GEMEENTEBLAD
Officiële uitgave van de gemeente Texel

Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Texel 2019
Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Texel;
Gelet op:
- •de Wet maatschappelijke ondersteuning
- •de Verordening maatschappelijke ondersteuning Texel 2019
Overwegende:
- •dat het voor de uitvoering van zijn taken vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning wenselijk is nadere regels te stellen.
Besluit
vast te stellen de:
Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Texel 2019
1

Definities en begrippen
Artikel
1

Begripsbepalingen
1.
Alle begrippen die in deze nadere regels worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Verordening maatschappelijke ondersteuning Texel 2019, dan wel in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015), de Participatiewet, de Algemene wet bestuursrecht en de Gemeentewet.
2.
In deze nadere regels wordt verstaan onder:
Begrip | Uitleg
ADL-clusterwoning | Een zelfstandige woning voor mensen met een ernstige lichamelijke handicap of chronische aandoening waar 24 uur per dag hulp en assistentie ingeroepen kan worden bij algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL)
Bezoekbaar maken van een woning | Onder bezoekbaar maken wordt uitsluitend verstaan het bereikbaar maken van de woning, de woonkamer en het toilet. Wanneer de cliënt zijn hoofdverblijf heeft in een in de gemeente gelegen Wlz-instelling kan één woning waar hij regelmatig op bezoek komt bezoekbaar gemaakt worden. Onder het bezoekbaar maken van een woning wordt niet verstaan het gebruik kunnen maken van de woning.
Goedkoopst adequate voorziening | Adequaat gaat over een kwalitatief goede en het best bij de ondersteuningsbehoefte passende voorziening. Wanneer er meerdere adequate voorzieningen beschikbaar zijn, wordt vervolgens naar de prijzen van deze voorzieningen gekeken en wordt de goedkoopste van deze adequate voorzieningen gekozen.
Verordening | Verordening maatschappelijke ondersteuning Texel 2019
2.

Afwegingskader voor het verstrekken van een maatwerkvoorziening
Artikel
2

Algemene afwegingscriteria
1.
De hulp- of ondersteuningsvraag valt binnen de reikwijdte van de Wmo 2015.
2.
De cliënt staat ingeschreven in de Basisregistratie Personen (BRP) van de gemeente Texel en heeft zijn hoofdverblijf op Texel. Bovendien moet de woning een permanente woonbestem-ming hebben. Een recreatiewoning is dan ook geen hoofdverblijf.
3.
Het college houdt rekening met de belangen van mantelzorgers. In geval van dreigende overbelasting kan een voorziening aan de mantelzorger worden toegekend.
4.
De hulp kan door het college worden toegekend in natura of in de vorm van een persoonsge-bonden budget (pgb), tenzij expliciet anders vermeld in deze nadere regels.
5.
Wanneer er meerdere oplossingen mogelijk zijn, wordt gekozen voor de goedkoopste adequate voorziening, waarbij geldt dat het criterium ‘de goedkoopste’ alleen een criterium is bij gelijke kwaliteit van verschillende voorzieningen.
Artikel
3

Afwijzingsgronden maatwerkvoorziening
Het college wijst een verzoek voor een maatwerkvoorziening af, indien:
- a.
voor de noodzakelijke ondersteuning een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat;
- b.
het een voorziening betreft die de cliënt na de melding en vóór de datum van de beschikking heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld;
- c.
en voor zover er aan de zijde van de cliënt geen sprake is van aantoonbare meerkosten in vergelijking met de situatie voorafgaand aan het optreden van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie;
- d.
deze als gevolg van de beperkingen van de cliënt voor zichzelf of voor derden onveilig is;
Artikel
4

Herbeoordeling maatwerkvoorziening
De cliënt is verplicht het college medewerking te verlenen die redelijkerwijs nodig is voor het tijdig kunnen uitvoeren van de herbeoordeling van de maatwerkvoorziening. Hierbij geldt dat:
- a.
de cliënt de schriftelijke aanvraag voor een maatwerkvoorziening in natura uiterlijk 4 weken voor de afloop van de duur van de verstrekte voorziening indient bij de gemeente;
- b.
de cliënt de schriftelijke aanvraag voor een individuele voorziening in de vorm van een pgb uiterlijk 8 weken voor de afloop van de duur van de verstrekte voorziening indient bij de gemeente.
Artikel
5

Beëindiging maatwerkvoorziening
De maatwerkvoorziening wordt beëindigd op verzoek van de cliënt, of wanneer:
- a.
de cliënt verhuist naar een andere gemeente;
- b.
de cliënt overlijdt;
- c.
de indicatieperiode of geldigheidsduur is verstreken;
- d.
de cliënt aangeeft dat zijn situatie is veranderd en (de gemeente) vaststelt dat de voorziening niet meer voldoet;
- e.
de doelen van de ingezette hulp/ondersteuning zijn bereikt;
- f.
de cliënt die een pgb voor zijn maatwerkvoorziening ontvangt geen verantwoording over de besteding van het pgb aflegt;
- g.
de cliënt zijn pgb laat omzetten in Zorg in Natura of vice versa.
3.

Ondersteuning bij het voeren van een huishouden
Artikel
6

Algemeen
1.
De maatwerkvoorziening ondersteuning bij het voeren van een huishouden kan zowel in natura als in de vorm van een pgb worden verstrekt. Het tarief voor een pgb bedraagt maximaal 75% van het laagste gehanteerde tarief voor respectievelijk Schoonmaakondersteuning en signalering en Praktische thuisondersteuning.
2.
Er wordt geen pgb verstrekt voor kortdurende ondersteuning bij het voeren van een huishou-den. Onder kortdurende ondersteuning wordt in dit geval verstaan ondersteuning van maxi-maal drie maanden.
3.
De maatwerkvoorziening ondersteuning bij het voeren van een huishouden omvat:
- a.
Schoonmaakondersteuning: gericht op het schoon en leefbaar maken van het huis;
- b.
Praktische thuisondersteuning: gericht op het structureren en op orde houden van het eigen huishouden.
4.
Een gestructureerd huishouden is een huishouden waarin:
- a.
Iedereen gebruik kan maken van een opgeruimde en functionele huiskamer, en-tree/gang, slaapvertrek, keuken en douche/toilet;
- b.
Sprake is van een dagritme (opstaan, eten, drinken, plannen van taken, afspraken na-komen) dat past bij het huishouden;
- c.
Post wordt geopend en rekeningen op tijd worden betaald.
5.
Schoonmaakondersteuning is noodzakelijk wanneer een cliënt beperkingen ondervindt bij het verrichten van de huishoudelijke taken. Daarbij wordt ervan uitgegaan dat mensen in staat zijn zelf structuur aan te brengen in hun huishouden en zaken te regelen.
6.
Praktische thuisondersteuning is noodzakelijk wanneer een cliënt beperkt is bij het voeren van regie op het eigen huishouden. Met de ondersteuning wordt de cliënt in staat gesteld om de regie daar waar mogelijk (deels) zelf en/of met zijn directe leefomgeving op te pakken. De ondersteuning richt zich vooral op het goed laten functioneren van het geheel en richt zich niet op het overnemen van de werkzaamheden.
Artikel
7

Schoonmaakondersteuning en signalering
1.
Bij het bepalen van de omvang van de schoonmaakondersteuning wordt gebruik gemaakt van de normtijden zoals opgenomen in het Indicatieprotocol huishoudelijke hulp van het CIZ (2006).
2.
Bij de vaststelling van de normtijden gelden de volgende uitgangspunten:
a.
Alleen werkzaamheden die de aanvrager niet zelf kan doen en waarvoor geen mantel-zorger(s) beschikbaar zijn of gebruikelijke hulp aanwezig is, worden gecompenseerd;
b.
Bij het vaststellen van de omvang van de schoonmaakondersteuning worden de werk-zaamheden die de aanvrager wel kan uitvoeren uitdrukkelijk meegewogen;
c.
De cliënt bepaalt zelf de indeling van de werkzaamheden. De normtijden zijn inclusief een sociale component, zoals bijvoorbeeld koffie drinken;
d.
De uit te voeren werkzaamheden zijn noodzakelijk;
e.
Er wordt maatwerk geleverd;
f.
De aangeboden hulp betreft de woonkamer, keuken, wc, natte cel, in principe één slaapkamer en de gang;
g.
Schoonmaakondersteuning en signalering kan de volgende werkzaamheden omvatten:
i.
licht huishoudelijk werk: opruimen, stof afnemen laag, beddengoed rechttrekken, huishoudelijke afval opruimen;
ii.
zwaar huishoudelijk werk: stof afnemen hoog, stofzuigen, schrobben, dweilen, ramen wassen (binnen), sanitair en keuken schoonmaken, bedden verschonen;
iii.
wasverzorging: het sorteren en wassen van kleding met behulp van een wasma-chine, ophangen en afhalen van de was, in- en uitruimen wasdroger, vouwen en strijken en opbergen;
iv.
het actief signaleren van veranderingen van de gezondheidssituatie, de leefom-standigheden en de sociale omgeving van de cliënt, alsmede vereenzaming van de cliënt. Indien nodig geeft de medewerker het signaal af bij een aanspreekpunt binnen de organisatie. De aanbieder informeert de gemeente direct (binnen een week) over relevante veranderingen in de situatie van de cliënt.
h.
Voor de werkzaamheden ‘het actief signaleren van veranderingen van de gezondheidssituatie, de leefomstandigheden, vereenzaming van de cliënt en de sociale omgeving van de cliënt’ wordt geen tijd geïndiceerd, omdat dit van de ingezette hulp verwacht mag worden.
Artikel
8

Praktische thuisondersteuning
1.
De inzet van praktische thuisondersteuning is gericht op het laten uitvoeren van handelingen door de cliënt zelf en/of door een steunend sociaal netwerk.
2.
Praktische thuisondersteuning wordt enkel ingezet indien er sprake is van een stabiele situatie in die zin dat de cliënt in staat is om zelf de nodige handelingen te (leren) verrichten.
3.
Tot de dienstverlening behoort:
- a.
het proactief signaleren en in de gaten houden van veranderingen van de zelfredzaamheid, gezondheidssituatie, de leefomstandigheden en de sociale omgeving van de persoon;
- b.
het ondersteunen van de persoon bij het oefenen met het aanbrengen van (dag)structuur en/of het voeren van regie over eigen huishouden en/of de dagelijkse organisatie van het huishouden. Hieronder wordt verstaan de ondersteuning bij het organiseren en het plannen van huishoudelijke taken, alsmede het regelen van lichte administratieve ondersteuning;
- c.
maaltijdverzorging: ondersteuning bij en of zelf klaarmaken van per dag tweemaal broodmaaltijd en éénmaal warme maaltijd of opwarmen magnetronmaaltijd;
- d.
afstemming met ander ondersteuningsaanbod indien aanwezig;
- e.
het helpen benutten en uitbreiden van de mogelijkheden van het sociale netwerk, met als doel blijvende inzet te realiseren vanuit dat netwerk, waardoor de praktische thuisondersteuning (deels) kan worden afgebouwd. Hierbij is er oog voor (dreigende) overbelasting van de mantelzorger(s).
4.
Bij het bepalen van de omvang van de ondersteuning wordt gebruik gemaakt van de ‘Normering Praktische Thuisondersteuning’ zoals opgenomen in Bijlage 2 van deze nadere regels.
5.
In uitzondering op het vierde lid wordt voor de zorg voor kinderen (bij tijdelijke uitval van ouders) gewerkt volgende de normtijden zoals opgenomen in het Indicatieprotocol huishoudelijke hulp van het CIZ (2006).
4.

Woonvoorzieningen
Artikel
9

Algemeen
1.
Uitgangspunt is dat iedereen eerst zelf zorg dient te dragen voor een geschikte woning (hoofdverblijf). Daarbij mag er van uit worden gegaan dat rekening wordt gehouden met be-kende beperkingen, ook gelet op de toekomst (voorzienbaarheid).
2.
Een inwoner met een beperking kan voor een aanpassing van het hoofdverblijf in aanmerking komen indien een verhuizing naar een aangepaste of makkelijker aan te passen woning niet te realiseren of niet de goedkoopste adequate oplossing is en ook een algemene voorziening geen oplossing kan bieden. Hierbij dient de cliënt langdurig van de voorziening afhankelijk te zijn voor het uitvoeren van de algemene dagelijkse levensverrichtingen.
3.
Een woningaanpassing is erop gericht om de belemmeringen in en rond de woning te verminderen of op te heffen. Een woningaanpassing is enkel gericht op de essentiële woonruimten zoals benoemd in het vierde lid. Het is niet de bedoeling dat vanuit professionele oppas, of vanuit verzorgings- dan wel therapeutisch oogpunt hulpmiddelen en/of voorzieningen worden aangebracht of dat er belemmeringen worden opgeworpen.
4.
Bij een woonvoorziening dient nagegaan te worden wat voor de cliënt de essentiële woonruimten zijn. Onder essentiële woonruimte wordt verstaan:
a.
een slaapgelegenheid die bereikt en gebruikt kan worden;
b.
een toiletgelegenheid die bereikt en gebruikt kan worden;
c.
een natte cel die gebruikt en bereikt kan worden;
d.
een kookgelegenheid/keuken die gebruikt en bereikt kan worden;
e.
een woonkamer die gebruikt en bereikt kan worden;
f.
één toegang tot de woning die gebruikt en bereikt kan worden;
g.
een toegang tot de tuin, indien aanwezig, die gebruikt en bereikt kan worden.
5.
Of de cliënt in aanmerking komt voor een woonvoorziening en welke vorm deze voorziening heeft (een onroerende, roerende of financiële voorziening of een combinatie hiervan), hangt af van de ondervonden beperkingen en belemmeringen, van de bouwkundige situatie van de woning, de aanwezigheid van alternatieve oplossingen en van de goedkoopste adequate oplossing.
6.
Bij het verstrekken van een woonvoorziening in de vorm van een aanpassing in de keuken of badkamer wordt aangesloten bij de afschrijvingstermijnen zoals gehanteerd door woning-bouwverenigingen.
7.
Een aanbouw wordt alleen overwogen als dit leidt tot een langdurig adequate oplossing voor de cliënt en essentiële woonruimtes niet op een andere manier bereikbaar kunnen worden gemaakt, bijvoorbeeld door een inpandige aanpassing of verhuizing, en een losse woonunit geen goedkopere en meest adequate oplossing is. Ook het feit dat de verhuurder de huurwoning niet beschikbaar wil houden voor personen met een beperking kan een reden zijn om een losse woonunit te verstrekken.
8.
Bij een aanvraag voor een mantelzorgwoning zijn de betrokkenen in eerste instantie zelf (financieel) verantwoordelijk voor het hebben van een woning. Uitgangspunt is dat de woonkosten van de mantelzorger ook in een nieuwe situatie aan wonen besteed kunnen worden.
9.
In geval van woningsanering in verband met COPD worden de Nibudnormen gehanteerd voor zeil, linoleum en gordijnen. Dit wordt verstrekt in de vorm van een financiële tegemoetkoming van maximaal € 1.500,-.
10.
Voor het kwaliteitsniveau van de aanpassingen wordt aangesloten bij de eisen zoals deze in het Bouwbesluit zijn geformuleerd.
Artikel
10

Kosten voor woonvoorzieningen
1.
Woonvoorzieningen kunnen zowel in natura als in de vorm van een persoonsgebonden budget worden verstrekt.
2.
Het persoonsgebonden budget voor woonvoorzieningen bedraagt 100% van de tegenwaarde van het bedrag zoals vermeld in de door het college geaccepteerde offerte. De cliënt vraagt hiertoe minimaal twee offertes aan.
3.
Voor het bezoekbaar maken van een woning zoals bedoeld in artikel 1, lid 3, van deze regeling wordt een pgb van maximaal € 3.000,- verstrekt. De cliënt vraagt hiertoe minimaal twee offertes aan.
4.
Woonvoorzieningen kunnen in eigendom worden verstrekt als de cliënt gedurende de rest van zijn leven afhankelijk is van de voorziening en de verwachte gebruiksduur van de voorziening meer dan 10 jaar is. Andere woonvoorzieningen worden in bruikleen verstrekt, met uitzondering van aanbouwen.
5.
Wanneer de woning meer waard wordt door de woningaanpassing en de woning wordt ver-kocht, dient (een deel van) de meerwaarde terug te worden betaald. De meerwaarde van de woning, die een gevolg is van de woningaanpassing, wordt volgens onderstaand afschrijvingsschema terugbetaald. Hierbij wordt gemeten vanaf het moment dat de woningaanpassing gereed is. Voor een woonunit geldt dat het terugbetalen van de meerwaarde wordt gekoppeld aan de levensduur van de woonunit.
Aanbouw
Verkoop binnen 1 jaar | 100% van de meerwaarde
Verkoop tussen 1 en 2 jaar | 90% van de meerwaarde
Verkoop tussen 2 en 3 jaar | 80% van de meerwaarde
Verkoop tussen 3 en 4 jaar | 70% van de meerwaarde
Verkoop tussen 4 en 5 jaar | 60% van de meerwaarde
Verkoop tussen 5 en 6 jaar | 50% van de meerwaarde
Verkoop tussen 6 en 7 jaar | 40% van de meerwaarde
Verkoop tussen 7 en 8 jaar | 30% van de meerwaarde
Verkoop tussen 8 en 9 jaar | 20% van de meerwaarde
Verkoop tussen 9 en 10 jaar | 10% van de meerwaarde
Verkoop na 10 jaar | 0% van de meerwaarde
Artikel
11

Onderhoud, keuring en reparatie
1.
Kosten van onderhoud, reparatie en keuring van woonvoorzieningen worden vergoed door de gemeente. Hiervan uitgezonderd zijn kosten voor onderhoud, reparatie en keuring van permanente aanbouw en van voorzieningen die in eigendom zijn verstrekt.
2.
De reparatiekosten ten gevolge van schade die aan de schuld van de gebruiker te wijten is, komen niet voor vergoeding in aanmerking.
3.
Reparatiekosten, behalve die worden genoemd in lid 2 van dit artikel, kunnen alleen worden vergoed, wanneer de reparatie door een door de gemeente goedgekeurde reparateur wordt uitgevoerd.
Artikel
12

Verhuizen
1.
Als verhuizen (naar een reeds aangepaste woning of een woning die goedkoper en makkelijker aan te passen is) goedkoper is dan het aanpassen van de huidig bewoonde woning, gaat het verhuizen voor het aanpassen van de woning. In de afweging wordt tevens rekening gehouden met de sociale omstandigheden van de cliënt, de woonlasten en financiële draagkracht, en de snelheid waarmee het woonprobleem kan worden opgelost.
2.
Het primaat van verhuizen geldt niet voor woningaanpassingen tot € 7.000,- die leiden tot een langdurige en adequate oplossing voor de belemmeringen in en rond de woning.
3.
Indien er sprake is van een plotseling optredende situatie en het noodzakelijk is om te verhuizen naar bijvoorbeeld een aangepaste woning, kan de gemeente een verhuiskostenvergoeding verstrekken. Als de verhuizing te verwachten of te voorspellen was, wordt in principe geen verhuiskostenvergoeding toegekend.
4.
De verhuiskostenvergoeding wordt verstrekt in de vorm van een pgb van maximaal € 3.000,-, gebaseerd op een door het college geaccepteerde offerte. De cliënt vraagt hiertoe minimaal twee offertes aan.
5.
Voor verhuizing is het noodzakelijk dat op het moment van de beslissing een aangepaste of gemakkelijk aan te passen woning beschikbaar is of dat binnen een half jaar een dergelijke woning beschikbaar zal komen. De medische situatie van de cliënt is hierbij leidend.
6.
Lid 1 van dit artikel is zowel van toepassing bij huurwoningen als bij koopwoningen. Bij een koopwoning zal een afweging gemaakt moeten worden of het kopen van een andere geschikte of gemakkelijk aan te passen woning gezien kan worden als de meest goedkope en adequate oplossing. Met de verhuizing zijn immers meer kosten gemoeid dan alleen de kosten van het aanpassen. Het kopen van een andere duurdere woning kan onevenredige kosten opleveren voor de persoon met een beperking of het gezin waartoe hij/zij behoort. In overleg met de betrokken partijen zal bezien moeten worden welke keuze de voorkeur heeft. In de belangenafweging zullen alle feiten en omstandigheden – financiële en niet financiële – gewogen moeten worden. De verwachting voor wat betreft de bruikbaarheid van de woning in de toekomst kan ook een rol spelen.
7.
Ook als er een geschikte huurwoning beschikbaar is, geldt het primaat van verhuizen naar die woning voor de eigenaar van de koopwoning. Er kan en mag worden verwacht dat de eigen woning wordt verkocht, met inachtneming van de financiële, medische en sociale situatie.
Artikel
13

Geen recht op een woonvoorziening
Geen maatwerkvoorziening in verband met wonen wordt verstrekt:
- a.
in het geval de beperkingen bij het normaal gebruik van de woning voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen;
- b.
als de aangevraagde voorziening betrekking heeft op een hoger niveau dan het uitrustingsniveau voor sociale woningbouw;
- c.
ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie‐ en recreatiewoningen, ADL‐clusterwoningen en gehuurde kamers, waaronder ook kamers in een verpleeghuis dan wel zorginstelling;
- d.
indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van de beperkingen en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is;
- e.
als de aanvraag betrekking heeft op kosten van voorzieningen die bij gerealiseerde nieuwbouw of reeds uitgevoerde renovatie meegenomen hadden kunnen worden.
5.

Vervoersvoorzieningen
Artikel
14

Algemeen
1.
De vervoersvoorziening richt zich op het vervoer in de directe woon- en leefomgeving. Het gaat hierbij dan om verplaatsingen die de gemiddelde inwoner in zijn/haar eigen woonomgeving maakt, zoals vervoer om boodschappen te doen, vrienden en familie te bezoeken, vervoer naar clubs en sociaal-culturele instellingen. De vervoersvoorziening mag tevens gebruikt worden voor vervoer naar het ziekenhuis in Den Helder. De kosten voor de boot van Texel naar Den Helder en vice versa zijn hiervan uitgezonderd en worden niet vergoed.
2.
Het vaststellen van het maximaal te hanteren pgb bedrag voor vervoersvoorzieningen (incl. scootmobiel) en rolstoelen gebeurt op de navolgende manier:
a.
Op basis van het indicatieadvies, het passingsverslag of de offerte wordt de categorie waar het hulpmiddel binnen valt, door de gemeente vastgesteld.
b.
Aan de hand van het pgb-referentiebedrag per categorie wordt het maximaal te vergoeden pgb-bedrag vastgesteld (dit is de bruto consumentenprijs minus de korting van de gemeente bij de aanbieder). Dit is het bedrag wat maximaal door de gemeente vergoed wordt als de klant het hulpmiddel zelf aanschaft.
c.
Het daadwerkelijk te vergoeden bedrag is het factuurbedrag met een maximum van het bovengenoemde pgb-referentiebedrag, eventueel vermeerderd met het bedrag van geïndiceerde, noodzakelijke aanpassingen aan het hulpmiddel.
d.
Vervolgens wordt het per jaar te vergoeden ROV-bedrag (reparatie, onderhoud en verzekering) vastgesteld. Voor handbewogen hulpmiddelen is dit, als vuistregel, 5% van het pgb-bedrag en voor gemotoriseerde hulpmiddelen is dit 7% van het pgb-bedrag, op basis van het standaard hulpmiddel.
e.
Eenmaal per jaar kunnen, op basis van werkelijk gemaakte kosten, met overlegging van de originele nota’s, bij de gemeente de ROV-kosten gedeclareerd worden.
f.
Het totale ROV-bedrag, voor de duur van 7 jaar, geldt als maximaal te declareren be-drag gedurende deze 7 jaar.
Artikel
15

Kilometer- / taxivergoeding
1.
Een inwoner komt in aanmerking voor een kilometer- of taxivergoeding indien deze langdurig niet in staat is om zelfstandig van het openbaar vervoer gebruik te maken ten gevolge van lichamelijke, zintuigelijke en/of verstandelijke belemmeringen én als gevolg van deze belemmeringen extra kilometers moet maken, bijvoorbeeld voor ziekenhuisbezoek dat niet door de zorgverzekering vergoed wordt.
2.
De kilometervergoeding bedraagt € 0,22 per kilometer voor maximaal 1.500 kilometer per jaar en wordt als financiële tegemoetkoming verstrekt.
3.
De taxivergoeding bedraagt maximaal € 330,- per jaar. Indien beide partners een taxivergoeding ontvangen, bedraagt de vergoeding maximaal € 220,- per persoon per jaar.
4.
Indien een cliënt is aangewezen op rolstoeltaxivervoer, bedraagt de jaarlijkse vergoeding € 3.300,-. Indien beide partners een indicatie hebben, ontvangen deze maximaal € 2.200,- per persoon per jaar. Een onafhankelijk adviseur beoordeelt of er enkel per rolstoeltaxi gereisd kan worden.
Artikel
16

Autoaanpassing
1.
Een autoaanpassing wordt vergoed wanneer een cliënt is aangewezen op een eigen auto om verplaatsingen mogelijk te maken in de leefomgeving en op grond van een medisch advies dat een andere vervoersvoorziening niet voldoet.
2.
Deze autoaanpassingen kunnen betreffen:
a.
de bediening en besturing van de auto;
b.
het in en uit de auto komen;
c.
de zithouding;
d.
de verzorging van de cliënt.
3.
Een pgb voor een autoaanpassing dient te leiden tot een langdurig adequate oplossing. Verandering in de medische situatie kan aanleiding zijn tot aanpassing van het pgb.
Artikel
17

Rolstoel
1.
Een persoon met een beperking kan voor een rolstoel in aanmerking komen:
a.
wanneer de aantoonbare beperkingen op grond van ziekte of gebrek dagelijks zittend verplaatsen in en om de woning noodzakelijk maken; en
b.
de hulpmiddelen die verstrekt worden op grond van een andere voorliggende voorzie-ning of andere wettelijke regeling geen adequate oplossing bieden; en
c.
indien een algemene voorziening niet aanwezig is.
2.
Voor een rolstoel die aan het programma van eisen voldoet kan een pgb worden verstrekt.
3.
Een pgb voor een rolstoel wordt in principe eenmaal per zeven jaar verstrekt. Verandering in de medische situatie kan aanleiding zijn om af te wijken van deze termijn.
Artikel
18

Sportrolstoel
1.
De cliënt dient aan te tonen:
a.
dat hij/zij regelmatig sport, en
b.
dat de gebruiker zonder sportrolstoel zijn sport niet kan beoefenen, en
c.
een rolstoelvoorziening voor dagelijks gebruik niet voldoet.
2.
Indien één rolstoelvoorziening voor zowel sport als dagelijks gebruik kan worden gebruikt, wordt slechts één voorziening verstrekt.
3.
Sportrolstoelen bestemd voor topsport worden niet verstrekt.
4.
De sportrolstoel kan zowel in natura als in de vorm van een pgb worden verstrekt.
5.
De hoogte van de pgb voor aanschaf, inclusief onderhoud en reparatie, van een sportrolstoel bedraagt maximaal € 4.000,- voor een periode van drie jaar.
6.

Begeleiding
Artikel
19

Algemeen
1.
Begeleiding omvat:
a.
het bieden van ondersteuning die is gericht op bevordering, behoud of compensatie van de zelfredzaamheid en die strekt tot voorkoming van opname in een instelling of verwaarlozing.
b.
het bieden van ondersteuning op het vlak van zelfregie over het dagelijks leven, waaronder begeleiding bij tekortschietende vaardigheden in zelfregelend vermogen.
c.
het bieden van ondersteuning bij het toepassen en inslijpen van aangeleerde vaardigheden en gedrag in het dagelijks leven door herhaling en methodische interventie.
2.
Begeleiding extra omvat de activiteiten zoals omschreven in het eerste lid van dit artikel en wordt ingezet bij zwaarwegende gedragsproblematiek, ernstig tekortschietende vaardigheden in het zelfregelend vermogen, of bij gevaar voor de aanvrager of zijn omgeving.
3.
Persoonlijke Verzorging wordt waar nodig uitgevoerd in combinatie met begeleiding en voor zover er geen aanspraak is op de Zorgverzekeringswet vanwege een behoefte aan geneeskundige zorg of een hoog risico daarop.
Artikel
20

Gebruikelijke hulp
1.
Alle begeleiding van de cliënt door de ouder, door partners onderling, door inwonende kinderen en/of andere huisgenoten is gebruikelijke hulp als er sprake is van een kortdurende situatie met uitzicht op een dusdanig herstel van het probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de cliënt, dat de maatwerkvoorziening begeleiding daarna niet langer is aangewezen. Daarbij gaat het over het algemeen over een periode van maximaal zes maanden.
2.
Hierop gelden de volgende uitzonderingen:
a.
Voor zover een partner, ouder, volwassen kind en/of elke andere volwassen huisgenoot geobjectiveerde beperkingen heeft en/of kennis dan wel vaardigheden mist om gebruikelijke hulp ten behoeve van cliënt uit te voeren en deze vaardigheden niet kan aanleren, wordt van hen geen bijdrage verwacht;
b.
Voor zover een partner, ouder, volwassen kind en/of andere volwassen huisgenoot overbelast is of dreigt te raken wordt van hem of haar geen gebruikelijke hulp verwacht, totdat deze dreigende overbelasting is opgeheven. Wanneer voor de partner, ouder, volwassen kind en/of andere volwassen huisgenoot eigen mogelijkheden en/of voorzieningen zijn om de (dreigende) overbelasting op te heffen dienen deze eigen mogelijkheden en/of voorzieningen hiertoe te worden aangewend.
3.
Gebruikelijke hulp kan bijvoorbeeld, maar niet uitsluitend, bestaan uit:
a.
Het geven van begeleiding aan een belanghebbende op het terrein van de maatschappelijke participatie;
b.
Het begeleiden van belanghebbende bij het normaal maatschappelijk verkeer binnen de persoonlijke levenssfeer zoals het bezoeken van familie/vrienden, huisarts, enzovoort;
c.
Het bieden van hulp bij of het overnemen van taken die bij een gezamenlijk huishouden horen, zoals het doen van de administratie. Dit kan worden overgenomen door een niet-beperkte huisgenoot wanneer die taak altijd door de nu beperkte belanghebbende werd uitgevoerd;
d.
Het leren omgaan van derden (familie/vrienden) met de belanghebbende.
7.

Dagbesteding
Artikel
21

Algemeen
1.
Dagbesteding is ondersteuning in een groep en kent diverse verschijningsvormen en zinvolle activiteiten. Algemeen uitgangspunt is dat activiteiten bijdragen aan de zelfredzaamheid en aansluiten op wat iemand (nog) kan (leren) en of bijdragen aan de samenleving.
2.
Dagbesteding kan ook dienen als tijdelijke ondersteuning voor mantelzorgers waardoor zij beter in staat blijven hun zorgtaken uit te voeren.
3.
Dagbesteding houdt in een structurele tijdsbesteding met een welomschreven doel waarbij de persoon actief wordt betrokken.
4.
Dagbesteding biedt mogelijkheden voor tijdsstructurering, zingeving en het aangaan van sociale contacten, waardoor bepaalde gedragsproblemen kunnen afnemen.
Artikel
22

Vervoer dagbesteding
1.
Het bieden van vervoer is verbonden aan dagbesteding voor zover de cliënt niet in staat is om zelf, met behulp van zijn netwerk of met vrijwillige inzet van en naar de dagbesteding te komen. In die gevallen neemt de aanbieder van de dagbesteding de organisatie van het vervoer op zich.
2.
Het vervoer omvat het vervoer van en naar de locatie van de dagbesteding.
3.
Toezicht tijdens het vervoer wordt niet geïndiceerd.
8.

Opvang en beschermd wonen
Artikel
23

Algemeen
1.
De toegang van de maatschappelijke opvang en vrouwenopvang is gemandateerd aan de zorgaanbieders maatschappelijke opvang (dnoDoen) en vrouwenopvang (Blijf van mijn Lijf). Zij zorgen ook voor het vaststellen en innen van de eigen bijdrage.
2.
Een cliënt kan in aanmerking komen voor opvang, met inachtneming van:
a.
de mate waarin de belanghebbende slachtoffer is van huiselijk geweld en vanwege ernstige dreiging en/of geweld niet op een andere plek dan de opvang veilig kan verblijven met eventuele kinderen;
b.
de mate van dak- en thuisloosheid, met inachtneming van de contra-indicaties in verband met de sociale en psychische omstandigheden van de belanghebbende en de richtlijnen in verband met regiobinding (Handreiking Landelijke Toegang Maatschappelijke Opvang 2014).
3.
Een cliënt kan in aanmerking komen voor beschermd wonen als:
a.
de cliënt een psychiatrische aandoening heeft; en
b.
de cliënt 18 jaar of ouder is en legaal in Nederland verblijft; en
c.
de cliënt niet zelfstandig kan leven en een mogelijk gevaar voor zichzelf en anderen vormt als gevolg van de psychiatrische aandoening; en
d.
er sprake is van regiobinding conform Handreiking en beleidsregels Landelijke toegang beschermd wonen 2016; en
e.
de cliënt niet beschikt over alternatieven die de noodzaak voor beschermd wonen kunnen opheffen; en
f.
dak- en thuislozenvoorziening of klinische behandeling niet voorliggend is en aanvrager niet voldoet aan de criteria voor de Wet Langdurige Zorg.
4.
Het mogelijke gevaar voor de cliënt of voor anderen, zoals benoemd in lid 3c van dit artikel ontstaat omdat:
a.
De cliënt niet in staat is een adequaat oordeel te vormen in het dagelijkse bestaan. Deze cliënt heeft vaak regieproblemen; en/of
b.
De cliënt vaardigheden of remmingen mist om zich staande te houden in een zelf-standige woonomgeving;
c.
De cliënt de consequenties van het eigen handelen niet overziet;
d.
De cliënt op relevante momenten niet in staat is hulp in te roepen.
5.
Wanneer niet direct een plaats beschermd wonen beschikbaar is, wordt aan de cliënt passende overbruggingszorg geboden.
6.
De aanvraag om opvang of beschermd wonen wordt ingediend bij en beoordeeld door het college van de centrumgemeente, zijnde Den Helder.
9.

Kortdurend verblijf
Artikel
24

Algemeen
1.
Kortdurend verblijf is een tijdelijk verblijf in een instelling of een gezin, bedoeld om de mantelzorger(s) te ontlasten.
2.
Op kortdurend verblijf kan aanspraak worden gedaan indien dit voor de mantelzorger noodzakelijk is en het bijdraagt aan het langer thuis wonen van de cliënt.
3.
Voorafgaand wordt per situatie beoordeeld wat nodig is en daarin wordt meegenomen welke alternatieven er zijn (extra hulp in huis, vrijwillige respijthulp thuis of opname al dan niet vergoed door de Zorgverzekeringswet).
4.
Het kortdurend verblijf is in principe planbaar en bedoeld voor cliënten wier ondersteuningsbehoefte gepaard gaat met intensief toezicht.
5.
Toezicht tijdens kortdurend verblijf kan ook een vorm van actieve observatie zijn.
6.
Wanneer verpleging nodig is moet dit geregeld worden via de Zorgverzekeringswet. Behandeling behoort nadrukkelijk niet bij kortdurend verblijf.
7.
De duur van het verblijf is maximaal drie etmalen per week. In specifieke situaties is een langere aaneengesloten periode mogelijk voor zover daarmee de maximale periode van 156 etmalen op jaarbasis niet wordt overschreden.
8.
De cliënt is zelf verantwoordelijk voor vervoer van en naar de locatie van het verblijf.
10.

Persoonsgebonden budget
Artikel
25

Algemeen
1.
Een pgb wordt verstrekt op basis van een persoonlijk plan zoals bedoeld in artikel 2.3.2., tweede lid van de wet.
2.
Zorg in natura en een pgb kunnen naast elkaar bestaan, maar er wordt geen pgb verstrekt voor eenzelfde voorziening als waarvoor de cliënt ondersteuning in natura krijgt.
Artikel
26

Kwaliteitseisen
1.
Het college stelt in ieder geval de volgende kwaliteitseisen aan de met pgb in te kopen maatwerkvoorziening:
a.
Het is veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht;
b.
Het voldoet aan de noodzakelijke / gebruikelijke professionele standaard zoals deze ook geldt voor gecontracteerde aanbieders van maatwerkvoorzieningen Wmo;
c.
Het is afgestemd op de behoefte van de cliënt en op andere ontvangen zorg;
d.
Het is verstrekt met respect voor de rechten van de cliënt;
e.
Het is proportioneel.
2.
De pgb-houder heeft op grond van de Wmo zelf de regie over de ondersteuning die hij met het pgb contracteert. Daarmee heeft hij de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de geleverde ondersteuning en kan hij deze zo nodig bijsturen.
3.
Het college toetst vooraf of de kwaliteit bij de pgb-houder voldoende is gegarandeerd. De aanvrager maakt dit inzichtelijk in het persoonlijk plan.
4.
In dit plan is vastgelegd bij wie de pgb-houder zijn ondersteuning, zorg of hulp zal inkopen, wat zijn motivatie is een pgb aan te vragen, op welke manier dit bijdraagt aan zijn participatie en zelfredzaamheid, wat de beoogde resultaten zijn van de ondersteuning, zorg of hulp en hoe de kwaliteit van die hulp is gewaarborgd.
5.
De met pgb in te kopen hulp door personen uit het sociale netwerk voldoet aan de volgende criteria en/of voorwaarden:
a.
de zorginzet overstijgt de gebruikelijke hulp;
b.
de inzet leidt aantoonbaar tot goede en effectieve ondersteuning.
Artikel
27

Trekkingsrecht
1.
De gemeente stort de uit te betalen pgb’s op rekening van het Servicecentrum PGB van de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Hiervan zijn uitgezonderd eenmalige pgb’s bestemd voor woon- of vervoersvoorzieningen.
2.
De pgb-houder laat via declaraties of facturen aan de SVB weten hoeveel uren hulp zijn geleverd en de SVB zorgt vervolgens voor de uitbetaling aan de zorgverlener.
3.
De niet bestede pgb-bedragen worden door SVB na afloop van het kalenderjaar of de ondersteuningsperiode terugbetaald aan de gemeente.
Artikel
28

Afwijzingsgronden
Het college weigert het persoonsgebonden budget op grond van één of meerdere van onderstaande redenen:
- a.
De cliënt heeft onjuiste of onvolledige gegevens verstrekt;
- b.
De cliënt voldoet niet aan de aan de pgb verbonden voorwaarden zoals omschreven in dit hoofdstuk;
- c.
De cliënt heeft in de afgelopen 3 jaar misbruik gemaakt van enige voorziening in het sociale domein, waaronder begrepen het niet voldoen aan de voorwaarden van een eerder verleend pgb;
- d.
De cliënt neemt deel aan een schuldhulpverleningstraject in het kader van de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp), tenzij de aanvrager aannemelijk kan maken dat er geen verband bestaat tussen deze omstandigheden en zijn of haar pgb-vaardigheid.
- e.
De cliënt is (volgens de rechtbank) handelingsonbekwaam verklaard, tenzij er sprake is van een wettelijke vertegenwoordiger;
- f.
De cliënt beschikt niet over een vaste woon- of verblijfplaats;
- g.
De cliënt en/of zijn wettelijke vertegenwoordiger beschikt niet over een bankrekening.
Artikel
29

Verplichtingen en uitsluitingen pgb
1.
Het pgb mag niet besteed worden aan:
a.
een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk is;
b.
administratiekosten en feestdagenuitkering;
c.
reiskosten;
d.
administratieve bemiddelingsbureaus, tussenpersonen of belangenbehartigers.
2.
Een vrij besteedbaar budget maakt geen onderdeel uit van het pgb.
3.
In afwijking van het gestelde onder lid 1, sub d mogen de kosten voor arbeidsbemiddeling uit het pgb worden betaald, indien de betrokken partij een Per Saldo keurmerk heeft.
4.
De pgb-houder komt met de aanbieder in een schriftelijke zorgovereenkomst de hulpverlening overeen. In de zorgovereenkomst zijn ten minste afspraken opgenomen over de kwaliteit en het resultaat van de ondersteuning, zorg of hulp, de inschakeling van het type hulpverlener (medewerker van een zorgorganisatie of sociaal netwerk) en de wijze van declareren.
5.
De pgb-houder volgt de wettelijke regels voor vakantie en verlof bij vakantie van de zorgverlener.
6.
De pgb-houder volgt de regels van de SVB bij (vervanging van) een zieke zorgverlener.
7.
Als er sprake is van (dreigende) overbelasting bij een persoon uit het sociale netwerk vanwege het leveren van maatwerkvoorziening(en) met een pgb, dient de pgb-houder die overbelasting op te heffen door deze maatwerkvoorziening door (andere) personen/zorgverleners uit te laten voeren/in te kopen vanuit het pgb.
Artikel
30

Hoogte van het tarief
1.
De hoogte van het pgb is gebaseerd op een door de cliënt opgesteld persoonlijk plan over hoe hij het pgb gaat besteden en tegen welk tarief.
2.
Het pgb-tarief voor professionals, werkzaam conform aantoonbare professionele standaarden, bedraagt maximaal 75% van het laagste tarief van de door de gemeente gecontracteerde aanbieders.
3.
het pgb-tarief voor hulp door anderen en door personen uit het sociale netwerk bedraagt maximaal 75% van het laagste tarief van de door de gemeente gecontracteerde aanbieders, op basis van een kostenberekening die is opgenomen in het persoonlijk plan.
11.

Abonnementstarief
Artikel
31

Algemeen
1.
Voor alle maatwerkvoorzieningen verstrekt vanuit de Wmo wordt een eigen bijdrage in de vorm van het abonnementstarief opgelegd. Vaststelling en inning van het abonnementstarief geschiedt door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). Vervolgens vindt afdracht aan de gemeente plaats.
2.
Het abonnementstarief wordt geheven zolang gebruik wordt gemaakt van de maatwerkvoorziening.
3.
De bijdrage als bedoeld in het eerste lid is niet verschuldigd:
a.
voor een vervoersvoorziening in de vorm van een kilometer- / taxivergoeding;
b.
indien een uitzondering op de inning is opgenomen in het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.
4.
De bedragen van het abonnementstarief voor maatwerkvoorzieningen of pgb’s zijn gelijk aan die genoemd in artikel 3.8, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.
5.
Lid 3 is niet van toepassing op de berekening van de bijdrage in de kosten voor beschermd wonen of verblijf in opvang.
6.
Voor algemene voorzieningen die wettelijk gezien niet onder het abonnementstarief vallen, wordt door de gemeente geen eigen bijdrage opgelegd. Aanbieders van deze algemene voorzieningen kunnen een eigen bijdrage vragen. Deze zal in ieder geval nooit hoger zijn dan de kostprijs van de voorziening.
Artikel
32

Verlaging van de eigen bijdrage
Inwoners met een laag inkomen van maximaal 120% van de geldende bijstandsnorm en een beperkt vermogen, zoals bepaald in de geldende bijstandsnorm, kunnen gebruik maken van de aanvullende door de gemeente gecontracteerde zorgverzekering.
Slotbepaling
1.
Deze regeling wordt aangehaald als 'Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Texel 2019’ en treedt in werking 8 dagen na publicatie
2. De regeling 'Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Texel 2017' wordt ingetrokken met ingang van de inwerkingtreding van bovengenoemde regeling.
Aldus besloten in vergadering van het college van burgemeester en wethouders van 26 november 2019.
De secretaris,
Mevrouw drs. E.C. van der Bruggen,
De burgemeester,
De heer ir. M.C. Uitdehaag.
Bijlage
1:

Algemene afkortingenlijst
Afkorting | Uitleg
ADL | Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen
Awb | Algemene wet bestuursrecht
AWBZ | Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
BRP | Basisregistratie personen
CAK | Centraal Administratie Kantoor
CIZ | Centrum Indicatiestelling Zorg
CRvB | Centrale Raad van Beroep
Pgb | Persoonsgebonden budget
SVB | Sociale Verzekeringsbank
Wao | Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
WIA | Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen
Wlz | Wet langdurige zorg
Wmo | Wet maatschappelijke ondersteuning
Wpg | Wet publieke gezondheid
Wsnp | Wet schuldsanering natuurlijke personen
Wvg | Wet voorzieningen gehandicapten
Wwb | Wet werk en bijstand
ZiN | Zorg in Natura
Zvw | Zorgverzekeringswet
Bijlage
2:

Normering praktische thuisondersteuning
Nr. | Activiteiten | Minuten | Uren
2.1 | Het proactief signaleren en in de gaten houden van veranderingen van de zelfredzaamheid, gezondheidssituatie, de leefomstandigheden, de leefomstandigheden en sociale omgeving van de cliënt. | 5 min. per week | 0,08 uur per week
2.2 | Het ondersteunen (coachen) van de cliënt bij het oefenen met het aanbrengen (dag)structuur. Het voeren van regie over eigen huishouden en/of de dagelijkse organisatie van het huishouden. Hieronder wordt verstaan de ondersteuning bij het organiseren, het plannen van huishoude-lijke taken, het regelen van lichte administratieve ondersteuning | 30 minuten per week 30 minuten per week | 0,05 uur per week 0,05 uur per week
2.3 | Maaltijdverzorging: opstellen boodschappenlijstje en zorgen dat de bood-schappen in huis komen (bestellen boodschappen via bezorgservice van de (lokale) supermarkt) ondersteuning bij en of het zelf klaarmaken van per dag 2x broodmaaltijd ondersteuning bij en of het zelf klaarmaken van warme maaltijd of magnetronmaaltijd | 20 minuten per week 15 minuten per dag 30 minuten per dag (maximaal 3 x per week). | 0,25 uur per week 0,25 uur per dag 0,5 uur per dag (maximaal 3 x per week)
2.4 | Afstemming met ander ondersteuningsaanbod indien aanwezig. | Maatwerk, wordt vastgelegd in gespreksverslag. Afhankelijk van het te bereiken resultaat. | Maatwerk
2.5 | Het helpen benutten en uitbreiden van de mogelijkheden van het sociaal netwerk, met als doel blijvende inzet te realiseren vanuit dat netwerk, waardoor praktische thuisondersteuning deels kan worden afgebouwd. Hierbij is er oog voor (dreigende) overbelasting van de mantelzorgers. | Maatwerk, wordt vastgelegd in het gespreksverslag. Afhankelijk van het te bereiken resultaat. | Maatwerk
Bijlage
3:

Gebruikelijke hulp
Voor gebruikelijke hulp worden al jaren door gemeenten protocollen toegepast bij de verstrekking van huishoudelijke hulp. Voor een beschrijving van gebruikelijke hulp sluiten we aan bij het door het CIZ ontwikkelde ‘Protocol gebruikelijke zorg (april 2005)’. Dit protocol wordt ook binnen de WLZ gehanteerd en door veel gemeenten ook voor de hulp bij het huishouden in de Wmo. Zie daarvoor ook www.ciz.nl.
Bijlage
4:

Algemene en algemeen gebruikelijke voorzieningen
Er dient een zorgvuldige toegangsprocedure doorlopen te worden om de hulpvraag van de belanghebbende, zijn behoeften en de gewenste resultaten helder te krijgen. Hierbij wordt een beroep gedaan op de eigen verantwoordelijkheid van de belanghebbende. Daarbij wordt achterhaald wat de belanghebbende op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, mantelzorg of met hulp van zijn sociaal netwerk dan wel door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten kan doen om zijn zelfredzaamheid en participatie te handhaven of verbeteren, dan wel het zorgend en probleemoplossend vermogen van het gezin te versterken. Als dit geen oplossing biedt voor de behoefte van de belanghebbende wordt beoordeeld of zo nodig met gebruikmaking van een algemene voorziening kan worden volstaan, of een maatwerkvoorziening nodig is. En er wordt beoordeeld of sprake is van een voorliggende of andere voorziening die niet onder de reikwijdte van de Wmo 2015 valt.
Algemene voorziening
Onder algemene voorzieningen valt het aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015);
Een aantal voorbeelden van algemene voorzieningen rond huis:
• Boodschappenservice en/of bezorgdienst.
• Maaltijdvoorziening en/of Kant- en klaar maaltijden.
• Was- en strijkservice.
• Inzet van een glazenwasser.
• Hondenuitlaatservice.
• Diensten van vrijwilligers/vrijwilligersorganisaties.
• Kook- of andere cursussen.
• (Senioren)cafés of open eettafels.
• Diverse vormen van kinderopvang etc.
Algemeen gebruikelijke voorziening
Een algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die
• niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die
• algemeen verkrijgbaar is en
• niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten
• te koop is in reguliere winkels.
Te denken valt aan een thermostaatkraan, een douchekop op glijstang, een elektrische fiets.
Hierbij moet wel rekening worden gehouden met individuele omstandigheden (Wmo Verordening Texel 2019)
In aanvulling hierop geldt dat een algemeen gebruikelijk voorziening
- •verkrijgbaar is in de reguliere handel;
- •voor een persoon zonder beperkingen in een financieel vergelijkbare positie kan worden gerekend tot het normale aanschaffingspatroon.
Een voorziening kan derhalve bestaan uit compensatie van noemenswaardige meerkosten ten opzichte van de algemeen gebruikelijke kosten die iemand voor de noodzakelijke voorziening moet maken.
Enkele voorbeelden van algemeen gebruikelijke voorzieningen
Een fiets met lage instap of met elektrische trapondersteuning is een goed voorbeeld van een algemeen gebruikelijke voorziening. Een dergelijke fiets wordt ook gebruikt door mensen zonder beperkingen (bijvoorbeeld door mensen die een lange afstand naar hun werk of school moeten fietsen), is gewoon bij de fietsenwinkel te koop, is duurder dan een gewone fiets maar is wel betaalbaar voor de meeste mensen.
Voorbeelden van algemeen gebruikelijke voorzieningen in en om het huis
• Verstrekking voor de eerste zes maanden via de tijdelijke uitleen van zorgwinkels.
• Verhoogde toiletpotten
• Thermostaat kranen/ mengkranen
• (Elektrische) zonwering
• Losse airco units
• Keramische/inductie kookplaat
• Inrichten en stofferen van een nieuw te betrekken woning
• Aanleg centrale verwarming
• Alle voorzieningen om zittend te kunnen douchen, behalve een doucherolstoel
• douchescherm, -stang en/of -gordijn
• Drempelhulp
• Automatische deuropeners voor garagedeuren
• Ophogen bestrating na verzakking
Voorbeelden van algemeen gebruikelijke vervoersvoorzieningen
• Verstrekking voor de eerste zes maanden via de tijdelijke uitleen van zorgwinkels
• Openbaar vervoer
• Stalling scootmobiel
• Aanbrengen licht en/of elektriciteit in stalling voor de scootmobiel
• Aankoppelfiets voor kinderen
• Tandem (ook met hulpmotor) voor volwassenen
• Elektrische fiets/fiets met lage instap
• Algemene uitleen bij pretparken, warenhuizen, etc.
• Auto (ook automaat of met cruise control)
Criterium
voorzienbaarheid
Een bijzondere vorm van algemeen gebruikelijke voorzieningen gaat over de zogenaamde voorzienbaarheid.
Een oudere die een aantal jaren ingeschreven staat voor een appartement of serviceflat en op het moment van verhuizing een verhuiskostenvergoeding op grond van de Wmo aanvraagt, had deze verhuizing kunnen zien aankomen en daarvoor kunnen reserveren.
Dit criterium kan ook gelden bij aanvragen voor huishoudelijke hulp en bepaalde woningaanpassingen. Bij het ouder worden mag van mensen gevraagd worden dat zij anticiperen op beperkingen die te maken hebben met ouderdom en daarvoor geld reserveren.
In sommige situaties is het echter zo dat de belanghebbende daartoe niet in staat is, bijvoorbeeld vanwege de hoogte van het inkomen of omdat er sprake is van een plotselinge ontstane situatie. In deze situaties kan de belanghebbende in aanmerking komen voor een vergoeding van de meerkosten voor de verhuizing. Het leveren van maatwerk is hierbij leidend.
Een gemeente mag van burgers geen preventieve maatregelen eisen, om bij onzekere mogelijke gezondheidsproblemen in de toekomst als gevolg van het ouder worden een beroep op de Wmo te voorkomen. En zij mag al helemaal geen aanvragers uitsluiten, enkel en alleen omdat zij senioren zijn.
Wel kunnen door een gemeente voorzieningen worden geweigerd in het geval van een verhuizing of andere verplichting die is aangegaan, wanneer geen rekening is gehouden met reeds bestaande beperkingen en de te verwachten ontwikkeling daarvan.