Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 1 juni 2017
Tijdens het Algemeen Overleg met uw Kamer op 9 februari 2017 over Arbeidsmigratie,
loondoorbetaling bij ziekte, arbeidsongeschiktheid en arbeidsmarktbeleid1 heb ik toegezegd om met het UWV te overleggen over de vraag hoe ZW-gerechtigden van
eigenrisicodragers beter geïnformeerd kunnen worden over de mogelijkheid om bezwaar
te maken bij het UWV. In deze brief zal ik eerst ingaan op de taak- en verantwoordelijkheidsverdeling
tussen het UWV en de eigenrisicodrager en vervolgens over de informatievoorziening
door het UWV aan ZW-gerechtigden van eigenrisicodragers.
Taakverdeling tussen het UWV en de eigenrisicodrager
Het UWV is verantwoordelijk voor de uitvoering van de Ziektewet (ZW), ook als een
werkgever eigenrisicodrager wordt voor «zijn« werknemers. Het eigenrisicodragerschap
brengt mee dat de werkgever de ZW-uitkeringen aan zijn werknemers volledig voor zijn
rekening moet nemen en verantwoordelijk wordt voor hun re-integratie. Daarnaast verricht
de eigenrisicodrager enkele andere taken bij de uitvoering van de ZW. Daarover merk
ik het volgende op.
De verzekerde werknemer moet zich binnen twee dagen ziek melden bij zijn eigenrisicodragende
werkgever (zie artikel 38a ZW). Deze meldt dit vervolgens binnen twee dagen daarna
aan het UWV. De eigenrisicodrager beoordeelt of de verzekerde werknemer ziek is en
aanspraak heeft op ziekengeld. Bij deze beoordeling dient de eigenrisicodrager zich
te laten adviseren door een bedrijfsarts. Hierbij zijn verschillende uitkomsten mogelijk.
Als de bedrijfsarts van oordeel is dat de verzekerde werknemer ziek is, dan berekent
de eigenrisicodrager de hoogte van het dagloon en gaat tot betaling van het ziekengeld
over. De bedrijfsarts kan ook van oordeel zijn dat de verzekerde werknemer inmiddels
is hersteld. Deze kan het met dat oordeel wel of niet eens zijn. De eigenrisicodrager
meldt in beide gevallen aan het UWV dat er volgens hem geen recht op ziekengeld (meer)
bestaat en verzoekt het UWV daarom om een beschikking te geven. De eigenrisicodrager
moet die beschikking goed voorbereiden en gemotiveerd aangeven waarom die moet worden
genomen, indien nodig onderbouwd met stukken. Het UWV toetst het verzoek van de eigenrisicodrager
en geeft, indien akkoord, de beschikking af. Tegen deze beschikking kan de verzekerde
werknemer desgewenst bezwaar maken bij het UWV. Dit wordt op de beschikking vermeld.
De eigenrisicodrager dient ook over andere beslissingen het UWV te verzoeken om een
beschikking te geven, bijvoorbeeld als hij vindt dat een maatregel moet worden opgelegd
omdat de verzekerde werknemer onvoldoende meewerkt aan zijn re-integratie. Ook tegen
deze beschikkingen kan de verzekerde werknemer uiteraard bezwaar maken bij het UWV.
Door deze taakverdeling tussen de eigenrisicodrager en het UWV, wordt gewaarborgd
dat een eigenrisicodrager niet eenzijdig beslissingen kan nemen die negatieve gevolgen
hebben voor de aanspraken van een verzekerde werknemer.
Bij het voorgaande is tot slot nog het volgende van belang. De eigenrisicodrager kan
de taken die hij heeft in het kader van de ZW, uitbesteden aan bijvoorbeeld een administratiekantoor.
Dat verandert niets aan de hiervoor beschreven taakverdeling tussen het UWV en de
eigenrisicodrager, behalve dat de taken van de eigenrisicodrager worden uitgevoerd
door het administratiekantoor in naam van de eigenrisicodrager.
Informatievoorziening aan ZW-gerechtigden van eigenrisicodragers
De ZW-gerechtigde wordt, als gezegd, op de beschikkingen – die op grond van de ZW
enkel door het UWV kunnen worden gegeven – geïnformeerd dat hij bij het UWV bezwaar
kan maken tegen die beschikkingen. Op de website van het UWV is voor de ZW-gerechtigde
tot nu toe weinig informatie te vinden over de hiervoor beschreven taak- en verantwoordelijkheidsverdeling
tussen het UWV en de eigenrisicodrager. Met het UWV heb ik inmiddels afgesproken dat
meer informatie daarover zal worden opgenomen op de UWV-website. Vanaf juni 2017 zal
een nieuwe pagina op uwv.nl worden geplaatst onder de titel: «Mijn werkgever is eigenrisicodrager
voor de Ziektewet». Daarop zal worden uitgelegd dat de eigenrisicodragende werkgever
weliswaar de ZW uitvoert, maar dat alle beschikkingen op grond van de ZW door het
UWV worden gegeven. Voorts zal een overzicht worden gegeven van de rechten en verplichtingen
van de zieke werknemer. Meer in het bijzonder zal worden vermeld dat tegen elke beschikking
bezwaar kan worden gemaakt bij het UWV en in welke situaties uit eigen beweging om
een beschikking van het UWV kan worden gevraagd. Tot slot zal worden aangegeven welke
hulp het UWV kan bieden als de re-integratie niet naar wens verloopt, bijvoorbeeld
dat een deskundigenoordeel kan worden verzocht over de vraag of de eigenrisicodrager
voldoende en geschikte re-integratie-inspanningen heeft verricht.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
L.F. Asscher