GEMEENTEBLAD
Officiële uitgave van gemeente Nissewaard.

Gemeente Nissewaard - Verordening maatschappelijke ondersteuning Nissewaard
De raad van de gemeente Nissewaard;
gelezen het voorstel van burgemeester en wethouders van 5 april 2016;
gelet op de artikelen 2.1.3, 2.1.4, [eerste, tweede,] derde en zevende lid, [2.1.5, eerste lid,] 2.1.6, [2.1.7, 2.3.6, vierde lid,] en 2.6.6, eerste lid, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
gezien het advies van de commissie Zorg & Werk van 21 april 2016;
overwegende dat burgers een eigen verantwoordelijkheid dragen voor de wijze waarop zij hun leven inrichten en deelnemen aan het maatschappelijk leven; dat van burgers verwacht mag worden dat zij elkaar daarin naar vermogen bijstaan; dat burgers die zelf, dan wel samen met personen in hun omgeving onvoldoende zelfredzaam zijn of onvoldoende in staat zijn tot participatie, een beroep moeten kunnen doen op ondersteuning door de gemeente, zodat zij zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kunnen blijven wonen; dat het noodzakelijk is om regels vast te stellen ter uitvoering van het beleidsplan als bedoeld in artikel 2.1.2 van de wet met betrekking tot de ondersteuning bij de versterking van de zelfredzaamheid en participatie van personen met een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen, beschermd wonen en opvang, en dat het noodzakelijk is om de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking te bevorderen en daarmee bij te dragen aan het realiseren van een inclusieve samenleving;
besluit vast te stellen de volgende verordening: de Verordening maatschappelijke ondersteuning Nissewaard.
Artikel
1

Begripsbepalingen
In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
- • algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening waarvan, gelet op de omstandigheden, aannemelijk is dat de cliënt daarover, ook als hij geen beperkingen ondervindt, zou (hebben kunnen) beschikken;
- • andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
- • bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet;
- • gesprek: gesprek waarin de gemeente met de cliënt bespreekt hoe hij of zij het beste kan worden ondersteund;
- • hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet;
- • persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2, vierde lid, onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen;
- • persoonsgebonden budget: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet;
- • voorliggende voorziening: algemene voorziening of andere voorziening waarmee aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen;
- • wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015;
- • woonvoorziening: bouwkundige of niet-bouwkundige individuele voorziening in de woning van cliënt, waardoor de cliënt in zijn woning kan blijven wonen.
Artikel
2

Melding
- 1.
Een hulpvraag kan door of namens een cliënt via een van de dienstverleningskanalen van de gemeente bij het college worden gemeld.
- 2.
Het college bevestigt de ontvangst van de melding, wijst daarbij de cliënt op de mogelijkheid van cliëntondersteuning en maakt zo spoedig mogelijk een afspraak voor een gesprek.
Artikel
3

Persoonlijk plan
- 1.
Het college informeert de cliënt over de mogelijkheid tot het indienen van een persoonlijk plan en stelt hem gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen.
- 2.
Het college betrekt het persoonlijk plan bij het onderzoek als bedoeld in artikel 5 van deze verordening.
Artikel
4

Informatie en identificatie
- 1.
De cliënt of diens vertegenwoordiger verschaft het college de gegevens en bescheiden die voor het onderzoek nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs de beschikking kan krijgen.
- 2.
Bij het onderzoek, bedoeld in artikel 5, stelt het college de identiteit van de cliënt vast aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.
Artikel
5.

Onderzoek en gesprek
- 1.
Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt of zijn vertegenwoordiger, indien mogelijk zijn mantelzorger en indien nodig zijn familie.
- 2.
De factoren, genoemd in artikel 2.3.2, vierde lid, van de wet maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek als bedoeld in het eerste lid.
- 3.
Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt of zijn vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen verteld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een persoonsgebonden budget en wat de gevolgen van die keuze zijn.
- 4.
Het college wijst de cliënt of zijn vertegenwoordiger op de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 7 in te dienen.
- 5.
Het college verstrekt de cliënt of zijn vertegenwoordiger een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, waaronder een verslag van het gesprek als bedoeld in het eerste lid.
Artikel
6.

Nader onderzoek
- 1.
Het college is bevoegd om, voor zover dit van belang kan zijn voor het onderzoek, degene door of namens wie een aanvraag is ingediend of bij gebruikelijke hulp diens relevante huisgenoten:
  - a.
Op te roepen in persoon te verschijnen op een door het college te bepalen plaats, datum en tijdstip en hem te bevragen.
  - b.
Op een door het college te bepalen plaats, datum en tijdstip door een of meer daartoe aangewezen deskundigen te doen bevragen en/of onderzoeken.
- 2.
Het college kan een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen indien:
  - a.
Het een melding of aanvraag betreft van een persoon die niet eerder een voorziening heeft gehad, of met wie niet eerder een gesprek als bedoeld in artikel 5 is gevoerd.
  - b.
Het een melding of aanvraag betreft van een persoon die wel eerder een voorziening heeft gehad of een gesprek zoals bedoeld in artikel 5 heeft gevoerd, maar waarvan de medische omstandigheden zodanig zijn veranderd dat die gewijzigde omstandigheden de noodzaak van een voorziening of de soort van voorziening kunnen beïnvloeden.
  - c.
Het college dat verder gewenst vindt.
Artikel
7.

Melding en aanvraag
- 1.
Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan pas worden gedaan nadat het onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet is uitgevoerd binnen zes weken na de ontvangst van de melding.
- 2.
Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening wordt bij het college, door of namens een cliënt, ingediend door middel van een door het college vastgesteld aanvraagformulier.
- 3.
De cliënt die een aanvraag doet voor een maatwerkvoorziening, verstrekt het college desgevraagd direct een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.
- 4.
Een ondertekend verslag van het gesprek, waarin de aspecten van de aanvraag aan de orde zijn gekomen, kan worden beschouwd als aanvraagformulier.
Artikel
8.

Criteria voor een maatwerkvoorziening
- 1.
Het college neemt het verslag als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening.
- 2.
Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening:
  - a.
ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt ondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, of met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen of algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 5 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven, of
  - b.
ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliënt met psychische of psychosociale problemen en de cliënt die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico’s voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, of met gebruikmaking van algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 5 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de cliënt aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld zo zich snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving.
- 3.
Ten aanzien van een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid en participatie geldt dat een cliënt alleen voor een maatwerkvoorziening in aanmerking komt als:
  - a.
de noodzaak tot ondersteuning voor de cliënt redelijkerwijs niet vermijdbaar was, en
  - b.
de voorziening voorzienbaar was, maar van de cliënt redelijkerwijs niet verwacht kon worden maatregelen te hebben getroffen die de hulpvraag overbodig had gemaakt.
- 4.
Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte materiële voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven,
  - a.
tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen;
  - b.
tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten, of
  - c.
als de eerder verstrekte voorziening niet langer een adequate oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning.
- 5.
Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening.
Artikel
9.

Voorwaarden en weigeringsgronden
- 1.
Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt:
  - a.
voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat;
  - b.
voor zover de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen in voldoende mate kan wegnemen;
  - c.
voor zover de cliënt met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen in voldoende mate kan wegnemen;
  - d.
indien de voorziening voor een persoon als cliënt algemeen gebruikelijk is;
  - e.
indien het een voorziening betreft die de cliënt na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld;
  - f.
voor zover de aanvraag betrekking heeft op een voorziening die aan cliënt al eerder is verstrekt in het kader van enige wettelijke bepaling of regeling en de normale afschrijvingstermijn van de voorziening nog niet verstreken is, tenzij de eerder vergoede of verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen, of tenzij cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten;
  - g.
voor zover deze niet in overwegende mate op het individu is gericht;
  - h.
indien de cliënt tekortschietend besef van verantwoordelijkheid heeft betoond.
- 2.
Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt:
  - a.
als deze niet langdurig noodzakelijk is;
  - b.
indien de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Nissewaard.
- 3.
Geen woonvoorziening wordt verstrekt:
  - a.
voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen;
  - b.
ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen, ADL-clusterwoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting;
  - c.
voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting;
  - d.
indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is;
  - e.
indien de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college.
Artikel
10.

Beschikking
- 1.
In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als persoonsgebonden budget wordt verstrekt.
- 2.
Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval:
  - a.
welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is;
  - b.
de ingangsdatum en duur van de verstrekking;
  - c.
of een bijdrage in de kosten verschuldigd is.
- 3.
Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van persoonsgebonden budget vermeldt de beschikking in ieder geval:
  - a.
aan welk resultaat het persoonsgebonden budget kan worden besteed;
  - b.
welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget;
  - c.
wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is;
  - d.
wat de duur is van de verstrekking waarop het persoonsgebonden budget ziet;
  - e.
de wijze van verantwoording van de besteding van het persoonsgebonden budget, en
  - f.
of een bijdrage in de kosten verschuldigd is.
Artikel
11.

Regels voor het persoonsgebonden budget
- 1.
Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet verstrekt het college geen persoonsgebonden budget voor zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan de indiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de gekochte voorziening noodzakelijk was.
- 2.
Het college kan in het Besluit nadere regels stellen over de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld.
- 3.
Een cliënt aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, kan diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen onder de volgende voorwaarden betrekken:
  - a.
een persoon die behoort tot het sociaal netwerk van cliënt, krijgt een lager tarief betaald voor zijn diensten dan het door het college in het Besluit vastgestelde tarief. Dit lagere tarief wordt eveneens door het college in het Besluit vastgesteld;
  - b.
tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het persoonsgebonden budget worden betaald.
- 4.
Een persoonsgebonden budget dient door de cliënt binnen zes maanden na toekenning te worden aangewend ten behoeve van het resultaat waarvoor het is verstrekt.
- 5.
Het college onderzoekt, al dan niet steekproefsgewijs, of de verstrekte voorzieningen gebruikt of besteed zijn ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn. De cliënt is in dat geval verplicht om door het college gevraagde informatie en stukken, op verzoek van het college per omgaande te verstrekken.
- 6.
Het college kan in het Besluit nadere regels stellen met betrekking tot de controle op de besteding.
Artikel
12.

Regels voor bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen
- 1.
Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd:
  - a.
voor het gebruik van een algemene voorziening, niet zijnde cliëntondersteuning, en,
  - b.
voor een maatwerkvoorziening of een persoonsgebonden budget, zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt, in overeenstemming met het Besluit maatschappelijke ondersteuning, en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de cliënt en zijn echtgenoot.
- 2.
Het college kan bij nadere regeling bepalen:
  - a.
voor welke algemene voorzieningen, niet zijnde cliëntondersteuning, de cliënt een bijdrage is verschuldigd;
  - b.
wat per soort algemene voorziening de hoogte van deze bijdrage is.
- 3.
Het college bepaalt bij nadere regeling:
  - a.
op welke wijze de kostprijs van een maatwerkvoorziening en persoonsgebonden budget wordt bepaald, en
  - b.
door welke andere instantie dan het CAK in de gevallen bedoeld in artikel 2.1.4, zevende lid, de bijdragen voor een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget worden vastgesteld en geïnd.
Artikel
13.

Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning
- 1.
Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, waaronder voldoende deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door:
  - a.
het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt;
  - b.
het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg;
  - c.
erop toe te zien dat medewerkers tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard.
- 2.
Het college kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen en de vaststelling van de tarieven voor door derden te leveren diensten.
- 3.
Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.
Artikel
14.

Meldingsregeling calamiteiten en geweld
- 1.
Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweldsincidenten bij de levering van een voorziening door een aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan.
- 2.
Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar.
- 3.
De toezichthoudend ambtenaar, bedoeld in artikel 6.1, van de wet, doet onderzoek naar de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld.
Artikel
15.

Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering
- 1.
Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet.
- 2.
Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat:
  - a.
de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid;
  - b.
de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget is aangewezen;
  - c.
de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget niet meer toereikend is te achten;
  - d.
de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget verbonden voorwaarden, of
  - e.
de cliënt de maatwerkvoorziening of het persoonsgebonden budget niet of voor een ander doel gebruikt.
- 3.
Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten persoonsgebonden budget.
- 4.
Ingeval het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.
- 5.
Ingeval het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd.
Artikel
16.

Jaarlijkse waardering mantelzorgers
Het college bepaalt bij nadere regeling waaruit de jaarlijkse blijk van waardering voor mantelzorgers van cliënten in de gemeente bestaat.
Artikel
17.

Tegemoetkoming meerkosten beperking of chronische problemen
Het college stelt bij nadere regels vast wanneer op aanvraag van personen met beperking of chronische psychische of psychosociale problemen die daarmee verband houdende aannemelijke meerkosten hebben, door het totaal van eigen risico en eigen bijdragen, een tegemoetkoming kan worden verstrekt ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie.
Artikel
18.

Klachtregeling
Aanbieders dienen te beschikken over een adequate regeling voor de afhandeling van klachten van cliënten.
Artikel
19.

Medezeggenschap
Aanbieders dienen te beschikken over een regeling voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn.
Artikel
20.

Betrekken van ingezetenen bij het beleid
- 1.
Het college betrekt ingezetenen van de gemeente, waaronder in ieder geval cliënten of hun vertegenwoordigers, bij de voorbereiding van het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning, in overeenstemming met de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend.
- 2.
Het college stelt ingezetenen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende maatschappelijke ondersteuning te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende maatschappelijke ondersteuning, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen.
- 3.
Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning.
- 4.
Het college stelt nadere regels vast ter uitvoering van het tweede en derde lid.
Artikel
21.

Nadere regels en hardheidsclausule
- 1.
In gevallen die de uitvoering van deze verordening betreffen, maar waarin deze verordening niet voorziet, beslist het college.
- 2.
Het college kan nadere regels stellen over de uitvoering van deze verordening.
- 3.
Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de cliënt afwijken van de bepalingen van deze verordening, indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.
Artikel
22.

Intrekking oude regelingen
De Verordening voorzieningen Wmo Bernisse, de Verordening maatschappelijke ondersteuning Nissewaard, vastgesteld door de raad van gemeente Bernisse op 14 oktober 2014, de Verordening voorzieningen Wmo Spijkenisse en de Verordening maatschappelijke ondersteuning Nissewaard, vastgesteld door de raad van gemeente Spijkenisse op 15 oktober 2014, worden ingetrokken.
Artikel
23.

Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de dag na bekendmaking en werkt terug tot en met 1 januari 2015.
Artikel
24.

Citeertitel
Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening maatschappelijke ondersteuning Nissewaard.
Aldus vastgesteld in de openbare vergadering van de raad van de gemeente Nissewaard van 18 mei 2016,
de griffer,
S.J.M. Mackaij
de voorzitter,
M. Salet