STAATSCOURANT
Officiële uitgave van het Koninkrijk der Nederlanden sinds 1814.
Beleidsregels van de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de Minister van Infrastructuur en Waterstaat, de voorzitter van het CAK, de Directeur-Generaal Dienst Uitvoering Onderwijs, de Inspecteur-Generaal Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, de Inspecteur-generaal van de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur, de Directeur-Generaal van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland en de Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen, van 1 november 2024, nr. 5846942, betreffende betalingsregelingen bij rijksincassovorderingen (Beleidsregels betalingsregelingen Rijk 2025)
De Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, de Minister van Infrastructuur en Waterstaat, de voorzitter van het CAK, de Directeur-Generaal Dienst Uitvoering Onderwijs, de Inspecteur-Generaal Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, de Inspecteur-generaal van de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur, de Directeur-Generaal van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland en de Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen,
Gelet op artikel 4:81 van de Algemene wet bestuursrecht;
Besluiten:
Paragraaf
1.

Algemene bepalingen
Artikel
1:1.

Begripsbepalingen
In deze beleidsregels wordt verstaan onder:
–
administratieve sanctie:
administratieve sanctie als bedoeld in artikel 1, eerste lid, van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften;
–
betalingsplichtige:
persoon die één of meerdere vorderingen als bedoeld in artikel 1:3 moet voldoen;
–
betalingsregeling:
afspraak tussen het CJIB en de betalingsplichtige tot verlening van uitstel van betaling of het toestaan van betaling in termijnen met betrekking tot één vordering als bedoeld in artikel 1:3, onder a, b of c, d, e, f of g, dan wel een combinatie van vorderingen als bedoeld in artikel 1:3;
–
CAK:
CAK als bedoeld in artikel 6.1.1 van de Wet langdurige zorg;
–
CJIB:
Centraal Justitieel Incassobureau, onderdeel van het Ministerie van Justitie en Veiligheid;
–
DUO:
Dienst Uitvoering Onderwijs, onderdeel van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en organisatie die in opdracht van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid taken uitvoert op het terrein van inburgering;
–
NVWA:
Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, onderdeel van het Ministerie van Landbouw, Visserij, en Voedselzekerheid en Natuur die in opdracht van dat ministerie en het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport toezicht houdt op het gebied van voedselveiligheid, productveiligheid, tabaks- en alcoholontmoediging, diergezondheid, dierenwelzijn, plantgezondheid en natuur;
–
RDI:
Rijksinspectie Digitale Infrastructuur, onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken, die in opdracht van dat ministerie toezicht houdt op wet- en regelgeving op het gebied van telecommunicatie;
–
RDW:
Dienst Wegverkeer als bedoeld in artikel 4a, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994, die ter uitvoering van de Wet tijdelijke tolheffing Blankenburgverbinding en ViA15 mandaat, volmacht en machtiging heeft ontvangen van de Minister van Infrastructuur en Waterstaat;
–
RVO:
Rijksdienst voor Ondernemend Nederland, onderdeel van het Ministerie van Economische Zaken;
–
UWV:
Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen, genoemd in hoofdstuk 5 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen.
Artikel
1:2.

Reikwijdte
1.
Deze beleidsregels zijn van toepassing op het treffen van betalingsregelingen met betrekking tot één vordering als bedoeld in artikel 1:3, onder a, b, c, d, e, f of g dan wel een combinatie van vorderingen als bedoeld in artikel 1:3.
2.
Deze beleidsregels zijn niet van toepassing op het treffen van betalingsregelingen met betrekking tot één vordering als bedoeld in artikel 1:3, onder h, dan wel een combinatie die geheel bestaat uit vorderingen als bedoeld in datzelfde onderdeel.
Artikel
1:3.

Relevante vorderingen
Het CJIB kan betalingsregelingen treffen met betrekking tot:
- a.
vorderingen die door de DUO aan het CJIB ter inning en incasso zijn overgedragen en voortkomen uit:
  - 1°.
de Wet studiefinanciering 2000;
  - 2°.
de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten;
  - 3°.
de Les- en cursusgeldwet;
  - 4°.
de Subsidieregeling lerarenbeurs;
  - 5°.
de Regeling tegemoetkoming studiekosten onderwijsmasteropleidingen, zoals die regeling luidde op 31 oktober 2018;
  - 6°.
de Regeling subsidie korte scholingstrajecten vo;
  - 7°.
de Subsidieregeling cultuurbegeleider primair en speciaal onderwijs;
  - 8°.
de Subsidieregeling instructiebeurs mbo;
  - 9°.
de Subsidieregeling post-initiële leergang bewegingsonderwijs;
  - 10°.
de Subsidieregeling tweede lerarenopleiding;
  - 11°.
de bestuurlijke boete ingevolge artikelen 23, 24 en 54 van de Wet inburgering 2021;
  - 12°.
de terugbetaling lening ingevolge de artikelen 21 en 54 Wet inburgering 2021;
- b.
vorderingen die door het CAK aan het CJIB ter inning en incasso zijn overgedragen en voortkomen uit bestuurlijke boetes en bestuursrechtelijke premies als bedoeld in artikel 9b, 9c, 18d, 18e en 18f van de Zorgverzekeringswet;
- c.
vorderingen die door de NVWA aan het CJIB ter inning en incasso zijn overgedragen en voortkomen uit bestuurlijke boetes en herstelsancties op grond van:
  - 1°.
de Alcoholwet;
  - 2°.
de Algemene wet bestuursrecht;
  - 3°.
de Geneesmiddelenwet;
  - 4°.
de Landbouwkwaliteitswet;
  - 5°.
de Plantgezondheidswet;
  - 6°.
de Tabaks- en rookwarenwet;
  - 7°.
de Visserijwet 1963;
  - 8°.
de Warenwet;
  - 9°.
de Wet dieren;
  - 10°.
de Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden;
  - 11°.
de Wet natuurbescherming;
- d.
vorderingen die door de RVO aan het CJIB ter incasso zijn overgedragen en voortkomen uit:
  - 1°.
het Europees Garantiefonds voor de Landbouw (ELGF);
  - 2°.
het Europees Maritiem, Visserij en Aquacultuur Fonds (EMFAF);
  - 3°.
het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO);
  - 4°.
de Kaderwet EZK- en LNV-subsidies;
  - 5°.
de Kaderwet subsidies I en M;
  - 6°.
de Landbouwwet;
  - 7°.
de Meststoffenwet;
  - 8°.
de Omgevingswet;
  - 9°.
de Overeenkomst inzake de internationale handel in bedreigde in het wild levende dier- en plantensoorten (CITES);
  - 10°.
de Verordening (EU) nr. 1143/2014 van het Europees parlement en de Raad van 22 oktober 2014 betreffende de preventie en beheersing van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten (PbEU 2014, L 317);
  - 11°.
de Wet dieren;
  - 12°.
de Wet publieke gezondheid.
- e.
terugvorderingen of bestuurlijke boetes die door het UWV aan het CJIB ter incasso zijn overgedragen en voortkomen uit:
  - 1°.
de Toeslagenwet;
  - 2°.
de Werkloosheidswet;
  - 3°.
de Wet arbeid en zorg;
  - 4°.
de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten;
  - 5°.
de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen;
  - 6°.
de Ziektewet;
  - 7°.
wetten betreffende arbeidsongeschiktheidsverzekeringen;
- f.
vorderingen die door de RDI aan het CJIB ter inning en incasso zijn overgedragen en voortkomen uit:
  - 1°.
De Algemene wet bestuursrecht;
  - 2°.
De Metrologiewet;
  - 3°.
De Telecommunicatiewet;
  - 4°.
De Waarborgwet;
  - 5°.
De Wet informatie-uitwisseling bovengrondse en ondergrondse netten en netwerken (WIBON);
  - 6°.
De Wet Ruimtevaartactiviteiten;
- g.
vorderingen die door de RDW aan het CJIB ter inning en incasso zijn overgedragen en voortkomen uit bestuurlijke boetes als bedoeld in artikel 12, eerste lid, van de Wet tijdelijke tolheffing Blankenburgverbinding en ViA15.
- h.
vorderingen die voortkomen uit:
  - 1°.
geldelijke sancties inhoudende de verplichting tot betaling van een geldsom als bedoeld in artikel 36f, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht dan wel geldelijke sancties die zijn opgelegd in het buitenland en die in Nederland ten uitvoer worden gelegd op grond van de Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging geldelijke sancties en beslissingen tot confiscatie of de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen;
  - 2°.
administratieve sancties.
Paragraaf
2.

Verzoeken om betalingsregelingen
Artikel
2:1.

Indiening
1.
Een verzoek om een betalingsregeling wordt bij voorkeur via de daarvoor opengestelde elektronische weg ingediend bij het CJIB.
2.
Bij een telefonisch verzoek kan het CJIB van de betalingsplichtige verlangen om het verzoek alsnog via de opengestelde elektronische weg in te dienen of schriftelijk.
3.
Een verzoek wordt uitsluitend in behandeling genomen, indien het is ingediend door de betalingsplichtige, door een persoon die door de betalingsplichtige is gemachtigd of door een schuldhulpverlenende instantie namens de betalingsplichtige.
Artikel
2:2.

Medewerking
Bij de behandeling van een verzoek om een betalingsregeling kan het CJIB van de betalingsplichtige verlangen dat hij gegevens overlegt met betrekking tot diens inkomen of vermogen ter onderbouwing van diens betalingsonmacht of diens betalingscapaciteit.
Artikel
2:3.

Beoordeling
Bij de beoordeling van een verzoek om een betalingsregeling betrekt het CJIB zo veel mogelijk alle openstaande vorderingen als bedoeld in artikel 1:3. Het CJIB betrekt in de beoordeling tevens welke vorm als betalingsregeling het meest geschikt is en ten aanzien van welke vorderingen de betalingsregeling zal gelden.
Artikel
2:4.

Weigeringsgronden
1.
Het CJIB wijst een verzoek om een betalingsregeling in ieder geval af, indien:
- a.
de betalingsplichtige naar het oordeel van het CJIB onvoldoende medewerking verleent;
- b.
de betalingsplichtige verwijtbaar onjuiste gegevens verstrekt;
- c.
de betalingsregeling zich over een voor het CJIB niet redelijke termijn uitstrekt;
- d.
het totaal aan openstaande vorderingen niet meer dan € 75 bedraagt.
2.
Het CJIB kan een verzoek om een betalingsregeling afwijzen indien:
- a.
de betalingsplichtige binnen zes maanden voorafgaand aan de indiening van het verzoek een eerder toegestane betalingsregeling verwijtbaar niet is nagekomen;
- b.
de betalings- of vermogenscapaciteit van de betalingsplichtige zodanig is dat hij direct geheel de vorderingen kan voldoen;
- c.
de betalingsproblemen structureel zijn en een betalingsregeling naar het oordeel van het CJIB geen uitkomst zal bieden;
- d.
één of meerdere vorderingen voortkomen uit een schadevergoedingsmaatregel als bedoeld in artikel 36f, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht en het slachtoffer of diens nabestaanden op het moment van het verzoek nog geen uitkering hebben ontvangen op grond van artikel 6:4:8, derde lid, Wetboek van Strafvordering.
Artikel
2:5.

Voorwaarden
Bij het toestaan van een betalingsregeling kunnen in ieder geval als voorwaarden worden gesteld dat:
- a.
betalingen via een machtiging tot automatische incasso worden gedaan;
- b.
de betalingsplichtige een bankrekeningnummer doorgeeft;
- c.
de betalingsplichtige een adres heeft in de Basisregistratie Personen of de Kamer van Koophandel, dan wel een ander betrouwbaar adres waarop hij kan worden bereikt;
- d.
de betalingsplichtige iedere wijziging in diens financiële situatie onverwijld meldt.
Artikel
2:6.

Ambtshalve voorstel
1.
Het CJIB stelt ambtshalve een betalingsregeling voor aan de betalingsplichtige, indien:
- a.
de betalingsplichtige is toegelaten tot de Minnelijke Schuldregeling Natuurlijke Personen, de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen of een andere schuldregeling; en
- b.
die schuldregeling wordt beëindigd zonder kwijtschelding van de op dat moment resterende vorderingen.
2.
Het CJIB kan tevens in andere bijzondere gevallen ambtshalve een betalingsregeling voorstellen aan de betalingsplichtige.
Paragraaf
3.

Uitvoering en naleving
Artikel
3:1.

Opschorting andere innings- en incassomiddelen
De inning en incasso door middel van de inzet van andere middelen door het CJIB voor de vorderingen waarvoor de betalingsregeling is getroffen, wordt opgeschort voor de duur van die betalingsregeling.
Artikel
3:2.

Duur en vorm
1.
Een betalingsregeling kan worden getroffen voor ten hoogste de duur van de verjaringstermijn van de vorderingen waarop zij betrekking heeft.
2.
Een betalingsregeling strekkende tot betaling in termijnen wordt toegestaan in de vorm van een standaardregeling als bedoeld in artikel 3:3 of een maatwerkregeling als bedoeld in artikel 3:4.
3.
Een betalingsregeling, niet zijnde een draagkrachtregeling als bedoeld in artikel 3:4, vierde lid, kan slechts worden toegestaan met het oog op een volledige voldoening van de betalingsverplichtingen. Percentagevoorstellen tegen finale kwijting worden niet toegestaan.
Artikel
3:3.

Standaardregeling
1.
Een standaardregeling voor één of meer openstaande vorderingen kan worden getroffen indien voor deze vorderingen nog geen verhaal met dwangbevel wordt toegepast.
2.
Een standaardregeling duurt maximaal 36 maanden.
3.
De termijnbedragen voor de standaardregeling en het aantal daarvoor geldende termijnen worden op de website van het CJIB gepubliceerd. Bij het bepalen van het termijnbedrag kan een begrenzing plaatsvinden tot een maximaal openstaand bedrag en maximumaantal maanden.
Artikel
3:4.

Maatwerkregeling
1.
Een maatwerkregeling kan worden getroffen indien sprake is van bijzondere omstandigheden en de standaardregeling niet mogelijk is of geen uitkomst biedt.
2.
Een maatwerkregeling kan worden getroffen, tenzij sprake is van vorderingen waarvoor de deurwaarder reeds is ingeschakeld.
3.
Een maatwerkregeling duurt maximaal 72 maanden, tenzij dit naar het oordeel van het CJIB onredelijk is.
4.
Een draagkrachtregeling kan worden getroffen indien sprake is van bijzondere omstandigheden en de reguliere maatwerkregeling niet mogelijk is, of geen uitkomst biedt.
Artikel
3:5.

Uitstel van betaling
1.
Uitstel van betaling kan worden verleend als de betalingsplichtige aannemelijk maakt dat volledige betaling of een significante deelbetaling binnen een redelijke termijn zal volgen.
2.
Een uitstel van maximaal vier maanden kan worden verleend met als doel de betalingsplichtige in de gelegenheid te stellen om bij de gemeente hulp te zoeken bij het oplossen van schulden.
3.
Indien de gemeente besluit om schuldhulp te verlenen dan kan het CJIB het uitstel met maximaal acht maanden verlengen.
4.
Uitstel van betaling voor onbepaalde duur wordt niet verleend.
Artikel
3:6.

Voegen van andere vorderingen
In bijzondere gevallen kunnen vorderingen als bedoeld in artikel 1:3 na het tot stand komen van een betalingsregeling in die betalingsregeling worden gevoegd.
Paragraaf
4.

Informeren
Artikel
4:1.

Informatie bij het toestaan van de betalingsregeling
Bij het toestaan van een betalingsregeling wordt de betalingsplichtige geïnformeerd over:
- a.
de vorderingen die onderdeel vormen van de betalingsregeling;
- b.
de ingangsdatum, termijnen en termijnbedragen;
- c.
de voorwaarden onder welke de betalingsregeling wordt toegestaan;
- d.
de gevolgen indien de voorwaarden niet worden nageleefd;
- e.
betalingsherinneringen bij niet tijdige voldoening van termijnbedragen.
Artikel
4:2.

Betalingsherinneringen
Indien de betalingsplichtige het termijnbedrag van een betalingsregeling niet binnen de gestelde termijn betaalt, stuurt het CJIB eenmalig een betalingsherinnering met het verzoek het termijnbedrag alsnog te voldoen. In de betalingsherinnering wordt aangegeven dat het CJIB binnen de eerstvolgende termijn zowel het alsdan te betalen termijnbedrag, als het bedrag dat eerder niet is betaald, moet hebben ontvangen.
Artikel
4:3.

Doorverwijzing naar het CJIB
Ten aanzien van vorderingen als bedoeld in artikel 1:3 waarvan de inning of incasso dan wel beiden aan het CJIB is overgedragen verwijzen de DUO, het CAK, de NVWA, de RDI, de RVO, het UWV en de RDW de betalingsplichtige naar het CJIB voor informatie over het treffen van een betalingsregeling. Zij verwijzen eveneens naar het CJIB bij vragen dan wel klachten over betalingsregelingen die de betalingsplichtige heeft lopen bij het CJIB of over verzoeken om betalingsregelingen die zijn afgewezen door het CJIB.
Paragraaf
5.

Verdeling en bestemming van betalingen
Artikel
5:1.

Verdeling
Indien een betalingsregeling betrekking heeft op vorderingen van meerdere partijen als bedoeld in artikel 1:3, verdeelt het CJIB de van de betalingsplichtige ontvangen bedragen telkens over deze partijen naar evenredigheid van het totaalbedrag aan bij hen openstaande vorderingen.
Artikel
5:2.

Bestemvolgorde
1.
Voor iedere partij worden de ontvangen bedragen na toepassing van de verdeling, bedoeld in artikel 5:1, bestemd overeenkomstig een voor de vorderingen van die partij nader bepaalde volgorde.
2.
Bij de bestemming ter voldoening van vorderingen van dezelfde categorie, worden de ontvangen bedragen eerst bestemd ter voldoening van de oudste vordering.
Artikel
5:3.

Afwijken van verdeling en bestemvolgorde
Het CJIB kan bij de verdeling en bestemming van ontvangen bedragen afwijken van de artikelen 5:1 en 5:2, indien bijzondere omstandigheden daartoe aanleiding geven.
Paragraaf
6.

Einde van betalingsregelingen
Artikel
6:1.

Voortijdige beëindiging betalingsregeling
1.
Het CJIB kan de betalingsregeling in ieder geval beëindigen, indien:
- a.
de betalingsplichtige na een betalingsherinnering de verschuldigde termijnbedragen niet voldoet;
- b.
de feiten of omstandigheden die aanleiding vormden voor het treffen van de betalingsregeling zich niet langer voordoen;
- c.
de financiële omstandigheden van de betalingsplichtige zodanig veranderen of zijn veranderd dat voortzetting van de betalingsregeling naar het oordeel van het CJIB niet langer nodig is;
- d.
de betalingsplichtige failliet wordt verklaard of surseance van betaling wordt verleend;
- e.
de betalingsplichtige wordt toegelaten tot de Minnelijke Schuldregeling Natuurlijke Personen, de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen of ten aanzien van wie een afkoelingsperiode als bedoeld in artikel 5, eerste lid, van de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening is afgekondigd.
2.
Indien de betalingsregeling voortijdig wordt beëindigd door het CJIB, informeert het CJIB de betalingsplichtige over de reden daarvan en het vervolg.
Artikel
6:2.

Gevolg voortijdige beëindiging betalingsregeling
Indien de betalingsregeling voortijdig wordt beëindigd, wordt de betalingsplichtige in de gelegenheid gesteld om binnen 30 dagen het totaal openstaande bedrag aan vorderingen in één keer te voldoen, tenzij:
- a.
sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 6:1, eerste lid, onder d of e; of
- b.
het CJIB vaststelt dat de betalingsplichtige over zodanig vermogen beschikt dat dit redelijkerwijs geen aanleiding geeft voor het verlenen van verder uitstel.
Artikel
6:3.

Van rechtswege eindigen van de betalingsregeling
De betalingsregeling eindigt van rechtswege indien alle openstaande vorderingen zijn voldaan binnen de gestelde termijn of deeltermijnen.
Paragraaf
7.

Slotbepalingen
Artikel
7:1.

Intrekking beleidsregels
De Beleidsregels betalingsregelingen Rijk 2024 II worden ingetrokken.
Artikel
7:2.

Inwerkingtreding
Deze beleidsregels treden in werking met ingang van 1 januari 2025.
Artikel
7:3.

Citeertitel
Deze beleidsregels worden aangehaald als: Beleidsregels betalingsregelingen Rijk 2025.
Deze beleidsregels zullen met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.
De Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,
I.
Coenradie
De Minister van Infrastructuur en Waterstaat,
B.
Madlener
De voorzitter van het CAK,
J.H.
Ouwehand
De Directeur-Generaal Dienst Uitvoering Onderwijs DUO,
H.A.
Harmsma
De Inspecteur-Generaal Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit,
G.J.C.M.
Bakker
De Directeur-Generaal Rijksdienst voor Ondernemend Nederland,
A.
Choho
De voorzitter van de Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen,
M.R.P.M.
Camps
De Inspecteur-generaal van de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur,
A.T.A.J. van
Dijk

TOELICHTING
Deze beleidsregels betreffen een actualisering ten opzichte van de Beleidsregels betalingsregelingen Rijk 2024 II en het algemene kader voor het treffen van betalingsregelingen met betrekking tot vorderingen die aangesloten organisaties ter inning en/of incasso overdragen aan het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB). Ditmaal betreft het een uitbreiding van dat betalingsregelingenkader met vorderingen van de Dienst Wegverkeer (RDW) die voortkomen uit de bestuurlijke boetes als bedoeld in artikel 12 van de Wet tijdelijke tolheffing Blankenburgverbinding en ViA15 en vorderingen van het CAK uit de Zorgverzekeringswet bij. Deze uitbreiding past in het streven, zoals in de update rijksincassovisie is aangegeven, om alle deelnemende partijen aan het samenwerkingsverband clustering Rijksincasso (CRI-partijen) in 2027 de mogelijkheid te bieden om een gezamenlijke betalingsregeling aan te gaan.
1
Kamerstukken II 2023/24, 24 515, nr. 724.
Deze uitbreiding – in vervolg op de vorige uitbreiding met vorderingen van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) en de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI) – is voorts in lijn met die visie om als één overheid te acteren met betrekking tot betalingsverplichtingen aan de overheid en de motie Kat-Kathman om de betalingsregeling rijk uit te breiden naar andere (rijks)overheidsorganisaties.
2
Kamerstukken II 2023/24, 36 410 XV, nr. 42
Voor de volledigheid Na inwerkingtreding van de onderhavige beleidsregels zijn de volgende organisaties aangesloten bij het betalingsregelingenkader:
- − het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB);
- − Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO);
- − het CAK;
- − de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA);
- − de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI);
- − de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO);
- − het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV); en
- − de Dienst Wegverkeer (RDW).

Algemeen
Met betrekking tot de historische context en aanleiding en andere algemene zaken betreffende het betalingsregelingenkader wordt hierbij volstaan met een verwijzing naar het algemene deel van de toelichting bij de beleidsregels die voorafgingen aan de onderhavige beleidsregels.
3
Stcrt. 2022, 31413, Stcrt. 2023, 30505, en Stcrt. 2024, 16639.
De uitgebreide artikelsgewijze toelichting is wel in uitgebreide vorm gehandhaafd gebleven gelet op de onmiddellijke bruikbaarheid daarvan bij de uitvoering van deze beleidsregels en – waar nodig – geactualiseerd.
Natuurlijke personen en rechtspersonen
Voor zover gesproken wordt over betalingsplichtigen en voor zover wettelijk niet anders is bepaald, worden hieronder zowel natuurlijke personen als rechtspersonen verstaan.
Verhouding andere beleidsregels
Op de verhouding met andere beleidsregels, zoals de Beleidsregels tenuitvoerlegging strafrechtelijke en administratiefrechtelijke beslissingen 2021, alsook de Beleidsregel CAK bestuurlijke boete onverzekerden Zorgverzekeringswet 2022, wordt in de artikelsgewijze toelichting bij artikel 1:2 ingegaan.

Paragraaf 1. Algemene bepalingen

Artikel 1:1. Begripsbepalingen
In artikel 1:1 zijn een aantal begrippen die voorkomen in deze beleidsregels nader gedefinieerd. Deze begrippen zijn deels gebaseerd op wettelijke bepalingen die relevant zijn voor het realiseren van de mogelijkheid van een zogeheten betalingsregeling rijk, oftewel de betalingsregeling waarin één of meerdere vorderingen van overheidspartijen genoemd in deze beleidsregels worden meegenomen.

Artikel 1:2. Reikwijdte
In artikel 1:2 is bepaald ten aanzien van welke vorderingen deze beleidsregels van toepassing zijn. Het gaat hierbij om de (aan het CJIB overgedragen) vorderingen van DUO, het CAK, de NVWA, de RDI, de RVO, het UWV en de RDW dan wel een combinatie daarvan met vorderingen die voortvloeien uit strafrechtelijke geldelijke sancties of Wahv-sancties (veelal verkeersboetes) waarbij het openstaande bedrag aan het CJIB moet worden betaald.
Afhankelijk van de dienstverlening die het CJIB verricht in relatie tot de betreffende vorderingen en de opdracht vanuit de aangesloten organisaties, is sprake van (a) de overdracht van vorderingen ten behoeve van incasso oftewel met behulp van een deurwaarder waarbij voorafgaand daaraan nog een laatste mogelijkheid voor een betalingsregeling wordt geboden of (b) de overdracht van vorderingen waarvoor het CJIB één of meer aanschrijvingen ter inning van de vordering verricht voordat de vordering ter incasso wordt aangeboden aan de deurwaarder. In artikel 1:3 is per aangesloten organisatie aangegeven of vorderingen ter inning én incasso, of enkel incasso worden overgedragen aan het CJIB.
Het tweede lid van artikel 1:2 bepaalt volledigheidshalve dat indien geen sprake is van de hiervoor bedoelde combinatie van vorderingen en er uitsluitend sprake is van vorderingen van het CJIB jegens een betalingsplichtige die gebaseerd zijn op strafrechtelijke geldelijke sancties dan wel Wahv-sancties, de onderhavige beleidsregels daar niet op van toepassing zijn. In dat geval zijn uitsluitend de Beleidsregels tenuitvoerlegging strafrechtelijke en administratiefrechtelijke beslissingen 2021 relevant.
Laatstgenoemde beleidsregels komen grotendeels inhoudelijk overeen met de onderhavige beleidsregels, maar kennen een aantal bepalingen die specifiek betrekking hebben op de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke en Wahv-beslissingen. Zo volgt uit artikel 4:26, aanhef onder a, van de Beleidsregels tenuitvoerlegging strafrechtelijke en administratiefrechtelijke beslissingen 2021 dat het niet is toegestaan om vorderingen uit een strafrechtelijke beslissing waartegen beroep is ingesteld of verzet is gedaan deel uit te laten maken van een betalingsregeling. Tevens kunnen als voorbeeld worden genoemd bepalingen in de Beleidsregels tenuitvoerlegging strafrechtelijke en administratiefrechtelijke beslissingen 2021 over vervangende hechtenis of gijzeling die de betalingsplichtige op dat moment ondergaat en de gevolgen die dat heeft voor – het al dan niet treffen of voortzetten van – betalingsregelingen. Deze aanvullende bepalingen die niet aan de orde zijn indien het uitsluitend gaat om vorderingen van het CAK, de DUO, de NVWA, de RDI, de RVO, het UWV en de RDW, werken evenwel door bij combinatie van vorderingen van die overheidsinstanties én vorderingen van het CJIB die voortkomen uit strafrechtelijke dan wel administratieve sancties.

Artikel 1:3. Relevante vorderingen
In artikel 1:3 is bepaald voor welke vorderingen een betalingsregeling rijk mogelijk is. De vorderingen van de instanties die worden genoemd in dat artikel zijn allemaal terug te voeren naar wettelijke regelingen. Het kan hierbij ook gaan om vorderingen die hun grondslag niet in een wettelijke regeling vinden, maar in lagere vormen van regelgeving die zijn gebaseerd op de bedoelde wettelijke regeling.
De betreffende instanties kunnen alleen vorderingen overdragen aan het CJIB ter inning, waarvoor zij zelf al wettelijk bevoegd zijn tot – de opdracht tot – de inning daarvan.

Paragraaf 2. Verzoeken om betalingsregelingen

Artikel 2:1. Betalingsregelingen op verzoek

Eerste lid
Het CJIB stimuleert dat de betalingsregelingen zoveel mogelijk (elektronisch) met de zogeheten selfservicemogelijkheden op de portalen van het CJIB worden aangevraagd. Een aanvraag voor een standaard betalingsregeling kan bijvoorbeeld via de website van het CJIB worden aangevraagd.

Tweede lid
Als een betalingsplichtige telefonisch een verzoek doet bij het CJIB om een betalingsregeling, kan het CJIB – afhankelijk van de omstandigheden van het geval – vragen om alsnog een verzoek per post in te dienen. Dit is doorgaans het geval wanneer aanvullende informatie nodig is.

Derde lid
Ingeval de betalingsregeling is verzocht door een aantoonbaar door de betalingsplichtige gemachtigde persoon of instantie, zoals een bewindvoerder of een schuldhulpverlener, communiceert het CJIB rechtstreeks met de gemachtigde persoon of instantie. Het CJIB heeft in de afspraken met de NVVK, branchevereniging voor schuldhulpverlening en sociaal bankieren, opgenomen dat als een schuldhulpverlener namens een betalingsplichtige contact zoekt met het CJIB deze door de betalingsplichtige is gemachtigd. Een aparte machtiging voor het treffen van een betalingsregeling is in dat geval niet nogmaals nodig. Dat laatste geldt ook voor de advocatuur.

Artikel 2:2. Medewerking
Voor het treffen van een betalingsregeling is vereist dat de betalingsplichtige, die daar een verzoek toe doet, meewerkt zodat het CJIB een adequate beoordeling kan maken met betrekking tot de toewijzing daarvan. De vereiste medewerking is vooral bij de beoordeling van de maatwerk-betalingsregeling aan de orde. Voor bijvoorbeeld het toetsen van de draagkracht kan het CJIB van de betalingsplichtige verlangen dat deze gegevens over het inkomen en vermogen overlegt.

Artikel 2:3. Beoordeling
Gelet op een persoonsgerichte inning staat bij het toestaan van uitstel van betaling of een betaling in termijnen voorop dat alle openstaande vorderingen (de totale debiteurenpositie) bij het CJIB worden beoordeeld. Met inachtneming van de kaders van het onderhavige beleid worden de openstaande vorderingen zo veel mogelijk betrokken in de betalingsregeling. Het CJIB betrekt bij het treffen van regelingen zo veel mogelijk de persoonlijke (financiële) omstandigheden.
De persoonlijke beoordeling zal – waar mogelijk – in belangrijke mate geautomatiseerd plaatsvinden in het geval van standaardregelingen, maar waar nodig zal een maatwerkbeoordeling aan de orde zijn. Op basis van de beoordeling wordt al dan niet een betalingsregeling toegekend. Als een betalingsregeling wordt toegekend, wordt bepaald welke vorderingen in de regeling worden meegenomen.

Artikel 2:4. Weigeringsgronden

Eerste lid
Het beleid voor het treffen van betalingsregelingen zoals opgenomen in deze beleidsregels heeft als uitgangspunt dat ‘betalingsregelingen mogelijk zijn, tenzij’, hoewel dat niet inhoudt dat er een algemeen recht op een betalingsregeling bestaat. De dwingende afwijzingsredenen zijn om deze reden beperkt gebleven, waarbij het onder meer gaat om het niet meewerken aan de totstandkoming van een betalingsregeling. Dit is bijvoorbeeld duidelijk indien geen documenten worden toegestuurd aan het CJIB ter onderbouwing van de draagkracht of indien onjuiste gegevens worden verstrekt. Ook kan sprake zijn van een onredelijke termijn om het bedrag uiteindelijk te mogen betalen, bijvoorbeeld als het te betalen bedrag niet in verhouding staat tot de doorlooptijd van de regeling. Daarnaast geldt – naar het voorbeeld van artikel 4:17, tweede lid, van de Beleidsregels tenuitvoerlegging strafrechtelijke en administratiefrechtelijke beslissingen 2021 – een ondergrens van € 75 euro als openstaand te betalen bedrag om in aanmerking te kunnen komen voor een betalingsregeling.

Tweede lid
Bij gevallen als bedoeld in het tweede lid is er beoordelingsvrijheid voor het CJIB om al dan niet een betalingsregeling toe te staan. Onderdeel d heeft daarbij in het bijzonder betrekking op de mogelijkheid om bij strafrechtelijke openstaande vorderingen die voortkomen uit een schadevergoedingsmaatregel na te gaan of de personen die daarop aanspraak maken, namelijk het slachtoffer of diens nabestaanden, een uitkering hebben ontvangen van de staat als voorschot op de te betalen schadevergoeding. Als een uitkering is verstrekt als voorschot, int het CJIB het te betalen bedrag ten behoeve van de staat. Als nog geen uitkering is verstrekt dan is het door de dader te betalen geld – rechtstreeks – bedoeld voor het slachtoffer (of diens nabestaanden) en kan dat reden zijn om een betalingsregeling te weigeren en een maatwerkstrategie toe te passen om tot inning van alle openstaande vorderingen te komen. Bij deze vorderingen gaat het in de praktijk om een klein percentage slachtoffers die nog niet zijn gecompenseerd voor hun schade door het zogenoemde voorschotfonds.

Artikel 2:5. Voorwaarden
Aan het verlenen van een betalingsregeling kunnen voorwaarden worden verbonden. Deze voorwaarden kunnen betrekking hebben op de inning van de vorderingen door de betalingsregeling van het CJIB, het in contact kunnen treden met de persoon met wie een regeling wordt getroffen, of bijvoorbeeld gewijzigde financiële omstandigheden.

Artikel 2:6. Ambtshalve voorstel
In dit artikel is bepaald dat een betalingsregeling kan worden getroffen naar aanleiding van een verzoek dan wel een ambtshalve voorstel in bijzondere situaties. Bij het op ambtshalve voorstel treffen van betalingsregeling kan gedacht worden aan de situatie zoals genoemd in het eerste lid waarbij na het beëindigen van een schuldsaneringsregeling een betalingsplichtige nog resterende openstaande vorderingen moet voldoen. De ambtshalve voorgestelde betalingsregeling zal overigens niet zonder instemming van de betrokkene gestalte krijgen. De betalingsplichtige is altijd gerechtigd de betalingsregeling af te breken of het bedrag ineens te betalen.

Paragraaf 3. Uitvoering en naleving

Artikel 3:1. Opschorting andere innings- en incassomiddelen
Vanaf het moment dat een betalingsregeling wordt toegestaan, vindt de inning van de sanctie aan de hand van de betalingsregeling plaats. Dit betekent dat voor de inning van die vorderingen op dat moment geen deurwaarder wordt ingezet.

Artikel 3:2. Duur en vorm

Eerste lid
Een vordering moet – al dan niet wettelijk voorgeschreven of vanwege een wettelijke verjaringstermijn – binnen een bepaalde termijn worden geïnd. De looptijd van een betalingsregeling mag niet langer zijn dan die termijn. Als een betalingsregeling meerdere vorderingen omvat, mag de termijn waarbinnen de betalingsregeling moet worden voldaan, niet langer zijn dan de verjaringstermijn van iedere vordering binnen die betalingsregeling. Voor de strafrechtelijke vorderingen wordt in plaats van de verjaringstermijn gesproken over de tenuitvoerleggingstermijn (vergelijk artikel 6:1:22 van het Wetboek van Strafvordering).

Tweede lid
Bij het betalen in termijnen kan een standaardregeling of een maatwerkregeling worden toegepast door het CJIB. In belangrijke mate zal voor de betalingsplichtige vanuit een persoonsgerichte benadering een standaardregeling voldoende passend zijn. Voor een deel van de betrokkenen biedt een standaardregeling onvoldoende uitkomst. Dan kan mogelijk een maatwerkregeling worden getroffen.

Derde lid
Het uitgangspunt is dat de opgelegde en aan het CJIB overgedragen vorderingen volledig worden geïnd. Dit uitgangspunt brengt met zich mee dat het CJIB niet bevoegd is definitief geheel of gedeeltelijk af te zien van de inning.

Artikel 3:3. Standaardregeling

Eerste lid
Bij het treffen van een betalingsregeling is een standaardbetalingsregeling het uitgangspunt. De standaardregeling gaat uit van een optimale en consistente uitvoering ten aanzien van betalingsregelingen (rechtszekerheid en rechtsgelijkheid). De standaardregeling is gestandaardiseerd en in belangrijke mate geautomatiseerd. In dit artikel is bepaald in welke gevallen een standaardregeling mogelijk is.

Tweede lid
Voor het betalen van vorderingen met een standaardbetalingsregeling is een termijn tot maximaal 36 maanden mogelijk.

Derde lid
Op de website van het CJIB is voor de standaardregeling een zogenaamde staffel opgenomen op basis waarvan een standaard betalingsregeling wordt toegestaan. In deze staffel is het maximumbedrag en het maximumaantal termijnen opgenomen. Deze staffel kan worden aangepast als daartoe aanleiding bestaat.

Artikel 3:4. Maatwerkregeling

Eerste lid
De mogelijkheid van een standaardregeling laat onverlet dat in het kader van maatwerk onder voorwaarden afwijkende regelingen kunnen worden getroffen. Het uitgangspunt daarbij is dat sprake is van bijzondere situaties of omstandigheden en de standaardregeling geen uitkomst biedt. Daarbij kan gedacht worden aan een hoge vordering die de persoon wel wil betalen, maar op basis van zijn draagkracht niet binnen de termijn van een standaardregeling kan betalen.

Tweede lid
Een vordering wordt niet meegenomen in de betalingsregeling als deze al uit handen is gegeven aan een deurwaarder. De minnelijke fase voor inning van de vordering is op dat moment overgegaan naar de fase incasso. Na een beoordeling is de vordering dan overgedragen naar een deurwaarder. De deurwaarder is bevoegd zelf wel een betalingsregeling te treffen (of heeft dat inmiddels gedaan).

Derde lid
Het uitgangspunt dat tot nu toe in de praktijk wordt gehanteerd is dat een maatwerkregeling maximaal 72 maanden duurt, met inachtneming van de verjaringstermijn. De specifieke omstandigheden van een geval kunnen aanleiding geven om af te wijken van de maximale termijn. Dat betekent dat de termijn afhankelijk daarvan korter, maar ook langer kan uitvallen. In dat laatste geval dient naar het oordeel van het CJIB het hanteren van de maximale termijn van 72 maanden onredelijk te zijn. Bij het vaststellen van de termijn voor de betalingsregeling wordt onder meer gekeken naar de hoogte van de vordering dan wel de draagkracht van de persoon die een betalingsregeling wil treffen.

Vierde lid
Een draagkrachtregeling is een variant van een maatwerk-betalingsregeling. Net als bij een reguliere maatwerkregeling wordt het termijnbedrag bepaald op basis van de draagkracht van de persoon. Bij een draagkrachtregeling wordt echter een termijnbedrag afgesproken dat iemand maximaal maandelijks kan betalen waarbij mogelijk het volledige bedrag uiteindelijk niet binnen de tenuitvoerleggingstermijn kan worden betaald. Dit termijnbedrag wordt periodiek gemonitord met het oog op bijstelling. Een draagkrachtregeling kan langer dan 72 maanden duren met inachtneming van de verjarings- of tenuitvoerleggingstermijn.

Artikel 3:5. Uitstel van betaling

Eerste lid
Het uitgangspunt is dat alle opgelegde vorderingen moeten worden betaald. Er kunnen echter omstandigheden zijn waardoor betaling tijdelijk niet mogelijk is en betaling in termijnen evenmin uitkomst biedt. Bij uitzondering kan dan uitstel van betaling worden verleend voor een zo kort mogelijke periode. Uitstel van betaling voor onbepaalde duur is niet mogelijk. Als de betalingsplichtige in aanmerking wil komen voor uitstel van betaling moet hij aannemelijk maken dat hij binnen afzienbare tijd in staat is aan (een deel van) de betalingsverplichting te voldoen. In beginsel wordt uitstel van betaling verleend voor maximaal vier maanden.

Tweede lid en derde lid
De zogeheten noodstopprocedure biedt de betalingsplichtige de mogelijkheid om uitstel van betaling te vragen ten behoeve van het verkrijgen van schuldhulp door de gemeente. In beginsel wordt uitstel van betaling verleend voor maximaal vier maanden. Dit uitstel kan met acht maanden worden verlengd als de gemeente besluit om schuldhulp te verlenen.

Vierde lid
Ook bij het treffen van betalingsregeling blijft het uitgangspunt dat de openstaande vorderingen worden voldaan. Uitstel van betaling voor onbepaalde tijd verlenen conflicteert met dit uitgangspunt en wordt daarom niet toegestaan.

Artikel 3:6 Voeging van vorderingen
Openstaande sancties kunnen aan de lopende betalingsregeling toegevoegd worden. Dit kan zowel op verzoek van de betalingsplichtige, als op initiatief van het CJIB.

Paragraaf 4. Informeren

Artikel 4:1. Informatie bij het toestaan van de betalingsregeling
In dit artikel is opgenomen dat het CJIB de persoon die om een betalingsregeling heeft verzocht, informeert over onder andere de gestelde voorwaarden en termijnbedragen van de betalingsregeling. De betalingsplichtige moet kennis hiervan nemen, aangezien het hier gaat om informatie die essentieel is voor nakoming van de betalingsregeling.

Artikel 4:2. Betalingsherinneringen
Als de persoon met wie het CJIB een betalingsregeling heeft getroffen een termijnbetaling niet op tijd betaalt, ontvangt deze van het CJIB één keer een betalingsherinnering. Hierin wordt aangegeven dat als hij wil voorkomen dat de betalingsregeling door het CJIB voortijdig wordt beëindigd – en derhalve de inning van de vordering(en) wordt hervat – hij het gemiste termijnbedrag en het reguliere bedrag vóór het verstrijken van de eerstvolgende termijn moet betalen.

Artikel 4:3. Doorverwijzing naar het CJIB
De aangesloten partijen, bedoeld in artikel 1:1, verwijzen een betalingsplichtige, diens vertegenwoordiger of gemachtigde naar het CJIB voor informatie over het treffen van een betalingsregeling met betrekking tot de door hen opgelegde en aan het CJIB ter inning overgedragen vorderingen. Deze bepaling moet worden bezien in het licht van de gedachte van één overheidsloket, waar de betalingsplichtige terecht kan.

Paragraaf 5. Verdeling en bestemming van betalingen

Artikel 5:1. Verdeling
Indien de betalingsregeling bestaat uit vorderingen van meer dan één instantie als bedoeld in artikel 1:3, dan wordt het te ontvangen bedrag van de regeling over die partijen verdeeld. Als algemene beleidslijn geldt daarvoor een verdeling naar evenredigheid van de totale vordering per partij waarvoor de betalingsregeling is getroffen (pondspondsgewijs). Een dergelijke verdeling doet recht aan de status die de vorderingen ten opzichte van elkaar hebben (concurrente vorderingen zonder preferentie). De opgenomen verdeling is in lijn met de hoofdregel in artikel 3:277 van het Burgerlijk Wetboek. Het principe van deze verdeling wordt ook toegepast door de gerechtsdeurwaarder indien sprake is van concurrerende vorderingen. Daarbij verdeelt de deurwaarder naar evenredigheid tussen de verschillende beslagleggende schuldeisers (pondspondsgewijze verdeling). Dit betekent een verdeling in verhouding tot het oorspronkelijke bedrag van elke vordering.
Voorbeeld: De betalingsplichtige moet verschillende administratieve sancties Wahv (hieronder: justitiële of CJIB-vorderingen) alsook vorderingen opgelegd door CAK en DUO betalen aan het CJIB van in totaal € 2.900. Het gaat om respectievelijk € 800 aan DUO-vorderingen en € 1.100 aan CAK-vorderingen en om € 1.000 aan justitiële vorderingen. De persoon met wie een betalingsregeling rijk wordt getroffen voor deze vorderingen krijgt 24 maanden om dit bedrag te betalen (conform de staffel van de standaard betalingsregeling). Op basis van de getroffen betalingsregeling betaalt deze persoon maandelijks € 120,83 (gedurende 24 maanden). Het CJIB verdeelt het ontvangen termijnbedrag van € 120,83 als volgt: DUO-vorderingen: 27,6% (800/2.900) van € 120,83 = € 33,35 CAK-vorderingen: 37,9% (1.100/2.900) van € 120,83 = € 45,79 CJIB- vorderingen: 34,5% (1.000/2.900) van € 120,83 = € 41,69 Voorbeeld 2: De betalingsplichtige rechtspersoon moet zowel een vordering opgelegd door de NVWA, als een snelheidsovertreding op grond van de Wahv betalen voor een totaal te betalen bedrag van € 1.460. Het gaat in dit voorbeeld om een bestuurlijke boete NVWA van € 1.360 en een verkeersboete van € 100. De persoon met wie een betalingsregeling rijk wordt getroffen voor deze vorderingen krijgt 18 maanden om dit bedrag te betalen (conform de staffel van de standaard betalingsregeling). Op grond van de getroffen betalingsregeling betaalt de rechtspersoon maandelijks € 81,11 (gedurende 18 maanden). Het CJIB verdeelt het ontvangen termijnbedrag van € 81,11 als volgt: NVWA-vordering: 93,2% (1.360/1.460) van € 81,11 = € 75,59 CJIB-vordering: 6,8% (100/1.460) van € 81,11 = € 5,52
Afrondingsverschillen als gevolg van de verdeling (ter hoogte van centen) worden toegekend aan het domein dat het hoogste percentage krijgt toegewezen.

Artikel 5:2 Bestemvolgorde

Eerste lid
Indien sprake is van meerdere vorderingen van één instantie, bedoeld in artikel 1:3, dan wordt voor het bestemmen van gelden op die vorderingen – na de verdeling conform artikel 5:1 – aangesloten bij de reeds bestaande werkwijze van bestemmen van gelden voor die ene instantie. Voor de vorderingen van het CJIB die voortkomen uit strafrechtelijke en administratiefrechtelijke sancties geldt de bestemvolgorde zoals vastgelegd in artikel 4:1 van de Regeling tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen en artikel 4:34 van de Beleidsregels USB 2021. Voor de vorderingen van de andere partijen wordt bestemd naar volgorde van ouderdom van de vordering.

Tweede lid
Bij meerdere vorderingen van één partij van dezelfde categorie, bijvoorbeeld twee bestuurlijke boetes onverzekerden van CAK of twee bestuurlijke boetes lesgelden van DUO wordt een ontvangen bedrag van de betalingsplichtige – na verdeling conform artikel 5:1 – eerst bestemd ter voldoening van de oudste vordering. Is een bestuurlijke boete onverzekerden opgelegd op 1 maart 2022 en een bestuurlijke boete onverzekerden van 1 juni 2022 overgedragen aan het CJIB en opgenomen in de betalingsregeling dan zal bij een betaling het ontvangen bedrag voor CAK eerst bestemd worden op de boete opgelegd op 1 maart 2022. Als deze is voldaan zal het ontvangen bedrag voor CAK worden bestemd op de boete opgelegd op 1 juni 2022.

Artikel 5:3. Afwijken van verdeling en bestemvolgorde
Een uitzondering op de hiervoor genoemde algemene beleidslijn voor de verdeling en het bestemmen is mogelijk in zeer bijzondere situaties. Dit kan bijvoorbeeld gelden voor schadevergoedingsmaatregelen waarbij sprake is van slachtoffers van strafrechtelijke feiten die nog niet schadeloos zijn gesteld door de zogenoemde voorschotregeling. Een afwijking van de verdeling kan in die situatie betekenen dat eerst het hele of een groter gedeelte van het ontvangen maandbedrag naar het slachtoffer gaat en het maandbedrag nog niet bestemd wordt op de vorderingen van de aangesloten partijen.

Paragraaf 6. Einde van betalingsregelingen

Artikel 6:1. Voortijdige beëindiging betalingsregeling

Eerste lid
De persoonlijke omstandigheden van een betalingsplichtige die een betalingsregeling met het CJIB heeft getroffen, kunnen wijzigen. Indien blijkt dat een persoon zijn verplichtingen in het kader van een toegekende betalingsregeling niet nakomt, of één van de andere, niet-limitatief opgesomde situaties zich voordoet, kan het CJIB de betalingsregeling beëindigen.

Tweede lid
Over het voortijdig beëindigen wordt de betalingsplichtige, net als bij het toestaan of afwijzen van de vordering, geïnformeerd.

Artikel 6:2. Gevolg voortijdige beëindiging betalingsregeling door CJIB
De vordering wordt volledig opeisbaar bij het niet voldoen aan een betalingsregeling. In dit artikel wordt aangegeven, dat het CJIB de betalingsplichtige dan nog 30 dagen de tijd geeft om het openstaande bedrag te betalen, voordat de verdere inning, bijvoorbeeld door de inzet van en deurwaarder wordt hervat. Van deze extra termijn van uitstel ziet het CJIB echter af, indien sprake is van beëindiging na faillissement, surseance van betaling, toelating tot MSNP of WSNP.
Afzien van verder uitstel kan ook als het CJIB – op basis van de bij haar bekende informatie – vaststelt dat de betalingsplichtige (alsnog) over zodanig vermogen beschikt dat dit redelijkerwijs geen aanleiding geeft voor verder uitstel. Bij uitzondering komt het bijvoorbeeld voor dat een betalingsplichtige die door de strafrechter is veroordeeld tot het betalen van wederrechtelijk verkregen vermogen – dat hij heeft verdiend met criminele activiteiten – een betalingsregeling heeft met een laag termijnbedrag, omdat op papier sprake is van een laag inkomen. Indien bekend wordt dat deze betalingsplichtige vermogen niet heeft opgegeven, dan kan het CJIB de betalingsregeling beëindigen op grond van artikel 6:1. In die situatie kan meteen beslag worden gelegd zonder dat eerst nog 30 dagen daarmee wordt gewacht.
Voor wat betreft de redelijkheid om af te zien van een extra uitstel van 30 dagen houdt dat op zijn minst in dat per individueel geval moet worden beoordeeld dat dit niet direct leidt tot onevenredige gevolgen voor de betalingsplichtige. Bij de hervatting van de inning wordt per (soort) vordering die onderdeel uitmaakt van de betalingsregeling de voortzetting van de inning bepaald.

Artikel 6:3. Van rechtswege eindigen van de betalingsregeling
Het uitgangspunt is dat iedere vordering volledig moet worden betaald. Een betalingsregeling eindigt dan ook pas als de laatste termijn of het laatste deel van de openstaande vordering(en) is betaald of indien de termijn voor uitstel is verstreken.

Paragraaf 7. Slotbepalingen

Artikel 7:1. Intrekking beleidsregels
Deze nieuwe beleidsregels worden vastgesteld met het oog op de aansluiting van de RDW als nieuwe partij en vanwege de toevoeging van andere vorderingen van het CAK. De Beleidsregel betalingsregelingen Rijk 2024 II wordt gelet daarop ingetrokken.
Er is niet voor gekozen om de laatstgenoemde beleidsregels – slechts – te wijzigen. Dat zou de leesbaarheid niet ten goede komen vanwege het grote aantal wijzigingsbepalingen die daarvoor benodigd zou zijn. Bovendien vereist de aansluiting van een nieuwe partij dat alle partijen de beleidsregels gezamenlijk (opnieuw) vaststellen en zij zodoende onder andere instemmen met het kunnen gunnen van een gezamenlijke betalingsregeling, waaronder een naar pondspondsgewijze bestemming van ontvangen betalingen.
Voor informatie omtrent de historische achtergrond van de betalingsregeling rijk blijft de toelichting bij de voorlopers van deze beleidsregels wel relevant.
4
Stcrt. 2022, 31413, Stcrt.2023, 30505, en Stcrt. 2024, 16639.

Artikel 7:2. Inwerkingtreding
Met deze beleidsregels wordt de mogelijkheid gefaciliteerd om overheidsvorderingen en betalingsachterstanden te kunnen incasseren met oog voor de menselijke maat. De noodzaak om een dergelijke werkwijze toe te kunnen passen is in het bijzonder merkbaar waar het gaat om beperkte draagkracht en afloscapaciteit bij mensen of bedrijven. Deze beleidsregels hebben in dat opzicht een uitsluitend begunstigende werking voor wat betreft de (mogelijke) inzet van de betalingsregeling rijk en dat pleit ook voor een zo vroeg mogelijke inwerkingtreding daarvan in afwijking van de vaste minimuminvoeringstermijn, maar verder overeenkomstig de vaste verandermomenten voor beleidsregels, namelijk met ingang van 1 januari 2025.
5
Aanwijzing 4.17 Aanwijzingen voor de regelgeving.
De Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,
I.
Coenradie
De Minister van Infrastructuur en Waterstaat,
B.
Madlener
De voorzitter van het CAK,
J.H.
Ouwehand
De Directeur-Generaal Dienst Uitvoering Onderwijs DUO,
H.A.
Harmsma
De Inspecteur-Generaal Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit,
G.J.C.M.
Bakker
De Directeur-Generaal Rijksdienst voor Ondernemend Nederland,
A.
Choho
De voorzitter van de Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen,
M.R.P.M.
Camps
De Inspecteur-generaal van de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur,
A.T.A.J. van
Dijk