Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «Migrantenstroom vanuit Libië is haast niet
meer te stoppen», waarin wordt vermeld dat de voormalig Britse ambassadeur in Libië
aangeeft dat al een miljoen Afrikanen op weg zijn naar Italië?1
Vraag 2, 3, 4, 5
Bent u zich ervan bewust dat deze dreigende immigratiegolf in de toekomst alleen maar
erger wordt omdat de Afrikaanse bevolking eind deze eeuw, volgens onder meer de Verenigde
Naties, zal zijn verviervoudigd?
Bent u bereid de eigen Nederlandse grenzen te sluiten voor alle asielzoekers en migranten
uit islamitische landen teneinde de grootschalige invasie vanuit Afrika het hoofd
te bieden?
Waarom maakt u Nederland afhankelijk van een falende Europese Unie die niets anders
doet dan als een ferrydienst migranten naar Europa brengen?
Realiseert u zich dat er weinig van Nederland zal overblijven als u niets blijft doen
teneinde de Afrikaanse stormloop en de daarmee gepaard gaande islamisering tegen te
houden? Waarom staat u lafhartig toe dat onze bevolking wordt vervangen?
Antwoord 2, 3, 4, 5
Het kabinet beschikt op dit moment niet over vergelijkbare cijfers als die waarop
de voormalige Britse ambassadeur zich baseert. Wel deelt het kabinet uw analyse dat
de demografische ontwikkeling van Afrika in de toekomst kan bijdragen aan een toename
van het aantal potentiële Afrikaanse migranten dat op zoek gaat naar een beter sociaaleconomisch
perspectief binnen en buiten hun eigen landsgrenzen en regio’s. Het merendeel van
de Afrikaanse migranten maakt gebruik van intraregionale migratiestromen in plaats
van op irreguliere wijze naar Europa te migreren. Dat neemt echter niet weg dat de
inzet van het kabinet erop gericht is om de grondoorzaken van migratie te adresseren
en ongecontroleerde migratie naar Europa, nu en in de toekomst, beheersbaar te houden.
Zoals u bekend, vindt het kabinet dat het categorisch sluiten van de Nederlandse grenzen
voor bepaalde groepen mensen geen realistische, laat staan een structurele oplossing
is voor het complexe migratievraagstuk. De Grondwet staat discriminatie niet toe.
Een dergelijke maatregel miskent bovendien de negatieve impact op de Nederlandse economie.
In plaats van achter onze grenzen te wachten, spant het kabinet zich in om in samenwerking
met Europese partners, de Europese Commissie en belangrijke landen van herkomst en
doorreis, afspraken te maken. Een alomvattende aanpak is nodig. Zo’n aanpak kan Nederland
niet alleen uitvoeren, maar dient in Europees verband plaats te vinden. Deze inzet
heeft onder Nederlands Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie geleid tot
een einde aan de zogenoemde doorwuifpraktijken langs de Westelijke Balkanroute en
de totstandkoming van de EU-Turkije Verklaring. Daarmee is het aantal migranten en
vluchtelingen dat via Griekenland naar de EU kwam en doorreisde naar Nederland alsmede
het aantal verdrinkingen in de Egeïsche Zee drastisch gedaald. Ook heeft het Nederlandse
voorzitterschap serieus werk gemaakt van het versterken van de buitengrenzen van de
Unie. In een zeer kort tijdsbestek is overeenstemming bereikt over een sterkere Europese
grens- en kustwacht en worden nieuwe systemen ontwikkeld om controles aan de buitengrenzen
te verbeteren.
Buiten de Europese Unie worden in het kader van deze alomvattende aanpak ook verdere
maatregelen getroffen. Zoals de voormalige Britse ambassadeur in het door u aangehaalde
artikel adviseert, wordt mede met inspanning van Italië de bewaking van de zuidelijke
grenzen van Libië versterkt. Verder worden in samenwerking met IOM en UNHCR en andere
(internationale) maatschappelijke organisaties de omstandigheden in de Libische opvangcentra
verbeterd en wordt meer ondersteuning geboden aan migranten om vrijwillig naar huis
te keren. In het kader van EUNAVOR MED Sophia wordt samengewerkt met de Libische kustwacht
om mensensmokkel te bestrijden.
Daarnaast wordt vanuit Europese en Nederlandse fondsen op grootschalige wijze geïnvesteerd
in de aanpak van grondoorzaken van migratie. Ook wordt de situatie van vluchtelingen
die in de Afrikaanse regio worden opgevangen, verbeterd door hun sociaaleconomische
situatie te versterken. Voorts worden migranten beter geïnformeerd over de risico’s
van irreguliere migratie en mensensmokkel. Veel vaker dan voorheen kunnen migranten
op weg naar Europa alsnog de keuze maken om vrijwillig terug te keren naar hun herkomstland.
Uit cijfers van IOM is eind vorig jaar gebleken dat migranten in Niger meer dan voorheen
hiervan gebruik hebben gemaakt.
Kortom, het kabinet herkent uw beeld niet dat de Europese Unie op dit terrein niets
doet. Uiteraard zou het kabinet graag zien dat bepaalde discussies in de Raad van
de EU sneller en met meer Europese gezindheid zouden verlopen en dat alle partijen
hun volledige verantwoordelijkheid nemen en bijdragen aan het onder controle brengen
van de huidige migratiestromen.