﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<kamerwrk kamer="2" publtype="nota">
  <metadata>
    <meta name="OVERHEIDop.externMetadataRecord" scheme="" content="https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29708-24/metadata.xml" />
  </metadata>
  <kop>
    <titel>Tweede Kamer der Staten-Generaal</titel>
    <subtitel>2</subtitel>
    <subtitel>Vergaderjaar 2005-2006</subtitel>
  </kop>
  <frontm>
    <versie dtd="0.10" conv="wit.xns__3.5" markup="1xa"></versie>
    <ordernr>KST93064</ordernr>
    <vergjaar>2005-2006</vergjaar>
    <onderw>
      <nummer>29 708</nummer>
      <naam>Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht
daarop (Wet op het financieel toezicht)</naam>
    </onderw>
  </frontm>
  <body>
    <stuk>
      <ltrlabel>Nr. </ltrlabel>
      <nummer>24</nummer>
      <titel>NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET DERDE NADER VERSLAG</titel>
      <datum>Ontvangen 1 december 2005</datum>
      <tuskop letat="vet">Inleiding</tuskop>
      <al>Alvorens in te gaan op de vragen van de leden van de vaste commissie voor
Financiën spreek ik graag mijn erkentelijkheid uit voor de bereidheid
van de vaste commissie een apart derde nader verslag uit te brengen over de
derde nota van wijziging. Dit draagt bij aan zorgvuldige behandeling van dit
deel van het wetsvoorstel dat dient ter implementatie van de richtlijn financiële
conglomeraten. Bij de beantwoording van de vragen wordt de volgorde van het
verslag aangehouden.</al>
      <tuskop letat="vet">Nummering</tuskop>
      <al>De leden van de VVD-fractie constateerden dat bij de publicatie van de
derde nota van wijziging (en ook de vierde nota van wijziging) duidelijk wordt
dat er door de techniek van inlassen van nieuwe teksten die bij aanvullende
nota’s van wijziging worden geïntroduceerd, behoefte bestaat om
te werken met nummering van wetsartikelen met aanduidingen a, b enzovoort.
Meestal is dat een verschijnsel dat zich voordoet bij «oudere»
wetten waarbij de behoefte bestaat nieuwe teksten op logische plaatsen in
de doorlopende tekst te plaatsen en deze techniek voorkomt dat de hele wettekst
moet worden doorgenummerd. Deze techniek is uiteraard niet ideaal. Zij vroegen
daarom of bij het vaststellen van de definitieve tekst van de Wft nog wordt
gewerkt aan een doorlopende nummering?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Er is voorzien in een nieuwe doorlopende nummering van de Wet op het financieel
toezicht (hierna: Wft) voordat de wet in het Staatsblad zal worden geplaatst.
In artikel 7:1 is bepaald dat de minister van Financiën de nummering
van de Wft opnieuw vaststelt en in deze wet voorkomende aanhalingen van de
artikelen met de nieuwe nummering in overeenstemming brengt.</al>
      <tuskop letat="vet">Definities</tuskop>
      <al>De leden van de CDA-fractie zagen in deze derde nota van wijziging het
begrip «multiple gearing» en vroegen of de regering kan uitleggen
wat hieronder verstaan wordt.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Multiple gearing van het toetsingsvermogen treedt op indien twee of meer
ondernemingen in een financieel conglomeraat tegelijkertijd gebruik maken
van hetzelfde kapitaal als buffer om risico’s op te vangen en om aan
de solvabiliteitseisen te voldoen. Op deze wijze ontstaat een vertekend beeld
van de solvabiliteit van de groep als geheel. Deze is immers minder gunstig
dan de cijfers lijken te indiceren. Zie ook kamerstukken II 29 708, nr.
17, blz. 14, derde alinea.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Voorts vroegen deze leden of in de delen 1, 1a, 2 en 3 van de het wetsvoorstel
Wft zoals dat nu aan de Kamer ter behandeling is voorgelegd ook deze 3e nota
van wijziging al is verwerkt.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Dit is inderdaad het geval.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de VVD-fractie merkten op dat de wetgever in een aantal gevallen
kiest voor een ruimere definitie van begrippen, dan dat de richtlijn financiële
conglomeraten gebiedt. Bij de definitie van «risicoconcentratie»
gaat de richtlijn uit van door het conglomeraat «gedragen» risico’s
(«exposures with a loss potential born by entities», artikel 2
richtlijn). In de wet wordt dit geformuleerd als «alle door de groepsleden
in een financieel conglomeraat ingenomen potentieel verliesgevende posities»
(artikel 2:320, lid l Wft). Deze leden vroegen of de toelichting op dit vlak
kan worden uitgebreid en of kan worden ingegaan op de reden van verschillen.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>In tegenstelling tot hetgeen deze leden menen, is niet gekozen voor ruimere
definities van begrippen dan die van de richtlijn. Ook in het gegeven voorbeeld
is geen sprake van een ruimere definitie van het begrip «risicoconcentratie».
De definitie sluit nauw aan bij de definitie die door de Nederlandse versie
van de richtlijn wordt gegeven. Deze luidt: alle door entiteiten in een financieel
conglomeraat ingenomen potentieel verliesgevende posities die groot genoeg
zijn om de solvabiliteit of de financiële positie in het algemeen van
de gereglementeerde entiteiten in het financiële conglomeraat in gevaar
te brengen, als gevolg van tegenpartijrisico/kredietrisico, beleggingsrisico,
verzekeringsrisico, marktrisico, andere risico’s, of een combinatie
of wisselwerking van deze risico’s. De richtlijndefinitie bevat een
aantal voorbeelden van risico’s, maar in een definitie worden voorbeelden
in het algemeen niet opgenomen. Materieel wijkt de definitie in het Nederlands
vanzelfsprekend niet af van die in het Engels.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Deze leden merkten op dat in artikel 2:323 Wft het aanvullend toezicht
ook van toepassing wordt verklaard op beheerders van instellingen voor collectieve
belegging die deel uitmaken van een financieel conglomeraat, met een verwijzing
in de toelichting naar de onduidelijke tekst van artikel 30 van de richtlijn
financiële conglomeraten. Zij stelden dat de regering gelijk heeft dat
de tekst in artikel 30 van de richtlijn onduidelijk is, maar vroegen of met
het begrip «asset manager» als bedoeld in de richtlijn wel bedoeld
zijn beheerders van instellingen voor collectieve beleggingen in effecten
(icbe’s), of dat veeleer gedacht wordt aan «vermogensbeheerders»
zoals die thans aan het toezicht uit hoofde van de Wet toezicht effectenverkeer
1995 zijn onderworpen. Zij vroegen voorts of de regering wellicht kon ingaan
op enkele voorbeelden uit het buitenland waarin eveneens is besloten tot het
onderwerpen van beheerders van icbe’s aan aanvullend toezicht
indien deze deel uitmaken van een financieel conglomeraat. Onder andere zal
dit voorschrift grote gevolgen kunnen hebben voor bepaalde marktpartijen.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Er is geen twijfel mogelijk dat de richtlijn ziet op icbe’s. Artikel
2, punt 5, van de richtlijn geeft namelijk een definitie van de term vermogensbeheerder.
Hieruit blijkt dat beheerders van instellingen voor collectieve beleggingen
in effecten (icbe’s) zijn bedoeld. Op grond van de richtlijn zullen
dan ook alle lidstaten (beheerders van) icbe’s die deel uitmaken van
een financieel conglomeraat in het aanvullende toezicht moeten betrekken.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Deze leden vroegen ook waarom de definities niet worden opgenomen in deel
1 maar in plaats daarvan in een afdeling van deel 2 van de Wft.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Hiervoor is gekozen, aangezien de definities soms in een andere betekenis
worden gebruikt dan in de rest van de Wft. Soms is in het Algemeen deel geen
definitie van een begrip opgenomen maar geldt de definitie van het BW. In
de Wft wordt bijvoorbeeld het begrip groep gebruikt in de betekenis die het
BW daaraan geeft. De richtlijn dwingt echter tot een afwijkende definitie,
die alleen voor de afdeling financiële conglomeraten geldt.</al>
      <tuskop letat="vet">Implementatie</tuskop>
      <al>De leden van de CDA-fractie vroegen of de regering nog steeds streeft
naar inwerkingtreding van de Wft per 1 juni 2006 en of dan ook dit onderdeel
in werking treedt? Voorts vroegen zij wat er gebeurt met het huidige Protocol
en of de Kamer nog bericht ontvangt over de functie en werking van het Protocol
zodra de Financiële conglomeratenrichtlijn in werking treedt.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Het streven is nog steeds gericht op inwerkingtreding van de Wft per 1 juli
2006 waarmee ook dit onderdeel op dat moment in werking zal treden. Daarmee
komt het huidige protocol te vervallen. Zie ook kamerstukken II 29 708,
nr. 17, blz. 19, eerste alinea.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van PvdA-fractie vroegen of het juist is dat de financiële
conglomeratenrichtlijn reeds 15 maanden geleden geïmplementeerd had moeten
zijn en of de Europese Commissie inmiddels een inbreukprocedure in gang heeft
gezet en hoe de regering daarmee omgaat. Voorts vroegen zij wat mogelijk nadelige
concurrentie-effecten zijn op de Nederlandse financiële conglomeraten
op de Europese markten als gevolg van deze vertraging.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De nationale regelgeving had op 10 augustus 2004 moeten zijn aangepast
en de toepassing van die regelgeving had vanaf 1 januari 2005 moeten
geschieden.</al>
      <al>De Europese Commissie heeft dan ook een inbreukprocedure in gang gezet.
De Nederlandse regering heeft erkend dat de richtlijn te laat is omgezet,
maar heeft er ook op gewezen dat gezien het cross sectorale karakter van de
richtlijn omzetting van de richtlijn in de huidige sectorale wetten geen begaanbare
weg was. Voorts wordt in de praktijk in Nederland al van oudsher toezicht
uitgeoefend op financiële conglomeraten. In grote lijnen komt dit neer
op het toezicht zoals dat door de richtlijn wordt beoogd. De invoering van
de richtlijn leidt er toe dat ook buitenlandse conglomeraten aan aanvullend
toezicht worden onderworpen, waardoor er een gelijk speelveld ontstaat. Gezien
het voorgaande heeft de vertraagde invoering van de richtlijn door Nederland
geen nadelige concurrentie-effecten voor Nederlandse financiële conglomeraten.</al>
      <tuskop letat="vet">Algemene maatregel van bestuur</tuskop>
      <al>De leden van de CDA-fractie vroegen wanneer de algemene maatregel van
bestuur (AMvB) gereed is en of deze ook middels een voorhangprocedure aan
de Tweede Kamer wordt aangeboden. De leden van de CDA-fractie hebben aangegeven
bij de financiële beschouwingen dat ze zo weinig mogelijk verantwoordelijkheid
willen delegeren bij lagere regelgeving. Zij vroegen of het terecht is dat
deze leden er van uitgaan dat hier nadrukkelijk rekening mee gehouden wordt
bij het opstellen van de AMvB’s.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Voor de AMvB’s die op grond van de Wft zullen worden vastgesteld
is een specifieke procedure afgesproken. Zie hiervoor de brief van 21 november
jl. (kenmerk FM 2005-2847 M). De AMvB voor financiële groepen waar de
regels inzake financiële conglomeraten deel van uitmaken, is een van
de AMvB’s die dienen ter uitvoering van de Wft. Het streven is deze
AMvB begin januari aan marktpartijen te zenden voor formele consultatie.</al>
      <al>Het is juist dat zeer terughoudend wordt omgegaan met het delegeren van
regelgevende bevoegdheden aan de toezichthouders. Hoofdnormen zijn in het
wetsvoorstel opgenomen, de uitwerking vindt plaats bij AMvB. Voor zover het
nodig is om aanvullend nog technische of organisatorische regels te stellen,
kan dit aan de toezichthouders worden overgelaten. Het technische karakter
van de onderhavige materie brengt mee dat een deel van de regels die bij AMvB
worden vastgesteld, in nadere regelingen van DNB worden uitgewerkt.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de CDA-fractie vroegen of er voldoende tijd is tussen de
totstandkoming van de Wft en de daaruit voortvloeiende lagere regelgeving,
mede gelet op de urgentie en omvang van andere implementatietrajecten (Wet
financiële dienstverlening, Mifid (Markets in Financial Instruments Directive),
CRD (Capital Requirement Directive), Transparantierichtlijn, etc). Voorts
vroegen zij of dit overigens één van de 13 AMvB’s is die
behoren bij de Wft of dat het er inmiddels al meer zullen worden. Zij vroegen
voorts of de regering in een helder overzicht kan aangeven welke AMvB’s
behorende bij de Wft op welke tijdstippen aan de Tweede Kamer zullen worden
voorgelegd middels een voorhangprocedure.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De genoemde implementatietrajecten zijn een gevolg van richtlijnen die
zo spoedig mogelijk moeten worden geïmplementeerd teneinde overschrijdingen
van richtlijntermijnen zo gering mogelijk te houden. De Wet financiële
dienstverlening (Wfd), die op 1 januari 2006 in werking treedt, is geheel
in het Wft-wetsvoorstel verwerkt, in essentie zonder inhoudelijke wijzigingen.
De Mifid-richtlijn zal door middel van een afzonderlijk wetsvoorstel in de
Wft worden geïmplementeerd. Hetzelfde geldt voor de transparantierichtlijn,
met dien verstande dat de regels die betrekking hebben op de melding van zeggenschap
en kapitaalbelang reeds in het wetsvoorstel zijn verwerkt. De implementatiedatum
van die richtlijn is in januari 2007. Over de implementatiedatum en de datum
waarop de regels uit de Mifid dienen te worden toegepast vindt nog overleg
in Brussel plaats. Naar verwachting zullen deze data in 2007 liggen. De CRD
zal eveneens via een apart wetsvoorstel in de Wft worden geïmplementeerd.
De implementatiedatum is 31 december 2006.</al>
      <al>De Wft zal zover nu valt te voorzien 11 AMvB’s kennen (twee minder
dan eerder gemeld). De planning is kort geleden naar de Tweede Kamer gestuurd.
Zie de hiervoor genoemde brief.</al>
      <tuskop letat="vet">Maatwerk</tuskop>
      <al>De leden van de fracties van het CDA en de VVD vroegen of, mede gelet
op het beperkte aantal financiële conglomeraten waarop de Nederlandse
Bank (DNB) (coördinerend) toezicht zal houden en de verschillen tussen
die conglomeraten qua omvang en activiteiten, «maatwerk» kan worden
gegarandeerd? Zo ja, hoe en waar zal dit «maatwerk» worden vastgelegd?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De richtlijn financiële conglomeraten geeft regels voor het aanvullende
toezicht. Binnen deze regels is er veelal ruimte om dat toezicht op bepaalde
wijze in te vullen. Het ligt in het voornemen dit zoveel mogelijk risk based
te doen, waardoor de eisen zoveel mogelijk in lijn zijn met het risico dat
een financieel conglomeraat daadwerkelijk loopt. In zoverre is er sprake van
maatwerk. De coördinator stelt de eisen in overleg met de andere relevante
toezichthoudende instanties vast. De coördinator dient na overleg met
de andere relevante toezichthoudende instanties en het conglomeraat zelf te
besluiten welke van de onderscheiden methodes voor de berekening van de aanvullende
kapitaaltoereikendheid wordt toegepast. Ook hierbij kan dus rekening worden
gehouden met het betrokken conglomeraat.</al>
      <al>Ook is in de richtlijn bepaald dat de coördinator en de relevante
toezichthoudende instanties rekening houden met de specifieke groeps- en risicobeheerstructuur
van het financiële conglomeraat. Voorts is bepaald dat de coördinator
passende drempels vaststelt op basis van het reglementaire eigen vermogen
en/of de technische voorzieningen na overleg met de andere bevoegde autoriteiten
en het conglomeraat zelf. Deze bepalingen worden ten uitvoer gelegd in een
AMvB op grond van de Wft.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Deze leden vroegen of in dit verband kon worden aangeven in hoeverre en
waarom de nieuwe rapportageverplichtingen zullen afwijken van de huidige Protocol-bepalingen,
zowel qua reikwijdte als qua inhoud?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Het streven is er op gericht te komen tot rapportageverplichtingen die
niet essentieel zullen afwijken van de rapportageverplichtingen onder het
huidige Protocol. De rapportageverplichtingen met betrekking tot de aanvullende
kapitaaltoereikendheid van de gereglementeerde entiteiten in een financieel
conglomeraat sluiten aan bij de rapportageverplichtingen op basis van het
huidige Protocol. Aangaande de rapportage van intragroepstransacties en de
risicoconcentratie wordt uit efficiency-overwegingen gestreefd naar aansluiting
bij de bestaande rapportages onder het aanvullend toezicht op verzekeringsgroepen
en bankgroepen. Over de precieze invulling vindt overleg plaats met de betrokken
conglomeraten en hun representatieve organisaties.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de PvdA-fractie vroegen de regering een overzicht te geven
van de 8 financiële conglomeraten die door deze nota van wijziging wordt
geraakt.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Op de officiële EU lijst van financiële conglomeraten waarop
de Europese conglomeratenrichtlijn van toepassing is, staan de volgende Nederlandse
instellingen vermeld: Delta Lloyd, Eureko, ING, Rabo-Interpolis, Robein, SNS-Reaal
en VVAA.</al>
      <al>Hierbij wordt aangetekend dat bepalend is of financiële conglomeraten
ook op het moment van inwerkingtreding van de wet aan de criteria van artikel
2:321 voldoen. Er kunnen dan ook nog veranderingen optreden omdat conglomeraten
bijvoorbeeld aankopen of desinvesteringen doen.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de VVD-fractie constateerden dat de nota van wijziging voorschrijft,
in navolging van de richtlijn, dat tenminste eenmaal per jaar opgave wordt
gedaan van de voor het toezicht relevante gegevens. Zij vroegen
of het zo is dat DNB op grond van de Wft niet te allen tijde alle informatie
kan opvragen die zij voor de uitoefening van het toezicht nodig vindt en zo
ja, waarom de frequentie van de onderhavige rapportages niet wettelijk wordt
vastgelegd op eenmaal per jaar. Als een hogere frequentie wordt toegestaan,
kan dan in de wet zelf duidelijkheid worden gegeven over de voorwaarden waaronder
een hogere frequentie kan worden verlangd.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Het is juist dat op grond van de Wft DNB alle informatie kan opvragen
die zij voor de uitoefening van het toezicht nodig vindt. Zij moet zelf het
initiatief nemen om die informatie op te vragen. Daarbij geldt overigens wel
het evenredigheidsbeginsel, verwoord in artikel 5:13 van de Awb. Naast dit
informatierecht kennen de Europese richtlijnen en de Wft een rapportageplicht
voor bepaalde financiële ondernemingen.</al>
      <al>De wettekst voorziet erin dat in de AMvB de frequentie van de rapportages
zal worden bepaald. Het bepalen van de frequentie van de rapportageverplichtingen
in de wet is geen goede oplossing, omdat de richtlijn financiële conglomeraten
niet één lijn trekt bij de rapportageverplichtingen. Bij de
kapitaaltoereikendheid is het de bevoegdheid van de coördinator om de
frequentie te bepalen. Bij de risicoconcentratie en de intragroepstransacties
daarentegen zijn het de lidstaten die de frequentie kunnen bepalen. Er is
dus een zekere flexibiliteit gewenst in de regelgeving om een goede samenwerking
mogelijk te maken tussen de toezichthoudende instanties en de coördinator.
Voor zover op dit moment kan worden overzien liggen de frequenties die door
de andere lidstaten worden geëist tussen de twee en viermaal per jaar.
De rapportageverplichting op grond van het protocol is tweemaal per jaar.
Op dit moment wordt erover gedacht om deze frequentie van tweemaal per jaar
voor de rapportageverplichtingen te handhaven. In de AMvB zal voorts worden
opgenomen dat DB kan bepalen dat vaker of minder vaak hoeft te worden gerapporteerd
indien de ontwikkelingen binnen het conglomeraat daar aanleiding toe geven.</al>
      <tuskop letat="vet">Toezichthouder(s)</tuskop>
      <al>De leden van de CDA-fractie merkten op dat uit de richtlijn voortvloeit
dat ook de Autoriteit Financiële Markten (AFM) als vergunningverlenende
autoriteit voor effecteninstellingen («beleggingsondernemingen»
in Wft-terminologie) een rol kan spelen. De richtlijn maakt geen onderscheid
tussen gedrags- of prudentieel toezicht. Volgens het bepaalde in artikel 1:32a
van het voorstel kunnen de bepalingen over de samenwerking met de betrokken
toezichthoudende instanties van andere lidstaten (artikel 1:35a lid 1 tot
en met lid 4) van overeenkomstige toepassing zijn op de AFM.</al>
      <al>In het Nederlandse functionele toezichtsmodel is de AFM echter louter
belast met gedragstoezicht en heeft de AFM geen prudentiële bevoegdheid.
Maar die prudentiële rol krijgt de AFM wel in dit wetsvoorstel. Dit vonden
de leden van de CDA-fractie een onwenselijke situatie. Moet worden uitgesloten
dat de AFM in het onderhavige aanvullende prudentiële toezicht enige
rol toekomt en zo ja, welke wettelijke wijziging moet daarvoor worden doorgevoerd?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Deze leden merken terecht op dat de richtlijn geen onderscheid maakt tussen
gedrags- of prudentieel toezicht. Gezien de onderwerpen die de richtlijn behandelt
is echter duidelijk dat het in de richtlijn louter gaat om prudentieel toezicht.
In tegenstelling tot wat deze leden menen, krijgt de AFM geen prudentiële
bevoegdheid. Ook het prudentiële toezicht op effecteninstellingen («beleggingsondernemingen»
in Wft-terminologie) is immers ingevolge de Wft bij DNB belegd. Wel is het
zo dat bij een letterlijke toepassing van de richtlijn de AFM coördinator
zou worden in het geval dat de AFM bijvoorbeeld een vergunning
heeft verleend aan een beleggingsonderneming die aan het hoofd van een financieel
conglomeraat staat. Daarom is in artikel 2:324, tweede lid, laatste volzin,
bepaald dat DNB wordt beschouwd de desbetreffende vergunning te hebben verleend.
DNB wordt dus de coördinator in de desbetreffende gevallen. Het voorgaande
neemt niet weg dat de AFM over relevante informatie kan beschikken die ook
van belang is voor DNB. Hierbij kan gedacht worden aan belangrijke sancties
en buitengewone maatregelen die de AFM voornemens is te nemen. Op grond van
de richtlijn moet in deze gevallen worden samengewerkt en daarom is voorzien
in een samenwerkingsplicht tussen DNB en de AFM.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Deze leden meenden dat volgens het voorstel het de AFM tevens zal worden
toegestaan de holding van een groep aan te spreken als deze een ongewenste
invloed zou uitoefenen op de naleving van de gedragsregels van het deel gedragstoezicht
door de financiële ondernemingen die deel uitmaken van de groep. In de
richtlijn is hier evenwel niets over bepaald. Zij vroegen of kan worden aangegeven
waarom de AFM deze bevoegdheid wordt verleend en of het niet zo is dat de
ondernemingen daar zelf voldoende aanspreekbaar op zijn en in voorkomend geval
ook moeten en zullen worden aangesproken. Gaat deze bevoegdheid voor de AFM
hier verder dan de richtlijn voorschrijft?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De bij de Tweede Kamer ingediende derde nota van wijziging bevat de door
deze leden genoemde bevoegdheid niet. Het toekennen van de door deze leden
bedoelde bevoegdheid gaat verder dan de richtlijn. Mede daarom is besloten
deze bevoegdheid niet in de derde nota van wijziging op te nemen, maar te
integreren in het deel gedragstoezicht financiële ondernemingen in de
vierde nota van wijziging. Zie artikel 4:6a. De AFM heeft om deze bevoegdheid
gevraagd omdat een financiële onderneming die deel uitmaakt van een groep
een ongewenste invloed kan ondervinden van de holding. Op grond van artikel
4:6a zal de AFM de holding in dat geval een aanwijzing kunnen geven. Deze
mogelijkheid zou ontbreken zonder dat artikel. De AFM zal primair de financiële
onderneming aanspreken, maar kan straks zo nodig ook de holding in voorkomend
geval aanspreken, hetgeen een nuttige aanvulling van haar bevoegdheden is.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Voorts vroegen deze leden hoe wordt geregeld dat op de datum van inwerkingtreding
de coördinatie tussen de coördinator en de andere relevante en betrokken
toezichthouders adequaat is geregeld en hoe overlap tussen de verschillende
toezichthouders wordt vermeden. Voorts vroegen zij hoe specifiek wordt omgegaan
met overlap als de AFM toezicht zou uitoefenen op een financiële conglomeraat,
indien een effecteninstelling aan het hoofd daarvan staat. Dit zou namelijk
betekenen dat de AFM kennis gaat ontwikkelen die bij DNB al bestaat; hoe kan
deze dubbeling worden vermeden.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De instelling van een coördinator voorziet er juist in dat er wordt
gecoördineerd en dat overlap tussen de coördinator en de betrokken
toezichthoudende instanties wordt vermeden. In de eerste plaats moet worden
bepaald welke financiële conglomeraten er zijn en moet per conglomeraat
een coördinator worden aangewezen. Deze werkzaamheden zijn reeds uitgevoerd.
Vervolgens moet de coördinator bepalen welke methoden van de richtlijn
zullen worden toegepast. Zoals uit de antwoorden op de desbetreffende vragen
van deze leden is gebleken, kan de AFM geen coördinator worden en zal
er bijgevolg ook geen dubbeling optreden van kennisontwikkeling.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de PvdA-fractie vroegen waarom geen gevolg is gegeven aan
het verzoek van AFM om aanvullende bevoegdheden ten aanzien van holdings met
een ondoorzichtige groepsstructuur en wat de redenen voor de AFM waren om
dergelijke aanvullende bevoegdheden te vragen. Voorts vroegen zij om welke
aanvullende bevoegdheden het ging en hoe de regering het zich voorstelt dat
de AFM toezicht zou uitoefenen op een financieel conglomeraat indien een effecteninstelling
aan het hoofd daarvan staat. De AFM is immers niet toegerust om de in dit
wetsvoorstel gevraagde rapportages inhoudelijk te beoordelen. Zij vroegen
of het de bedoeling is dat de AFM daarvoor kennis gaat ontwikkelen die bij
DNB al bestaat en hoe deze overlap zal worden vermeden. Ook vroegen deze leden
waarom DNB informatie over de kapitaaltoereikendheid, intra-groepstransacties
en risicoconcentraties aan de AFM dient te geven (art. 1:35a, lid 2, jo. 1:32a,
lid 2), dit lijkt immers prudentiële informatie.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De AFM wenste de mogelijkheid te hebben om de holding aan te kunnen spreken
wanneer sprake is van een dusdanig ondoorzichtige structuur dat hiermee het
gedragstoezicht op vergunninghoudende groepsonderdelen wordt belemmerd.</al>
      <al>Er is van afgezien om de AFM deze bevoegdheid te geven, omdat deze norm
niet of nauwelijks iets zou toevoegen. Het deel Gedragstoezicht financiële
ondernemingen bepaalt al dat bijvoorbeeld een beheerder, beleggingsmaatschappij,
beleggingsonderneming of bewaarder niet met personen mogen zijn verbonden
in een formele of feitelijke zeggenschapsstructuur die in zodanige mate ondoorzichtig
is dat deze een belemmering vormt of kan vormen voor het adequaat uitoefenen
van toezicht op de beheerder, de door de beheerder beheerde beleggingsinstellingen,
de beleggingsmaatschappij, de beleggingsonderneming of de bewaarder. Ook artikel
4:6a biedt al een handvat: de holding «onthoudt zich van gedragingen
of een beleid dat tot gevolg heeft dat die financiële onderneming in
strijd handelt met het ingevolge dit deel bepaalde». Op grond daarvan
kan de holding ook worden aangesproken op een ondoorzichtige groepsstructuur.
Overigens is het toezicht in beginsel gericht op de vergunninghoudende financiële
onderneming en niet op de holding. Er wordt daarom terughoudend omgegaan met
het leggen van plichten op de holding. Daarom dient de AFM in beginsel op
te treden tegen de financiële ondernemingen zelf. Het geven van een aanwijzing,
het opleggen van een bestuurlijke boete of een last onder dwangsom zijn dan
bevoegdheden waardoor de AFM de naleving van bepalingen kan verzekeren. In
sommige gevallen kan ook de vergunning worden ingetrokken.</al>
      <al>Zoals hierboven is uiteengezet, kan de AFM, ook als een beleggingsonderneming
aan het hoofd zou staan van een groep, geen coördinator worden. In tegenstelling
tot wat deze leden suggereren, behoeft DNB geen informatie over de kapitaaltoereikendheid,
intra-groepstransacties en risicoconcentraties aan de AFM te verstrekken,
omdat dit geen relevante informatie is voor de AFM.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Ook de leden van de VVD-fractie merkten op dat uit de richtlijn voortvloeit
dat ook de AFM als vergunningverlenende autoriteit voor effecteninstellingen
een rol kan spelen. De richtlijn maakt geen onderscheid tussen gedrags- of
prudentieel toezicht. Volgens het bepaalde in artikel 1:32a van het voorstel
kunnen de bepalingen over de samenwerking met de betrokken toezichthoudende
instanties van andere lidstaten (artikel 1:35a lid 1 tot en met lid 4) van
overeenkomstige toepassing zijn op de AFM. In het Nederlandse functionele
toezichtsmodel is de AFM echter louter belast met gedragstoezicht en heeft
de AFM geen prudentiële bevoegdheid. Zij vroegen daarom of moet worden
uitgesloten dat de AFM in het onderhavige aanvullende prudentiële toezicht
enige rol toekomt en zo ja, welke wettelijke wijziging daarvoor moet worden
doorgevoerd? Zo nee, waarom niet? Ook vroegen zij of er behoefte is aan een
duidelijker regeling ten aanzien van de exclusieve toewijzing
van het toezicht op financiële conglomeraten aan DNB, omdat de richtlijn
financiële conglomeraten (in theorie) de mogelijkheid openlaat dat de
toezichthouder op een (dominante) effectenbemiddelaar/vermogensbeheerder die
onderdeel uitmaakt van een financieel conglomeraat (dus waarin de leiding
in het conglomeraat bestaande uit kredietinstellingen enzovoort berust bij
de«effectenbemiddelaar» van de groep) als coördinator wordt
aangewezen (in Nederland zou dat dan de AFM zijn). Deze leden vroegen voorts
of deze bevoegdheid voor de AFM verder gaat dan de richtlijn voorschrijft
en zo ja, of de regering dan kan toelichten waarom hij hiermee hier verder
gaat dan de richtlijn.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Zoals hiervoor al is uitgelegd is op grond van artikel 2:324, tweede lid,
laatste volzin, uitgesloten dat de AFM coördinator wordt. De AFM krijgt
dan ook geen prudentiële bevoegdheid.</al>
      <tuskop letat="vet">Level playing field</tuskop>
      <al>De leden van de CDA-fractie vroegen de regering aan te geven in welke
landen van de EU en op welke wijze de Europese financiële conglomeratenrichtlijn
inmiddels is geïmplementeerd in nationale wetgeving? Kan de regering
het level playing field in de Europese Unie op dit terrein nader duiden?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Het is eenvoudiger de lidstaten te vermelden die de richtlijn nog niet
of niet volledig hebben geïmplementeerd. Het betreft Tsjechië, Griekenland,
Finland, Luxemburg, Portugal, Zweden, België en Frankrijk. Er is geen
informatie beschikbaar over hoe de overige lidstaten de richtlijn hebben geïmplementeerd.</al>
      <al>Nederland kent van oudsher al aanvullend toezicht op financiële conglomeraten.
Nu ook andere lidstaten aanvullend toezicht op conglomeraten moeten introduceren,
ontstaat een gelijk speelveld in de Europese Unie.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Deze leden vroegen ook naar de samenwerking tussen de Europese toezichthouders
op financiële conglomeraten en of hier al ervaringen mee zijn en of hier
al wat meer over te zeggen is.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Op dit moment werken de toezichthoudende instanties informeel samen in
de Mixed Technical Group. Medio december wordt in Amsterdam een voorbereidende
vergadering gehouden voor een nieuw informeel samenwerkingsverband, voorgezeten
door Prof. Dr. A. Schilder, directeur van de Nederlandsche Bank, tussen de
banken- en verzekeringstoezichthouders in Europa dat zich zal bezighouden
met vraagstukken omtrent het toezicht op financiële conglomeraten. Centraal
staat de samenwerking tussen de toezichthouders bij de uitvoering van de richtlijn
financiële conglomeraten. Het Committee of European Securities Regulators
zal steeds van de voortgang van de werkzaamheden op de hoogte worden gehouden.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de fracties van het CDA en de VVD vragen de regering aan
te geven op welke punten dit onderdeel van de Wft verder gaat dan de richtlijn.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Uitgangspunt is geweest dat niet verder wordt gegaan dan de richtlijn.
Wel is in artikel 2:327, achtste lid, de mogelijkheid opgenomen om bij AMvB
regels te stellen voor de kapitaaltoereikendheid van financiële conglomeraten
die niet onder de richtlijn vallen. In de toelichting is echter aangegeven
dat hiervan alleen gebruik zal worden gemaakt indien de noodzaak daarvoor
wordt aangetoond. Dat is op dit moment niet het geval en daarom wordt vooralsnog
geen gebruik gemaakt van die bepaling. Voorts geldt artikel 2:330 over internecontrole-
en risicobeheerprocedures voor alle groepen en dus niet alleen
voor financiële conglomeraten. De reden hiervoor is dat de bedrijfsvoering
(hieronder vallen bijvoorbeeld het risicobeheer en de strategie) en de informatieverstrekking
daarover van dusdanig belang worden gevonden dat alle groepen hieraan moeten
voldoen.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de fractie van de VVD hechtten grote waarde aan een level
playing field. Aandachtspunt bij de implementatie van de bepalingen van de
richtlijn is de afstemming met de overige lidstaten en een level playing field
met deze lidstaten. Indien verder wordt gegaan dan de richtlijn, kan de regering
dan ingaan op de achtergrond hiervan?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Verwezen wordt naar het antwoord op de vorige vraag.</al>
      <tuskop letat="vet">Administratieve lasten</tuskop>
      <al>De leden van de CDA-fractie steunden de minister van harte met zijn voornemen
om een reductie van 25 % voor de administratieve lasten te bereiken.
Graag ontvangen de leden van de fractie van het CDA een actueel overzicht
van hoe de netto reductie van 25% aan administratieve lasten aan het
eind van deze kabinetsperiode in 2007 gerealiseerd zal worden voor de financiële
markten.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Voor een actueel overzicht van hoe de netto reductie van 25% aan
administratieve lasten aan het eind van deze kabinetsperiode gerealiseerd
zal worden voor de financiële markten wordt verwezen naar de miljoenennota
2006, kamerstukken II 2004/05, 29 525, nr. 57</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Deze leden vroegen voorts hoe de administratieve lasten zijn vastgesteld,
nu de inhoud van de rapportageverplichtingen van kapitaaltoereikendheid (art.
2:327) en risicoconcentraties (art. 2:328), nog moeten worden uitgewerkt in
lagere regelgeving?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Voor het antwoord op deze vraag wordt verwezen naar hetgeen hierna wordt
opgemerkt bij de vraag van de leden van de VVD-fractie om in te gaan op het
commentaar van de Nederlandse Vereniging van Banken en het Verbond van Verzekeraars.
Zij stellen dat de schatting van de administratieve lasten te laag zou zijn.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Ook vroegen deze leden waarom er geen aandacht wordt besteed aan de nalevingskosten,
die vele malen hoger zullen zijn dan de administratieve lasten en wat de consequenties
zijn voor de begroting van DNB. Ook vroegen zij of Actal over de onderhavige
berekening heeft geadviseerd.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De nalevingskosten vormden nog geen afzonderlijk onderwerp van discussie
ten tijde van de opstelling van de stukken die hebben geleid tot de derde
nota van wijziging. Terzake kan het volgende worden opgemerkt. Er treden naar
verwachting geen grote veranderingen op ten opzichte van het huidige Protocol.
Voorts sluiten de rapportage-eisen aan bij eisen die al op entiteitsniveau
gelden. Het belangrijkste verschil is dat nu ook op holdingniveau wordt gekeken
naar de eisen. De risk based benadering moet ervoor zorgen dat zoveel mogelijk
aansluiting wordt gevonden bij hetgeen financiële conglomeraten zelf
al doen. Zij zullen ook zonder de eisen van de richtlijn inzicht willen hebben
in de ontwikkeling van de solvabiliteit en van de risico’s. Dit stelt
bepaalde eisen aan de bedrijfsvoering. De kosten die hiermee zijn gemoeid,
worden niet gerekend tot de nalevingskosten. De nalevingskosten zijn kosten
die bedrijven moeten maken om te voldoen aan wet- en regelgeving. De kosten
die zij zelf al zouden maken in het kader van hun normale bedrijfsvoering
worden niet meegerekend. Aldus beschouwd is de verwachting dat
de nalevingskosten in dit kader gering zullen zijn.</al>
      <al>Naar verwachting zullen de consequenties voor de begroting van DNB niet
ingrijpend zijn. De werkzaamheden die de richtlijn met zich brengt zijn min
of meer vergelijkbaar met die welke voortvloeien uit het Protocol. Weliswaar
zijn er kosten verbonden aan het optreden als coördinator, maar daar
staat tegenover dat financiële conglomeraten die op grond van de richtlijn
niet kwalificeren als financieel conglomeraat geen rapportages meer behoeven
in te dienen.</al>
      <al>De berekeningen zijn voorgelegd aan Actal. Gezien de selectiecriteria
van Actal heeft het College de nota van wijziging echter niet geselecteerd
voor een toets.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>Zoals de leden van de VVD-fractie hadden begrepen van de Nederlandse Vereniging
van Banken en het Verbond van Verzekeraars zijn de genoemde administratieve
lasten (€ 14 000–18 000) te laag geschat. Het genoemde
bedrag is ook niet met hen of met de betrokken financiële conglomeraten
afgestemd. Deze leden vroegen de regering om op dit commentaar in te gaan.
Ook vroegen zij hoe de administratieve lasten zijn vastgesteld, nu de inhoud
van de rapportageverplichtingen van kapitaaltoereikendheid (art. 2:327) en
risicoconcentraties (art. 2:328), nog moeten worden uitgewerkt in lagere regelgeving?
Wat zijn de consequenties voor de begroting van DNB? Zij vroegen of Actal
over de berekening heeft geadviseerd en zo ja, wat de inhoud van het advies
was en zo nee, waarom niet. De regering geeft aan dat kwantificering van de
administratieve lasten nog moeilijk is. Zij vroegen wanneer de Kamer een nadere
uitwerking tegemoet kan zien.</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De nota van wijziging is ter advies voorgelegd aan de Nederlandse Vereniging
van Banken en het Verbond van Verzekeraars. In hun gezamenlijke advies hebben
zij erop gewezen dat het opstellen van aangepaste rapportages in een gedecentraliseerde
organisatie met internationale dimensies betekent dat méér aanpassingen
vereist zijn dan gesuggereerd wordt. Het op concernniveau opstellen van één
rapportage zou niet de enige werkzaamheid zijn. Het verzamelen en interpreteren
van deze informatie zou extra activiteiten op decentraal en centraal niveau
betekenen. Daarbij is overigens niet aangegeven hoe hoog die extra kosten
zijn. In de toelichting (kamerstukken II 2006/06, 29 708, nr. 17, blz.
20) is dan ook gezegd dat een zeer tentatieve berekening is gemaakt. Daarbij
is uitgegaan van de kosten in de nulmeting. Helaas zijn de Protocolkosten
niet afzonderlijk opgenomen, waardoor volstaan moest worden met een zo goed
mogelijk schatting. Daarbij is uitgegaan van 8 uur per rapportage.</al>
      <al>Ook is onderkend dat de initiële lasten hoger en de structurele lasten
lager kunnen zijn dan is berekend. Inzet zal zijn de lasten zo laag mogelijk
te houden.</al>
      <al>Overigens zullen financiële conglomeraten op dit moment ook al rapportages
op concernniveau maken. De richtlijn vergt dus niet iets geheel nieuws. Bovendien
zullen de bestaande rapportages op sectoraal groepsniveau als uitgangspunt
dienen. Het interpreteren van die informatie zal dan tot een minimum beperkt
zijn.</al>
      <al>Op het moment dat meer duidelijkheid over de eisen bestaat, zal meer kunnen
worden gezegd over de administratieve lasten. Dit zal in de AMvB waarin de
eisen verder worden uitgewerkt het geval zijn. De vraag blijft echter of deze
lasten dan met meer nauwkeurigheid kunnen worden aangegeven, omdat de kosten
voor financiële conglomeraten in verhouding tot andere administratieve
lasten van zeer geringe betekenis zijn (zelfs al zouden de met deze nota verbonden
lasten hoger zijn dan dezerzijds wordt verwacht).</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De leden van de fractie van de VVD vroegen de regering om in te gaan op
de nalevingskosten. Hoe hoog zullen deze zijn?</al>
      <al>Verwezen wordt naar het antwoord op de desbetreffende vraag van de leden
van de CDA-fractie.</al>
      <tuskop letat="vet">Tenslotte</tuskop>
      <al>De leden van de CDA-fractie vroegen of de Nota Boetestelsel ook van toepassing
is op financiële conglomeraten? Of slechts op alle in Nederland gevestigde
financiële instellingen?</al>
      <witreg></witreg>
      <al>De nota zal van toepassing zijn op alle entiteiten waaraan de Wft een
verplichting oplegt. In sommige gevallen is ook op de holding een verplichting
gelegd. Deze verplichtingen zullen veelal worden voorzien van de mogelijkheid
om een bestuurlijke boete of last onder dwangsom op te leggen.</al>
      <ondtek>
        <functie>De Minister van Financiën,</functie>
        <naam>G. Zalm</naam>
      </ondtek>
    </stuk>
  </body>
</kamerwrk>