﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<!DOCTYPE handeling PUBLIC "-//SDU//DTD handelingenelementen xml 1.1//NL" "../../dtd/hand-11.dtd"[]>
<handeling kamer="2">
  <metadata>
    <meta name="OVERHEIDop.externMetadataRecord" scheme="" content="https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-1077-1092/metadata.xml" />
  </metadata>
  <kop>
    <title>17de vergadering</title>
  </kop>
  <frontm>
    <vergjaar>2003-2004</vergjaar>
    <volgnr>17</volgnr>
  </frontm>
  <part bron="HAN7602N" bpag="1077" epag="1092 ">
    <noten>
      <noot status="opgem">
        <nootlabel>Noot <nummer>1</nummer> (zie blz. <refop>1018</refop>)</nootlabel>
        <tuskop letat="vet">BIJVOEGSEL</tuskop>
        <al>Schriftelijke antwoorden van de minister van
Justitie en de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie op vragen gesteld in de eerste
termijn van de behandeling van de begroting van
Justitie voor het jaar 2004 (29 200-VI)</al>
        <tuskop letat="vet">Antwoorden Begrotingsbehandeling 2004 Minister van Justitie</tuskop>
        <tuskop letat="vet">CDA</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Exodus: wanneer regelt de minister dit nu eens, zodat
amendementen volgend jaar niet nodig zijn?</nadruk>
        </al>
        <al>– Plaatsingen in een justitieel kader (als een penitentiair programma)
bij Stichting Exodus en Ontmoeting blijven door Justitie betaald worden.</al>
        <al>– Financiering van woon/werktrajecten in een vrijwillig kader behoort
niet tot de kerntaken van Justitie. De verantwoordelijkheid daarvoor ligt
bij andere (lokale) overheden.</al>
        <al>Deze opvatting zult u binnenkort ook terugzien in het kabinetsstandpunt
dat wordt ingenomen bij het Interdepartementaal Beleidsonderzoek Maatschappelijke
Opvang.</al>
        <al>– Met stichting Exodus en Ontmoeting wordt thans overleg gevoerd
over de mogelijkheden voor uitbreiding van plaatsingen in een justitieel kader.</al>
        <witreg></witreg>
        <al>
          <nadruk type="cur">Suggestie: Stel naar analogie van het bestuursrecht
ook voor het civiele recht een voorportaal in. Om een zaak voor te kunnen
leggen aan de rechter, dient eiser aan te tonen, dat serieus getracht is tot
een minnelijke schikking te komen.</nadruk>
        </al>
        <witreg></witreg>
        <al>Binnenkort ontvangt u mijn standpuntbepaling, zoals aangekondigd in het
Tussenbericht ADR/Mediation van 20 juni 2003, aan de Tweede Kamer waarbij
onder meer aandacht zal worden gegeven aan de rol die processuele voorzieningen
kunnen spelen bij het bevorderen van het zelf oplossend vermogen van partijen
(bijvoorbeeld met behulp van mediation), voorafgaand aan de gerechtelijke
procedure. Op dit moment vindt een fundamentele herbezinning van het Burgerlijk
Procesrecht plaats waarin ook aandacht wordt besteed aan de mogelijkheden
om in de fase voorafgaand aan de rechterlijke procedure tot een oplossing
van het conflict tussen partijen te komen.</al>
        <witreg></witreg>
        <al>
          <nadruk type="cur">De minister wil de subsidie voor de drangmaatregelen
SOV stoppen. Kan de minister aangeven of op andere wijze in het kader van
sluitende sociale opvang voorzien is in continuering van deze projecten?</nadruk>
        </al>
        <witreg></witreg>
        <al>Er bestaat maar één SOV drangtraject en wel in Rotterdam.
De financiering van drangtrajecten in een vrijwillig kader behoort niet tot
de kerntaken van justitie. De verantwoordelijkheid voor een sluitende sociale
opvang ligt bij de lokale overheden. De SOV-drang is tijdelijk en voor de
duur van drie jaar mede gefinancierd door justitie onder de voorwaarde dat
Rotterdam vanaf 1 januari 2004 de financiering zelf geregeld zou hebben. Deze
afspraak is tijdig en bij herhaling aan Rotterdam bevestigd. Andere steden
financieren dit soort voorzieningen ook zelf.</al>
        <witreg></witreg>
        <al>
          <nadruk type="cur">Mw. De Pater geeft herhaaldelijk aan dat ze met belangstelling
uitziet naar de brief van de minister over de invulling van de bezuinigingen
op de Gezinsvoogdij/Jeugdzorg (zoals gevraagd door mw. Kalsbeek)</nadruk>
        </al>
        <witreg></witreg>
        <al>Zoals ik u al eerder aangaf zal in overleg met de provincies en grootstedelijke
regio's bekijken op welke wijze de bezuinigingen van 5% op de jeugdbescherming
en de jeugdreclassering ingevuld kunnen worden. Dit overleg vindt plaats in
het voorjaar van 2004, en betreft de invulling van de bezuiniging in de begroting
van 2005. Dit wordt in samenhang bezien met de intensiveringen op het terrein
van de jeugdzorg. Zodra dit overleg is afgerond ontvangt u hierover bericht. </al>
        <witreg></witreg>
        <al>
          <nadruk type="cur">In het kader van de Algemene Wet Bestuursrecht: Het
CDA heeft bij de APB een voorstel gedaan voor automatische toekenning van
een vergunning als de redelijke termijn voor vergunningverlening is overschreden.
Dit in het kader van terugdringen administratieve lasten. Kan de minister
concreet aangeven welke stappen hij onderneemt?</nadruk>
        </al>
        <witreg></witreg>
        <al>Het is helaas waar dat de overheid nogal eens te lang over de besluitvorming
doet. Maar automatische vergunningverlening is de verkeerde oplossing voor
dat probleem. Denk aan een milieuvergunning voor een bedrijf dat zodanige
geluid- of stankoverlast veroorzaakt, dat de vergunning eigenlijk zou moeten
worden geweigerd of van allerlei technische voorschriften zou moeten worden
voorzien. Als zo'n vergunning automatisch zou worden verleend als de overheid
te traag beslist, worden in plaats van het bedrijf de omwonenden en het milieu
de dupe van de traagheid van de overheid. Daarom zouden die omwonenden dan
ongetwijfeld tegen die fictieve vergunning in beroep gaan, waardoor de procedure
juist nog langer gaat duren. Het middel is dus erger dan de kwaal. Het zou
trouwens in veel gevallen ook in strijd zijn met Europese regels ter bescherming
van het milieu. De Commissie Scheltema heeft een andere oplossing voorgesteld,
namelijk verbetering van de beroepsgang bij niet tijdig beslissen. Dat leidt
echter ook tot meer procedures bij de rechter. Bekeken wordt of dat voorstel
zo kan worden aanpast, dat dit nadeel wordt weggenomen of verzacht.</al>
        <witreg></witreg>
        <al>
          <nadruk type="cur">In het kader van de Algemene Wet Bestuursrecht doet
de actio popularis van de Algemene Wet Bestuursrecht nog recht aan het streven
tot dejuridisering?</nadruk>
        </al>
        <witreg></witreg>
        <al>Ook ik vind dat een actio popularis niet past in het streven naar dejuridisering.
In de Awb heeft zo'n beroepsrecht voor een ieder overigens nooit gestaan,
wel in de wetgeving op het gebied van de ruimtelijke ordening en het milieurecht.
Maar ik kan de CDA-fractie geruststellen: ook daar wordt zij afgeschaft. Het
daartoe strekkende wetsvoorstel ligt al bij de Raad van State; wij verwachten
het advies zeer binnenkort. U kunt dat wetsvoorstel dus rond
de jaarwisseling tegemoet zien.</al>
        <tuskop letat="vet">ChristenUnie</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">In het kader van zinloos geweld: Bestaat er inzicht
in vechtsporten en is er een inventarisatie van vechtsportscholen? Is registratie
van klanten wellicht wenselijk/nodig?</nadruk>
        </al>
        <al>Ik beschik niet over gegevens over vechtsporten en een inventarisatie
van vechtsportscholen. Wellicht dat mijn collega van VWS hier wel zicht op
heeft. Ondanks het feit dat zich in Kerkrade onlangs een gruwelijk drama heeft
afgespeeld, lijkt registratie van klanten niet gewenst. Zo'n registratie kan
gebeurtenissen als in Kerkrade niet voorkomen; een verband tussen het beoefenen
van een vechtsport en het plegen van geweld is mij niet bekend.</al>
        <al>Hoe denkt de minister over een «Ik doe-normaal-contract».
ChristenUnie heeft een nota ingediend bij de minister. Het gaat om wetgeving
tegen a-sociaal gedrag. Instrument voor preventie en repressie. Naar ABC en
ASBO, uit Engeland: Als je je niet aan je contract houdt, krijg je een «doe-normaal-bevel».
Gaarne reactie.</al>
        <al>Elementen van het systeem zoals voorgesteld zijn reeds te vinden in ons
stelsel, waarbij ik aanteken dat ook burgers zelf de verantwoordelijkheid
hebben om elkaar aan te spreken op gedrag. Reacties op wangedrag moeten niet
volledig overgenomen worden door de overheid. Op diverse plaatsen in de samenleving
wordt reeds gewerkt met gedragsregels of -codes die duidelijk aangeven wat
in een bepaald gebied (b.v. op scholen, in het openbaar vervoer) wel en niet
geoorloofd is. Burgers en functionarissen werkzaam in dergelijke gebieden
handhaven deze regels. Verder is het ook mogelijk om regels te stellen op
lokaal niveau om overlast te beperken middels een plaatselijke politieverordening.
Indien overtreding tot strafbaar gedrag leidt komen politie en OM in actie.
Bij minderjarigen gebeurt veel om te voorkomen dat ze met het strafrechtsysteem
in aanraking komen. Het jeugdstrafrecht biedt al verschillende mogelijkheden
om een jeugdige die zich in strafrechtelijke zin heeft misdragen niet of lichter
te bestraffen op voorwaarde van goed gedrag. De rechter kan bij opschorting
of schorsing van de voorlopige hechtenis bijzondere voorwaarden stellen. Ook
daarbij kunnen onder meer vrijheidsbeperkende voorwaarden zoals een straatverbod,
een winkelverbod of een contactverbod worden gesteld. Bij meerderjarigen zou
ik meer het accent willen leggen bij de burgers onderling. Overigens bestaan
ook daar de hiervoor genoemde mogelijkheden van voorwaardelijk sepot, of schorsing
van de voorlopige hechtenis onder voorwaarden.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Meer ruimte aan gemeente in het kader van bordeelbeleid.</nadruk>
        </al>
        <al>Binnenkort vindt een AO plaats over de opheffing van het algemeen bordeelverbod
en 1e en 2e rapportage mensenhandel bij welke gelegenheid wij nader over dit
onderwerp van gedachten kunnen wisselen. Alvast wil ik in dit verband het
volgende opmerken: Politieke overeenstemming in een gemeente schept nog niet
de bevoegdheid om landelijk geldende rechtsnormen op lokaal vlak terzijde
te stellen. Wat het beleid inzake de vestiging van bordelen betreft, is het
Hoofdlijnenakkoord uitgangspunt. Oogmerk is om gemeenten meer ruimte te bieden
om bij de ruimtelijke ordening rekening te houden met lokale en regionale
omstandigheden. Ik zou graag over de verschillende aspecten, die daarbij wellicht
een rol kunnen spelen, eerst met de Kamer willen overleggen ter gelegenheid
van bovengenoemd AO.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Is een meldpunt voor gewelddadige porno op internet
zinvol?</nadruk>
        </al>
        <al>Op dit moment zie ik geen reden een dergelijk meldpunt te entameren. Het
probleem is niet van die omvang dat een dergelijke meldpunt zinvol is. Internet
gebruikers worden over het algemeen niet onverhoeds geconfronteerd met gewelddadige
porno.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Moet gewelddadige porno niet strafbaar worden gesteld?</nadruk>
        </al>
        <al>In artikel 240b Sr is strafbaar gesteld degene die een afbeelding of een
gegevensdrager, bevattende een afbeelding, van een seksuele gedraging waarbij
iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt,
is betrokken of schijnbaar is betrokken, verspreidt, openlijk tentoonstelt,
vervaardigt, invoert, doorvoert, uitvoert of in bezit heeft. Bezit van kinderporno
is derhalve strafbaar. Daarmee is ook bezit van gewelddadige kinderporno strafbaar
gesteld. Het strafmaximum van artikel 240b Sr laat daarbij voldoende ruimte
om bij het bepalen van een straf in het concrete geval, in verband met de
waardering van de ernst van het feit, rekening te houden met de mate waarin
de aangetroffen kinderporno gewelddadig van aard is.</al>
        <tuskop letat="vet">D66</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe gaat de minister zorgen dat de specialistische
kennis over gender en recht van het Clara Wichmann Instituut niet verloren
gaat?</nadruk>
        </al>
        <al>Het ministerie van Justitie kan niet de specialistische kennis van het
Clara Wichmann intituuut zelf behouden. Ik hoop dat nog steeds dat het Clara
Wichmann instituut, in verband met haar verbreding van taken, zoals vervat
in het strategieplan 2000–2005, financiering geregeld kan krijgen via
nieuwe subsidienten dan wel fondswerving. Ik zelf heb het voornemen de genderexpertise
binnen Justitie verder te laten groeien door begin 2004 een plan van aanpak
te ontwikkelen met gerichte voorstellen voor de beleidsterreinen waarbinnen
gender de komende vier jaar moet worden vormgegeven. Met de inmiddels binnen
de organisatie ondergebrachte centrale voorziening wordt meer intensieve en
actieve begeleiding ter vergroting van de genderexpertise mogelijk.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Huiselijk geweld: D66 vraagt aandacht voor tussen Justitie
en VWS ontschotting.</nadruk>
        </al>
        <al>Als het gaat om het onderwerp huiselijk geweld hoeft ontschotting tussen
Justitie en VWS geen onderwerp van discussie te zijn. In de uitvoering van
het programma «Privé geweld – publieke zaak» nemen
beide departementen hun verantwoordelijkheid en werken daarbij optimaal samen.
Zo investeert VWS in de versterking van de vrouwenopvang en werkt Justitie
het actiepunt «uithuisplaatsing daders» uit. </al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wij willen dan ook een toezegging van de regering dat
er net als met Marokko een verdrag met Thailand komt (WOTS)</nadruk>
        </al>
        <al>Op dit moment kan ik geen toezegging doen dat er een WOTS-verdrag met
Thailand komt, al was het maar, omdat voor het sluiten van een bilateraal
verdrag twee partijen nodig zijn. Wel wil ik toezeggen dat ik mij actief zal
inzetten om te pogen tot een oplossing van dit probleem te komen.Ik heb dan
ook bij EU-landen, Noorwegen en Canada, die een bilateraal WOTS-verdrag met
Thailand hebben gesloten, navraag laten doen naar hun ervaringen. Hieruit
is mij gebleken dat het sluiten van een WOTS-verdrag met Thailand alleen niet
voldoende is, maar dat tegelijkertijd zeer nauwkeurig moet worden bezien hoe
de toepassing ervan in de praktijk zal gaan. Dit geldt met name voor de aanpassing
van de Thaise straf na de overbrenging, waaronder de vervroegde of voorwaardelijke
invrijheidstelling. Mede gelet op de ervaringen met Marokko zal het zaak zijn
nauwkeurig vast te stellen onder welke termen een verdrag mogelijk is en in
welke mate een dergelijk verdrag ook daadwerkelijk tot overbrenging kan leiden.
Met het oog daarop heb ik besloten dat nog dit najaar op ambtelijk niveau
overleg met de Thaise autoriteiten zal worden gevoerd.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe denkt de regering agressie tegen dienstverleners,
zoals huisartsen, tegen te gaan?</nadruk>
        </al>
        <al>Beroepsgroepen met een (semi)publieke functie worden geconfronteerd met
serieuze bedreigingen en fysiek geweld. Diverse beroepsgroepen ontwikkelden
op eigen initiatief maatregelen om personeel te leren omgaan met situaties
waarin agressie en geweld een rol speelt (er is bijvoorbeeld een cursus voor
treinconducteurs) en nemen maatregelen om de werkomgeving zo in te richten
dat agressie en/of geweld vermeden wordt. Op het moment dat er sprake is van
een strafbaar feit jegens hen is Justitie aan zet. Daarnaast is Justitie bereid
om in overleg te treden met beroepsgroepen, zoals huisartsen, die hulp nodig
hebben bij het ontwikkelen van een preventiestrategie tegen agressie en geweld
in de uitoefening van hun beroep.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wat vindt de minister van de suggestie voor de «rechter
in de buurt» naast de al bestaande JIB's?</nadruk>
        </al>
        <al>In Maastricht en Heerlen is men al bekend met het fenomeen «rechter
in de buurt». Aldaar heeft men hiermee geëxperimenteerd in het
kader van Justitie in de Buurt. De ervaringen met het experiment geven geen
aanleiding voor een verder vervolg. Het experiment is geëvalueerd. Een
meer zichtbare en snelle reactie waren de drijvende argumenten voor het invoeren
van rechtspraak in de buurt. De ervaring heeft echter geleerd dat de wijkrechter
niet per se sneller werkt en dat er in de buurt nauwelijks belangstelling
bestaat voor het bijwonen van de zittingen. De conclusie is dan ook dat de
fysieke aanwezigheid van de rechter in de buurt geen aanwijsbare bijdrage
levert aan de doelmatigheid en effectiviteit van de strafrechtelijke reactie.Anderzijds
zijn positieve ervaringen opgedaan met het verschijnsel «rechter op
locatie» bij grootschalige evenementen zoals tijdens het wereldkampioenschap
voetbal enige jaren geleden. De rechter is dan gedurende enkele uren voorafgaand
aan, tijdens en na het evenement beschikbaar om mede zorg te dragen voor een
snelle strafrechtelijke reactie ten aanzien van raddraaiers. Deze context,
waarin behoud van de openbare orde een belangrijke rol speelt, snelrecht goed
is te organiseren en dit een adequate reactie vormt op het soort vergrijpen,
laat zich moeilijk vergelijken met de feiten en omstandigheden met betrekking
tot de groep harde kern jongeren in Amsterdam. Daar past een meer dadergerichte
aanpak. In het permanent stationeren van een rechter in de buurt zie ik niets.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">D66 is verbijsterd over de brief van de minister inzake
de passagiersgegevens. Doodleuk stelt de minister dat de KLM geen gegevens
doorgeeft, maar de Amerikanen kunnen in onze computers kijken via het beruchte
«pull-systeem». Dit is een schending van (EU) regels, maar de
minister grijpt niet in.</nadruk>
        </al>
        <al>Zoals ik reeds eerder op dezelfde vragen over dit onderwerp heb geantwoord,
verstrekt de KLM voor zover bekend geen passagiersgegevens aan de Amerikaanse
autoriteiten. Dit is mij onlangs nog verzekerd.Dat de Amerikanen in onze computers
kunnen kijken, zoals in deze vraag wordt gesteld, zou alleen waar zijn, indien
de KLM daarvoor toestemming zou hebben gegeven en daaraan zou meewerken. Ik
heb een en andermaal aan de Kamer medegedeeld dat van een dergelijke medewerking
geen sprake is. De omstandigheid dat de KLM technisch gesproken in staat zou
zijn om deze medewerking te verlenen, laat onverlet dat het thans niet gebeurt.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe staat de regering tegenover het gebruik van particuliere
veiligheidsbedrijven om het cellentekort aan te pakken?</nadruk>
        </al>
        <al>Ik sta hier in beginsel voor open, mits de ministeriële verantwoordelijkheid
voor de uitvoering is gewaarborgd. Binnen het gevangeniswezen worden reeds
sinds 1990 particuliere beveiligingsdiensten ingeschakeld om in voldoende
personeel te voorzien. Daarnaast worden dergelijke diensten ook ingehuurd
door de Detentiecentra voor drugskoeriers en de uitzetcentra voor illegale
vreemdelingen. In het kader van het Veiligheidsprogramma worden de mogelijkheden
van publiek private samenwerking nader onderzocht.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe staat de regering tegenover de Europese plannen
voor een verplichte bronbeveiliging voor mobiele telefoons en laptops. Wil
zij net als wij versneld beginnen met de invoering daarvan?</nadruk>
        </al>
        <al>Zoals reeds aangegeven in antwoorden op vragen van de leden Van Dam en
Van Heemst over de registratie van gestolen mobiele telefoons heeft de Europese
Commissie, mede op aandringen van Nederland, actie ondernomen in de richting
van fabrikanten van mobiele telefoons. Doel hiervan is onder andere het hard
embedded maken van IMEI-nummers door de fabrikanten en daarmee een betere
bronbeveiliging voor mobiele telefoons realiseren. Aangezien de eisen die
worden gesteld aan mobiele telefoons internationaal zijn gestandaardiseerd
en – althans deels – door Europese regelgeving worden beheerst,
is er voor gekozen het voortouw in de discussie met de fabrikanten
bij de Europese Commissie te leggen. Versneld beginnen met de invoering van
een dergelijk systeem is niet mogelijk. Mij zijn geen Europese initiatieven
bekend voor bronbeveiliging van laptops. Voor zover dergelijke initiatieven
in Europees verband zijn of worden ondernomen, zal ik die van harte ondersteunen.</al>
        <tuskop letat="vet">GroenLinks</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoeveel rechters gaan er nu bijkomen binnen de bestaande
financiele kaders. Gaan de 180 000 extra zaken waarvan 40 000 extra
rechtbankzaken, gehaald worden?</nadruk>
        </al>
        <al>De 180 000 zaken betreft het aantal uit staande houding voortkomende
boetes en transacties dat de politiekorpsen uiteindelijk willen realiseren.
Van deze 180 000 zaken zal slechts een beperkt deel bij het OM worden
aangebracht. Afdoening van deze zaken zal gedeeltelijk door het OM zelf gebeuren
en slechts voor een beperkt deel doorstromen als kantonzaak naar de ZM. Ten
aanzien van de afdoening van deze zaken door de ZM zijn met de Raad voor de
rechtspraak productie afspraken gemaakt. De in de begroting extra beschikbaar
gestelde middelen en de genomen werklastbesparende maatregelen moeten ertoe
leiden dat in 2004 voldoende verwerkingscapaciteit bij OM en ZM ontstaat om
de verwachte extra toestroom van zaken af te kunnen doen. Hoeveel officieren
van justitie en rechters daarvoor worden aangetrokken, is ter beoordeling
van OM en ZM. Omdat het primair om het aantal extra zaken gaat, worden geen
specifieke afspraken over aantallen personeel gemaakt.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">De minister heeft het over «verantwoordelijkheid
nemen». De minister heeft als gegeven om geweld op straat aan te pakken:
«Afschrikken of afleiden». Kan de minister laten zien aan de burgers
hoe hij dat zou doen?</nadruk>
        </al>
        <al>In mijn brief aan de Tweede Kamer over de voorlichting over de grenzen
van eigenhandig optreden geef ik aan dat ik streef naar een aangepaste herhaling
van de Meld Geweld campagne in 2004. De aanpassing zit er in dat een «vierde
tip» wordt ontwikkeld, die wijst op de mogelijkheid dat de burger (getuige)
actief kan «ingrijpen», waarbij zijn of haar veiligheid voorop
staat. Hierbij wordt gedacht in de richting van het (samen met omstanders)
afleiden dan wel afschrikken van de dader(s). In mijn brief geef ik ook aan
de formulering van die boodschap nauw luistert.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Welke oplossing ziet de minister voor de opvang van
jongeren met ernstige (psychische) problemen? Zij worden namelijk niet toegelaten
bij instanties als Glen Mills en Den Engh. Wat moet er dan gebeuren met deze
kinderen? GroenLinks vraagt om uitleg op dit punt.</nadruk>
        </al>
        <al>Glen Mills en Den Engh zijn inderdaad inrichtingen, die niet bedoeld zijn
voor de doelgroep van jongeren met ernstige psychische problemen. Er zijn
echter 14 andere justitiële inrichtingen waar deze jongeren kunnen worden
opgevangen of behandeld. Daarnaast kunnen jongeren op grond van hun psychiatrische
problematiek worden behandeld in (forensische) jeugdpsychiatrische instellingen
binnen de geestelijke gezondheidszorg.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wat is de reactie van de Minister van Justitie op de
vrijlating van vijf verdachten inzake vermoede terrorisme act?</nadruk>
        </al>
        <al>De vier verdachten die vorige week zijn aangehouden naar aanleiding van
informatie van de algemene inlichtingen- en veiligheidsdienst (AIVD) worden
in opdracht van het Landelijk Parket heengezonden. De informatie van de AIVD
had betrekking op een mogelijk op handen zijnde terroristische aanslag. Het
spreekt voor zich dat het openbaar ministerie bij dergelijke informatie van
de AIVD ingrijpt. Het strafrechtelijk onderzoek, uitgevoerd door de Nationale
Recherche, heeft onvoldoende aanknopingspunten opgeleverd om de verdachten
langer in voorlopige hechtenis te houden. Informatie van de AIVD is weliswaar
voldoende voor een verdenking, maar levert op zich nog geen bewijs. Een van
de verdachten wordt overgedragen aan de vreemdelingendienst, omdat hij illegaal
in Nederland verbleef.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">De doelstellingen van de minister zijn: – in
2007 moet de criminaliteit met 25% zijn verminderd. – de strafrechtelijke
handhaving moet zijn geintensiveerd. – toezicht op en controle van de
publieke ruimte moet zijn versterkt. Hoe gaat de minister dat doen in het
kader van de «terugtredende» overheid die de verantwoordelijkheid
over laat aan maatschappelijke organisaties en burgers? Hoe denkt de minister
dat de burgers dit moeten doen?</nadruk>
        </al>
        <al>Het veiligheidsprogramma kent als doelstelling een vermindering van criminaliteit
en overlast in de publieke ruimte met 20% tot 25% te bereiken in 2008–2010.
De overheid kan dit niet alleen. Tezamen met de ketenpartners, de burger en
het bedrijfsleven moet gekomen worden tot een gezamenlijke structurele en
systematische aanpak in terugdringing van criminaliteit en overlast. De overheid
zet daarbij vele maatregelen in, zowel bestuurlijke als strafrechtelijke,
en treedt dus zeker niet terug. Er is zowel sprake van uitbreiding van toezicht –
vb het cameratoezicht, de invoering van de bestuurlijke boete, de uitbreiding
van BOA's – als van uitbreiding en intensivering van de opsporing. Handhavingscapaciteit
wordt efficienter ingezet. Zo wordt door de invoering van de bestuurlijke
boete het strafrecht ontlast en krijgen gemeenten daardoor zelf meer invloed
op de aanpak van kleine ergernissen. Daarnaast bevat het Veiligheidsprogramma
tal van initiatieven die beogen (ook) de inbreng van de burger en bedrijfsleven
te vergroten. Belangrijke onderdelen daarvan zijn de inmiddels gerealiseerde
convenanten met de detailhandel en de juweliersbranche, en het nog in ontwikkeling
zijnde programma Criminaliteit en bedrijfsleven. Ook het Centrum voor Criminaliteitspreventie
en Veiligheid zal hierin een belangrijke rol gaan vervullen. Onderdelen gericht
op de burger en bedrijfsleven betreffen onder meer de verdere implementatie
van het Politiekeurmerk Veilig Wonen en het Keurmerk Veilig Ondernemen. Eind
2003/begin 2004 zal bovendien een publiciteitscampagne worden gestart die
een concreet beroep zal doen op de burger om een zelf een bijdrage aan de
veiligheid te leveren. Hierin worden concrete mogelijkheden geschetst.Van
een terugtredende overheid is dus zeker geen sprake, eerder van «bijtredende»
andere partners. </al>
        <tuskop letat="vet">LPF</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wanneer kunnen wij de invoering van de algemene identiteitskaart
verwachten?</nadruk>
        </al>
        <al>In de toelichting op het wetsvoorstel op de uitgebreide identificatieplicht
is aangegeven dat na de evaluatie van de nieuwe wettelijke regeling, waarvan
inwerkingtreding is beoogd in 2005, een beslissing zal worden genomen over
de wenselijkheid van de invoering van een dergelijke kaart. Evaluatie zal
op zijn vroegst in 2008 aan de orde zijn.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe staat de minister tegenover het voorstel van de
LPF om de maximumstraf op verboden wapens te verhogen?</nadruk>
        </al>
        <al>De LPF-fractie heeft een initiatiefwetsvoorstel (van het lid Eerdmans)
bij de Tweede Kamer ingediend, waarover thans het advies van de Raad van State
wordt ingewonnen. Gelet op deze fase van behandeling van het initiatiefvoorstel
past het mij niet daarover van de kant van de regering een oordeel uit te
spreken. Pas indien gedurende de verdere parlementaire behandeling van het
voorstel mijn opvatting zal worden gevraagd, zal ik daarop kunnen reageren.
Het is nu eerst aan de Kamer zelf om zich uit te spreken over het initiatiefvoorstel.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Er is al te lang gepraat en gebakkeleid en teveel nota's
geschreven.: in zo'n klimaat gedijt geweld natuurlijk uitstekend! In dat kader
kan ik niet begrijpen dat er weer een nieuw centrum voor criminaliteitspreventie
bij BZK en Justitie wordt opgericht. Wat kost dit nieuwe centrum in deze tijd?</nadruk>
        </al>
        <al>Er bestaat op dit moment ongeveer een dozijn kleinschalige organisaties
die zich met taken op het terrein van de preventie van criminaliteit bezig
houden. Elk met een bescheiden overheidssubsidie van BZK en/of Justitie. Elk
apart onvoldoende zichtbaar in de samenleving. Streven is deze kleinschalige
organisaties te bundelen in een organisatie die goed zichtbaar kan zijn voor
onder andere gemeenten en bedrijfsleven. De activiteiten zullen ook in samenspraak
met de gemeenten en het bedrijfsleven worden bepaald, zodat de ondersteuning
wordt geleverd waaraan bij hen behoefte is. De financiële consequenties
zijn nog niet en detail bekend. De organisatiekosten zullen voor Justitie
naar verwachting niet hoger zijn dan de kosten die met het huidige dozijn
kleine organisaties gemoeid is (circa 1 miljoen Euro). Het centrum zal wat
Justitie betreft naar schatting een budget van circa 2,5 miljoen Euro beschikbaar
hebben om initiatieven op lokaal niveau of in het bedrijfsleven op het terrein
van winkeldiefstal, overvalcriminaliteit en lokale initiatieven tegen geweld
te ondersteunen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">De helft van de detailhandel heeft te maken met diefstal
en aggressief gedrag richting het personeel, zo bleek uit onderzoek. Met het
mes soms letterlijk op de keel moeten de winkeliers zien te overleven. Het
is de taak van de politiek om hen daarbij te helpen.</nadruk>
        </al>
        <al>Begin dit jaar hebben detailhandel en overheid 20 afspraken gemaakt. De
overheid heeft er onder andere voor gezorgd dat de bovenregionale rechercheteams
meer aandacht geven aan overvalcriminaliteit en dat de toegezegde overvalcoördinator
is aangetreden. Zijn taak is de effectiviteit van de samenwerking tussen de
overheid en het bedrijfsleven te verbeteren. Hij zal daartoe onder andere
als intermediair optreden tussen de detailhandel en de politie.In samenwerking
met de detailhandel zijn dit jaar 20 winkelgebieden geselecteerd die subsidie
ontvangen voor het behalen van het Keurmerk Veilig Ondernemen. Gebleken is
dat in dergelijke winkelgebieden ondernemers meer tevreden zijn en aangeven
dat de veiligheid er is toegenomen. Volgend jaar is voor 50 winkelgebieden
en bedrijventerreinen zo'n subsidie beschikbaar. Begin november is een overzicht
beschikbaar van succesvolle lokale initiatieven om winkelcriminaliteit aan
te pakken. Samen met het bedrijfsleven en de ministeries van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en van Economische Zaken werk ik aan een Actieplan
Veilig Ondernemen met een breed scala aan initiatieven.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Graag een reactie op de volgende maatregel: Een publieke
schandpaal zoals de regering Blair die in Engeland heeft ingevoerd en dus
de schandpaalfunctie van straffen meer benutten: laat jongeren hun straf uitvoeren
in de wijk waar zij wonen, zodat ook de familie van de jongeren wordt getroffen
door schaamte. Hierbij zou de minister aan moeten sluiten bij CDA-voorstel
op schaamte-cultuur.</nadruk>
        </al>
        <al>Een van de acties uit de nota Jeugd Terecht is het tot stand brengen van
effectieve jeugdsancties. Daartoe worden alle sancties onder de loep genomen.
Op dit moment blijkt al dat schaamtegevoelens een belangrijke rol spelen bij
onder andere de uitvoering van de Halt-afdoening. Onderzoek door de universiteit
van Leiden van dec. 1999 wijst uit dat een meerderheid van de jongeren die
met een Halt-afdoening te maken krijgen schaamtegevoelens ervaren. Een belangrijk
uitgangspunt bij de Halt-afdoening is dan ook dat de afdoening uitgevoerd
moet worden op de plaats waar het delict plaats vond. Vaak is dat in of in
de nabijheid van de wijk waar de jongeren wonen. Ook lijkt de actieve betrokkenheid
van ouders een belangrijk aspect voor de effectiviteit van de afdoening. Bij
het tot stand brengen van effectieve jeugdsancties, zoals is beoogd met de
nota Jeugd Terecht, zal onder meer worden bekeken in hoeverre aspecten als
schaamtegevoelens en betrokkenheid van ouders bijdragen aan effectiviteit.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Moet Justitie in Twente niet een beloning uitloven,
nu het rechercheonderzoek naar recente dierenmishandeling zo lang vast lijkt
te zitten?</nadruk>
        </al>
        <al>De algemene systematiek bij beloningen is zo dat het de verantwoordelijkheid
is van de betrokken hoofdofficier van justitie om te beslissen of hij een
aanvraag terzake wenst in te dienen bij het ministerie van Justitie. De hoofdofficier
is immers verantwoordelijk voor de onder hem vallende rechercheonderzoeken.
Hij zal daarbij moeten afwegen of het uitloven van een beloning in een crimineel
onderzoek zinvol is. Tot nu toe is daarover in dat geval kennelijk anders
geoordeeld.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Moet de maximumstraf voor dierenmishandeling niet omhoog?</nadruk>
        </al>
        <al>Ernstige vormen van dierenmishandeling kunnen op grond van een aantal
strafbaarstellingen worden vervolgd. Artikel 350 Wetboek van
Strafrecht bedreigt maximaal twee jaar gevangenisstraf tegen hem die opzettelijk
en wederrechtelijk een dier dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort,
doodt, beschadigt, onbruikbaar maakt of wegmaakt. Daarnaast stelt artikel
36, eerste lid, van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren in samenhang
met artikel 122 van die wet maximaal twee jaar gevangenisstraf op het zonder
redelijk doel of met overschrijding van hetgeen ter bereiking van zodanig
doel toelaatbaar is, bij een dier pijn of letsel veroorzaken dan wel de gezondheid
of het welzijn van een dier benadelen. Bij meerdaadse samenloop kunnen daarbij
vrijheidsstraffen worden opgelegd die een derde boven het hoogste maximum
ligt (artikel 57 Wetboek van Strafrecht). De vigerende wetgeving biedt derhalve
reeds de mogelijkheid om bij ernstige vormen van dierenmishandeling een aanmerkelijke
vrijheidsstraf op te leggen. Het is dan ook niet noodzakelijk de wettelijke
strafbedreiging aan te passen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Graag een reactie op de volgende maatregel: Een samenscholingsverbod
voor hangjongeren onder de 17 jaar in probleemwijken, zoals Amsterdam-Geuzeveld</nadruk>
        </al>
        <al>Samenscholing van hangjongeren betreft een openbare orde problematiek
waartegen het lokaal bestuur op grond van de APV maatregelen kan nemen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">De minister wil het tekort aan cellen van 1 500
dit jaar onder meer gaan bestrijden door de invrijheidsstelling om te zetten
naar een voorwaardelijke invrijheidstelling. (Al na de helft van de straf
weer vrij!) LPF wil helemaal af van de invrijheidstelling, zeker voor geweldplegers:
straf is straf.</nadruk>
        </al>
        <al>In het Hoofdlijnenakkoord van het Kabinet is het voornemen opgenomen de
vervroegde invrijheidstelling om te zetten in een voorwaardelijke. Over de
uitwerking van dat voornemen zal ik de Kamer eind van dit jaar nader informeren.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">De LPF wil dat preventief fouilleren standaard mogelijk
wordt in alle uitgaanscentra, in het openbaar vervoer en rond de centraal
stations. Met waarschuwingsbordjes kan worden aangegeven dat een fouilleer-gebied
wordt binnengetreden. Hoe staat de minister tegenover dit idee?</nadruk>
        </al>
        <al>De huidige regelgeving biedt reeds nu al de mogelijkheid voor de lokale
driehoek dergelijke gebieden aan te wijzen. Echter standaard aanwijzingen
liggen niet voor de hand aangezien de noodzaak om tot een dergelijke maatregel
over te gaan dient te worden aangetoond. Eind 2003 vindt een tussen-evaluatie
plaats van de eerste ervaringen met de toepassing van de nieuwe bevoegdheid
van de politie om, in door de burgemeester aangewezen risicogebieden, personen
(preventief) te fouilleren en voertuigen, verpakkingen en bagage op wapens
te onderzoeken (Initiatiefwet Van de Camp). Op basis van deze tussen-evaluatie
onderzoeken Justitie en BZK welke aanvullende bevoegdheden voor de politie
en Justitie kunnen worden gecreëerd om wapenbezit en -handel harder aan
te pakken en de opsporing en vervolging van verdachten te vergemakkelijken.
De suggestie om waarschuwingsbordjes te gebruiken zouden in dit verband kunnen
worden meegenomen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Graag een reactie op de volgende maatregelen: een zerotolerance
beleid in de probleemgebieden: wapencontroles op straat a la New York City
uitgevoerd door mobiele teams zogenaamde «Flying Squads»; want
waarom wordt er in Amsterdam zo weinig preventief gefouilleerd?</nadruk>
        </al>
        <al>De huidige regelgeving op het gebied van preventief fouilleren biedt het
lokale bestuur de mogelijkheid om de door u benoemde gebieden aan te wijzen
als zogenaamde veiligheid – risicogebied(en) en daar preventief te fouilleren.
De vraag over de plaatselijke situatie te Amsterdam is een vraag voor het
lokale bestuur.</al>
        <tuskop letat="vet">PvdA</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">De helft van de kinderen in justitiele inrichting zit
op basis van O.T.S. De PvdA zou van de minister met betrekking tot kinderen,
met een ondertoezichtstelling, vaak heel jonge kinderen die in een gesloten
jeugdinrichting worden geplaatst, iets anders verwachten dan een bezuiniging.
Graag een plan van aanpak hoe de komende jaren toe te werken naar een situatie
van gescheiden opvang van strafrechtelijk geplaatste jongeren en anderen.
Graag daarop een reactie.</nadruk>
        </al>
        <al>Mevrouw Kalsbeek heeft aandacht gevraagd voor de problematiek van de jeugdigen
die op civielrechtelijke titel in justitiële jeugdinrichtingen worden
geplaatst. Ik deel haar zorg op dit punt. De Kamer is herhaaldelijk en laatstelijk
bij brieven van 25 augustus en 22 oktober 2003 geïnformeerd over het
samenplaatsen in justitiële jeugdinrichtingen van jeugdigen op civielrechtelijke
en op strafrechtelijke titel. Ik heb daarbij aangegeven dat de samenplaatsing
onderdeel is van de evaluatie van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen
waarvan de resultaten in het voorjaar van 2004 verwacht worden. Ik zie geen
mogelijkheid om op de uitslag van dat onderzoek vooruit te lopen. Een ander
belangrijk onderzoek waarvan ik de resultaten in het voorjaar van 2004 verwacht
is dat naar de kwaliteit van de indicatiestelling. In dat onderzoek moet duidelijk
worden of de vele verwijzingen naar de justitiële jeugdinrichtingen het
juiste antwoord zijn op de problematiek van de jeugdige. Ik zal beide onderzoeken
betrekken bij de aanpak van deze problematiek.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Uit de begroting blijkt niet hoeveel meer jongeren
met problemen dit kabinet nu helpt, hoeveel meer jongeren weer op het rechte
pad geholpen moeten worden of hoeveel meer kinderen die slachtoffer zijn van
mishandeling geholpen moeten worden?</nadruk>
        </al>
        <al>Behalve op het terugdringen van criminaliteit zet dit kabinet ook in op
het helpen van jongeren die het slachtoffer zijn geworden van bijvoorbeeld
mishandeling. Voor deze laatste groep zijn geen streefgetallen aangezien alle
jongeren die zo ernstig mishandeld worden dat de kinderrechter een kinderbeschermingsmaatregel
nodig vindt, geholpen worden. De aantallen zijn de laatste jaren redelijk
stabiel; er zullen naar verwachting in 2004 6 730 nieuwe kinderbeschermingszaken
worden behandeld. De ambities op dit vlak uiten zich echter niet alleen in
aantallen jongeren. Minstens even relevant is dat de hulp aan
deze jongeren zo effectief en efficiënt mogelijk plaatsvindt. In dat
licht stelt dit kabinet zich o.a. tot doel dat bij alle opgelegde maatregelen
binnen 5 dagen contact is met een hulpverlener en dat bij alle maatregelen
binnen 6 weken een plan van aanpak is opgesteld. Ook wordt ernaar gestreefd
om eind 2004 75% van de raadsonderzoeken binnen de genormeerde tijd af te
handelen. In 2002 was dit nog 50%.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Inspanningen op gebied preventie worden uitgekleed.
T.a.v. meerderjarigen graag concreet wat we van de minister kunnen verwachten
en met welke resultaten. Afstemming met andere ministeries en ontkokering
zijn absoluut noodzakelijk.</nadruk>
        </al>
        <al>Inspanningen op het gebied van preventie worden niet uitgekleed, maar
uitgebreid. Extra gelden worden ingezet, met name op het gebied van huiselijk
geweld en opvoedingsondersteuning. Het Centrum voor Criminaliteitspreventie
en Veiligheid moet meer preventie-initiatieven gaan ondersteunen dan nu mogelijk
is.Bij minderjarigen verwacht Justitie meer resultaat van preventie van criminaliteit
dan bij meerderjarigen. Daarop concentreert het beleid zich. Bij meerderjarigen
dragen de strafrechtelijke opvang van verslaafden en het programma Terugdringen
recidive bij aan het voorkomen van criminaliteit. Ook daar investeert het
kabinet in. Er is juist veel aandacht voor de afstemming met andere departementen.
Bijvoorbeeld voor de aanpak van huiselijk geweld is er intensieve samenwerking
met SZW en VWS; voor criminaliteit tegen het bedrijfsleven met EZ en BZK;
op het terrein van jeugdcriminaliteit met OCW en VWS.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Mensen begrijpen niet waarom de rechter een andere
straf oplegt dan geeist. Graag wetgeving die het OM verplicht gemotiveerder
dan nu te eisen, die de rechter verplicht explicieter te motiveren waarom
hij afwijkt van de eis van het O.M. en het Hof te verplichten waarom het afwijkt
van de straf in eerste aanleg.</nadruk>
        </al>
        <al>Het strafvorderingsbeleid van het openbaar ministerie is al in hoge mate
vastgelegd in gepubliceerde strafvorderingsrichtlijnen. Deze zijn vooral van
belang bij het requireren in de zaken betreffende veel voorkomende criminaliteit.
Ik beschik niet over aanwijzingen dat het openbaar ministerie in grotere zaken
de eis onvoldoende concreet motiveert. De rechter is volgens geldend recht
reeds gehouden zijn beslissing op een groot aantal punten te motiveren. In
het kader van het onderzoeksproject Strafvordering 2001 zijn voorstellen gedaan
om de motiveringsplicht aan te scherpen in die zin dat steeds volledig wordt
gereageerd op specifieke punten die zijn opgeworpen door de officier van justitie
en de verdediging; bepleit wordt een voortbouwend appel. Het geding kan dan
in hoofdlijnen beperkt blijven tot het debat waarover partijen verdeeld zijn.
Een aanscherping van de motiveringsplicht in het algemeen spreekt mij niet
aan. Ik wijs bij voorbeeld naar het onlangs ingediende wetsvoorstel vereenvoudiging
motiveringsplicht bij bekennende verdachten. Wel heb ik in mijn brief met
het kabinetsstandpunt over de minimumstraffen aangekondigd in overleg te treden
met de Raad voor de rechtspraak met de vraag of men binnen de sectoren strafrecht
mogelijkheden tot verbetering van de motivering en de kwaliteit van de straftoemetingaanwezig
ziet. Veelal wordt in deze zaken reeds een extra inspanning gepleegd.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Waarom wordt de behandeling in appèl niet formeel
beperkt tot de strafmaat als dat de enige grief is?</nadruk>
        </al>
        <al>Het is voor de gerechtshoven nu al mogelijk om de behandeling op de terechtzitting
te beperken tot een grondige bespreking van het strafmaatverweer, als de verdachte
het telastegelegde feit niet betwist. Het is lang niet altijd nodig dat ook
de feiten weer opnieuw worden besproken. Teneinde evenwel tevoren inzicht
te hebben in de omvang van het tijdsbeslag van een behandeling ter zitting,
is het nuttig als de verdediging tevoren aangeeft welke grieven tegen het
vonnis in eerste aanleg bestaan. Over dit onderwerp zal binnenkort een rapport
aan uw Kamer worden toegezonden over de Stroomlijning van het hoger beroep
in strafzaken. Daarin komt de wenselijkheid van een zogenaamd bindend grievenstelsel
aan de orde. </al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Verkeershandhaving. Inmiddels wordt 1/3 van de totale
capaciteit van het OM besteed aan verkeershandhaving. De voorzitter van het
College heeft onlangs in het jaarverslag gepleit voor een geheel andere aanpak.
Samengevat: anders, slimmer, goedkoper en met dezelfde of betere resultaten.
Wij vinden het zeer wenselijk dat de minister een adviesgroep in het leven
roept die die suggesties van het OM eens zeer goed gaat onderzoeken en komt
met aanbevelingen.</nadruk>
        </al>
        <al>Met mijn ambtsgenoot van Verkeer en Waterstaat en het OM ben ik in gesprek
om te komen tot een optimale mix van aanpassing van weginfrastructuur en voertuigen,
gedragsbeïnvloeding door middel van educatie en voorlichting en als noodzakelijk
sluitstuk de verkeershandhaving. Er is hierbij veel aandacht voor de suggesties
van het OM, zoals genoemd in Goed Beschouwd, een bijlage bij het jaarverslag.
In Goed Beschouwd is overigens een positief signaal te lezen over de verkeershandhaving:
de eerste conclusies wijzen erop dat deze inspanning lijkt te leiden tot minder
slachtoffers. En het is zeker niet zo dat de Vz. van het College pleit voor
een geheel andere aanpak. In 2004 blijft het niveau van de verkeershandhaving
gelijk. Overigens wordt een groot deel van de verkeershandhaving apart gefinancierd
zodat de handhaving niet ten koste gaat van de handhaving op andere terreinen.</al>
        <al>Strafrechtelijke aansprakelijkheid van de overheid. Wat is het standpunt
van de regering. Ook het Hof Straatsburg lijkt ons te dwingen de wetgeving
aan te passen</al>
        <al>In de Õneryildiz-zaak (EHRM 18 juni 2002) ging het om een explosie
in een sloppenwijk gebouwd op en nabij een vuilnisbelt in Istanbul, bij welke
explosie meer personen om het leven kwamen. De gemeentelijke autoriteiten
werden (in een administratiefrechtelijke procedure) veroordeeld tot het betalen
van schadevergoeding aan de nabestaanden. Verder werden twee burgemeesters
strafrechtelijk vervolgd wegens nalatigheid in de uitoefening van hun publiekrechtelijke
taken en veroordeeld tot voorwaardelijke boeten van elk ongeveer 10 euro.
Het Hof bevestigde dat uit art. 2 EVRM een positieve verplichting
voor de staat voortvloeit om noodzakelijke maatregelen te nemen om het leven
van personen binnen zijn rechtsmacht te beschermen. Verder ging het Hof na
of de gevoerde administratieve en strafrechtelijke processen afdoende rechtsherstel
hebben geboden aan de klagers (nabestaanden). Het Hof concludeerde dat dat
in de zaak Oneryildiz niet het geval was en in het bijzonder, wat de strafprocedure
betreft, dat in feite sprake was van virtuele immuniteit van de burgemeesters
(o.a. gelet op de te verwaarlozen boetes). Dit is een schending van de verplichting
die op de staat rust om te voorzien in een procedure gericht op de effectieve
bestraffing van degenen die verantwoordelijk zijn voor de betrokken daden.
Uit deze uitspraak volgt geenszins dat als zodanig overheden in alle gevallen
strafrechtelijk moeten kunnen worden vervolgd. Ten eerste, ook andere (administratieve
of civielrechtelijke) procedures kunnen voorkomen dat de verantwoordelijken
virtueel immuun blijven. Ten tweede, de uitspraak van het Hof gaat over de
vervolging van individuele overheidsdienaren (natuurlijke personen). Hiermee
heeft het Hof nog niets gezegd over de vraag of ook openbare lichamen of publiekrechtelijke
rechtspersonen moeten kunnen worden vervolgd. Dit is de vraag waarover het
in het«Pikmeer» arrest gaat. Het is zelfs onwaarschijnlijk dat
het Hof een dergelijke mogelijkheid zou willen invoeren, nu veel staten nog
niet eens de mogelijkheid van strafrechtelijke vervolging van private rechtspersonen
kennen. Niets staat naar Nederlands strafrecht in de weg aan de vervolging
van individuele ambtenaren of politieke gezagsdragers (behoudens de speciale
procedure voor ministers, Kamerleden e.d. i.g.v. ambtsmisdrijven) voor door
hen gepleegde delicten. De uitspraak van het EHRM in deze zaak dwingt er derhalve
niet toe de strafrechtelijke aansprakelijkheid van openbare lichamen of publiekrechtelijke
rechtspersonen in de wet te regelen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Omgangsbemiddeling wordt wegbezuinigd. Bijv. omgangshuizen
worden op veel verschillende manieren gefinancierd, nergens verankerd. Wanneer
komt er visie van het kabinet op het omgangsrecht en hoe daarmee om te gaan
in problematische situaties? En kan daarbij een meer structurele financiering
worden meegenomen?</nadruk>
        </al>
        <al>Op dit moment werken de ministeries van Justitie en van VWS aan een standpunt
over de rol van deze departementen in zaken waarbij een omgangsregeling niet
gerealiseerd kan worden of niet goed loopt, en kinderen in de knel komen.
Vertrekpunt is echter dat de ouders de eerstverantwoordelijken zijn voor het
treffen van een de omgangsregeling en het zodanig vormgeven daaraan dat recht
wordt gedaan aan het belang van de kinderen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Ouders moeten opvoedingsondersteuning krijgen, in plaats
van een hulpverlener per kind. Dat vraagt om een andere formulering van de
gronden voor ondertoezichtstelling. Vraag aan de minister: dit idee uitwerken
en aangeven hoe e.e.a. juridisch vorm zou kunnen krijgen.</nadruk>
        </al>
        <al>De reden of grond voor een ondertoezichtstelling ligt in de bedreigde
situatie van het kind; juist bij een ondertoezichtstelling moet de hulp erop
gericht zijn dat de ouder (op termijn) zijn verantwoordelijkheid voor het
kind weer volledig op zich neemt. Dat staat zo al in de wet; daarmee wordt
voorzien in de noodzaak van opvoedingsondersteuning voor de ouders. In het
Deltaplan Gezinsvoogdij dat tot doel heeft een verbetering van de werkwijze
bij de uitvoering van de ondertoezichtstelling te bewerkstelligen, wordt dit
punt van «ondersteunen in de opvoeding» nog eens extra aangescherpt.</al>
        <tuskop letat="vet">SGP</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">De Justitiebegroting meldt dat onderzoek wordt gedaan
naar de opvang van ex-gedetineerden en dat na de zomer een plan wordt gemaakt
hoe in de behoefte voorzien kan worden. De zomer is inmiddels voorbij: hoe
staat het met die plannen?</nadruk>
        </al>
        <al>Het onderzoeksrapport betreffende de opvang van ex-gedetineerden zal op
korte termijn aan de Kamer worden aangeboden. Er is voor gekozen het rapport
gelijktijdig met het interdepartementaal beleidsonderzoek (IBO) maatschappelijke
opvang aan de Kamer te presenteren vanwege de samenhang van betreffende onderzoeken.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kunnen zedendelinquenten in de gevangenissen beschikken
over pornografische lectuur of kijken naar dergelijke films?</nadruk>
        </al>
        <al>Slechts voor zover de beschikking over pornografische lectuur of het kijken
naar pornografische films een bedreiging vormt voor de orde of veiligheid,
dan wel het doel van de tenuitvoerlegging in gevaar brengt is een beperking
daarvan gerechtvaardigd, hetgeen in praktijk ook daadwerkelijk gebeurt. Als
dit niet aan de orde is kunnen gedetineerden in gevangenissen beschikken over
dezelfde lectuur en televisieprogramma's als in de vrije maatschappij.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Is onze indruk juist dat de laatste tijd de kritiek
op het NL drugsbeleid vanuit het buitenland aanzwelt?</nadruk>
        </al>
        <al>Kritiek uit het buitenland, die er inderdaad is, betreft niet zozeer het
drugsbeleid als geheel, maar is gericht op onderdelen daarvan. Met betrekking
tot het cannabisbeleid is er een relevante ontwikkeling die het Europees Waarnemingscentrum
voor Drugs en Drugsverslaving signaleert, namelijk zowel het naar elkaar toegroeien
van de handhavingspraktijk als van de drugswetten in landen van de EU. Zo
wordt in een aantal landen gebruik en bezit voor eigen gebruik van cannabis
niet meer actief opgespoord of leidt dat niet meer automatisch tot strafrechtelijke
vervolging. Ook is in een groot aantal EU-landen gebruik niet (meer) strafbaar
gesteld. Veeleer wordt tegenwoordig volstaan met administratieve sancties
of is sprake van een soort gedoogsituatie. Deze veranderde praktijk is in
de afgelopen jaren in een aantal landen vertaald in wetswijzigingen of wetsvoorstellen.
Al deze wijzigingen beperken zich tot het individuele gebruik van drugs. Er
wordt niet voorzien in het accommoderen van het gebruik. Coffeeshops blijven
aldus een uniek Nederlands verschijnsel. Buitenlandse kritiek – zo bleek
ook uit het recente overleg met de Duitse minister Schily – op het terrein
van het coffeeshopbeleid betreft vooral een specifiek aspect, namelijk de
gedoogde beschikbaarheid van cannabis in Nederland, ook voor inwoners van
deze landen. Dit is dus geen integrale kritiek op het totale
Nederlandse drugsbeleid. Wel ben ik van opvatting dat het Nederlandse coffeeshopbeleid
geen exportartikel is, laat staan tot overlast moet worden voor onze buurlanden.
Het is uitsluitend bedoeld om hier in Nederland ten uitvoer te worden gelegd.
De negatieve effecten van ons cannabisbeleid, zoals het coffeeshoptoerisme
en smokkel, dienen derhalve zoveel mogelijk te worden tegengegaan. In de aanstaande
cannabisnota zullen hiervoor voorstellen worden gedaan. Kritiek van de Verenigde
Staten richt zich vooral op de productie van XTC in ons land en op de export
naar de VS. Nederland heeft de aanpak van de XTC criminaliteit in 2001 sterk
geïntensiveerd en het huidige kabinet heeft deze lijn met kracht voortgezet.
Met de Verenigde Staten bestaat intussen een goede samenwerkingsrelatie die
in duidelijke afspraken is vastgelegd. Over deze in maart 2003 overeengekomen
«Agreed Steps» is de Kamer eerder dit jaar geïnformeerd.
(TK 23 490. Nr. 284, vergaderjaar 2002–2003 en Just-03 279).</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wat is er terecht gekomen van de beloofde bestrijding
van reclame van coffeeshops op internet?</nadruk>
        </al>
        <al>Het verschijnsel van afficherende coffeeshops op internet heeft mijn aandacht.
Mede ter uitvoering van de motie van uw partij (TK 1999–2000, 24 077
no. 80) werd een quick scan uitgevoerd waarin onder andere werd nagegaan in
hoeverre softdrugs op internet geafficheerd worden. Over de belangrijkste
resultaten van deze quick scan bent u vorig jaar (TK 2002–2003, 24 077,
nr. 11) geïnformeerd. Uit deze quick scan bleek onder meer dat in 2001 103
coffeeshops een website hadden. Aan de hand van de richtlijnen van het OM
is van geval tot geval bekeken in hoeverre de informatie op deze websites
een overtreding zou kunnen opleveren van het afficheringsverbod van artikel
3b. Ik moet hierbij wel uitdrukkelijk opmerken dat deze quick scan inventariserend
van aard was en niet als zodanig gericht op de opsporing van strafbare feiten.
In een beperkt aantal gevallen leek echter sprake te zijn van een evidente
overtreding van het afficheringsverbod. Opsporings- en vervolgingsbeslissingen
ter zake van deze coffeeshops maar ook meer in het algemeen worden genomen
door het Openbaar Ministerie van het arrondissement waarin de betreffende
coffeeshops gelegen zijn. Deze informatie is derhalve uitgezet in de vier
arrondissementen waar deze coffeeshops gevestigd waren en wordt nog voorzover
strafrechtelijk relevant opgepakt . Omdat in een aantal andere gevallen minder
of in het geheel niet duidelijk was of er sprake was van overtreding van de
OM-richtlijnen op dit gebied, is ook met het Openbaar Ministerie overlegd
in hoeverre de OM-richtlijnen verder op de op het internet aangetroffen situaties
dienden te worden toegespitst. Het Openbaar Ministerie zal mij op korte termijn
een voorstel tot aanpassing van de OM-richtlijnen ten aanzien van het afficheringsverbod
op internet doen toekomen. Tot slot zullen in het kader van de in voorbereiding
zijnde cannabisnota naast affichering door coffeeshops ook nog andere vormen
van affichering worden bezien.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Justitie wil volgend jaar de verplichte voorlichtingscursus
in het kader van adopties per 1 januari geheel door aspirant-adoptieouders
laten bekostigen. Hoe groot is deze tariefsverhoging concreet?</nadruk>
        </al>
        <al>Momenteel bedraagt de eigen bijdrage aan de kosten van de voorlichtingscursus € 386,–.
Bij doorberekening van de kosten van de voorlichting zal een bedrag in rekening
worden gebracht van rond de € 1 000,–.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">In het Hoofdlijnenakkoord staat de afspraak dat gemeentebesturen
meer ruimte krijgen om bordelen te weren. Hoe en wanneer wordt dit uitgevoerd
en zijn de juridische hobbels inmiddels overwonnen?</nadruk>
        </al>
        <al>Binnenkort vindt een AO plaats over de opheffing van het algemeen bordeelverbod
en 1e en 2e rapportage mensenhandel bij welke gelegenheid wij nader over dit
onderwerp van gedachten kunnen wisselen. Alvast wil ik in dit verband het
volgende opmerken: Politieke overeenstemming in een gemeente op basis van
een ethische afweging schept nog niet de bevoegdheid om landelijk geldende
rechtsnormen, waarin een dergelijke afweging reeds gemaakt is, op lokaal vlak
terzijde te stellen. Wat het beleid inzake de vestiging van bordelen betreft,
is het Hoofdlijnenakkoord uitgangspunt. Oogmerk is om gemeenten meer ruimte
te bieden om bij de ruimtelijke ordening rekening te houden met lokale en
regionale omstandigheden. Ik zou graag over de verschillende aspecten, die
daarbij wellicht een rol kunnen spelen, eerst met de Kamer willen overleggen
ter gelegenheid van bovengenoemd AO.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wat is er terecht gekomen van de beloofde bestrijding
van reclame van coffeeshops op internet?</nadruk>
        </al>
        <al>Het verschijnsel van afficherende coffeeshops op internet heeft mijn aandacht.
Mede ter uitvoering van de motie van uw fractie (TK 1999–2000, 24 077
nr. 80) werd een quick scan uitgevoerd waarin onder andere werd nagegaan in
hoeverre softdrugs op internet geafficheerd worden. Over de belangrijkste
resultaten van deze quick scan bent u vorig jaar (TK 2002–2003, 24 077,
nr. 11) geïnformeerd. Uit deze quick scan bleek onder meer dat in 2001 103
coffeeshops een website hadden. Aan de hand van de richtlijnen van het OM
is van geval tot geval bekeken in hoeverre de informatie op deze websites
een overtreding zou kunnen opleveren van het afficheringsverbod van artikel
3b. Ik moet hierbij wel uitdrukkelijk opmerken dat deze quick scan inventariserend
van aard was en niet als zodanig gericht op de opsporing van strafbare feiten.
In een beperkt aantal gevallen leek echter sprake te zijn van een evidente
overtreding van het afficheringsverbod. Opsporings- en vervolgingsbeslissingen
ter zake van deze coffeeshops maar ook meer in het algemeen worden genomen
door het Openbaar Ministerie van het arrondissement waarin de betreffende
coffeeshops gelegen zijn. Deze informatie is derhalve uitgezet in de vier
arrondissementen waar deze coffeeshops gevestigd waren en wordt nog voorzover
strafrechtelijk relevant opgepakt. Omdat in een aantal andere gevallen minder
of in het geheel niet duidelijk was of er sprake was van overtreding van de
OM-richtlijnen op dit gebied, is ook met het Openbaar Ministerie overlegd
in hoeverre de OM-richtlijnen verder op de op het internet aangetroffen situaties
dienden te worden toegespitst. Het Openbaar Ministerie zal
mij op korte termijn een voorstel tot aanpassing van de OM-richtlijnen ten
aanzien van het afficheringsverbod op internet doen toekomen. Tot slot zullen
in het kader van de in voorbereiding zijnde cannabisnota naast affichering
door coffeeshops ook nog andere vormen van affichering worden belicht.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wanneer gaan we daden zien in het kader van het terugdringen
van het aantal coffeeshops, zoals aangekondigd in het Hoofdlijnenakkoord?</nadruk>
        </al>
        <al>Op 20 oktober is u toegezonden het rapport «Coffeeshops in Nederland
2002». Uit dit onderzoek blijkt dat in 2002 107 (van de 496) gemeenten
samen 782 gedoogde coffeeshops hebben. In 2001 waren er nog 805 coffeeshops.
In 1997 waren dit er ongeveer 1200. Het aantal coffeeshops is dus aanzienlijk
teruggedrongen. De lokale driehoek is verantwoordelijk voor de handhaving
van het lokale coffeeshopbeleid en daarmee voor het waar mogelijk en wenselijk
terugdringen van het aantal coffeeshops. In het Hoofdlijnenakkoord is aangekondigd
dat met gemeenten overlegd zal worden over terugdringing van coffeeshops in
de buurt van scholen en grenzen. Dit overleg zal op korte termijn plaatsvinden.
Overigens bleek uit eerdergenoemd rapport dat tweederde van de gemeenten met
coffeeshops al een afstandscriterium ten opzichte van scholen hanteert. Met
betrekking tot een afstandscriterium tot de landsgrenzen is dit nog beperkt
het geval.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Mensen die verkeersongelukken veroorzaken en daarbij
om het leven komen, worden niet meer gecontroleerd op alcoholgebruik. Is de
minister bereid te bevorderen dat dit beleid aangepast wordt, zodat een meer
realistisch beeld ontstaat van de rol van alcohol bij ongelukken?</nadruk>
        </al>
        <al>De SGP merkt terecht op dat strafrechtelijk gezien het niet mogelijk is
verplicht een zogenaamd post-mortem-onderzoek uit te voeren. Eventueel reeds
afgenomen bloed wordt vernietigd omdat het recht tot strafvordering vervalt
door het overlijden van de verdachte. Buiten het strafrecht kan post-mortem-onderzoek
plaatsvinden maar dan alleen met instemming van nabestaanden. Er is de afgelopen
jaren zowel nationaal als internationaal veel ervaring en kennis is opgedaan
op het gebied van alcohol en verkeersongevallen. Ik denk dan ook niet dat
post-mortem-onderzoek voor alcohol een significante bijdrage levert aan de
verkeersveiligheid. Het lijkt mij dan ook niet wenselijk het beleid hiertoe
te wijzigen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wat doet de minister met de nog steeds bestaande mogelijkheid
van de zogenaamde flitsscheidingen?</nadruk>
        </al>
        <al>In de brief van 4 juni jl. inzake scheidings- en omgangsproblematiek aan
de Tweede kamer is aangegeven dat de grote toename van ontbinding van het
huwelijk via de flitsscheiding zorgelijk is en dat de ontwikkelingen zorgvuldig
worden gevolgd. Regelmatig worden vanuit de praktijk signalen ontvangen dat
er haken en ogen aan de flitsscheiding zitten waaronder de erkenning van de
ontbinding van het huwelijk in het buitenland en het ontbreken van een executoriale
titel met betrekking tot de gemaakte afspraken. Het ligt voor de hand dat
bij de voorstellen om de scheidingsen omgangsproblematiek aan te pakken, ook
de flitsscheiding zal worden betrokken. Deze voorstellen zullen binnenkort
voor advies aan een aantal instanties worden voorgelegd.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">In het kader van uitingen van anti-semitisme: –
hoe voortvarend wordt opgetreden tegen anti-semitische uitingen op intranet. –
Hoe alert is het Meldpunt Discriminatie Internet hierop?</nadruk>
        </al>
        <al>Het Ministerie van Justitie subsidieert het Meldpunt Discriminatie Internet
o.a. voor de registratie en afhandeling van discriminatoire uitingen op internet
ter voorkoming van dan wel ter voorbereiding op strafrechtelijk optreden tegen
verspreiders van dergelijke uitingen.Op verzoek van Justitie heeft het MDI
in augustus 2003 een speciale kleine scan uitgevoerd naar antisemitische uitingen
op enkele webfora op internet. Geconcludeerd werd dat de sfeer ten opzichte
van Joden bijzonder slecht is; er wordt geen scheiding gemaakt tussen Israëliërs
en Joden. Ook ontkenning van de Holocaust komt geregeld voor. De beheerders
van de onderzochte webfora nemen niet of nauwelijks zelf actie, aldus het
MDI. De antisemitische uitingen worden pas verwijderd na verzoeken van het
MDI. Het MDI constateert over de eerste 8 maanden van 2003 een verwijderingpercentage
van ruim 77%, dit is een stijging ten opzichte van 2002 (63%, maar nog niet
het niveau in 2001 met een verwijderingpercentage van 91%). Mede naar aanleiding
hiervan zijn het Landelijk Expertise Centrum Discriminatie (LECD) van het
Openbaar Ministerie en de politie met het MDI een regulier overleg gestart
om nauwer samen te werken in de strijd tegen discriminatoire uitingen op internet,
waaronder antisemitisme (oa afspraken over aanleveren mogelijk strafbare zaken).
Voorts stimuleert en adviseert het LECD de arrondissementsparketten in het
land in de strafrechtelijke aanpak van deze discriminatie-internet-zaken.
Ook wordt er door het LECD een nauwere samenwerking tot stand gebracht met
de portefeuillehouder bij het landelijk parket. Het Wetsvoorstel strafmaatverhoging
bij structurele vormen van discriminatie biedt straks ook extra dwangmiddelen
voor het OM bij de bestrijding van discriminatie.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Naar aanleiding van kinderporno op internet: is de
provider gehouden deze informatie te bewaren en te verstrekken? Wat is de
inzet van de minister op het terrein van kinderporno op internet?</nadruk>
        </al>
        <al>De wetgeving voorziet op dit moment niet in een bevoegdheid om van een
aanbieder te vorderen dat hij bepaalde gegevens beschikbaar houdt. Het is
wel mogelijk dat een internet-aanbieder op verzoek van de officier van justitie
in het belang van een opsporingsonderzoek op vrijwillige basis gegevens beschikbaar
houdt en deze verstrekt, zodat onderzoek mogelijk is. Bij de implementatie
van het Verdrag Crime in cyberspace zal worden voorgesteld een bevoegdheid
op te nemen in het Wetboek van Strafvordering, zodat de Officier van justitie
kan vorderen dat de gegevens beschikbaar blijven en de internet-provider gehouden
is hieraan te voldoen. Dan zal er in specifieke gevallen op vordering van
de officier van justitie een plicht zijn om gegevens te bewaren. In juli van
dit jaar heb ik, in antwoord op schriftelijke vragen van het Kamerlid Arib,
al een uiteenzetting gegeven over de wijze waarop kinderpornografie
wordt aangepakt. De genoemde 25 onderzoeken leidden niet naar een mogelijke
verdachte, omdat de provider geen of onvoldoende gegevens meer kon leveren.
In aanvulling merk ik op dat er in 2002, naar aanleiding van meldingen van
het Meldpunt, door het KLPD 96 zaken zijn gestart (het Meldpunt spreekt over
80 zaken, maar een melding kan meerdere personen betreffen en dus in meerdere
zaken resulteren). In vijftig van die zaken werd na het vaststellen van de
NAW (naam-, adres- en woonplaats) gegevens, de zaak overgedragen aan de Nederlandse
regionale politiekorpsen. In éénentwintig gevallen gebeurde
hetzelfde, maar bevond de mogelijke gedachte zich in het buitenland en werden
de onderzoeken aan het buitenland overgedragen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe staat het met het onderzoek en plannen betreffende
de opvang van ex-gedetineerden? Er wordt een dringend beroep gedaan op de
minister voor structurele financiering van de reintegratieprogramma's voor
ex-gedetineerden. De SGP heeft op dit onderdeel een amendement ingediend.</nadruk>
        </al>
        <al>Het onderzoeksrapport betreffende de opvang van ex-gedetineerden zal op
korte termijn aan de Kamer worden aangeboden. Er is voor gekozen het rapport
gelijktijdig (begin december) met het interdepartementaal beleidsonderzoek
(IBO) maatschappelijke opvang aan de Kamer te presenteren vanwege de samenhang
van betreffende onderzoeken. Ten aanzien van de financiering van reintegratieprogramma's
(Exodus en Ontmoeting) voor ex-gedetineerden: – Plaatsingen in een justitieel
kader (als een penitentiair programma) bij Stichting Exodus en Ontmoeting
blijven door Justitie betaald worden. – Financiering van woon/werktrajecten
in een vrijwillig kader behoort niet tot de kerntaken van Justitie. De verantwoordelijkheid
daarvoor ligt bij andere (lokale) overheden. Deze opvatting zult u binnenkort
ook terugzien in het kabinetsstandpunt dat wordt ingenomen op het Interdepartementaal
Beleidsonderzoek Maatschappelijke Opvang. – Met stichting Exodus en
Ontmoeting wordt thans overleg gevoerd over de mogelijkheden voor uitbreiding
van plaatsingen in een justitieel kader.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Op het terrein van pornografie: worden bestaande strafrechtelijke
normen op dit terrein ter bescherming van jongeren serieus gehandhaafd. De
SGP roept op om hier werk van te maken.</nadruk>
        </al>
        <al>Het belang van de jeugdigen wordt in de eerste plaats beschermd door de
aanpak van kinderpornografie (240a Wetboek van Strafrecht), waarover ik Uw
kamer meermalen heb geïnformeerd. Aanpak van 240 Sr (pornografie, anders
dan kinderporno) heeft in Nederland geen prioriteit. Dit laat onverlet dat
tegen excessen uiteraard wordt opgetreden.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe wordt er concreet handen en voeten gegeven aan
de – in het Hoofdlijnenakkoord aangekondigde – intensivering van
de bestrijding van mensenhandel, gedwongen prostitutie en jeugdprostitutie?</nadruk>
        </al>
        <al>Op 11 november aanstaande is een AO gepland over de gevolgen van de opheffing
van het bordeelverbod en de bestrijding van mensenhandel. In dit verband wil
ik alvast het volgende opmerken. De aanpak van mensenhandel is een landelijke
prioriteit van politie en justitie. Er wordt actief opgespoord en vervolgd.
Verdere verbetering van de aanpak van mensenhandel en gedwongen prostitutie
zal in eerste instantie plaatsvinden door maatregelen ter verbetering van
de informatie-uitwisseling en samenwerking, het opbouwen en het delen van
expertise. Deze inspanningen zullen er toe leiden dat de bestrijding van mensenhandel
en gedwongen prostitutie effectiever kan worden aangepakt. Ook zal informatie
die wordt vergaard in het kader van het vreemdelingentoezicht worden aangewend
voor de bestrijding van migratiecriminaliteit, zoals mensenhandel. In het
nieuwe programma «Geweld» dat binnen het Ministerie van Justitie
wordt opgezet, zal bij het onderdeel «Geweld in het privedomein»
expliciet aandacht zijn voor fysiek, seksueel en psychisch geweld tegen kinderen.
Jeugdprositutie, kindersekstoerisme e.d. zullen in het onderdeel «Geweld
in de semi-publieke ruimte» worden ondergebracht.Met het oog op de opzet
van dit programma en op de genoemde toezegging, wordt vanuit de departementen
van Justitie en VWS deelgenomen aan het overleg van het Platform Jeugdprostitutie
om met verschillende instanties van gedachten te wisselen over mogelijke acties
en initiatieven specifiek ter voorkoming en bestrijding van kinderprostitutie.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Heeft het kabinet op het gebied van oververtegenwoordiging
van specifieke groepen allochtone jongeren in de criminaliteit concrete doelstellingen
deze oververtegenwoordiging terug te dringen?. – Is er een samenhangend
repressie- en preventiebeleid ten opzichte van bijvoorbeeld Marokkaanse jongeren.
Of zijn het in de praktijk vooral verschillende sporen?</nadruk>
        </al>
        <al>Uit de cijfers blijkt dat er sprake is van een oververtegenwoordiging
van allochtone jeugdigen in de jeugdcriminaliteit. In het wetgevingsoverleg
dat minister Verdonk gisteren met uw Kamer voerde kwam e.e.a. ook al aan de
orde. De lijn die dit Kabinet voor staat met de aanpak van jeugdcriminaliteit
is vastgelegd in de nota Jeugd terecht. In september jl. heb ik steun voor
het in gang gezette beleid door uw Kamer ervaren. De aanpak van allochtone
jeugdige criminelen/risicojongeren maakt uitdrukkelijk onderdeel uit van de
aanpak zoals verwoord in Jeugd terecht. Via een persoonsgerichte benadering
en het leveren van maatwerk (zowel preventief, repressief als qua nazorg)
wordt beoogd ook een adequate benadering van allochtone jongeren te bewerkstelligen.
Binnen het generieke beleid zijn voldoende mogelijkheden om rekening te houden
met specifieke achtergronden en factoren. Gezocht wordt bovendien naar zo
effectief mogelijke interventies waarbij bij het bepalen van de effectiviteit
ook gekeken wordt naar het bereik van – en het effect op allochtone
jongeren. Daarnaast wordt door de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
apart aandacht besteed aan het voorkomen van marginalisering en criminaliteit
onder allochtone jeugd. Aan dit «Preventiebeleid 2001–2004»
nemen 38 gemeenten deel. Momenteel wordt bezien in hoeverre met deze gemeenten
scherpe resultaatafspraken kunnen worden gemaakt binnen de kaders  van
de door het Rijk ter beschikking gestelde subsidies.</al>
        <tuskop letat="vet">SP</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">In het Hoofdlijnenakkoord staat dat gewetensbezwaren
van ambtenaren van de burgelijke stand tegen het voltrekken van een huwelijk
tussen personen van hetzelfde geslacht gerespecteerd wordt. Hoe wil de minister
waarborgen dat dit in de praktijk wordt nageleefd: zowel waar het gaat om
ambtenaren die in functie zijn, alswel bij nieuwe benoemingen</nadruk>
        </al>
        <al>Gewetensbezwaren van ambtenaren van de burgerlijke stand moeten worden
gerespecteerd, zeker wanneer die hun grondslag vinden in de godsdienstige
opvattingen van deze ambtenaren. Gemeenten zullen daar bij de aanstelling
en bij de vervulling van de functie rekening mee moeten houden. Dat is ook
het standpunt van de VNG. Gemeenten plegen in de praktijk ook een oplossing
te vinden die zowel aan het belang van de gemeente als dat van de ambtenaar
recht doet. Uiteindelijk zal de rechter kunnen toetsen of de gemeente de juiste
afweging heeft gemaakt. Overigens betreft het hier een probleem dat behoort
tot de portefeuille van mijn ambtsgenoot van BZK.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kunnen de ministers het onderwerp «vrouwenhandel»
binnenkort met de Tweede Kamer bespreken?</nadruk>
        </al>
        <al>Hierin is reeds voorzien. Op 11 november a.s. is een AO gepland over de
gevolgen van de opheffing van het algemeen bordeelverbod en de bestrijding
van mensenhandel.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">1). 10 000 afgegeven tapbevelen in Nederland tegenover
2000 in de VS. Hoe beoordeelt de minister deze verhouding? Waarom doet hij
zo terughoudend hierover en geeft hij geen openheid hierover? 2). Ettelijke
instanties houden zich bezig met aftappen. Is dit niet te veel en vindt de
minister dit toelaatbaar? Is er eventueel nadere regelgeving nodig om dit
in goede banen te leiden? STELLING: «het is ontoelaatbaar om gesprekken
tussen advocaat en cliënt af te luisteren».</nadruk>
        </al>
        <al>In eerdere antwoorden op kamervragen heb ik al aangegeven geen heil te
zien in het bijhouden van een landelijke registratie van het aantal tapbevelen.
Het huidige juridische kader, met als sluitstuk de rechterlijke toetsing,
biedt voldoende waarborgen dat het opsporingsmiddel «tappen» op
een verantwoorde manier wordt ingezet. Landelijke toezicht en controle leveren
daarbij mijns inziens geen meerwaarde op. Wat betreft de verhouding tussen
het aantal taps in Nederland en de VS merk ik het volgende op. Tappen van
telecommunicatie is een opsporingsmiddel, dat in de context van het rechtstelsel
en de cultuur van een land moet worden bekeken. Dit maakt cijfers over de
inzet van deze opsporingsmiddelen in verschillende landen slechts beperkt
vergelijkbaar. In veel landen, waaronder de Verenigde Staten, is gekozen voor
het eerder inzetten van andere methoden zoals infiltratie, opnemen van vertrouwelijke
communicatie en huiszoekingen voor het vergaren van bewijzen. Deze methoden
worden binnen het Nederlands rechtstelsel als zwaardere ingrepen in de persoonlijke
levenssfeer van verdachten en overige betrokkenen gezien. Bij de afweging
van subsidiariteit en proportionaliteit van de inzet van opsporingsmiddelen
zal in Nederland dus eerder het tappen van telecommunicatie worden ingezet
dan de andere genoemde middelen. In Nederland hebben de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
en de opsporingsdiensten de bevoegdheid telecommunicatie te tappen. Dit is
wettelijk verankerd. Hierin verandering aanbrengen zou leiden tot beperking
van de mogelijkheden van de desbetreffende dienst om de hen opgelegde taak
adequaat uit te voeren. In reactie op de kritische ondertoon van de gestelde
vragen dient te worden benadrukt hoe waardevol het opsporingsinstrument is
bij het oplossen van zaken. Verschillende afpersingszaken en de recente ontvoering
in Nijmegen: allen voorbeelden van zaken die niet opgelost zouden zijn als
de betrokken diensten zouden zijn beperkt in de mogelijkheden tot het aftappen
van telecommunicatie. Uw stelling betreft het rapport van het College Bescherming
Persoonsgegevens over het tappen van geheimhouders. In eerdere antwoorden
op kamervragen heb ik reeds aangegeven dat ik de conclusie van het CBP dat
de huidige werkwijze ten aanzien van het opnemen via telefonische taps en
registreren van advocatengesprekken «onrechtmatig» is, niet deel.
Artikel 126 aa van het Wetboek van strafvordering staat het opnemen en kennisnemen
van als bijvangst onderschepte communicatie met geheimhouders toe. Het gaat
hierbij niet om de situatie dat de telefoon van een advocaat wordt getapt,
maar om de situatie dat de telefoon van een verdachte wordt getapt en laatstgenoemde
via die lijn contact heeft met een geheimhouder, zoals een advocaat. Kennisname
vindt slechts plaats ter beoordeling van de vraag of de bij de communicatie
gewisselde mededelingen, mededelingen zijn die vallen onder het bereik van
het verschoningsrecht, zoals neergelegd in artikel 218 van het Wetboek van
strafvordering. Bij de parlementaire behandeling van de Wet BOB is op goede
gronden gekozen voor het systeem zoals dat in de artt. 126 aa en jo. 218 Sv</al>
        <tuskop letat="vet">VVD</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Grote zorgen of er van de aangekondigde maatregelen
t.a.v. veelplegers iets terecht komt nu er een tekort aan 6000 detentieplaatsen
is, waarbij het nieuwe beleid niet eens is meegenomen en er slechts extra
geld beschikbaar is voor 2004.</nadruk>
        </al>
        <al>In het kader van het programma MST (modernisering sanctietoepasing) worden
de komende jaren extra detentieplaatsen gecreëerd. Een deel daarvan is
speciaal bestemd voor de veelplegers. In 2004 zijn dat 272 plaatsen, oplopend
tot 1000 in 2006. Ook ná 2004 is er extra geld beschikbaar voor de
veelplegers. In 2005 is dat 41 miljoen en vanaf 2006 structureel 70 miljoen
euro. Naast de inzet van de extra plaatsen zal de bestaande capaciteit met
voorrang worden ingezet voor veelplegers. In dit verband is relevant te melden
dat een deel van de huidige detentiecapaciteit al wordt bezet door veelplegers.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">VVD pleit ervoor dat als een behandeling na 2 jaar
nog niet aanslaat, dit moet worden omgezet in een verzorgingsplek (long-stay).
Patiënten die wel worden vrijgelaten moeten gedurende een veel langere
tijd (tien jaren) worden gevolgd en onderworpen aan toezicht.</nadruk>
        </al>
        <al>Een tbs-gestelde kan overgeplaatst worden naar een (landelijke) longstay-voorziening
indien er sprake is van blijvend delictgevaar en indien behandelperspectief
ter vermindering van dit delictgevaar ontbreekt. Er wordt tot nu toe van uit
gegaan dat 2 jaar behandeling onvoldoende is om dit vast te kunnen stellen.Ten
aanzien van het toezicht kan het volgende worden opgemerkt: Momenteel wordt
onderzocht op welke wijze het forensisch psychiatrisch toezicht verder kan
worden vormgegeven. Ik verwacht dat in het voorjaar van 2004 hierover meer
inzicht zal ontstaan. Daarbij sluit ik niet uit dat er voorstellen zullen
worden gedaan om vormen van toezicht mogelijk te maken die langer zullen duren
dan tot nu toe gebruikelijk is. TBS-gestelden worden gefaseerd terug gebracht
in de maatschappij. Iedere verloffase vereist, afhankelijk van de delictgevaarlijkheid
van de tbs-gestelde, een bepaalde intensiteit van toezicht. De rechter kan
de verpleging van de tbs voorwaardelijk beëindigen voor een periode van
maximaal drie jaar. Definitieve beëindiging van de tbs-maatregel vindt
uitsluitend door de rechter plaats en leidt er toe dat het toezicht wordt
beëindigd.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Leegstaande asielzoekerscentra kunnen worden gebruikt
voor veelplegers, met overtollig defensiepersoneel. De opvang van veelplegers
mag best Spartaanser.</nadruk>
        </al>
        <al>Uitgangpunt voor de aanpak van veelplegers is sobere detentie tenzij.
Daarmee ga ik dus al uit van een meer «spartaanse» opvang. Voor
het detineren van veelplegers wordt uitgegaan van relatief goedkope plaatsen.
Daarnaast worden allerlei alternatieven onderzocht. Verreweg de belangrijkste
aan detentie verbonden kosten zijn echter de kosten van exploitatie. Ook defensiepersoneel
moet worden betaald.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kan de minister aangeven op welke manier binnen de
begroting ruimte is gereserveerd voor de nieuwbouw van de Hoge Raad?</nadruk>
        </al>
        <al>Een aantal kamerleden heeft aandacht gevraagd voor de huisvesting van
de Hoge Raad. Ik onderken dat de huisvesting van de Hoge Raad op dit moment
niet ideaal is en op termijn verbetering behoeft. Ik ben daarover in overleg
met de Hoge Raad. De Hoge Raad zelf is reeds betrokken bij de oriënterende
gesprekken met de gemeente en met andere partijen op de betrokken locatie.
De Hoge Raad zelf wil graag uitbreiden achter het Huis Huguetan aan de Lange
Voorhout 34. Of dit de meest geschikte locatie is, is nog onderwerp van discussie
met de gemeente, gezien de daar aanwezige infrastructuur. De gemeente zelf
beziet ook alternatieve mogelijkheden. De Hoge Raad heeft voor zijn toekomstige
huisvesting beelden voor ogen die ik op dit moment nog niet deel. Met name
de doorgroei van de personele omvang van op dit moment ongeveer 200 formatieplaatsen
naar een omvang in de orde van grootte van 300 formatieplaatsen vind ik niet
vanzelfsprekend. Wat de financiering betreft – mevrouw Griffith vroeg
daarnaar –: er zijn voor de nieuwbouw van de Hoge Raad nog geen middelen
gereserveerd. Eerst zal er meer zicht moeten zijn op een uitvoerbaar plan.
Dat zicht is er nu nog niet. De problematiek als zodanig heeft dus mijn aandacht
en ik zal het overleg hierover met de Hoge Raad voortzetten.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kan de minister duidelijkheid verschaffen over de vraag
of het persoonlijk dossier, zoals die wordt aangelegd bij bijvoorbeeld de
JIB-kantoren, zonder juridische of privacybelemmeringen, in het strafdossier
mag worden gevoegd. Hierover bestaat namelijk nog steeds onduidelijkheid in
dit land.</nadruk>
        </al>
        <al>Als er een relatie bestaat met het strafbaar feit waarvoor de betrokkene
wordt vervolgd, kan de officier van justitie besluiten dat de desbetreffende
informatie in het strafdossier wordt gevoegd. Dat is ook het geval indien
de informatie betrekking heeft op de persoonlijkheid van de verdachte.</al>
        <tuskop letat="vet">Antwoorden Begrotingsbehandeling 2004 Minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie</tuskop>
        <tuskop letat="vet">CDA</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Wat is de prioriteit van de 6 maatregelen die een gevolg
zijn van de taakstellingen van het Hoofdlijnenakkoord, wanneer blijkt dat
de juridische consequenties van de eenmalige regeling onverhoopt beslag gaat
leggen op instanties als de IND en rechtbanken?</nadruk>
        </al>
        <al>De uitvoering van de eenmalige regeling zal nog in 2003 worden afgerond.
Indien blijkt dat door extra capaciteitsbeslag bij de behandelorganisaties
vertraging optreedt in de afhandeling van asielzaken, waardoor de bezetting
van de centrale opvang iets hoger uitkomt dan was voorzien, zullen de hiermee
gemoeide kosten navenant toenemen. Of en in welke mate dit zich zal voordoen
is op dit moment niet met zekerheid aan te geven. Pas als dit laatste duidelijk
is kan bezien worden hoe en in welke mate eventuele extra bezuinigingen op
de andere punten kunnen worden gerealiseerd.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Het CDA vraagt de minister de uitkomsten van het Human
Right Watch-rapport te betrekken bij de evaluatie van de VW 2000.</nadruk>
        </al>
        <al>De regering zal, naar aanleiding van de evaluatie van de Vw 2000, worden
geadviseerd door een onafhankelijke commissie. Deze commissie evalueert de
gehele Vreemdelingenwet 2000, inclusief de AC-procedure. Ik zal de Voorzitter
van de Commissie, in kennis stellen van het rapport van Human Right Watch.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Welke mogelijkheden ziet de minister voor continuering
van Europees Vluchtelingen Financiering, of andere financiering, voor het
bureau van Cordaid (financiering van het project nu onzeker). Is de minister
bereid bij het EU-voorzitterschap stappen te ondernemen om dit soort projecten
op het gebied van terugkeer langer gefinancierd te krijgen? Binnenkort zijn
er besprekingen over het Europees Vluchtingen Financiering, wil de minister
bovenstaande verzoeken daar inbrengen, mede gezien de noodzaak om te komen
tot een Europees terugkeerbeleid?</nadruk>
        </al>
        <al>Onlangs is besloten om een tender voor projectvoorstellen voor het jaar
2004 uit te schrijven, waarop organisaties als Cordaid een projectvoorstel
kunnen indienen. De deadline voor indiening van projecten is 1 december 2003,
waarbij de projecten dienen te starten in 2004 en uiterlijk een jaar na aanvang
moeten worden afgerond. Projectenaanvragen die in het kader van het Europees
Vluchtelingen Fonds (EVF) worden ingediend zijn gebonden aan bepaalde voorwaarden.
Zo werkt het EVF op basis van cofinanciering, moeten de projecten
passen binnen de nationale beleidsprioriteiten, en dienen de projecten binnen
een gestelde termijn te starten en te eindigen. Het is aan een interdepartementale
stuurgroep, die onder mijn verantwoordelijkheid opereert, de ingediende projecten
aan de hand van de gestelde criteria te beoordelen. Het is juist dat er binnenkort
in Europees verband besprekingen plaats hebben over de ervaringen van lidstaten,
de Europese Commissie en participerende organisaties met het EVF. Tijdens
deze bijeenkomst zal ik aandacht vragen voor de mogelijkheid goede projecten
langer te financieren. Hierbij ben ik wel van mening dat dit niet mag leiden
tot een mogelijke structurele financiering van projecten, die onder het EVF
worden ingediend.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Welke concrete initiatieven gaat Nederland ondernemen
tijdens het voorzitterschap van de EU om de stagnatie op de thema's opvang
en asielbeoordeling in de regio te voorkomen?</nadruk>
        </al>
        <al>De samenwerking met UNHCR en de Commissie inzake bescherming in de regio
is een duidelijk voorbeeld van concrete initiatieven waar de geachte afgevaardigde
van het CDA naar vroeg. Op deze wijze wordt concrete input geleverd voor het
rapport dat de Europese Commissie vòòr juni 2004 over versterking
van de opvangcapaciteit in regio's van herkomst aan de Europese Raad dient
te sturen en waarvan het vervolgtraject uiteraard een prioriteit vormt tijdens
het daaropvolgende Nederlandse voorzitterschap van de Europese Unie.</al>
        <tuskop letat="vet">GroenLinks</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Minister wil de bezwaarfase afschaffen. Is de minister
onfeilbaar of is de IND zo star dat in tweede instantie toch geen andere beslissing
genomen kan worden?</nadruk>
        </al>
        <al>Teneinde de totale doorlooptijd van een procedure waarin alle rechtsmiddelen
worden aangewend, te bekorten wordt bezien of de bezwaarprocedure in dit traject
kan worden afgeschaft. In het kader van een nieuw op te stellen visumwet zal
ik hierover nader met uw Kamer spreken. Daarnaast overweeg ik de Vreemdelingenwet
zodanig aan te passen dat ook in de procedure voor de aanvraag van een reguliere
verblijfsvergunning, analoog aan de asielprocedure, de bezwaarfase kan vervallen.
Ik wil overigens wel de gedachte bestrijden dat er bij de IND een piepsysteem
gehanteerd zou worden. Dit zou namelijk veronderstellen dat alle aanvragen
in eerste instantie zouden worden afgewezen en dat is uiteraard niet het geval.In
alle stadia van de procedure wordt zorgvuldig naar de aanvraag gekeken, ook
in eerste aanleg.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Hoe gaat de minister om met medische zorg voor asielzoekers.
Dat is immers de grootste kostenpost van de opvang. Is daar ook versobering
te vrezen en zo ja hoe krijgt dat vorm?</nadruk>
        </al>
        <al>Met betrekking tot de vraag naar de medische kosten zij gewezen op het
volgende. Voor wat betreft de curatieve zorg geldt dat de ziektekostenregeling
voor asielzoekers, behoudens enkele aanpassingen, voorziet in de dekking van
Ziekenfonds- en AWBZ-vervangende verstrekkingen. Naar aanleiding van de kabinetsplannen
met betrekking tot de Ziekenfondsen AWBZ-pakketten per 1 januari 2004 zal
in overleg met de minister van VWS worden bezien of en op welke wijze wijzigingen
terzake zullen worden overgenomen in de ziektekostenregeling voor asielzoekers.
Of, en zo ja op welke wijze, er een versobering zal plaatsvinden ten aanzien
van de curatieve zorg is op dit moment dus nog niet aan te geven.Voor wat
betreft de preventieve medische zorg zijn momenteel geen wijzigingen in de
zorg voor asielzoekers voorzien.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kan de minister haar zienswijze geven op de mogelijke
successen die versobering van de vreemdelingenbewaring kan meebrengen voor
terugkeer naar het land van herkomst? (mevrouw Vos zag namenlijk bij werkbezoek
dat mensen rucksichtlos buiten de poorten van de Willem II kazerne werden
gezet na 6 maanden)</nadruk>
        </al>
        <al>Per 15 september 2003 is de Penitentiaire maatregel aangepast, waardoor
het mogelijk wordt versobering in de regimes te bewerkstelligen. De Dienst
Justitiële Inrichtingen is bezig één en ander te vertalen
in concrete maatregelen. Hierbinnen zal aandacht worden besteed aan de wijze
van de tenuitvoerlegging van maatregelen in de inrichtingen voor vreemdelingrechtelijke
bewaring. Op dit moment kan nog niet worden aangegeven hoe de versobering
van de vreemdelingenbewaring er uit komt te zien. Echter, bij de wijze waarop
de versobering zal worden vormgegeven zal nadrukkelijk rekening worden gehouden
met de effecten ervan op de mogelijkheden om vreemdelingen naar het land van
herkomst terug te laten keren.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Bij MVV-procedure wordt bezwaarfase afgeschaft. Is
de IND onfeilbaar of zo star dat in de 2e fase hetzelfde besluit wordt genomen?
Kan de minister aangeven hoe dit plan zich verhoudt tot de gedachte dat er
bij de IND een piepsysteem geldt: er wordt pas serieus naar dossiers gekeken
als er bezwaar wordt gemaakt.</nadruk>
        </al>
        <al>Teneinde de totale doorlooptijd van een procedure waarin alle rechtsmiddelen
worden aangewend, te bekorten wordt bezien of de bezwaarprocedure in dit traject
kan worden afgeschaft. In het kader van een nieuw op te stellen visumwet zal
ik hierover nader met uw Kamer spreken. Daarnaast overweeg ik de Vreemdelingenwet
zodanig aan te passen dat ook in de procedure voor de aanvraag van een reguliere
verblijfsvergunning, analoog aan de asielprocedure, de bezwaarfase kan vervallen.
Ik wil overigens wel de gedachte bestrijden dat er bij de IND een piepsysteem
gehanteerd zou worden. Dit zou namelijk veronderstellen dat alle aanvragen
in eerste instantie zouden worden afgewezen en dat is uiteraard niet het geval.
In alle stadia van de procedure wordt zorgvuldig naar de aanvraag gekeken,
ook in eerste aanleg.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Ziet de minister, nu de asielcijfers kelderen, mogelijkheden
te investeren in kwaliteit: langduriger rechtshulp, goede opvang, ook voor
tweede asielaanvragen, en bovenal afschaffing van de bizarre regel dat je
na het nader gehoor geen nieuwe feiten en omstandigheden mag aandragen.</nadruk>
        </al>
        <al>Dat de asielcijfers helderer is mede het resultaat van een stringenter
vreemdelingenbeleid. Maar de kwaliteit van de asielbeslissing heeft uiteraard
continu de aandacht, ongeacht de omvang van de asielinstroom.
Op dit moment is sprake van een daling van het aantal gevallen waarin de IND
beslissing door de rechter wordt vernietigd, hetgeen een duidelijke indicatie
vormt voor kwaliteitsverbetering. De stelling dat na de fase van het nadere
gehoor geen nieuwe feiten en omstandigheden aangedragen mogen worden is feitelijk
onjuist. Als het relaas van de asielzoeker in beginsel geen aanleiding geeft
voor de verlening van een asielvergunning, zal de vreemdeling in de zogeheten
voornemenprocedure uitvoerig kunnen aangeven waarom deze voorgenomen beslissing
naar zijn mening onjuist is. Daarbij kan ook sprake zijn van nieuwe feiten
en omstandigheden, mits de vreemdeling een plausibele verklaring heeft voor
het feit dat deze nova eerst in deze fase van de procedure worden aangebracht.
Ook in de eventuele volgende fase van de asielprocedure, de beroepsprocedure,
kunnen nova worden ingebracht. Ook hier geldt overigens dat de vreemdeling
het pas dan aandragen van nieuwe feiten en omstandigheden als regel zal moeten
motiveren.Ten aanzien van de rechtshulp geldt dat het mij niet bekend is dat
het huidige niveau van rechtsbijstand aan asielzoekers ontoereikend zou zijn.
Ik zie dan ook geen reden om deze rechtsbijstand uit te breiden.Ten aanzien
van de opvang van indieners van tweede of volgende asielaanvragen geldt ten
eerste dat de rijksbegroting geen ruimte biedt om op dit punt een beleidsintensivering
toe te passen. De begroting is geënt op een lagere instroom en in het
verlengde hiervan op een minder aantal asielzoekers in de opvang. Belangrijker
is dat een dergelijke aanpassing een aanzienlijke afwijking betekenen van
de uitgangspunten van het nationale en Europese asielbeleid. Voor uitgeprocedeerde
asielzoekers zou de gevraagde aanpassing stimulerend kunnen werken om alsnog
een tweede aanvraag in te dienen.</al>
        <tuskop letat="vet">SGP</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Welke specifieke aandacht wordt gegeven voor de gesignaleerde
stijging van incidenten onder jongeren van Noord-Afrikaanse afkomst.</nadruk>
        </al>
        <al>Uiteraard worden incidenten rond (allochtone) jongeren nauwlettend gevolgd.
Waar nodig wordt navraag gedaan bij autoriteiten om inzicht te krijgen in
de achtergronden. In dit verband kan ik wijzen op de activiteiten van het
Marokkaans-Nederlands Interactieteam dat onder meer tot taak heeft gevraagd
en ongevraagd adviezen te geven aan gemeenten en instellingen voor de aanpak
en oplossing van concrete problemen met Marokkaanse Jeugd. Daarnaast ben ik
voornemens om naar aanleiding van het incident Geuzeveld te Amsterdam een
ronde tafel gesprek te voeren met verschillende partijen om te bezien in hoeverre
dit soort incidenten effectiever kan worden aangepakt, waarbij de overlastgevende
jongeren en hun ouders meer op hun eigen verantwoordelijkheid moeten worden
aangesproken.</al>
        <tuskop letat="vet">SP</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kan de minister duidelijkheid scheppen over de wijze
waarop bij gemeenten voor extra mensen en geld wordt gezorgd, nu gemeenten
feitelijk belast zullen worden met extra taken als gevolg van de taakoverdracht
van de VD naar de IND.</nadruk>
        </al>
        <al>De behandeling van reguliere aanvragen, zoals deze tot dusver door de
Vreemdelingendiensten worden uitgevoerd, wordt in fasen overgedragen aan de
IND. Hierdoor wordt de behandeling van reguliere aanvragen geconcentreerd
bij één organisatie, hetgeen tot efficiencyvoordelen en kwaliteitsverbetering
zal leiden. Dit deel van de taakoverdracht is thans voor ca. 80% voltooid.
De rol van de gemeenten in de taakoverdracht ziet op de frontofficetaken die
zij van de vreemdelingendiensten zullen overnemen. Hierbij vormen de gemeenten
het loket voor het in ontvangst nemen van aanvragen en het – in voorkomende
gevallen – verstrekken van verblijfsdocumenten. Van de gemeentes wordt
hierbij geen inhoudelijke beoordeling van de aanvragen verlangd. Het betreft
hier dus slechts werkzaamheden die nauw aansluiten bij andere gemeentelijke
taken (zoals bijvoorbeeld het in ontvangst nemen van andersoortige aanvragen
en het uitgeven van paspoorten en rijbewijzen). Over de aard en omvang van
de door de Gemeenten uit te voeren werkzaamheden bestaat al geruime tijd overeenstemming
tussen de Gemeenten, VNG en Justitie. Daarbij is tevens afgesproken dat de
kosten die de gemeenten in dit kader maken worden vergoed vanuit de legesheffing;
daarover worden binnenkort afspraken tussen de VNG en het departement van
Justitie geformaliseerd.Op dit moment wordt de daadwerkelijke overdracht van
de frontoffice taken door Justitie en de VNG voorbereid waarbij expliciet
aandacht wordt besteed aan de opleidingen, infrastructurele voorzieningen
en ICT ten behoeve van de Gemeenten.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Witte illegalen zijn al heel lang in Nederland en hebben
ook wel, met sofinummer, gewerkt. Nu zijn er schrijnende gevallen die niet
voor een verblijfsvergunning in aanmerking komen. Is de minister bereid om
nog een keer naar deze restgroep te kijken?</nadruk>
        </al>
        <al>Uitgangspunt van het vreemdelingenbeleid met betrekking tot illegaal verblijf
is dat illegale vreemdelingen Nederland dienen te verlaten. Omdat het in het
verleden kon voorkomen dat een illegale vreemdeling met medeweten van de Nederlandse
overheid soms langdurig een schijn van legaliteit hier te lande heeft kunnen
opbouwen, is gedurende een bepaalde periode toelatingsbeleid geformuleerd
voor langdurig illegalen. In 1999 is nog eenmaal een regeling getroffen voor
langdurig illegalen, vervat in TBV 1999/23. Aangezien met de regeling van
TBV 1999/23 reeds sprake was van uitzonderingsbeleid, ligt het niet voor de
hand om een nieuwe uitzonderingsregeling op dit uitzonderingsbeleid te introduceren.
Voor alle aanvragen in het kader van de tijdelijke regeling geldt bovendien
dat alle gebruikelijke rechtsmiddelen ter beschikking hebben gestaan. Hiervan
is dan ook in zeer veel gevallen gebruik gemaakt, ook van de mogelijkheid
om een beslissing ter beoordeling voor te leggen aan de rechter. Het opnieuw
beoordelen van aanvragen, ligt bij deze stand van zaken dan ook niet in de
rede.</al>
        <tuskop letat="vet">VVD</tuskop>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kunnen burgemeesters de bevoegdheid krijgen malafide
(=werken met illegale werknemers) uitzendbureaus op te heffen? te sluiten?</nadruk>
        </al>
        <al>Ingevolge artikel 2 van de Wet Arbeid Vreemdelingen 1994 is het een werkgever
verboden een vreemdeling in Nederland arbeid te laten verrichten zonder tewerkstellingsvergunning.
Een uitzendbureau dat illegale werknemenrs in dienst heeft, is dus strafbaar
ingevolge de Wet economische delicten. Het toezicht op de naleving van deze
wet is opgedragen aan de Arbeidsinspectie en de politie. De werkgever riskeert
dat hij een boete krijgt opgelegd. De minister van SoZa We is voornemens het
bedrag van deze boete drastisch te verhogen tot € 50 000.Voor
de burgemeester is hier geen taak weggelegd.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Kabinetsreactie gevraagd op vraagstuk van toenemende
reguliere immigratie, toename met plusminus 120 000 personen (cpb berekening).
Hoe gaan andere landen met dit probleem om?</nadruk>
        </al>
        <al>In bedoeld rapport van het CPB is de vraag gesteld of de Nederlandse economie
baat heeft bij het bevorderen van arbeidsmigratie. Het CPB concludeert dat
arbeidsmigratie op grote schaal geen effectief middel is om de gevolgen van
de vergrijzing te verlichten. Ook vallen voor de arbeidsmarkt geen positieve
effecten te verwachten van arbeidsmigratie op grote schaal. Verder wordt geconcludeerd
dat beperkte arbeidsmigratie gunstig kan zijn voor de arbeidsmarkt. Dit is
vooral het geval indien immigranten hoger zijn opgeleid, goede vooruitzichten
hebben op werk en in moeilijk vervulbare vacatures terecht komen. Het huidige
systeem van arbeidsmigratie in Nederland komt overeen met de aanbevelingen
van het CPB, aangezien arbeidsmigratie wordt toegestaan indien binnen de Europese
Economische Ruimte (EU plus Liechtenstein, Noorwegen en Ijsland) geen geschikt
personeel voorhanden is om bestaande vacatures te vervullen. Verder heeft
het Kabinet recent ingestemd met een aantal maatregelen om de toelating van
buitenlandse kenniswerkers te versoepelen, tijdelijke arbeidsmigratie beter
te reguleren en de toelatingsprocedures voor arbeidsmigranten te vereenvoudigen.
Hierover is uw Kamer bij brief van 7 februari 2003 geïnformeerd. Ook
deze maatregelen zijn in lijn met de aanbevelingen van het CPB. Het rapport
van het CPB heeft geen betrekking op het beleid ten aanzien van reguliere
immigratie van andere landen. Reeds gelet hierop kunnen de conclusies niet
direct worden vertaald naar de situatie in andere landen.</al>
        <al>
          <nadruk type="cur">Is het mogelijk/nuttig de kennis en kunde van het COA
te gebruiken bij de nadere uitwerking van plannen tot opvang in de regio?</nadruk>
        </al>
        <al>Hoewel de voorbereidingen voor deze fase uiteraard in volle gang zijn,
is dit een traject van lange adem waarbij afstemming met UNHCR, landen in
de betreffende regio en bestemmingslanden van groot belang is. In antwoord
op een vraag van de kant van de VVD; er is voor de specifieke kennis en kunde
van het COA in deze fase van internationale beleidsontwikkeling geen rol weggelegd.
Dit is nu niet aan de orde. En zoals ik heb toegezegd in het debat met uw
Kamer van 25 juni jl. zal alvorens deze fase concrete vorm krijgt eerst met
uw Kamer worden overlegd.</al>
      </noot>
    </noten>
  </part>
</handeling>