Tweede Kamer Der Staten-Generaal 2 Vergaderjaar 1997-1998 Aanhangsel van de Handelingen Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de regering gegeven antwoorden KVR7518 1997-1998 1552 Vragen van het lid Reitsma (CDA) over de gevolgen voor het akkoord Langman van het mislopen van Europese subsidies voor het platteland.(Ingezonden 25 juni 1998) 1 Hebt u kennisgenomen van het artikel «Platteland loopt deel Europese subsidies mis»? 2 Wat waren precies de uitkomsten van het gesprek met de ministersdelegatie en de Europese Commissaris? 3 Wat is de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van de doelstellingen in het akkoord Langman? Blijven deze onverkort overeind staan? 4 In hoeverre loopt de uitvoering van het akkoord Langman vertraging op c.q. gevaar als gevolg van de wens van Nederland om het geld uit de structuurfondsen meer voor de grote steden in te zetten? Leeuwarder Courant, 13 juni jl. Antwoord Antwoord van staatssecretaris Van Dok-van Weele (Economische Zaken), mede namens de ministers van Financiën en Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. (Ontvangen 17 juli 1998) 1 Ja. 2 Commissaris Wulf-Mathies voerde in het kader van haar rondreis langs de hoofdsteden, op 12 juni jl. gesprekken met een regeringsdelegatie bestaande uit de ministers van Financiën en van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de staatssecretarissen van Buitenlandse Zaken, Binnenlandse Zaken en Economische Zaken. Bij deze gesprekken werd opnieuw het Nederlandse standpunt inzake een eerlijker lastenverdeling tussen de lidstaten naar voren gebracht. Ten aanzien van de Structuurfondsen werd aangegeven dat de totale enveloppe voor de periode 2000–2006 in de Nederlandse visie te hoog is. Binnen deze enveloppe wenst Nederland een fair share in relatie tot zijn relatieve welvaartspositie. Opnemen van criteria zoals participatiegraad in voltijdsbanen en het Bruto Binnenlands Product per capita van de lidstaten zou tot een groter aandeel voor Nederland in de nieuwe doelstelling 2 moeten leiden. Voor wat betreft het landbouwonderdeel van de nieuwe doelstelling 2 werd gewezen op de specifieke herstructureringsproblemen waarmee Nederland kampt. Commissaris Wulf gaf daarbij aan dat doelstelling 2 met name bedoeld is voor regio's waar een herstructurering gaande is. Meer in het algemeen benadrukte zij dat de lidstaten in belangrijke mate vrij zijn in de wijze, waarop een en ander concreet wordt ingevuld. 3 Wat betreft de uitvoering van de doelstellingen in het akkoord Langman kan worden opgemerkt, dat met de meeste acties een start is gemaakt. 4 Het is thans nog te vroeg om aan te kunnen geven of de uitvoering van de afspraken tussen het kabinet en het Samenwerkingsverband Noord-Nederland vertraging oploopt dan wel gevaar loopt. De onderhandelingen met Brussel over de omvang van de Nederlandse ontvangsten en over de toewijzing over regiotypes zullen naar verwachting niet voor 1999 worden afgerond.