenschappelijk Visserijbeleid op
de hoogte houden over de ontwikkelingen en voortgang van het KRM-haaienactieplan.
Tot slot merk ik op dat mijn ambitie niet stopt bij de Noordzee. Het KRM-actieplan
maakt deel uit van een brede strategie over de Nederlandse inzet op de bescherming
van haaien en roggen in Caribisch Nederland, in internationale fora, zoals de EU,
visserijbeheerorganisaties (RFMO’s), visserijpartnerschapsakkoorden, Convention on
Migratory Species, OSPAR, de handel in bedreigde diersoorten (CITES). Deze Nederlandse
strategie zal ik u op korte termijn toesturen.
De Staatssecretaris van Economische Zaken,
M.H.P. van Dam