﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<!DOCTYPE handeling PUBLIC "-//SDU//DTD handelingenelementen xml 1.1//NL" "../../dtd/hand-11.dtd"[]>
<handeling kamer="2">
  <metadata>
    <meta name="OVERHEIDop.externMetadataRecord" scheme="" content="https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-2881-2883/metadata.xml" />
  </metadata>
  <kop>
    <title>40ste vergadering</title>
  </kop>
  <frontm>
    <vergjaar>1998-1999</vergjaar>
    <volgnr>40</volgnr>
  </frontm>
  <part bron="HAN6666A02" bpag="2881" epag="2883 ">
    <item>
      <itemnaam>Vragenuur</itemnaam>
      <itemkop>Aan de orde is <ondw>het mondelinge vragenuur</ondw>, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.</itemkop>
      <voorz nw="nee">
        <al>Ik deel aan de Kamer mede dat de eerste reeks mondelinge vragen aan staatssecretaris
Ybema op dit moment niet kan worden gesteld omdat de staatssecretaris nog
in de Eerste Kamer aanwezig moet zijn. Er is contact opgenomen en hopelijk
komt hij naar de Tweede Kamer voordat het vragenuur is afgelopen. Helemaal
zeker daarvan ben ik echter niet. Mevrouw Vos is daarvan op de hoogte en wij
zullen zien hoe het zich ontwikkelt.</al>
      </voorz>
      <draad>
        <al>
          <nadruk type="vet">Vragen</nadruk> van het lid Buijs aan de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, over <nadruk type="vet">de problematiek van de verkeerde bedden in ziekenhuizen</nadruk>.</al>
      </draad>
      <spreker nw="ja">
        <wie>
          <aanspr>De heer</aanspr>
          <naam>Buijs</naam>
          <partij>CDA</partij>
        </wie>
        <al>Voorzitter! 'Voor de zorg is de grens bereikt'. En: 'Het ziekenhuis is
geen opvangtehuis voor demente bejaarden'. En: 'Ik wil niet langer de verantwoordelijkheid
overnemen van een falende overheid'. Dit waren de woorden van prof. Ligthart
van de afdeling geriatrie van het Slotervaartziekenhuis in de Volkskrant van
2 januari jl., herhaald in het radioprogramma 'Dingen die gebeuren' van 12
januari jl.</al>
        <al>In het Slotervaartziekenhuis worden 7 van de 24 bedden op de geriatrieafdeling
permanent bezet door uitbehandelde demente bejaarden die niet overgeplaatst
kunnen worden naar verpleeghuis of thuiszorg. Dit betekent dat er gemiddeld
ongeveer 80 patiënten per jaar niet opgenomen kunnen worden. Wat daarmee
gebeurt, is onbekend. Maar ook op andere afdelingen liggen uitbehandelde patiënten
te wachten op opname in een verpleeghuis. Deze problematiek doet zich het
sterkste voor in het westen van het land – 30% in de Noord-Hollandse
regio, meldde de KRO – waar ook nog eens een keer een groot personeelstekort
is. Tijdens het reces hebben wij kunnen vernemen dat dat tekort zelfs heeft
geleid tot het sluiten van afdelingen. Wij naderen kortom de kritische grens
van voldoende opnamecapaciteit. Nu lopen de schattingen landelijk gezien fors
uiteen. De Nederlandse vereniging voor ziekenhuiszorg spreekt van 1200 bedden
die ongewenst bezet blijven. Het ministerie van VWS zou een raming geven van
ongeveer 400 bedden. Weliswaar is er geld beschikbaar voor het uitbreiden
van verpleeghuiscapaciteit en het verbeteren van de privacy, maar tegelijkertijd
is er een sterke vertraging in de realisatie van verpleegunits in verzorgingstehuizen.
Bovendien zijn de demografische ontwikkelingen zodanig dat het aantal demente
bejaarden sterk toeneemt.</al>
        <al>In dit kader wil ik de volgende vragen stellen aan de bewindslieden. Ik
stel de vragen aan de staatssecretaris, maar ze hebben ook een raakvlak met
het beleidsterrein van minister Borst.</al>
        <al>1. Welke oplossing hebben de bewindslieden nu voor het probleem van het
Slotervaartziekenhuis?</al>
        <al>2. Kunnen de bewindslieden van VWS meer exact de omvang van de verkeerdebeddenproblematiek
in ziekenhuizen aangeven?</al>
        <al>3. Wil de staatssecretaris toezeggen voorlopig de verdere reductie van
verzorgingstehuisplaatsen te stoppen in afwachting van een oplossing van dit
probleem?</al>
        <al>4. Achten de bewindslieden het nodig de beddencapaciteit voor geriatrie
uit te breiden?</al>
      </spreker>
      <voorz nw="nee">
        <al>De heer Buijs zei dat zijn vragen ook aan de minister zijn gesteld. Ik
weet echter niet beter dan dat zij alleen aan de staatssecretaris zijn gesteld,
want zo is het schriftelijk bij mij gemeld.</al>
      </voorz>
      <spreker nw="ja">
        <wie>
          <aanspr>Staatssecretaris</aanspr>
          <naam>Vliegenthart</naam>
        </wie>
        <al>Mevrouw de voorzitter! Er is de afgelopen weken en maanden in de publiciteit
aandacht geweest voor het tekort aan verpleeghuisbedden, onder andere voor
dementerenden, maar overigens niet alleen voor dementerenden.</al>
        <al>Zoals de heer Buijs weet, zijn wij op dit moment druk bezig om samen met
de sector een plan van aanpak wachtlijsten in de zorgsector ook in de care
op te stellen, zoals dat het vorige jaar reeds voor de curatieve zorg is opgesteld.
Een belangrijke reden daarvoor is natuurlijk dat wij tekorten in de zorg constateren.
Dat is ook een van de belangrijke redenen dat in het regeerakkoord extra geld
is uitgetrokken om de zorg voor ouderen verder uit te breiden. Dat betreft
dan niet alleen de verpleeghuiscapaciteit, maar ook de thuiszorg en verzorgingshuiscapaciteit.
Een van de kernpunten van de benadering die wij gekozen hebben, ook in de
afspraken met het veld in het kader van de meerjarenafspraken, is om per regio
te kijken wat primair noodzakelijk is, omdat de problematiek, zoals in Amsterdam
bij tekorten aan verpleeghuisbedden voor dementerenden, niet in iedere regio
precies hetzelfde is. De prioriteiten die gesteld worden, zullen dus ook heel
nadrukkelijk moeten aansluiten bij de geconstateerde problematiek in de regio.
Wat wij doen aan de problemen in Amsterdam is tweeledig. Enerzijds is dat
de komende jaren uitbreiding van de middelen die beschikbaar zijn en anderzijds
een zodanige inzet van die middelen dat het aansluit bij de geconstateerde
problematiek in de regio, zodat de problemen ook aangepakt kunnen worden.</al>
        <al>De heer Buijs heeft gevraagd naar de omvang van de verkeerdebeddenproblematiek.
In de betreffende radio-uitzending zijn inderdaad heel veel cijfers de revue
gepasseerd. Ik heb ook geprobeerd na te gaan waardoor het precies veroorzaakt
werd. Wat toch een belangrijke reden is van al die verschillende cijfers zijn
de verschillende definities die gehanteerd zijn. Een 'verkeerd bed' –
en het klinkt een beetje raar, want een bed is toch altijd een bed –
is een bed in een ziekenhuis dat gefinancierd wordt uit de AWBZ, omdat degene
die op dat bed ligt al langer dan drie maanden in het ziekenhuis verblijft.
In theorie heet dat een verkeerd bed. Het gebeurt ook dat men in de situatie
dat mensen nog in een ziekenhuis zijn op het moment dat zij niet meer de indicatie
voor de ziekenhuisopname hebben, bijvoorbeeld de eerste week na een opname,
van een verkeerd bed spreekt. Maar de formele definitie geldt pas na drie
maanden. Dat leidt dus ook tot een lager aantal van die bedden dan wanneer
je dat ruimer definieert. In de schatting van het departement zijn er op dit
moment 250 bedden verkeerd bezet in strikte zin.</al>
        <al>De heer Buijs heeft ook gevraagd of wij de reductie van de verzorgingshuisplaatsen,
zoals die de afgelopen jaren is ingezet, zouden willen stopzetten. Ik wijs
hem er nogmaals op dat met de extra middelen die de komende jaren beschikbaar
zijn, in de regio overwogen kan worden om de reductie te verminderen dan wel
een soortgelijke capaciteit verzorgingshuizen te realiseren. Dat is dus een
zaak die in de regio op basis van de prioriteitenstelling daar en op basis
van de ontwikkeling van de zorgvraag daar zal worden bepaald.</al>
      </spreker>
      <spreker nw="ja">
        <wie>
          <aanspr>De heer</aanspr>
          <naam>Buijs</naam>
          <partij>CDA</partij>
        </wie>
        <al>Mevrouw de voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor haar antwoorden.
Natuurlijk is het mij bekend dat de oplossing van deze problematiek een zogenaamde
ketenbenadering vergt. Wij hebben daar eerder over gesproken. Het is echter
ook zo dat het tellen van de 'verkeerde bedden' niet alleen een probleem van
de definiëring van zulks is. Als iemand opgenomen is in een ziekenhuis,
op een bed uitbehandeld en wel, betekent dit ook dat er een obstructie komt
in de toelating van nieuwe patiënten. Dit veroorzaakt ook wachtlijstproblemen.
Het is mede in het belang hiervan dat ik die vraag gesteld heb. Het verkeerde
bed is in de eerste plaats natuurlijk een probleem voor degene die erin ligt,
omdat hij niet de zorg krijgt die hij eigenlijk nodig heeft. Het is echter
ook een groot probleem voor de doorstroming in een ziekenhuis.</al>
        <al>Er is in dit verband een vraag waarop ik nog geen antwoord gekregen heb.
Er is een acuut probleem gemeld door het Slotervaartziekenhuis.
Ik heb nog niet gehoord of de staatssecretaris voor dit specifieke probleem
een oplossing wil creëren, bijvoorbeeld door een wat grotere capaciteit
van de geriatrie op die plaats dan op dit moment gebruikelijk is. Zij zei
dat zij voor een regionale benadering kiest en ik heb haar ook horen zeggen
dat verzorgingshuizen wat meer zelf de totale capaciteit in hun regio mogen
bepalen. Ik ben blij met deze toezegging, omdat in het JOZ nog steeds een
reductie tot 103.000 bedden staat. Als dit geen duidelijke richtlijn van het
ministerie is, is dat winst om de hele keten juist in de regio te versterken.</al>
        <al>Graag hoor ik dus wat de staatssecretaris doet aan het acute probleem
in het Slotervaartziekenhuis. Graag krijg ik een antwoord op de vraag over
de geriatrie. Graag krijg ik ook de bevestiging van mijn vermoeden dat de
verzorgingshuiscapaciteit regionaal bepaald mag worden.</al>
      </spreker>
      <spreker nw="ja">
        <wie>
          <aanspr>Staatssecretaris</aanspr>
          <naam>Vliegenthart</naam>
        </wie>
        <al>Voorzitter! Bij de besteding van de volumegroei aan thuiszorg, verzorgingshuiscapaciteit,
verpleeghuiszorg of persoonsgebonden budget stelt men de komende jaren inderdaad
in de regio de prioriteiten. Dit kan men doen op basis van de ontwikkeling
van de vraag in de regio. Het extra geld kan dus gebruikt worden om de voorziene
capaciteitsreductie bij te buigen.</al>
        <al>De geriatrische afdelingen van algemene ziekenhuizen zijn niet bedoeld
voor permanente zorg. Wij hebben net gesproken over het tekort aan capaciteit
voor mensen die langdurig zorg nodig hebben. De volumegroei is ook primair
bedoeld voor de groep mensen die in de care, dus de via de AWBZ gefinancierde
zorg, een plaats nodig hebben. Ik wil dus liever de geriatrische afdelingen
gebruiken waarvoor zij nodig zijn, namelijk om kortdurend te onderzoeken wat
iemands problemen zijn, en vervolgens de behandeling geven in de voorzieningen
die hiertoe geëquipeerd zijn, dan de geriatrische afdelingen tot een
verpleeghuis nieuwe stijl te ontwikkelen. Dit is niet de bedoeling van het
beleid.</al>
        <al>Het laatste wijst erop dat de heer Buijs er gelijk in heeft dat in de
zorg een ketenbenadering nodig is. Ik wijs erop dat men in Amsterdam hiermee
bezig is. Men is met de geïntegreerde indicatiestelling op de goede weg.
Men is met het afstemmen van de voorzieningen op de goede weg. Nog nergens
in ons land gaat het perfect, maar men is daar op een goede manier bezig.
Dit moet ertoe leiden dat het zorgaanbod in de regio Amsterdam gaat aansluiten
bij de vraag.</al>
        <al>Ten slotte wijs ik erop dat de gemiddelde wachttijd van dementerenden
in ziekenhuizen in Amsterdam weliswaar lang is, maar is afgenomen ten opzichte
van 1997. De wachttijd om van een ziekenhuis in een verpleeghuis geplaatst
te worden is korter dan die wanneer men thuis op verpleeghuiszorg wacht. De
problemen bestaan dus niet alleen bij de ziekenhuizen. Ook dit illustreert
de noodzaak om via een samenhangende benadering eruit te komen.</al>
        <al>Ik weet dat dit probleem de aandacht van de Kamer heeft, want ik heb over
dit onderwerp eerder al vragen van onder anderen mevrouw Arib mogen beantwoorden.
Ik hoop dat wij hier niet iedere week staan om met elkaar te praten over de
noodzaak om er wat aan te doen, want ik ben er voluit van overtuigd dat het
nodig is.</al>
      </spreker>
    </item>
  </part>
</handeling>