Kamerstuk

Datum publicatieOrganisatieVergaderjaarDossier- en ondernummer
Tweede Kamer der Staten-Generaal2003-200429218 nr. 15

29 218
Wijziging en aanvulling van de Wet op de identificatieplicht, het Wetboek van Strafrecht, de Algemene wet bestuursrecht, de Politiewet 1993 en enige andere wetten in verband met de invoering van een identificatieplicht van burgers ten opzichte van ambtenaren van politie aangesteld voor de uitvoering van de politietaak en van toezichthouders (Wet op de uitgebreide identificatieplicht)

nr. 15
AMENDEMENT VAN HET LID JAGER

Ontvangen 10 december 2003

De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:

Artikel III wordt als volgt gewijzigd:

I

A. Onder de aanduiding «Artikel III» wordt ingevoegd:

Het Wetboek van Strafvordering wordt als volgt gewijzigd:

B. Boven de bestaande tekst wordt de aanduiding «A» geplaatst.

C. De zinsnede «van het Wetboek van Strafvordering» vervalt.

II

Aan het artikel wordt toegevoegd:

B

In artikel 61, tweede lid, wordt de zinsnede «in het belang van het onderzoek eenmaal met ten hoogste zes uren worden verlengd» vervangen door: in het belang van het onderzoek eenmaal met ten hoogste achttien uren worden verlengd.

C

Artikel 61a, tweede lid, vervalt.

Toelichting

Via onderdeel I van het amendement wordt bereikt dat alle middelen die genoemd worden in artikel 61a, lid 1, onder a tot en met h, gebruikt kunnen worden ter identificatie van een verdachte. Via onderdeel II van het amendement wordt bereikt dat verdachten, wier identiteit onbekend is, langer opgehouden kunnen worden ten einde meer tijd te hebben de identiteit van de verdachte vast te stellen. Het is onwenselijk dat verdachten die weigeren hun identiteit prijs te geven na het verstrijken van de huidige termijn van artikel 61, lid 2, Wetboek van Strafvordering en na toepassing van de middelen, genoemd in artikel 61a, lid 1, onder a en b, Wetboek van Strafvordering, heengezonden worden zonder dat de identiteit van de verdachte is vastgesteld.

Met de voorgestelde aanpassingen van het Wetboek van Strafvordering wordt bereikt dat het makkelijker wordt voor opsporingsambtenaren om personen, die weigeren hun identiteit prijs te geven, te identificeren.

Jager