Vergaderjaar 2025-2026
Tweede Kamer der Staten-Generaal
2
Kamerstukken
36 800
XV
Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2026
Nr. 101
AMENDEMENT VAN HET LID ERGIN C.S. TER VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 351Vervanging in verband met een wijziging in de ondertekening.
Ontvangen 20 maart 2026
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
De departementale begrotingsstaat wordt als volgt gewijzigd:
I
In artikel 2 Bijstand, Participatiewet en Toeslagenwet worden het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag verhoogd met € 1.000 (x € 1.000).
II
In artikel 2 Bijstand, Participatiewet en Toeslagenwet worden het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag verlaagd met € 1.000 (x € 1.000).
Toelichting
In het publieke debat is discussie ontstaan over de toenemende inzet van zogenoemde nulaanbiedingen binnen de minnelijke schuldhulpverlening. VNO-NCW en MKB-Nederland waarschuwen dat volledige kwijtschelding zonder aflossing te vaak wordt toegepast en dat dit het evenwicht binnen het stelsel onder druk zet. Zij wijzen op signalen uit hun achterban en op het risico dat trajecten zonder effectieve begeleiding en nazorg leiden tot nieuwe schuldenproblematiek.2https://www.vno-ncw.nl/artikelen/kwijtschelding-moet-niet-nieuwe-norm-worden-in-schuldhulpverlening.
De NVVK, brancheorganisatie voor schuldhulpverlening, benadrukt daarentegen dat in sommige situaties zelfs een minimale afdracht mensen onder het bestaansminimum kan drukken. Daarbij wordt gewezen op het belang van maatwerk en het voorkomen van onnodige verarming.3https://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/ondernemers-schulden-te-makkelijk-kwijtgescholden. Deze uiteenlopende signalen vanuit belangenorganisaties tonen dat het schuldhulpverleningsstelsel zich bevindt in een spanningsveld tussen sociale bescherming en rechtvaardige uitvoering. Voor mensen met problematische schulden is het essentieel dat regelingen niet willekeurig worden toegepast en dat trajecten daadwerkelijk leiden tot duurzame financiële stabiliteit.
Met dit amendement wordt € 1 miljoen beschikbaar gesteld om binnen artikel 2 te investeren in:
–
versterking van landelijke kwaliteits- en uniformiteitskaders binnen de minnelijke schuldhulpverlening;
–
monitoring van effectiviteit en terugval na kwijtschelding of aflossingstrajecten.
Het doel van dit amendement is om te waarborgen dat schuldhulpverlening sociaal, zorgvuldig en duurzaam is, en dat mensen niet na afloop opnieuw in financiële onzekerheid terechtkomen.
De dekking wordt gevonden binnen de beleidsmatig gereserveerde ruimte van artikel 2.
Ergin
Ceder
Lahlah