Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Gouda houdende regels over: Naamgeving openbare ruimten (Nelly Bontestraat, Juul Althofstraat, Cornelia van Reedt Dortlandhof , Margré Braklaan, Eerste Margré Brakhof, Tweede Margré Brakhof, Derde Margé Brakhof, Henriëtta Hoffmanweg en Marie Clausingstraat) in woonplaats Gouda

Het college van burgemeester en wethouders van Gouda;

gelet op :

• art. 2.14, tweede lid van de Verordening fysieke leefomgeving Gouda;

• de Wet basisregistratie adressen en gebouwen;

• artikel 11, zesde lid van het Gouds mandatenbesluit;

gezien het :

• positieve advies van de commissie naamgeving openbare ruimte op 20 juni 2024.

besluit tot:

• 1. Het vaststellen van de benaming van de openbare ruimte, zoals op tekening ‘nieuwe situatie’ is aangegeven: Nelly Bontestraat (straatcode 9271), Juul Althofstraat (straatcode 9272), Cornelia van Reedt Dortlandhof (straatcode 9273), Margré Braklaan (straatcode 9274), Eerste Margré Brakhof (straatcode 9275), Tweede Margré Brakhof (straatcode 9276), Derde Margré Brakhof (straatcode 9278) Henriëtta Hoffmanweg (straatcode 9279) en Marie Clausingstraat (straatcode 9280).

In overeenstemming met de bijbehorende situatietekeningen.

Aldus besloten 2 juli 2024,

namens burgemeester en wethouders van Gouda,

de burgemeester,

mr. drs. P. Verhoeve

Toelichting

Twee namen worden benoemd omdat zij zich ingezet hebben om het vrouwenkiesrecht in Gouda te bevorderen.

Nelly Bonte was 1e vrouwelijke apotheker in Gouda. Zij volgde Louise Prince-Schim van der Loeff op als voorzitter van de Nederlandse Bond voor Vrouwenkiesrecht afdeling Gouda en omstreken.

Cornelia van Reedt Dortland bekleedde twee functies in de Bond voor vrouwenkiesrecht afdeling Gouda en omstreken. In 1913 was zij secretaris in 1918 was zij penningmeester

Vier namen worden benoemd omdat zij zich ingezet hebben om vrouwen (en gezinnen) te helpen.

Margré Brak was vroedvrouw (tegenwoordig verloskundige) en een pleitbezorger van de thuisbevalling. Zij verdiepte zich in de filosofie dat een bevalling alleen bij ernstige complicaties in een ziekenhuis hoort plaats te vinden. Aanvang en einde van een leven zijn natuurlijke processen die in een veilige en vertrouwde omgeving thuishoren.

Marie Clausing en Juul Althof diaconessen, gaven leiding over het Diaconessenhuis aan de Westhaven.

Uit Wikipedia:

Het Diaconessenhuis "De Wijk" was een protestants ziekenhuis. Het ziekenhuis was gelegen aan de Westhaven in de Nederlandse stad Gouda.

In de loop van de 19e eeuw werden er in verschillende steden in Nederland zogenaamde diaconessenhuizen gesticht. Diaconessen namen de zorg voor zieken en bejaarden voor hun rekening. Zij deden dit vanuit een christelijke roeping en bleven ongehuwd. In 1844 werd in Utrecht het eerste diaconessenhuis geopend. Dit voorbeeld kreeg navolging en er ontstonden in diverse plaatsen diaconessenhuizen. In Gouda werd in 1887 vanuit de plaatselijke Nederlandse Hervormde Kerk het initiatief genomen voor de oprichting van een "Vereniging voor Wijkverpleging". In 1897 begon de Amsterdamse diacones Mieke Hoogerwerf met het opzetten van dit wijkwerk. Gestart werd vanuit een huis aan de Achter de Vismarkt. Omdat hier geen gelegenheid was om zieke patiënten op te nemen werden zieken thuis bezocht en verpleegd. In 1902 kregen de diaconessen een huis aangeboden aan de Westhaven 11 van de dames Marie en Betsy Temminck, om vanuit dit pand de wijkverpleging in Gouda te gaan verzorgen. Het pand werd verbouwd door de Goudse architect een aannemer H.J. Nederhorst. Nadat in 1917 het pand kon worden uitgebreid werden alleen nog maar in dit ziekenhuis opgenomen patiënten verzorgd. Vanwege de start vanuit de wijkverpleging kreeg het ziekenhuis de naam "De Wijk", voluit Diaconessenhuis "De Wijk". In de loop van de twintigste eeuw werd het gebouw meerdere malen uitgebreid onder meer door naastgelegen panden met het ziekenhuis te verbinden. Aan de achterzijde van het bestaande gebouw werd een nieuwe vleugel geplaatst. De kraamkliniek werd in 1947 verplaatst naar een meer zuidelijk gelegen pand aan de Westhaven 42 en kreeg de naam Montagnekliniek, genoemd naar de vrouwenarts dr. A. Montagne. Ook deze kliniek was onderdeel van "De Wijk". In totaal verwierf het ziekenhuis in de eerste helft van de 20e eeuw een zevental panden aan de Westhaven.

Na de Tweede Wereldoorlog bleek al snel dat de ruimteproblemen bleven groeien. Alle afdelingen kampten met ruimtegebrek. In de jaren vijftig van de 20e eeuw werden er verkennende gesprekken gevoerd met het algemene Van Itersonziekenhuis om gezamenlijk een oplossing te vinden voor de problemen waar beide ziekenhuizen mee kampten. In de loop van de jaren zestig kregen die gesprekken een serieuzer karakter. Uiteindelijk besloten beide ziekenhuizen in 1970 te fuseren. Op 23 juni 1970 verhuisde eerst het Van Itersonziekenhuis en een dag erna De Wijk.[1] Op 21 april 1971 werd het nieuwe Bleulandziekenhuis geopend. Er was sprake van een gedeeltelijke fusie want de verpleegafdelingen bleven vooralsnog gescheiden. In 1992 zou ook het rooms-katholieke Sint Jozefziekenhuis aansluiting vinden en ontstond het Groene Hart Ziekenhuis. De stichting "De Wijk" bestaat nog steeds en verleent steun aan initiatieven op het terrein van gezondheidszorg en ouderenwerk in Gouda.

Henriëtta Hoffman (1825-1886) uit haar nalatenschap is de gaarkeuken en het Hoffmangesticht (verzorgingstehuis) betaald. Haar naam is toepasbaar in het overkoepelende thema belangrijke historische goudse vrouwen.

Dit besluit treedt in werking op de dag na bekendmaking in het Gemeenteblad.

De aanwijzing van namen in de openbare ruimte is een besluit in de zin van art. 1:3 Algemene wet bestuursrecht, waartegen binnen 6 weken na deze bekendmaking een bezwaarschrift bij het college kan worden ingediend